Gremlins

Gremlins (1984) OCR 23.976 fps runtime 01:46:15

ขอผมแนะนำตัวนะครับ

ผมชื่อ แรนด์ พัลเซอร์

ผมเป็นนักประดิษฐ์

ผมมีเรื่องจะเล่าให้ฟัง

ผู้รู้ทุกคน ก็มีเรื่องเล่า

แต่ไม่มีใครมี อย่างที่ผมจะเล่าแน่

ทุกอย่างเริ่มต้น ที่ย่านคนจีนนี้

ผมไปที่นั่น เพื่อจะขายสิ่งประดิษฐ์

เผื่อจะเจอของขวัญให้ลูก

ผมลองเข้าร้านนี้

หยุดก่อน ทางนี้ลงไปไหน

ถึงแล้วล่ะ

นี่ร้านคุณปู่เธอหรือ

ครับ มาเถอะ

ฉันไม่รู้ว่าทำไม ถึงให้เธอหามา

เชิญชมดูก่อนครับ

คงมีของที่คุณชอบบ้าง

ไอ้นี่ของแท้รึ

ผมบอกแล้ว ทุกอย่างแท้หมด

มีของน่าสนใจหลายอย่าง

แต่มีอย่างหนึ่ง ที่ไม่มี

อะไรครับ

ฉันเอาติดตัวมาด้วย

ฉันเป็นนักประดิษฐ์

คู่หูคนเดินทาง

ประดิษฐกรรมแห่งศตวรรษเลย

คุณไม่ต้องขนกระเป๋าให้หนักมือ

มีเครื่องมือโกนหนวด

แปรงสีฟัน ไมิ้จ้มฟัน

มีกรรไกรตัดเล็บ แล้วก็...

ตะไบแต่งเล็บ

แล้วก็กระจกส่องฟัน

นี่จะปฎิวัติการเดินทางใหม่หมด

ถ้าจะแย้งว่า จะเอาไปใช้เมื่อไหร่

ถ้าคุณอยู่ในรถเมล์ เครื่องบิน

หรือรถไฟ

เกิดลืมแปรงสีฟัน

คุณคงจะมีลมหายใจเหมือนมังกร

ปากเหม็น

แล้วคุณจะทำยังไง

ไม่มีปัญหาเพื่อน

คุณแค่ดึงแปรงสีฟันออก แล้วกดปุ่ม

ปัญหานิดหน่อยเอง ปัดออกได้ง่าย

ที่ผมอยากจะทำก็คือ

แจกนามบัตร แรนด์ พัลเซอร์

ความคิดเลอเลิศ เพื่อโลกที่ยอดเยี่ยม

ถ้าปู่ชอบ ผมจะทำให้ปู่อีกโลก

ปู่คิดว่าไง

เธอคิดว่าไง

เสียงอะไรน่ะ

อะไรน่ะ

ม็อคไกว

มันทำอะไร

ร้องเพลง

บางทีก็เป็นแบบนี้

ผมเชื่อแล้วล่ะครับ

ผมจะทำไง รู้มั้ย

ผมขอซื้อในราคา 100 ดอลล่าร์

ไม่

แพงนะ...

ผมจะซื้อเป็นของขวัญคริสต์มาสให้ลูก

นี่เป็นสิ่งที่ผมอยากได้จริงๆ

งั้น 200

200 ดอลล่าร์แล้วนะ

ขอโทษนะ

ม็อคไกวไม่ใช่ของขาย

100 บอกว่าขายได้หมดทุกชิ้นไง

คุณปู่ครับ

คนเลี้ยงม็อคไกว ต้องรับผิดชอบหนัก

ฉันไม่ขายเขา เท่าไหร่ก็ไม่ขาย

รอข้างนอก เดี๋ยวผมจะตามไป

ไปสิ

ได้แล้วครับคุณ

แล้วคุณปู่ของเธอว่าไง

ช่างปู่เถอะ ท่านเพี้ยน

เราต้องการใช้เงิน

คุณจะเอาหรือไม่เอา

ฉันเอา

มีกฎอยู่ 3 ข้อที่คุณต้องทำ

ได้ อะไรบ้าง

อย่าให้โดนแสงสว่าง

มันเกลียดแสงแฟล็ซ

ยิ่งแสงอาทิตย์ด้วย จะเผามันตาย

อย่าให้มันโดนน้ำ หรือเปียกน้ำ

และกฎที่สำคัญที่สุด ที่จะลืมไม่ได้

ไม่ว่ามันจะครวญยังไง ร้องขอยังไง

อย่าได้ป้อนอาหารหลังเที่ยงคืน

จำได้มั้ยครับ

แน่นอน

ขอบใจ สุขสันต์วันคริสต์มาส

มาฟังเพลงกับร็อคกี้ริดกี้เรียลโต้

คนที่รู้จักจังหวะชีวิตอเมริกา

อเล็กซ์ คงพร้อมสำหรับคริสต์มาสนะ

นายมีต้นคริสต์มาสเยอะนี่

ผมไม่นึกว่าจะเจอคุณช่วงนี้

อะไรกันนี่

พีทเข้าไปทำอะไรในนั้น

พรางตา

ต้นไม้ผมได้หรือยัง

พีทเอาต้นไม้ไปส่งให้ คุณแอนเดอร์สัน

ผมอีกแล้ว

นายจะว่าไง อเล็กซ์

ทำไมนายไม่ให้ลูกไปส่งที่สถานี

ผมจ่ายเงินแล้ว

ซิลลี่ เศษเหล็กนายเป็นไรไปน่ะ

ไม่หรอก แต่ผมคงไปทำงานสาย

รถเมืองนอกก็เฮงซวยแบบนี้

เครื่องอเมริกัน จะไม่เป็นแบบนี้

รถกวาดหิมะของฉัน 15 ปีแล้ว

ฉันไม่มีปัญหามา 15 ปี

ของสั่วๆ แบบนี้ไม่กี่ปีหรอก

เลือกแต่ของดีๆ เถอะ

ผมต้องเอางานไว้ก่อน ไปล่ะนะ

แล้วที่จะพาเพื่อน มากินข้าวบ้าน

ฉันรอพบเพื่อน คนที่ยิ้มสวยของเธอ

ผมว่าเขาคงมาไม่ได้

มาเถอะพวก

ช่วยดูรถให้หน่อยนะ

แล้วเจอกัน

โชคดี

ไอ้รถนอกกระจอก

หมอมอแรล

สวัสดี บิลลี่

เงียบๆ นะ

คุณมาทันพอดี

อีกแล้ว

บิลลี่ ช่วยเซ็นต์ใบคัดค้านนี่หน่อย

ได้ เรื่องอะไรน่ะ

เรื่องที่ดินสาธารณะ

ที่คุณนายดีเกิ้ลพยายามคุยไป

เขาด้วยเรอะ

เธอว่าคนค้านน่ารำคาญ

เป็นที่พ่อผม ขอแต่งงานแม่ผม

เพราะทุกคน ทำให้แม่เขาน่ะสิ

กาช่องนี้

สวัสดีครับ คุณนายดีเกิ้ล

มีอะไรดีนักหรือ

ระวัง ระวังหน่อย

40...60...80

ครบแล้ว ขอบคุณครับ

- คุณนายดีเกิ้ลค่ะ - อะไร

โจเก็บเกี่ยวได้ไม่ดี

สามีของฉัน โจ แฮรีส

ฉันคงต้องบอกคุณนาย

คุณพยายามบอกอะไร

เราคงจะขาดส่งไปซัก 2 อาทิตย์

คุณนายช่วยบอกคุณโคเบน

ให้เวลาเราอีกซักหน่อย

ฉันกับธนาคาร มีหลักการเดียวกันคือเงิน

ไม่ใช่มาช่วยใครที่ใกล้ตาย

คุณนายดีเกิ้ล คุณนี่แย่จัง

แต่ฉันก็ไม่เคยขอให้ใครช่วย

แม่ครับ ผมหิวจัง

จ๊ะ แม่ก็หิว

ส่วนที่เหลือ จากการทำอย่างป่าเถื่อน

ตุ๊กตาหิมะ ที่หมาเธอทำแตกเช้านี้

ผมเสียใจจริง

มันเสียหายไปเท่าไหร่

ฉันไม่ต้องการเงิน

เอาหมาเธอมา

บาร์นี่

เอามันมาให้ฉัน

ฉันจะเอามันไปให้เทศบาล

ทำให้มันหลับสนิท เร็วและไม่เจ็บ

เมื่อเทียบกับที่ฉันจะทำมัน

คุณจะทำอะไร

ฉันจะฆ่าด้วยตัวเอง

เอาศพมันไปขาย

จะตายช้าๆ และเจ็บปวด

บางทีจะใส่เครื่องอบผ้า เปิดให้ร้อน

โหดน่าดูเลย

ออกมานะ

คุณเป็นไรมั้ย

ฉันยิ่งหัวใจอ่อนและตกใจง่าย

ไอ้หมานี่มาทำอะไรที่นี่

ที่นี่ไม่ใช่ร้านขายสัตว์เลี้ยงนะ

พูดดีมาก เจราล

ผมไม่ได้ตั้งใจให้คุณนายเจ็บ

แก้ตัวเก่งเหมือนพ่อแก

ฉันฟังข้อแก้ตัวเขามา 10 ปีแล้ว

จำไว้ไอ้สัตว์หน้าขน

ฉันจะจัดการแก

เมื่อแกเผลอตัวเมื่อไหร่

หัวใจฉัน

ผมต้องขอโทษ ที่เกิดเรื่องนี้

แย่ล่ะนาย

เขียนเหมือนยายแก่นั่นมาก

นายเขียนได้ดี

หวัดี เจราล

ว่ายังไง กัปตันคริปตอน

นายเกือบได้ตกงานแล้ว

ฉันยอมแพ้

แต่คุณโคเบนมานึกอีกที

เขาถือว่าช่วงคริสต์มาส ควรมีแต่สิ่งดี

นึกภาพออกเลย

ขอคุยกับนายหน่อย

สุขสันต์วันคริสต์มาสด้วยนะ

ขอโทษครับคุณโจนส์

ฉันอายุ 23 ปี ก็ได้เป็นผู้ช่วยผู้จัดการ