You and I Are Polar Opposites (正反対な君と僕)

Twoje brwi.

Czemu nagle przypomniałem sobie zeszłoroczne wydarzenia...

Idź w kierunku południowej bramy...

Potem zejdź w dół najbliższymi schodami...

A później wsiądź do pociągu odjeżdżającego z peronu 3...

To najszybsza trasa.

Ale każdego ranka przechodzę przez północną bramę...

schodzę z peronu na najdalszym końcu...

i jadę do szkoły w ostatnim wagonie.

Robienie tego w ten sposób, pozwala mi usiąść i uniknąć znajomych mi ludzi.

W jakiś sposób odnalazłem siebie w tym, robiąc to tak.

PRZECIWIEŃSTWA DO SZALEŃSTWA

Sądzę, że powinienem wam jeszcze o czymś powiedzieć...

Powiem wam jutro, kiedy sobie przypomnę. Rozpocznijmy dobrze nowy semestr.

Naprawdę można tak to zostawić?

O! Na niebie jest sporo ciemnych chmur!

Wygląda tak jakby to była noc!

Akurat mam przy sobie parasol.

Co? Ma dziś padać?

Podobno ma padać śnieg, ale...

Moja babcia mówiła...

Oto i ona! Babcina prognoza pogody!

Och! Yuu, spójrz!

Yuu...

Ten pseudonim...

Taira już tam jest!

Taira zwykle szybko idzie do domu, kiedy nie ma zmiany w pracy.

Ciekawe, czy lubi tak siedzieć w domu.

Naprawdę? Nigdy tego nie zauważyłem.

TUPNIĘCIE

TUPNIĘCIE

TUPNIĘCIE

TUPNIĘCIE

TUPNIĘCIE

TUPNIĘCIE

TUPNIĘCIE

Strasznie zimno!

Śnieg?

Co to jest?

Grad

Nie mam parasola! Gorzej być nie mogło!

Taira!

Idziesz zdecydowanie zbyt szybko.

Dostrzegłam cię z daleka i pomyślałam, że pójdę za tobą,

ale nie mogłam cię dogonić!

Idziesz zdecydowanie zbyt...

Co? Dlaczego?

Taira, nie masz parasola?

Nie, nie mam!

Proszę.

Moja kurtka jest wodoodporna. Nic mi nie będzie, więc użyj go.

Do zobaczenia.

Co?

TUP TUP TUP TUP

Nie, czekaj! Zaczekaj! Ty powinnaś go użyć!

Nie potrzebuję go! Idź, pośpiesz się i otwórz go!

Mówiłam, że nic mi nie jest!

W czym problem?

Proszę.

Nie tego chciałem.

Nie, serio. Możesz mnie tu zostawić.

W taki ziąb przemoknięcie byłoby niebezpieczne, prawda?

Więc pozwól, że chociaż ja go potrzymam.

Och. Dzięki.

To szaleństwo, Taira! Od razu go popsułeś!

To nie ja go zepsułem!

Och! Nie mogę go złożyć z powrotem!

Zostaw to. Biegnijmy!

To szaleństwo. Wciąż mnie śmieszy!

Za dużo się śmiejesz.

Taira, też trochę się śmiałeś, prawda?

Uch. Ręce mi marzną.

O! Są jasnoczerwone!

Weź ogrzewacz. Proszę.

Co? Nic mi nie jest.

Właściwie poproszę jeden.

Hej, Taira...

Co sądzisz o tym, by pofarbować włosy na czarno i wystylizować je na mokre?

Co? Skąd ten pomysł?

Ponieważ teraz tak właśnie wyglądają.

Poważnie?

Gdybym tak zrobił, to ludzie pomyśleliby, że nie myję włosów.

Za bardzo się poniżasz.

Powinieneś bardziej wierzyć w siebie.

Zmieniłeś się, bo interesowała cię moda, prawda?

Nie bój się tym cieszyć. Bo będziesz żałować.

Co?

Co?

Rękawy w rozmiarze 3/4.

To nie miało pozytywnych skutków jak ten.

« „Zainteresowany modą”

„Ciesz się tym”

Mam na myśli, to marnowanie się, prawda?

Pracując tak ciężko, nie wierząc w siebie.

Przez cały czas ci kibicowałam, wiesz?

Co?

W tym pociągu jest tak ciepło w nogi, że robię się senna.

Obudź mnie, gdy dojedziemy.

Co? co, czekaj...

Co?

Twoje brwi. Dlaczego nie chcesz ich zmienić?

Co?

MAMROTANIE

Rozjaśniłeś włosy, więc brwi...

Gdybyś sprawił, żeby pasowały do siebie, to by wyglądały o wiele lepiej, ale...

Co? Skąd ten pomysł?

Mogę ich dotknąć?

Oczywiście, że nie!

Och! Wystylizowałeś fryzurę!

Och! Ładny plecak!

Dlaczego zauważasz każdy drobiazg?

Właśnie go kupiłem

Jestem całkowicie pewien, że ona śmieje się ze mnie w myślach.

Nie...

Ale sposób, w jaki mi kibicowała...

Przez cały czas byłem w błędzie.

Och! Rozpogodziło się!

Świetnie. Cieszę się.

Azuma.

Przepraszam.

Za co?

Przepraszam?

To dlatego, że też zasnąłeś i przegapiliśmy naszą stację?

WZDYCHA

Ach, dobrze, to też, ale...

Nie, czekaj. To wszystko naprawdę moja wina?

Za wiele rzeczy. Za parasol, za ogrzewacz... i za wszystko inne.

Wszystko?

To straszne!

Ach, dobrze, nie bardzo to rozumiem, ale...

Zamiast być dziwnie powściągliwym lub przepraszając...

„Hurra,” albo „dziękuję,” zdecydowanie lepiej działa na mnie...

Jeśli mi to powiesz, Taira.

Możesz rozmawiać swobodniej. Jesteśmy przyjaciółmi, prawda?

Naprawdę?

Tak.

Kiedy jestem sam...

gdy jest cicho, wspomnienia krążą mi w głowie.

Wszystko, czym się martwię, to to, w jaki sposób inni mnie postrzegają.,

ale nie chcę nikogo skrzywdzić,

więc wprowadzam niepotrzebny dystans.

Sposób, w jaki się poniżam... Jak szybko wyciągam wnioski...

Dopiero dziś sobie to uświadomiłem, a teraz jestem pełen żalu, ale...

Co ważniejsze,

dziś, biegnąc jak szaleni...

Cała ta sytuacja była tak śmieszna, że było nawet całkiem zabawnie.

No i pojawił się też ten wątek na temat bycia równymi.

Z jakiegoś powodu rozmyślanie nad tymi przyjemnymi chwilami...

Nie mogę stwierdzić, czy jestem szczęśliwy, żałosny albo czy czuję ulgę...

Sam też tego nie rozumiem...

Ale tylko trochę płakałem.

Co to jest?

Hej. Rzadko trafia się, że jedziemy razem do szkoły, prawda?

Prawda?

Kilka minut później.

PEŁNO LUDZI

Ta stacja jest zawsze zatłoczona, prawda?

Sądzę, że mimo wszystko wrócę do mojego starego wagonu.

Tani, masz dziś dyżur w bibliotece, prawda?

Tak.

Masz? Zrozumiałam.

O co chodzi tym razem?

Co jest? Coś nie tak?

Nie, nic takiego.

Za każdym razem, nawet gdy zauważę, że ona o czymś myśli,

to wciąż nie mogę dokładnie odczytać, o czym myśli.

A gdy coś sobie wyobrażę, okazuję się, że jest zupełnie inaczej.

ZAŻENOWANY

ROZCIĄGANIE SIĘ

Padnięta

Biblioteka

Dawno cię tu nie było.

Nie mogę się doczekać, aż znów popracujemy razem w tym semestrze.

Ja również.

WIERCENIE SIĘ

Z jakiegoś powodu, mimo wszystko za wiele nie rozmawiałam z Tanim,

ponieważ Yamada się ze mną dzieli wszystkim każdego dnia.

Koniec roku

Pierwsza wizyta w świątyni

Wtedy poczułam, że jestem bliżej niego niż wcześniej!

Poczułam ulgę, że mogłam się wygadać o różnych rzeczach.

Mimo to z perspektywy Taniego jestem kimś, kogo on zbyt dobrze nie zna!

HAŁAS

Skupienie myśli

Co ona robi?

Jesteś chora?

Nie! Nic mi nie jest! Przepraszam!

Nie, to nie tak, że cię karcę.

Daj spokój. Jest w porządku! Yamada też powinieneś tu przyjść!

Chodźmy poczytać w bibliotece!

Pasuje mi to, ale wiem, że będzie po tobie wszystko widać.

Będzie dobrze! Nie martw się!

Mogę się zachowywać bardziej naturalnie niż ci się wydaje.

UŚMIECHA SIĘ SZEROKO

Masz to wypisane na twarzy.

BA-DUM

Nie, ja...

Nishi, dawno się nie widziałyśmy.

Tak, dawno.

Umm, nie ma tu teraz nikogo, więc nie musisz szeptać.