Lilya 4-ever (Lilja 4-Ever)

สามเดือนก่อนหน้า

สักแห่งในสหภาพโซเวียต

- ไง - ไง เข้ามาสิ

- ไปกันเลยไหม? - แน่นอนขอชั้นเก็บของก่อนนะ

- เก็บของหรอ? - ใช่เก็บของ ชั้นกำลังจะย้ายออกแล้ว!

- ไปไหน? - อเมริกา!

- อะไรนะ?! อเมริกาหรอ? - ใช่เลย! เธอรู้จักแฟนแม่ชั้นไหม?

เขาอยู่ที่อเมริกา แม่ชั้นจะย้ายไปที่นั่นชั้นก็จะไปด้วย

- แล้วเธอจะไปทำอะไรที่นั่น? - ก็ยังไม่รู้เหมือนกัน เราจะย้ายไปกันวันศุกร์

- เธอล้อชั้นเล่นแน่! - ไม่ได้ล้อเล่น!

- มันไม่ตลกเลยนะ - ก็มันเรื่องจริง จะให้ชั้นอยู่ทำอะไรที่นี่ละ?

- ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเธอจะไป - เชื่อเถอะ ชั้นจะไป...

- ชั้นขอบุหรี่มาร์ลโบโร แต่จ่ายที่หลังได้ไหม? - ไม่ ไม่ได้

- วอลล์สตรีทล่ะ? - ชั้นบอกว่าไม่ไง

- กับพนักงานคนอื่นเขาก็ให้นะ - อย่าโกหกชั้นเลย

- เราไม่ได้โกหก เราสัญญา... - ชั้นบอกว่าไม่!

- อีบ้า! - อะไรนะ?!

- นี่เธอทำอะไรกัน! - ชั้นไม่สนชั้นจะย้ายไปอเมริกา!

ทำไมเธอถึงได้ไปอเมริกา?

แม่ชั้นเจอแฟนเขา จากพวกหน่วยงานหาคู่

เขาเป็นคนรัสเซีย แต่อยู่ที่อเมริกา

สุดยอดไปเลย!

- บ้าเอ้ย... ชั้นก็อยากไปเหมือนกัน - เธอมาหาชั้นที่อเมริกาก็ได้!

นี่พวกเธอพวกอะไรกัน "อเมริกา อเมริกา"? เธอตะโกนเรื่องอะไร?

- เธอกำลังจะย้ายไปที่นั่น - งั้นเธอก็แค่โกหกใช่ไหม?

- ผมไปด้วยได้ไหม? - ไม่

เอาผมไปด้วยสิ ผมพูดภาษาอังกฤษได้

สวัสดีผมชื่อ วอลอตย่า

ไอ้เด็กโง่...

ฟังนะ... มีบางอย่างที่แม่เธอ อยากบอกกับเธอ

เอาสิ

ก็... เซอจี้กับแม่ได้ตัดสินใจว่า-

- มันคงจะดีกว่าถ้าให้ พวกเราย้ายไปก่อน

เราจะไปก่อน แล้วอีกสักแปปเธอก็ตามไป

- เธอก็โตแล้วนะ - อะไรนะ!? หนูจะอยู่นี่คนเดียวหรอ?

มันก็ต้องเป็นอย่างนั้น

ถ้าเธอไปอเมริกาแล้วอยู่ไม่ได้... เธอจะได้ไม่ต้องมาเลยไง!

มีแค่คุณกับชั้น แค่เราสองคน

-ชั้นจะไปบายๆเธอ เดี๋ยวกลับมา - โอเค

ที่รัก... แม่ต้องไปแล้ว

แม่ทิ้งเงินไว้นิดหน่อย พอไปถึงเดี๋ยวจะส่งเงินมาเพิ่ม

อีกแปปป้าแอนนาก็มา

อย่างน้อยกอดแม่หน่อยก็ได้? แม่จะไปแล้ว

ก็ได้...

- บายๆ... - บาย

รอก่อนแม่!

แม่! อย่าพึ่งไป!

- ลูกสาวตัวน้อยของชั้น... - อย่าทิ้งหนูได้โปรด!

อย่าทิ้งหนูนะแม่!

อย่าไปเลยอยู่กับหนูเถอะ หนูอยู่ไม่ได้หรอก!

อย่าไปนะแม่!

ถ้าเราไม่ไปตอนนี้...

- เดี๋ยวแม่จะโทรมาๆ! - แม่!

แม่จะโทรมาตอนแม่ไปถึง!

- ใคร? - แอนนา

- งั้น... เธอไปแล้วหรอ? - ใช่

- แต่งตัวเลย - อะไรนะ?

- เธอจะไปอยู่ที่อื่น - ที่ไหน?

- เธอจะไปอยู่ในห้องอื่น - อะไรนะ?

ห้องนี้มันใหญ่เกินไปสำหรับเธอ ชั้นบอกให้ไปแต่งตัว

- หนูไม่ไป นี่มันห้องของหนู! - เธอต้องทำตามชั้น

ไปเร็ว

นี่ไง

คนเก่าที่อยู่พึ่งตาย ได้ไม่กี่สัปดาห์ก่อน นี่ของๆเขา

- ป้าบ้าหรอ? หนูจะไม่อยู่ที่นี่? - ใช่ เธอจะอยู่ที่นี่

ตราบใดที่แม่เธอไม่อยู่ ชั้นเป็นคนตัดสินใจเอง

ที่นี่ก็มีทุกอย่าง ตู้เย็น หน้าต่าง อากาศก็อบอุ่น...

- ทำไมหนูถึงอยู่ห้องหนูไม่ได้? - ก็ไม่มีใครจ่ายค่าห้องไง

ชั้นก็จ่ายไม่ได้ เธอก็จ่ายไม่ได้

- ถ้าเธอไม่... - หนูจะไม่อยู่ที่นี่!

ถ้าเธอไม่อยากอยู่นี่ ก็ลงไปนอนบนถนน

- อีนางบ้า! - เลือกเอาระหว่างถนนหรือสถานรับเลี้ยง!

- ว่าไง ลิลย่า - ว่าไง

วอลอตย่า

พระบิดาผู้สถิตอยู่บนสวรรค์ บูชาด้วยนามของท่าน

ความสำเร็จจะมาหา มันจะสำเร็จได้แน่นอน

สวรรค์บนพื้นโลก พระเจ้าให้วันนี้กับเรา

ให้อภัยต่อบาปที่เราทำ เหมือนกัยเราที่ให้อภัยบาปที่คนอื่นทำต่อเรา

และไม่ได้นำเราสู่ความโลภ แต่เอาเราออกห่างจากปีศาจร้าย

ความสำเร็จ พลัง และความยิ่งใหญ่จะเป็นของคุณ เอเมน

เยี่ยมมาก

เธอทำได้ดีกว่านี้นะ

เธอยังอยู่นี่หรอ? นึกว่าจะไปอเมริกาแล้ว

เธอทำได้ดีมากในข้อสอบ

- อนาคตที่ดีกำลังรอเธออยู่นะ - อะไรนะ?

ชั้นแค่หยอกเล่น

ไปลงนรถนะอีนางบ้า! เธอมั่นใจได้เลย ชั้นมีอนาคตที่ดีรออยู่แน่

สวัสดี!

พวกนายกำลังไปไหนกัน?

- ชั้นไปด้วยได้ไหม? - ไม่ นายไปด้วยไม่ได้

- ถ้าผมมีกาว ผมขอไปด้วยได้ไหม - ไหนดูหน่อย

ว้าว รองเท้าไนกี้หรอ? ของจริงด้วยหรอ?

ดวงอาทิตย์ดวงน้อยของชั้น กำลังขึ้นมา...

- ดูยาทั้งหมดที่ชั้นเจอนี่สิ - ว้าว...

- เธอเจอที่ไหน? - ในห้องน้ำ

- มันไม่ใช่ของชั้น - แล้วมันของใคร?

- อาจจะเป็นคนเช่าคนก่อนหน้า - นี่มันอะไรเนี่ย?

เอามานี่มา!

นี่นายทำอะไร! เด็กเขาห้ามดื่มเว้ย!

เฮ้ ดฺสิชั้นเจออะไร!

- เราอยู่ในสงครามหรอเนี่ย - เอาไปใส่ให้เขาสิ

คนเช่าคนก่อนเขาเคยไปสงคราม

- ดูพลทหารนั่นสิ! - คำนับท่าน!

- วอลอตย่า นั่งลงๆ! - ใจเย็น!

นี่เสียงมันอะไรกันนักหนา? ช่วยเงียบๆหน่อยได้ไหม?

เข้ามาก่อนสิ อย่าโกรธกันเลยหน่า เรามียาแก้ไอ คุณมาลองด้วยก็ได้นะ

- ชั้นไม่ได้ไอ - มันดีสำหรับทุกอย่างแหละ เข้ามาก่อน

ถ้าพวกเธอไม่เงียบ ชั้นจะโทรหาตำรวจ แล้วก็จะโทรหาป้าเธอด้วย

พอแล้ว เฮ้ พอก่อน

- เอาหน่า มาปิดไฟกันดีกว่า - นายยังเด็กไป หยุดเลย

หยุดเลยหน่า นายยังเด็กไป ไปหาแฟนเอาเองสิ

- หยุดเลย - ไปเลย

นี่มันเกิดอะไรขึ้น?!

เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?!

ชั้นชอบที่นี่จะตาย เธอเป็นบ้าหรอ หรืออะไร?!

ออกไป!

ไอ้ขยะ!

ไปเลย! ออกไปเลยเดี๋ยวนี้!

ออกไป!

อย่ามาจับชั้น!

ไปลงนรกซะ! จำไว้ว่าคนที่ตัดสินใจ ทั้งหมดคือชั้น

ระวังไว้หรือจะโดนหนักกว่านี้!

ออกจากบ้านไปเลย!

ออกไป! ไอ้โง่! ไอ้บ้าเอ้ย!

วอลอตย่า!

วอลอตย่า นายกำลังทำอะไร?

- แค่มานั่งเฉยๆ - ลงมาเลย

- ผมแค่มานั่งเฉยๆ - ผมมาเถอะได้โปรด

- ลงมา! - ผมไม่อยากลง

- ลงมา - ไม่ผมไม่ลง

- ลงมา -โอเคๆ...

อยากออกไปขับรถเล่นไหม?

- ไม่ - ร้อยนึง

- ออกไป! - สองร้อย

- ไปลงนรกซะ! - ก็เธอไม่ได้สวยขนาดนั้น...

- ออกไป ไอ้บ้า! - ก็แค่ถาม ถามไม่ได้หรอ?

ชั้นต้องออกจากที่นี่ จะไปที่ไหนก็ได้แล้ว

- ราตรีสวัสดิ์ - เธอจะกลับบ้านหรอ?

- ชั้นเหนื่อยแล้วชั้นจะกลับบ้าน - ผมขอไปนอนบ้านด้วยได้ไหม?

- ไม่ - ทำไม? ข้างนอกมันหนาวนะ

ผมกลับบ้านไม่ได้ ผมโดนพ่อไล่ออกมา

พ่อผมบ้าไปแล้ว ผมก็ไม่รู้ทำไม

ได้โปรด.. ลิลย่า

ให้นอนที่พื้นก็ได้

นายนอนบนโซฟาได้ แต่ห้ามมายุ่งกับชั้น ไม่งั้นนายไม่ได้อยู่แน่

เธอรู้ไหมว่าชั้นคิดอะไรอยู่?

เราเหมือนครอบครัวเลย นั่งด้วยกันกินข้าว...

...ผมกลับมาจากงาน แล้วคุณก็ทำขนมปังให้กิน

ลิลย่า...? เธอคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้น ถ้าผมแก่กว่านี้สักสองปี?

หยุดเลย...

เอาจริงๆ...

อย่าพูดแบบนั้น... มันดูบ้า

เธอรู้ไรไหม? ตอนนั้นผมคิดจะโดดจริงๆนะ

- จริงหรอ? - ใช่

- ทำไม? - ก็เพราะเรื่องบ้าๆพวกนี้ไง

ผมไม่อยากมีชีวิตอีกแล้ว

ไม่ นายยังมีความหมาย!

เพราะว่านายยังมีชั้น!

เธอช่วยชีวิตชั้น ตอนนี้ถึงตาชั้นช่วยชีวิตเธอแล้ว

เอา วอล์ลสตรีทห่อนึง

ยี่สิบเจ็ด

งั้นชั้นเอาแค่มันฝรั่งกับบุหรี่พอ

เอาน้ำผลไหมวางที่เดิมด้วยนะ

กลับมาก่อน!

เธอไม่ได้จดหมายอะไรหรอก แม่เธอคงลืมเธอแล้วแหละ

ไม่ ชั้นอยากนั่งตรงนี้...

มันคงแต่ไม่กี่นาทีแค่นั้นแหละ

มันโอเคถ้ายังเป็นวัยรุ่น แต่ถ้าเป็นพวกคนแก่ก็...

แต่ถวกคนแก่มันเร็วกว่าเยอะเลยนะ!

แล้วเธอก็ได้เงิน เอาไปซื้อเสื้อผ้าอะไรพวกนั้น

ไม่ ไม่เอา มันแย่มาก!

เอาเลย!

- เป็นไงบ้าง? - โอเค

ชั้นหนาวจะแย่! บอกมาสิว่ามันเป็นไง

ลืมมันเถอะ ชั้นอยากกลับบ้าน มันหนาวมาก!

- นั่นใคร? - นาตาชา

ชั้นมาเอาเงินคืนให้ ชั้นไม่ได้ต้องการมัน

โอเค..บาย

นาตาชา!

- สวัสดี. - ไง

- เธอต้องบอกชั้นว่ามันเกิดอะไรขึ้น? - มานี่แล้วชั้นจะอธิบายให้

โอเคงั้นมันเกิดอะไรขึ้น?

ก็... พ่อชั้นเจอเงินนั่น...

และชั้นก็คิดว่ามันคงไม่แตกต่างเท่าไหร่

อะไรไม่แตกต่าง?

เธอไม่ได้มีพ่อแม่นิ ชั้นหมายความว่า แม่เธอก็ไม่ได้อยู่นี่

อะไรที่ไม่แตกต่าง?

ก็... ชั้นบอกพ่อว่ามันเป็นเงินของเธอ

- ชั้นบอกพ่อว่าเธอเป็นคนได้เงินมา - เธอบอกพ่อเธอว่าชั้นทำงานนั่นหรอ?

ใช่ เธอก็รู้ ถ้าพ่อชั้นรู้เขาฆ่าชั้นตายแน่!

- นี่เธอบ้ารึเปล่า! - แล้วมันแตกต่างกันอย่างไงเธอทำกับไม่ทำ?!

- เธอก็จะไปอเมริกาอยู่ดี... - ชั้นนึกว่าเธอเป็นเพื่อนชั้น!

- แล้วเธอพูดอะไรแบบนั้นทำไม! - นาตาชา...

ไปกันเถอะ...

ชั้นไม่ต้องการเงินเธอ

เก็บเงินเธอไป! อีนังขายตัว!

ลิลย่า

เพื่อน ดูนี่

นั่นไงเธอนังขายตัว! อีตัว! มาทำอะไรตรงนี้?

ออกไปเลยไป อีนังบ้า!