The Tiger Brigades (Les Brigades du Tigre)

In 1907 wordt Frankrijk getroffen door een golf van bloedige misdaden.

De minister van Binnenlandse Zaken, Georges Clémenceau, ‘De Tijger’,

zet de ‘mobiele brigades’ op om deze nieuwe criminelen te bestrijden.

1912. In heel Frankrijk kent men hen onder een andere naam.

Ik ben hoofdinspecteur Faivre, jullie leidinggevende.

Ik ben jullie vader, moeder, rechter en, zo nodig, beul.

Jullie horen bij de 1e mobiele brigade. Dit is jullie grote kans.

Jullie zijn mannen van de brigade, met één thuis, één taak en één doel: staatsveiligheid.

We hebben de beste uitrusting en wapens. Niet slecht. De geest,

de mannen en officieren behoren tot de top van Frankrijk.

Jullie vertrouwen op intuïtie en tips van informanten.

Intuïtie is voor dieren. Tips zijn voor gokkers.

Jullie wapens zijn logica, antropometrie en vingerafdrukken,

automechanica, automatische wapens, goede schoenen en vooral...

Volgende! - ...een perfecte ethische code.

Volgende! - Hier bestaan geen gesloten zaken,

alleen opgeloste zaken! De mannen van de brigade houden van succes.

Mislukking hoort hier niet thuis.

Volgende!

Ik heb medelijden met boeven, pooiers en anarchisten

en ander uitschot, want jullie jagen ze op, pakken ze en stoppen ze waar ze horen: in de cel!

Als jullie 's avonds thuiskomen, mogen jullie trots zijn.

Als je zoon vraagt wat je hebt gedaan,

geloof me, hoef je niet te zeggen: 'de cel schoonmaken.'

Voor de brigade, de republiek en Frankrijk!

Nou? Hoe was ik? Prachtig.

DE TIJGERBRIGADES

Over een uur. In de Rue Ordener.

Twee bewakers voorin de wagen en één binnenin.

Het ligt in de kluis. Een leren register met SGED erop.

Waar is Piotr?

Het komt wel goed.

Wees voorzichtig, oké?

Dat is mijn werk.

Ik help Rusland, Frankrijk en mezelf!

“Meneer” heeft een pensioenplan? Hoe ga je dat doen?

Je zult jezelf moeten redden terwijl ik 8% per jaar krijg,

- van de staat. - Van de baas.

Daarom kruip je bij hem in de kont.

Ik doe goed werk. Daarom mag de directeur me.

- Kom eruit! - Niet!

Ik wil dat ze weten wat we hebben meegenomen.

Stop!

Neem wat je wilt!

DE EERSTE GEMOTORISEERDE OVERVAL

Zijn haarlijn?

Hallo. Ik ben Achille Bianchi.

Ik ben een van de nieuwe rekruten.

Ik zit in dit team. - Bianchi... waar kom je vandaan?

- Milaan. - Ah, Spanje...

Ik kan geen Italianen uitstaan. - Je bureau.

Dank je.

Maak je thuis schoon? - Nee...

Hier doe je dat twee keer per week.

Drie telefoons. Neem op en noteer berichten.

Tenzij het voor mij is natuurlijk. Hoe waren zijn ogen?

Gek. Oké, maar klein, scheef of groot?

Ik weet het niet. Klein.

- Misschien ook scheef. - Klein en scheef.

We komen ergens.

Ik denk dat hij een bril droeg.

Een bril? Welke?

Luister, Bianchi, je hebt handige vingers.

Dus dachten we dat je rapporten kon typen.

Zo blijf je op de hoogte.

Stel je hem zonder bril voor.

Begin met de mijne om op te warmen.

Zijn mond... lippen... snor? Klein? Dun?

Ja

- Dun? - Ja.

Ja, dat is hem. Wat een kunstenaar!

- Ongeëvenaard. - Juist.

Raymond Caillemin, alias Brains.

Geboren in Brussel, gezocht voor gewapende overval.

- Hoi, schat. - Hoe weet je dat?

Iedereen weet het. De politie is ons voor.

Brains gearresteerd! Alles in de Excelsior !

Een medeplichtige gearresteerd! Bonnot nog vrij!

Het heeft geen zin zonder Raymond.

We vragen de eigenaar om de code.

Casimir Cagne? Je komt er niet bij in de buurt.

Wat stel je voor?

Europa versus Russische expansie

We vragen hulp. Jaurès? Ik vertrouw politici niet.

Hij is journalist en mijn vriend.

Het is het schandaal van de eeuw. We hebben de pers nodig.

Wat als hij het niet kan ontcijferen?

- We laten Cagne praten. - Waarom wachten?

De agenten komen dichterbij. Ik heb geen tijd meer.

Je moet alleen verder gaan.

Zeg dat niet. Hoor je me?

We zullen altijd samen zijn.

Ik heb een tip over Bonnot.

Bianchi? - Ja? Vind je het erg?

Ik moet naar het toilet. Precies.

Excuseer.

Het is links. Verdwaal niet.

Zeg het. Een slotenmaker in Ivry. Hij verhuurt een kamer

En hij laat anarchisten er gratis verblijven.

Niet veel om op te gaan.

Wacht. Hij heeft zijn huurders eruit gegooid voor één vent.

Achtergelaten door een De Dion-Bouton.

Gebruikten ze er niet een bij de overval in de Rue Ordener? Dus...

Wanneer neem je me aan? Dat zou leuk zijn. We zien wel.

Vul een formulier in en laat een snor staan.

Goed, genoeg. Aan het werk. Eruit.

Je gaat wel, toch?

- Hoe heet hij? - Gauzy.

Zijn hol is de Volkshal. Kom je later langs?

Misschien, misschien niet. Ga maar.

- Zullen we gaan? - Nee. Breng jij de dame naar huis.

Ga dan de man opvrolijken die is neergeschoten.

- Ik ga met de groentje. - De dago? Ik kom uit Milaan.

Geweldig. Pak je wapen. Waar gaan we heen?

Slecht gehoord?

Een tip? Is het Bonnot?

Zeker. Kom op.

Die jonge dame... Is ze een vriendin van je? Léa?

Ze is een kennis van Pujol.

Zijn ze verloofd? Ja.

Hij moet kapot zijn.

Ik denk het niet.

Waarom vertel je me niet wat er aan de hand is?

Léa had een tip over Bonnot.

Waarschijnlijk niks waard, maar je weet maar nooit. Laat de Parijse politie maar gaan.

Er zijn andere zaken.

Nee, ik heb vragen waar de prefectuur geen antwoord op geeft.

Welke vragen?

Vier individuen overvallen een bestelwagen als professionals, maar laten het geld liggen.

Er is niets gestolen, maar er staat een enorme beloning op.

En de prefect stuurt 8.000 man om ons voor te zijn.

Lijkt dat niet wat overdreven?

Neem de achterdeur!

Politie Parijs! Een kamer?

Ik heb geen kamers. U bent verkeerd geïnformeerd.

En boven? Boven?

Daarboven alleen de zolder.

Er is iemand daar.

Het zullen ratten zijn.

Laat me los!

Anarchisten zijn geen boeven. Ze zijn rustig, nuchter,

- slaan geen vrouwen. - Zou je Bonnot niet guillotineren?

Ik ben geen groot fan van de guillotine.

Er zijn ergere mannen dan hij onthoofd.

Heb je zijn dossier gezien? Een voormalige arbeider,

een monteur, een scherpschutter, een chauffeur...

Twee jaar in het leger, een dapperheidsmedaille...

Hij heeft lef...

Bonnot.

Ga liggen!

Ga naar Gauzy! Ik pak hem wel!

Vergeef me.

Uit de weg!

Uit de weg!

Shit!

Ik kon niets doen, het ging te snel. Zeker.

We halen ze eruit. Nee, jij gaat eruit.

De plaats is afgezet, meneer. Zal ik een zoekactie organiseren?

Nee, laat maar. Ze hebben ons niet nodig. Haal de spullen.

We beginnen met vingerafdrukken nemen.

Kijk, Marcel, een foto van meneer Casimir Cagne. Fotogeniek.

Dat kun je wel zeggen.

Een kop cichorei, heren?

- Niet voor mij. - Ik wil er wel een.

Ik ben gek op cichorei.

Je had geluk.

- Je bent in vorm. - Luister, Ernest,

Ik snap het niet. Waarom jij en waarom die dag?

Waarom is jouw wagen zo speciaal?

Geen idee. Het zijn anarchisten, tegen de samenleving, zei meneer Cagne...

Ernest, kalmeer. Ontspan. Dit is off the record.

We praten gewoon en drinken cichorei. Dit maakt het wat levendiger.

- Hier. - Dank je. Het gebeurde

op een donderdagochtend, toch? Is de donderdagrit speciaal?

Nee. Die ochtend vertrok ik vanaf het hoofdkantoor.

Meneer Cagne laat me af en toe boodschappen doen.

Wat voor soort opdrachten?

Hij heeft een kluis bij het filiaal in de Rue Ordener.

Hij laat me daar documenten naartoe brengen. Welke documenten?

Een grootboek, in leer gebonden en met alles erop en eraan.

Dank u.

Ik weet niet wat erin zit.

- Het is toch niet belangrijk. - Dank u, rust goed uit.

- Bravo. - Is dat alles?

- Je was perfect. - Echt perfect.

Wacht, er is nog iets.

Het klinkt misschien stom, maar die vent, die klootzak die me neerschoot, zei iets...

Bistro! Bistro?

Misschien had hij dorst.

Dat zal het wel zijn. Dus je hebt Bonnot laten ontsnappen?

Je zult extra hard moeten werken om dat goed te maken.

- Vechtje gehad? - Je moet niet zo brutaal zijn.

Misschien heeft jouw Léa met iemand anders gesproken.

De Parijse politie was er al.

Iets te zeggen? Ja, de Parijse politie was er.

- Dat is alles wat je te zeggen hebt? - Ja. Zeg het dan.

- De Parijse politie was er. - Dat is alles?

Dat is alles wat je te zeggen hebt?

- Ik vroeg of dat alles was. - Ja. Zeg het dan.

Ga door. Ik zei dat je het moest zeggen. Zeg het nog eens, zei ik!