The King Dae Joyoung (대조영)

«:: [مــتـرجـم: [پارسا ::» |^| |^|

‫سربازا رو آماده نبرد کنید!

‫اول صبح میریم دنبال لی کایگی!

‫بله ژنرال.

میخواستن دست به کاری بزنن؟

‫اینجا منطقه یانگ جو هست. ‫هرگز عمل خصمانه ای انجام نمیدن.

‫اونا خیلی گستاخن.

‫از اول باید باهاشون قاطعانه برخورد میکردیم ‫تا وضع به اینجا کشیده نشه.

‫میدونم.

‫مطئن باشید خودم یه روز موچو رو میکشم.

‫اگه اجازه بدیم لی کایگی رو دستگیر کنه، ‫ممکنه افتخار فتح یانگ جو رو به نام خودش کنه.

کاهان، فقط دستور بدید

‫خودم شخصا سرِ لی ون و سورینگی رو براتون میارم.

،نه

‫دلیلی نداره با تانگ وارد جنگ بشیم.

‫فعلا به سگ شکاری اجازه میدیم خرگوش شکار کنه.

یعنی میخواید اجازه بدید اون لی کایگی رو زمین گیر کنه؟

‫اره و اگه سگ شکاری مودب نبود میکشیمش!

‫تانگ قبلا از ما به عنوان سگ شکاری استفاده کرد، ‫حالا وقتشه جبران کنیم.

‫وقتی شمال آروم شد میریم سراغ تانگ.

.تا اون زمان حرکتی از خودمون نشون نمیدیم

با این شرایط شانسی مقابل سو رینگی نداریم.

‫باید از این جنگ اجتناب کنیم.

‫ژنرال دستور عقب نشینی بدید.

‫درسته ژنرال.

‫ما جایی برای عقب نشینی نداریم! ‫همه چی رو از دست دادیم!

‫دیگه تو زمین جایی نداریم!

‫ولی یه طوفان داره میاد و ما باید پناه بگیریم!

‫ما برگشتیم.

جایی برای مخفی شدن پیدا کردید؟

‫یه قلعه متروکه اون سمتِ رودخونه وجود داره.

‫کوچیکه ولی خیلی خوب ساخته شده برای خط مقدم گوگوریو.

‫ولی نزدیک رود خونست، ‫اونجا منطقه ته جویونگ هست.

‫ما بخاطر اون به این روز افتادیم، ‫نباید به یودونگ برگردیم.

‫چاره ای نداریم.

‫ولی قربان...

‫سورینگی داره نزدیک میشه باید سریعا از رودخونه عبور کنیم.

...خیل رقت انگیزه

‫اول ته جویونگ دنبال ما بود حالا باید از دست سورینگی فرار کنیم.

‫برگشتی.

.ژنرال گیوم شدیدا منتظر شماست

.من برگشتم قربان- .گزارش بده-

درباره پدرم چیزی فهمیدی؟- ...ژنرال زندست-

مطمئنی؟- .بله-

.ولی یه مشکلی هست- چه مشکلی؟-

‫بگو.

اتفاقی براش افتاده؟

‫ایشون سربازای آواره رو جمع کردن تا به یانگ جو حمله کنن ‫ولی حالا توسط سورینگی دارن تعقیب میشن.

‫چی؟!

‫جایی برای رفتن نداره.

کجا میتونه پناه بگیره؟

چی؟ لی کایگی زندست؟- .بله قربان-

‫هنوز از جزییات باخبر نیستیم تا جاسوسا گزارش بدن.

‫بقایای ارتش شکست خورده هستن. ‫نباید ازشون بترسیم.

‫درسته.

‫لی کایگی الان قدرتی نداره.

‫ولی اگه نفوذی داشته باشه اوضاع عوض میشه.

چی؟

یعنی کدوم حرومزاده ای از طرف ما بهشون کمک میکنه؟

منظورت گیوم هست؟

‫شخصا دیدم یکی از افرادشو فرستاد یانگ جو.

‫اگه لی کایگی زنده باشه، طبیعیه پسرش بهش کمک کنه.

‫این خیلی سادست.

‫گیوم و چولین رو دستگیر کنید اونوقت دیگه مشکلی نداریم.

‫شهروندان خیتان زیادی اینجا هستن. ‫نمیتونیم دستگیرشون کنیم.

‫نمیتونیم یه ببر رو در خونه نگه داریم.

‫تو وضعیت بحرانی هستیم.

‫نمیتونیم اجازه بدیم بخاطر یه اشتباه کوچیک تمام زحماتمون به باد بره.

پس میخوای چیکار کنی؟

‫میموسا، ازت میخوام به مسائل رسیدگی کنی.

‫اگه خطری برامون محسوب میشن، ‫باید اخراجشون کنیم.

‫فهمیدم قربان.

ژنرال

برای چی این وقت شب اومدی اینجا؟

‫رفتم به اتاقتون نبودید.

درباره گیوم هست؟

.نمیتونم اجازه بدم چنین اتفاقی بیفته- .قبلا دربارش حرف زدیم-

‫تا وقتی گیوم خودش قلبا گوگوریو رو نپذیره،

‫ما نباید رازش رو فاش کنیم.

‫ولی ممکنه جویونگ پسر خودشو بکشه.

‫قبل از اینکه دیر بشه باید حقیقت رو افشا کنیم.

،برای شما سخته که بهش بگید .بذارید من انجامش بدم

‫تصمیم با شماست قربان.

حرف آخرتون چیه؟

‫ازت میخوام دخالت نکنی.

‫خودم بزودی با جویونگ صحبت میکنم. ‫فقط من باید بهش حقیقت رو بگم.

‫اینطوری بهتره.

.باید عجله کنیم

‫قبل از طلوع آفتاب باید از شهر خارج شیم.

‫همینجا صبرکنید.

شما کجا میری؟- .طول نمیکشه-

‫نمیتونم مردی که منو بزرگ کرد فراموش کنم.

‫پدر، ببخشید که بدون خداحافظی شمارو ترک میکنم.

‫ژنرال.

تو این وقت شب کجا میخوای بری؟

چرا اشک تو چشمت جمع شده؟

چه چیزی رو از من مخفی میکنی؟

‫حرکت کنید!

!دستامو باز کن

وقتی بی سرپناه بودید بهتون لطف کردیم حالا میخواید خیانت کنید؟

.زندانیشون کنید- .بله قربان-

!ببریدشون

.ژنرال، میموسا هستم- .بیرون منتظر باش-

.جویونگ- .دارم با گیوم صحبت میکنم-

.مطمئنم با دروغ سعی نداری از شهر خارج شی

‫حالا بگو ببینم.

این وقت شب کجا میخوای بری؟

‫میخواستم برم به دیدن پدرم.

و بعدش؟

میخواستی به پدرت ملحق شی تا به ما حمله کنی؟

‫مادرم و مردمم درکنار شما هستن.

‫به خدا سوگند میخورم هرگز به اعتماد شما خیانت نمیکنم.

‫میخواستی بدون هیچ حرفی شهرو ترک کنی.

‫همین الانشم به من خیانت کردی.

‫پدرم تحت تعقیب سورینگی هست.

‫خودش هم زخمی شده، ‫و با کمتر از صد نفر سرباز زخمی،

‫نمیتونه با ارتش عظیم تانگ مقابله کنه.

چطور یه پسر میتونه پدرشو در چنین شرایطی فراموش کنه؟

‫هیچ وقت لطف شمارو فراموش نمیکنم.

‫و وقتی زمانش برسه، ‫دوبرابرش جبران میکنم.

‫پس لطفا اجازه بدید من برم.

‫لازم نیست جبران کنی ولی یادت باشه.

‫وقتی پاتو از شهر بیرون بذاری دشمن من محسوب میشی.

‫پدرت از من کینه به دل داره. ‫منم نمیتونم بخاطر کاری که کرد ببخشمش.

‫حالا خودت تصمیم بگیر. ‫ترجیح میدی بمونی

یا دشمن من بشی؟

‫لطفا... اجازه بدید برم.

این سرنوشت منه.

‫متاسفم...ژنرال.

کسی بیرون هست؟

‫گیوم رو به خارج از شهر هدایت کنید.

!ژنرال

‫این تصمیم خودته، ‫مطمئن باش پشیمون نمیشی.

‫حالا میتونی بری.

‫اگه اجازه بدید اینطور بره، ‫برمیگرده و بهمون صدمه میزنه.

‫هنوز دیر نشده قربان، ‫دستور قتل گیوم رو صادر کنید.

‫وقتی همدیگرو به عنوان دشمن ملاقات کردیم میتونم بکشمش ‫ولی نمیتونم پسری که به دنبال پدرش میره رو مجازات کنم.

‫بذار این دفعه خودم تصمیم بگیرم.

‫لطفا نرو!

‫نباید بری.

‫تو....

‫تو....

!گیوم

‫سریعا گیوم رو خبر کنید!

اعلی حضرت چه مشکلی پیش اومده؟

‫گیوم...رفته! ‫اون شهرو ترک کرده.

منظورتون چیه؟

‫به این نامه نگاه کن.

‫اون نباید به اونجا بره.

‫با رفتن به اونجا قبر خودشو میکنه.

‫لطفا آروم باشید.

‫نگهبانا رو خبر کنید! ‫باید سریعا برش گردونید!

‫چشم سرورم.

.روحیشون تضعیف پیدا کرده- .طبیعیه-

‫ده بار باهاشون جنگیدیم.

‫آسیب زیادی بهشون وارد کردیم! ‫باید کارو یسره کنیم.

‫هنوزم کله شقه! ‫فکرنمیکردم انقدر آمادگی داشته باشه.

‫ناامیدی بیش نیست! ‫بزودی همشون نابود میشن.

‫ای حرومزاده!

مشکل چیه؟

چرا اینقدر لی ون طولش میده؟

‫با اون قلعه از مرز های گوگوریو محافظت میشده، ‫تقریبا غیرقابل نفوذیه!

‫بازم شروع شد.

‫شخصا جنگ رو رهبری میکنم.

‫قربان، تلفات قابل توجهی داشتیم.

.باید کمی صبرکنیم- چی؟-

.اون قلعه خود به خود فتح نمیشه- .اونا بزودی منابع غذاشون تموم میشه-

چی گفتی؟

‫آره درسته، اونا زمان زیادی برای تهیه غذا نداشتن.

‫با شکم خالی زیاد دوام نمیارن.

‫باشه، صبرمیکنیم.

‫غذا ندارن...

چرا چیزی نمیخورید؟

چقدر غذا باقی مونده؟

‫به اندازه کافی داریم قربان. ‫شما میل کنید.

‫غذا رو برگردون.

مشکلی داره؟

‫وقتی بقیه گرسنه هستن نمیتونم چیزی بخورم.

منظورتون چیه بقیه گرسنه هستن؟

‫تو برنج سنگ هست.

.معلومه از انتهای گونی برنج برداشته شده

‫از حالا به بعد.

‫با سربازا میخورم و با سربازا گرسنگی میکشم.

‫ژنرال، شما باید بخورید تا بتونید مبارزه کنید.

.سربازا به من اعتماد کردن و همراهم اومدن- .برای همین باید قوی باشید-

‫ژنرال،

.ژنرال- قضیه چیه؟-

‫خب...

‫موچو با ارتش بزرگی اومده...

موچو؟

موچو از یانگ جو اومده؟

‫خوش اومدید کاهان.

برای چه کاری اومدید؟

‫از تاخیر شما ناراحت شدم واس همین ارتش خودمو آورم.

‫اوضاع تحت کنترله.

‫وقتتون رو طلف کردید.

ژنرال سورینگی کجاست؟- .منتظر شمان-

.سوبانگ- .بله قربان-

.همراهم بیا- !چه بی احترامی-

کاهان این همه راه رو طی کرده اونوقت ژنرال سورینگی نیومده به خوش آمد گویی؟