A Family of Bastards (Une Famille De Bâtards)

ΒΙΤΡΙ-ΣΥΡ-ΣΕΝ

Βλέπετε το αχνό χαμογελάκι;

Δικό μου είναι.

Με λένε Τζιλαλί.

Αλλά εδώ, με φωνάζουν Τυφλοπόντικα.

Το σίγουρο είναι ότι δεν είμαι πληροφοριοδότης.

Ακριβώς το αντίθετο.

Τζιλαλί, τι ώρα είναι;

Ούτε καν την ώρα δεν λέω.

Με αποκαλούν έτσι λόγω των κοστουμιών μου,

αλλά κυρίως επειδή έχασα την όρασή μου.

Θα επιστρέψουμε αργότερα σ' αυτό.

Εδώ τους αρέσει τις ατυχίες της ζωής να τις κάνουν παρατσούκλια.

Βάζουν μια ταμπέλα για να γελάνε πιο εύκολα. Δεν είναι χαιρέκακο,

αλλά ο τρόπος τους για να δείξουν ότι μετράς.

Το Μπαρ του Μομό είναι το ίδιο.

Αυτός είναι ο Μομό.

Φίλος, αδερφός.

Πάμε χρόνια πίσω.

Τα νιάτα μας στα υψίπεδα της Καβυλίας,

ο σπαραγμός της εξορίας, το στήσιμο νέας ζωής.

Τα βίωσα όλα.

Τους έρωτές του, τα βάσανά του, τα παιδιά του.

Παιδιά που δεν αναγνώριζε πάντα, αλλά αγαπούσε.

Ίσως χωρίς να γίνεται αντιληπτό.

Γι' αυτό και εγώ θα σας πω την ιστορία του Μπαρ του Μομό.

Επειδή αν ήξερα τι θα γινόταν,

θα είχα βρει τον χρόνο να του πω πόσο τον αγαπούσα.

ΤΟ ΜΠΑΡ ΤΟΥ ΜΟΜΟ

ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ - ΜΠΑΡ - ΚΑΦΕ

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΠΑΣΤΑΡΔΩΝ

Τι είπαν οι γιατροί;

Τον έχουν σε κώμα και θα δουν πώς θα πάει.

Έχει διάτρηση πνεύμονα.

Ήμουν στην κουζίνα όταν έγινε.

- Ήταν ληστεία; - Όχι. Δεν πήραν τίποτα.

Εντάξει, ευχαριστώ.

Να 'σαι καλά. Τέλος πάντων, πρέπει να φύγω.

Θες να σε πάω σπίτι;

Δεν πάω σπίτι. Πρέπει να ανοίξω το μπαρ.

- Δεν είμαστε κλειστά; - Όχι, βέβαια.

Το Μπαρ του Μομό δεν κλείνει ποτέ.

Θα το ήξερες αν έβλεπες τον μπαμπά σου πιο συχνά.

Γεια σας!

Μη σηκώνεστε.

ΦΩΣΦΟΡΙΖΟΝ ΜΠΡΕΛΟΚ

Εντάξει, καλύτερα.

- Λοιπόν... - Κύριε;

- Ναι; - Σχετικά με το τέιζερ...

Εννοείς το φωσφορίζον μπρελόκ;

- Ναι. - Λοιπόν, παιδιά...

ΣΧΕΔΙΟ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΟΦΙΛΩΝ

Λόγω των πρόσφατων γεγονότων,

του Μαρκ Ντιτρού,

πήρα κάποιες πρωτοβουλίες σχετικά με τη σχολική ύλη.

Αποφάσισα να αυξήσω το εύρος της "διόδου" εκπομπής του φωτός

στα 14 μέτρα.

Ηρεμήστε.

Μια στιγμή.

Ναι, περάστε.

Κύριε Κολάν, η μητέρα σας.

Δεν είναι αυτό που νομίζετε.

Είμαι ενήλικας.

Ξέχασες το κολατσιό σου το πρωί.

Σου είπα, τρώω στην καφετέρια.

Επίσης, ο πατέρας σου είναι στο νοσοκομείο.

Ο πατέρας μου; Περίμενε.

Μου είχες πει ότι πέθανε.

Ναι, ξέρεις, ζωντανός, νεκρός...

- Πιστεύεις στα φαντάσματα; - Μαμά;

Τι έχει η τεφροδόχος πάνω στο τζάκι;

Θυμάσαι το σκάμμα με άμμο στο πάρκο;

Είναι τρελή. Αυτό είναι απίστευτο. Είσαι τρελή.

Κι η αυτοκτονία στο λούνα παρκ;

Ήταν για το καλό σου.

Είσαι τρελή. Είσαι άρρωστη στα μυαλά!

Δεν το πιστεύω ότι μου έλεγες ψέματα τόσο καιρό! Είναι παράνοια!

Και δεν τον λένε Ζαν-Μαρί.

Τον λένε Μοχάντ.

Μοχάντ Ακρούρ.

Είμαι Άραβας;

Γαμώτο.

Ορίστε.

Γαμώτο, όχι αυτός.

Γεια.

Τζιλαλί;

Εγώ είμαι. Τι κάνεις;

Καλύτερα από εσένα.

Μετά από τόσους τσακωμούς με τον μπαμπά σου,

δεν περίμενα ότι θα ξαναρχόσουν εδώ.

Ναι, το ξέρω. Είχα δουλειές.

Τι κάνεις εδώ;

- Είπα μήπως θες βοήθεια. - Δεν θέλω.

- Όχι; - Όχι.

Άκου, ούτε εγώ θέλω να είμαι εδώ.

Ας το πάμε εναλλάξ, μία εβδομάδα εσύ, μία εγώ.

Θα κάνεις ό,τι χρειαστεί.

Έχεις μεγάλο ταλέντο. Έχεις σκεφτεί την υποκριτική;

Ναι, έχω. Γελάσαμε.

Τι θα πιεις; Δεν κάθεσαι τζάμπα εδώ.

- Ό,τι να 'ναι. Δεν με νοιάζει. - Μοργκάν!

Χαίρομαι που αναλαμβάνεις το καφέ.

Δεν το αναλαμβάνω. Προσωρινό είναι.

Εντάξει.

Μαλλιά με τζελ, μουστάκι και να σερβίρω παστίς, δεν νομίζω.

- Σε ζητάνε. - Ποιος;

Άσε τις ερωτήσεις. Σε ζητάνε.

Είσαι ο γιος του Μοχάντ;

Ακριβώς. Εσείς ποιοι είστε;

Πατρίκ, φίλος του πατέρα σου, και από εδώ ο Φρανσίς, συνεργάτης μου.

Χαίρω πολύ.

- Είσαι στη μουσική βιομηχανία, ναι; - Ναι.

Ραπάρεις;

Σαν τον Jordy;

Φυσικά.

Μην ανησυχείς για τον πατέρα σου. Θα το τακτοποιήσουμε.

Η αστυνομία δεν το έχει αναλάβει αυτό;

Θα τακτοποιήσουμε και την αστυνομία.

Μοχαμέντ,

μήπως ο πατέρας σου σού μίλησε για...

Όχι.

Ξέρεις, ο Μοχάντ είναι δυνατό χαρτί.

Περιμένω το ίδιο και από εσένα.

Φρανσίς, πάμε.

- Γάλα με γεύση φράουλα. - Δεν παρήγγειλα.

Είναι από τον Πατρίκ.

Κύριε Ακρούρ;

Ίσως δεν μιλάει Γαλλικά.

Ρε φιλαράκι!

Μπαμπά;

Συγγνώμη, ποιος είστε;

Χαίρω πολύ. Είμαι ο Μορίς Κολάν.

Ή Ακρούρ, απ' ό,τι φαίνεται.

- Είσαι ξάδελφος; - Όχι, γιος του.

Το ίδιο και εγώ.

Ποιος είσαι;

Είμαι γιος του. Και εσύ το ίδιο;

Δεν ξέρω ποιος είσαι. Θα καλέσω την ασφάλεια.

Σκάσε. Μέσα σε μια μέρα έμαθα ότι είμαι Άραβας

κι ότι ο πατέρας μου δεν αυτοκτόνησε σε τρενάκι λούνα παρκ.

Περίμενε. Ποιος σου τηλεφώνησε;

Ξέρεις τον Τζιλαλί;

- Τον Τυφλοπόντικα; - Ναι.

Αυτός πήρε τη μαμά για τον μπαμπά.

- Σταμάτα να λες "μπαμπά". - Μπαμπά.

Ξέρεις ότι μπορώ να σε χτυπήσω;

Εσείς απ' τις εργατικές, ξέρετε μόνο από βία.

Θα σε διαλύσω...

- Γεια σας. - Κυρία μου.

- Γεια σας. - Περάστε.

Δεν θα μαλώσουμε. Είναι γελοίο. Είμαστε αδέρφια.

Κράτα αυτό.

Αυτός είναι ο αριθμός μου. Πάρε με.

Μπορούμε να πάμε στο Μπαρ του Μομό.

Πού;

Στο καφέ του μπαμπά.

Σταμάτα να λες "μπαμπά".

Βρες το στον κατάλογο.

Όχι, το μαγαζί είναι σαν τα McDonald's. Ένα σε κάθε πόλη.

Θα γράψεις τη διεύθυνση; Άντε.

Από αριστερά προς τα δεξιά, όχι το ανάποδο.

Είπατε Μουλούντ, σωστά;

Όχι. Μοχάντ. Μοχάντ Ακρούρ.

Ναι. Οι πυροβολισμοί στο Μπαρ του Μομό.

Δεν νομίζω ότι θα λυθεί αυτό.

Κανείς δεν θα καταθέσει. Και μιλάμε για το Μπαρ του Μομό.

Και λοιπόν;

- Είσαι όντως γιος του; - Ναι.

Θα σου δώσω μια συμβουλή.

Στο μπαρ, για να δεις τι παίζει πραγματικά, να πας βράδυ.

Βοήθησέ με. Μάζεψε κάνα ποτήρι.

Στάσου! Πού πηγαίνεις;

Τι είναι αυτό;

Πρέπει να μιλήσετε με τον μπαμπά σου.

- Αγάπη, μου δίνεις το κλειδί για το 108; - Ναι.

Ποιο είναι το μανάρι;

Μοχαμέντ, ο γιος του αφεντικού.

- Ο Φραουλένιος; - Ναι, αυτός.

Χαίρω πολύ.

Είναι μπουρδέλο;

Για δες, τίποτα δεν σου ξεφεύγει.

- Απίστευτο. - Γαμώτο.

Θα παρατηρήσεις επίσης ότι υπάρχουν κουλοχέρηδες, πόκερ και μπίνγκο.

Όπως βλέπεις, δεν έρχονται εδώ για να παίξουν Pac-Man.

Είναι νόμιμο; Έχουμε άδεια;

Όχι. Αλλά έχουμε Άδεια Πώλησης Αλκοόλ Κατηγορίας 4.

Ας μιλήσουμε γι' αυτήν την άδεια.

Όλα ξεκίνησαν τη δεκαετία του 1950.

Τότε,

οι Ωβερνιανοί έλεγχαν τα μπαρ του Παρισίου.

Αλλά μετά ξεκίνησε η Αλγερινή Επανάσταση,

και οι Αλγερινοί έψαχναν μέρη για να οργανώσουν την αντίσταση.

Και για να μεθάνε, μην κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας.

Σιγά σιγά, αγόρασαν τα μπαρ,

και το 1962, όταν η χώρα ανεξαρτητοποιήθηκε,

διαπραγματεύτηκαν μια συμφωνία η οποία όριζε

ότι μόνο αυτοί θα μπορούσαν να πουλάνε αλκοόλ ως αλλοδαποί.

Η διάσημη Άδεια Κατηγορίας 4.

ΑΔΕΙΟΔΟΤΗΜΕΝΟΣ ΧΩΡΟΣ

Από τη Συμφωνία του Εβιάν ως τις άδειες, μικρή απόσταση.