House of the Dragon

‫" تقدیم به جانفدایان راه آزادی "

‫زانو بزن.

‫می‌تونم راحت تمومش کنم، یا اینکه...

‫شاهزاده‌ی من، حداقل می‌تونم بدونم اتهامم چیه؟

‫اون کجاست؟

‫- کی؟ ‫- برادرم، پادشاه.

‫توی اقامتگاهشه!

‫تو به تاج و تخت خیانت کردی.

‫- حکم مرگت رو صادر می‌کنم. ‫- نه!

‫شاهزاده‌ی من.

‫به نظر می‌رسه لرد لاریس هم از قلعه فرار کرده.

‫هوم.

‫شیر خشخاش می‌خوام.

‫متأسفانه توی اون فرار عجولانه‌مون، یادم رفت با خودم بیارم.

‫آخ، چقدر درد داره!

‫خواهش می‌کنم. التماست می‌کنم.

‫دلت رو قرص کن، پادشاه من.

‫ساعات تاریکیه، اما...

‫روزهای روشن‌تری توی راهه.

‫نه. نه.

‫من پادشاهِ هیچ و پوچم.

‫با تختی از فضله‌ی کلاغ و یه چلاغ که محافظمه.

‫اه، واقعاً مایه ننگم.

‫اوه، لعنتی!

‫کلاه شنلت رو بکش جلو.

‫صبر کن، نه، وایسا!

‫شما کی هستین؟

‫آدم‌های ساده‌ای هستیم در خدمت «سیتادل».

‫داریم این کلاغ‌ها رو می‌بریم به «وایت‌هاربر».

‫شما توی قلمرو ملکه هستین.

‫اگه می‌خواید رد بشید، اول باید از اون غاصب اعلام بیزاری کنید.

‫زانو بزن.

‫باید به علیاحضرت، تنها ملکه واقعی، رینیرا تارگرین، سوگند وفاداری بخوری.

‫ما اون غاصب رو به رسمیت نمی‌شناسیم

‫و به علیاحضرت، رینیرا تارگرین، سوگند وفاداری می‌خوریم.

‫بیا دیگه رفیق.

‫وفاداریت رو تایید کن تا بتونیم بریم پی کارمون.

‫ناخدا گفت زانو بزن.

‫برو به درک.

‫دوستم رو ببخش، خیلی کله‌شقه.

‫اینا طرفدار ایگان هستن.

‫از دم تیغ بگذرونیدشون.

‫-صبر کن، لطفاً. لطفاً. -امروز خیلی شانس آوردی سرورم.

‫دلیل اینکه این مرد به رینیرا سوگند وفاداری نمی‌خوره...

‫اینه که اون خودِ ایگان تارگرینه.

‫چی؟

‫نه، نه، اون...

‫داری چه بازی‌ای درمیاری رفیق؟ همیشه سر شوخی رو باز می‌کنی.

‫-راسته؟ ‫-نه.

‫نه، معلومه که نه. ‫اینا همش دروغه.

‫اون با آتیش اژدهای «رینیس تارگرین» غسل داده شد...

‫-نه. ‫-...و اژدهاش

‫توی نبرد «روکز رست».

‫همراهم همیشه یه معرکه‌گیرِ بااستعداده.

‫-من مشاور وفادار اعلی‌حضرت هستم... ‫-همیشه ادعاهای گنده می‌کنه

‫-واسه سرگرمیِ اون. ‫-...و لردِ «هارن‌هال»--

‫دروغ‌های کثیف و شاخ‌دار!

‫یه نفر داره دروغ می‌گه.

‫-تاجش. ‫-نه.

‫موهای قشنگی داره.

‫سرشون رو بزنید.

‫یه جایزه‌ی حسابی از ملکه گیرمون می‌آد.

‫- منو ببخشید سرورم... ‫- نه، نه، نه، خواهش می‌کنم.

‫...اما بابت همچین اشتباهی، ممکنه سرِ خودت رو به باد بدی.

‫این خودِ شخصِ مدعیه.

‫واسه تحویل دادنِ اون می‌تونی هر قیمتی بخوای بگی...

‫و همین‌طور معتمدترین آدمش به ملکه به عنوان گروگان‌های زنده.

‫خب، پس اینا کی‌ان؟

‫آدمای مهمی نیستن.

‫نزدیک‌ترین بندر کدومه؟

‫«داسکندیل».

‫اون تو حبسشون کنید.

‫می‌بریمشون اونجا.

‫و یه کشتی به مقصد «دراگون‌استون» کرایه می‌کنیم.

‫باید باور کنم که...

‫پیشنهاد «آلیسنت» واقعی بوده.

‫این یه کلکه که پشت نقاب یه دوستیِ کهنه قایم شده.

‫شکی نیست که برای اومدن به اینجا ریسک بزرگی کرده.

‫و ریسکی که حالا ازت می‌خواد بکنی چی؟

‫که فقط بر اساس حرف اون، به قلعه‌ی «سبزها» پرواز کنی.

‫این یه تله‌ست، مادر...

‫تا تو و «دیمون» رو به کامِ «ویگار» بکشونه.

‫نه! «ویگار» و «ایموند» رفتن. اونا به سمت «هرن‌هال» پرواز کردن.

‫و «ایگان» هم زمین‌گیر شده.

‫می‌تونم هم «ایگان» و هم تخت رو

‫با یه حرکت به دست بیارم.

‫نه.

‫نمی‌تونی بهش اعتماد کنی.

‫مادر.

‫«آلیسنت» اومد به «دراگون‌استون».

‫- «آلیسنت»؟ - با پرچم صلح.

‫آخه مگه می‌شه؟ همچین چیزی امکان نداره.

‫سبزها دیگه خودشون هم می‌دونن که کارشون تمومه.

‫ایموند سوار بر ویگار می‌ره تا توی ریورلندز به کول ملحق بشه.

‫وقتی اون بره، آلیسنت دروازه‌های رد کیپ رو باز می‌کنه

‫و ایگان رو تسلیم من می‌کنه.

‫اون وقت منم سرش رو می‌زنم و تخت رو می‌گیرم.

‫شروطش چیه سرورم؟

‫اینکه به خودش، هلینا و جیهرا آسیبی نرسه،

‫و اینکه این جنگ بدون خون‌ریزی بیشتر تموم بشه.

‫بهای ناچیزیه. فکر می‌کنید می‌شه بهش اعتماد کرد؟

‫به لرد کورلیس توی گالت خبر بدید.

‫به کشتی‌هایی نیاز دارم که اون‌قدر سرباز بیارن که امنیت شهر رو تامین کنن.

‫سرورم، من با تمام وجودم به این کار اعترا...

‫و دیمون هم باید فوراً برگرده.

‫براش نامه می‌نویسم.

‫تا دو روز دیگه به سمت کینگز لندینگ پرواز می‌کنیم...

‫و شهر رو تصرف می‌کنیم.

‫روز بخیر سِر. ملکه من.

‫پادشاه درخواست ملاقات دارن.

‫بهتره بریم به تالار تخت، سرورم.

‫ایموند.

‫اینجا چیکار می‌کنی؟

‫ایگان از سلطنت کناره‌گیری کرده.

‫کناره‌گیری کرده؟ منظورت چیه؟

‫با اون لاریسِ وزغ از کینگز لندینگ فرار کرده.

‫نه، ایگان که زمین‌گیر شده بود.

‫کجا می‌تونسته رفته باشه؟ چرا؟

‫چون اون حتی از بزدل بودنش هم احمق‌تره.

‫باید یه گروه جستجو بفرستیم. باید فوراً پیدا بشه.

‫کجا بودی مادر؟

‫چند روزه که توی قلعه آفتابی نشدی.

‫توی کینگزوود بودم، ایموند.

‫این اواخر حس می‌کنم اینجا دیگه به دردی نمی‌خورم.

‫در مورد هرنهال چی؟

‫قرار بود تو و ویگار پرواز کنین و برین پیش سر کریستون

‫و با هم دیمون رو به چالش بکشین.

‫ایگان چاره‌ای برام نذاشته جز اینکه اینجا بمونم و از شهر دفاع کنم.

‫ولی نیروی کمکی تو راهه.

‫لرد اورموند و ۱۵ هزار نفر از نیروهای های‌تاور

‫الان دارن با دیرون و اژدهاش به سمت رودخونه مندر پیشروی می‌کنن.

‫ناوگان سه‌سالاری هم هر لحظه ممکنه،

‫با نیرویی سه برابرِ قدرت مار دریا، به محاصره شبیخون بزنه.

‫فقط باید منتظر فرصت بمونیم.

‫سپاه لنیسترها از هم پاشیده، سرورم.

‫طلایه‌داران درهم کوبیده شدن و نیروهای پشتیبانی هم شکست خوردن و فرار کردن.

‫و لرد لنیسترِ طلایی چی شد؟

‫وقتی سواره‌نظام صفوف رو درهم شکست، فرار کرد.

‫دیده‌بان‌هامون فکر می‌کنن ممکنه نزدیک «چشم خدایان» دارن دوباره تجدید قوا کنن.

‫پس همون‌جا به جنگ ادامه می‌دیم.

‫باید تا آخرین نفرشون رو تعقیب کنیم.

‫- بگید برای مرده‌هامون قبر بکنن. - بله سرورم.

‫«کاراکسس» می‌تونه سریع کلکِ این جنازه‌ها رو بکنه.

‫گوشتِ سوخته هم که طاعون نمی‌اره.

‫این رسم ما نیست.

‫اهالیِ ریورلندز باید به همون خاک و گِل برگردن.

‫سرورم!

‫آماده‌باش!

‫دورِ من جمع بشید!

‫ما اومدیم تا در راه ملکه اژدها بمیریم.

‫خیلی هم عالی. شیرهای بیشتری برای شکار داریم.

‫روز خوش، لرد دست.

‫از شاهزاده ایموند خبری نشده؟

‫تا الان که نه.

‫قرار بود اون و ویگار

‫توی آنتلرز به ما ملحق بشن.

‫همین‌طور بی‌دفاع داریم پیش‌روی می‌کنیم.

‫- اگه نیاد... - باید بیاد.

‫یه موضوع دیگه هم هست.

‫یکی از سربازامون به یه دختر روستایی تجاوز کرده.

‫خودم شاهد ماجرا بودم.

‫باید یه کاری کرد.

‫خب اگه می‌خوای دارش بزن.

‫من که فرمانده‌ش نیستم.

‫مجازات که لازمه، بله، اما باید برای بقیه هم درس عبرت بشه.

‫که بفهمن ما حیوون نیستیم، شوالیه‌ایم.

‫و سربازایِ با شرف.

‫دورت رو نگاه کن، سر گوین.

‫به آسمون نگاه کن. به افق.

‫نابودی و ویرانی محاصره‌مون کرده.

‫همه‌مون قبل از اینکه کارمون تموم بشه، تبدیل به هیولا می‌شیم.

‫فقط اگه اصولمون رو زیر پا بذاریم.

‫هیچ‌وقت مادرم رو نشناختم.

‫مثلِ اکثرِ موش‌هایِ فاضلاب.

‫بیشتر از یه سگِ ولگرد لگد خوردم.

‫بیشتر از روزایی که دلم می‌خواست زنده بمونم، آرزوی مرگ می‌کردم.

‫یه کشیشی اهلِ ایسوس اونجا بود.

‫از من خوشش می‌اومد. بهم سکه می‌داد.

‫تا یه کارهایی براش بکنم.

‫می‌گفت تویِ رگ‌هام خونِ پادشاهی دارم.

‫که برایِ هدفی به دنیا اومدم.

‫از اون داستانه خوشم اومد.

‫پس مال خودم کردمش.

‫اولفِ اژدهازاده.

‫و اون زنیکه‌ی موقرمز راست می‌گفت.

‫و تو چی؟

‫خون اژدها رو از کجا آوردی؟

‫چیزی شنیدی؟

‫از این‌جا خوشم نمیاد.

‫همش معطلیه.

‫ویگار قرار بود تا الان این‌جا باشه.

‫باید صبر کنیم تا بیاد.

‫ملکه چیزی درباره‌ی منتظر موندن نگفته بود.

‫گفت بیاید این‌جا، ایموند رو بکشید.

‫من که زیاد مشتاق دیدن ویگار نیستم.

‫اون و اون یه‌چشم تا حالا دست‌کم دوتا اژدها رو کشتن.

‫ولی خب، ارزش جنگیدن رو داره.

‫به خاطر اون قلعه.

‫کدوم قلعه؟

‫ملکه قول داده که ما رو شوالیه کنه،