Limitless

SUBRIP-ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΥΠΟΤΙΤΛΩΝ

Σίγουρα, είχα υπολογίσει λάθος κάποια πράγματα.

Έντι, ξέρω ότι είσαι μέσα.

Έρχεται η στιγμή που η ζωή ξεπερνά τα πιο άγρια όνειρα.

Το μαχαίρι καρφώνεται στην πλάτη.

Λοιπόν, θα σας πω ένα πράγμα.

Δε θα τους αφήσω ούτε να μ'αγγίξουν.

Ο γείτονας που μάλλον βγήκε στο παράθυρο να διαμαρτυρηθεί.

Είσαι ο επόμενος, Έντι. Θα μπω μέσα.

Αν και διαθέτω 4ψήφιο ΙQ, μάλλον κάτι θα μου ξέφυγε.

Και δε μου'χαν ξεφύγει πολλά.

Έφτασα κοντά στο ν'αφήσω το αποτύπωμά μου στον κόσμο.

Και τώρα, εκεί που θ'άφηνα το αποτύπωμά μου θα ήταν...

στο πεζοδρόμιο.

Τον βλέπετε αυτόν; Εγώ είμαι, όχι πολύ καιρό πριν.

Ποιος έχει τέτοιο χάλι, εκτός αν είναι αλκοολικός ή πρεζόνι;

Μόνο ένας συγγραφέας!

Κανείς δεν πίστευε ότι είχα συμβόλαιο με εκδοτικό οίκο.

Αν και μοιάζει επιστημονικής φαντασίας, ουσιαστικά είναι...

το μανιφέστο μου για τα δεινά του ανθρώπου, στον 21ο αιώνα.

Περιγράφω μια ουτοπική κοινωνία όπου όλοι, κατά ένα τρόπο...

Είναι πράγματι...

Σήμερα ήταν η μέρα που θα'παιρνα την εκδίκησή μου.

Το βρήκα...

Θα πήγαινε μια χαρά.

Απλά έπρεπε να κερδίσω χρόνο. Να μείνω στο δωμάτιο.

Αυτή ήταν η βασική ιδέα. Να μη φύγω απ'το δωμάτιο.

Έτσι πέρασαν λίγες βδομάδες. Ίσως και λίγοι μήνες.

Ευτυχώς, είχα ακόμη τη Λίντι.

Χωρίζουμε έτσι απλά;

Έλα τώρα, Έντι. Μου παριστάνεις τον έκπληκτο!

Μα, είμαι έκπληκτος! Μην το πάμε έτσι!

Αύριο θα παραδώσω ενενήντα σε- λίδες. Να δεις τι θα πει η εκδότρια.

- Έντι! - Τι;

Ξέρω πώς θα πάει το πράγμα. Είμαι...

Ήμουν η κοπέλα σου.

Η λέξη αυτή δεν περιγράφει καν το τι είσαι για μένα.

Σύντροφος. Γκόμενα.

Ερωμένη. Αγαπημένη.

Καθαρίστρια. Τράπεζα.

Ευχαριστώ. Επιστρέφω αμέσως.

Επιπλέον, ότι μου ανήκει, σου ανήκει...

και ξέρεις ότι θέλω να περάσω τη ζωή μου μαζί σου.

- Μάλιστα σκέφτηκα... - Μη μου κάνεις πρόταση.

Γιατί όχι;

Γιατί πήγε τόσο καλά όταν το επιχείρησες παλιά!

Ναι, παντρεύτηκα κάποτε. Μετά το κολέγιο, τη Μελίσα.

- Δέχομαι. - Κράτησε λίγο.

Δεν προχωράει το πράγμα.

Κι αν όσα είπες είναι αλήθεια, εγώ ακόμη σ'αγαπώ.

Πρέπει να γυρίσω στη δουλειά.

Δε μου είπες καν τι έγινε.

- Πήρα τη δουλειά. - Αλήθεια;

Είμαι αρχισυντάκτρια. Τώρα έχω βοηθό. Το πιστεύεις;

Φυσικά το πιστεύω. Γιατί το αξίζεις.

Σ'ευχαριστώ.

Είχε δίκιο. Γιατί να το ζορίζουμε;

Ολοφάνερα, είχα πάρει λάθος δρόμο.

Και οι δυο ξέραμε τι μας καλούσε.

Το κάτω κρεβάτι στο παιδικό μου δωμάτιο στο Τζέρσεϊ.

Η χαρά του μπαμπά να μπω στις πωλήσεις οδοντιατρικών υλικών.

Έντι Μόρα!

Απ'όλες τις συγγένειες που θες να θάψεις στη ναφθαλίνη...

υπάρχει πιο άχρηστη απ'αυτήν με τον κουνιάδο σου;

Δεν το πιστεύω, δικέ μου!

Πόσο έχουμε να ειδω- θούμε; Εννιά χρόνια;

Όλα καλά; Σαν άστεγος είσαι! Τι γίνεται;

Τίποτα σπουδαίο. Τι κάνω; Γράφω συνέχεια.

- Ακόμη προσπαθείς να γράψεις; - Κοίτα, υπέγραψα συμβόλαιο.

Σοβαρά; Τέλεια!

Εσύ; Ακόμη ντίλερ ναρκωτικών;

- Σου δείχνω για ντίλερ; - Όχι, δε δείχνεις.

Πάμε να πιούμε κάτι. Να μάθω για το βιβλίο σου.

Μα, είναι μόλις δυο το μεσημέρι!

Πότε σου ήταν εμπόδιο η ώρα;

- Λοιπόν; - Τι κάνει η Μελίσα;

Δεν ξέρω. Δεν τη βλέπω. Μετακόμισε στα βόρεια.

Νομίζω πουλάει σπίτια μέσω Ίντερνετ. Έχει δυο παιδιά.

Δυο; Ποιος είναι ο σύζυγος;

Την παράτησε, αν σ'ενδιαφέρει.

Τι σε νοιάζει, δικέ μου; Ο γάμος σας κράτησε πέντε λεπτά!

Δε θέλω να μιλήσω γι'αυτήν. Θέλω να πούμε για σένα.

Για πες για το βιβλίο σου. Πώς πάει;

Κοίτα, είναι... Είμαι...

Έχω μείνει πίσω. Στο βιβλίο.

Μου έχει στοιχειώσει τις μέρες και τις νύχτες μου.

- Πόσο έχεις γράψει ως τώρα; - Ούτε μια λέξη!

- Δεν έχεις έμπνευση, ε; - Ναι.

Νομίζω, μπορώ να σε βοηθήσω. Μόνο γι'αυτή τη φορά.

- Όχι, όχι! - Δεν ξέρεις καν τι είναι.

- Είσαι ακόμη ντίλερ, ε; - Έπαψα εδώ και πολύ καιρό.

Ήμουν σύμβουλος σε μια φαρμακευτική εταιρεία.

Κάνα άγνωστο εργαστήριο για Βιάγκρα-μαϊμούδες; Άσε με!

Όχι! Είναι μονοπωλιακό προϊόν, που θα κυκλοφορήσει του χρόνου.

Έγιναν εργαστηριακές δοκιμές κι έχει πάρει έγκριση.

Εντάξει. Από απλή περιέργεια και μετά τέρμα.

Για να δω.

Τι είναι αυτό;

Εντόπισαν δέκτες στον εγκέφαλο που ενεργοποιούν κυκλώματα.

Ξέρεις ότι χρησιμοποιούμε το 20% του εγκεφάλου;

Λοιπόν, αυτό εδώ, σου δίνει πρόσβαση 100%.

Βερν, κοίτα με, δείχνω καλά; Άφραγκος και με κατάθλιψη!

Δε νομίζω ότι ξαφνικά θα γίνω διάσημος και πάμπλουτος...

καταπίνοντας ένα γυα- λιστερό, ντιζαϊνάτο χάπι.

Γκαντ; Πότε;

Πες του ότι δεν μπορούμε.

Εσύ να του το πεις!

Όχι. Τώρα!

Πρέπει να σ'αφήσω. Αλλά να ξαναβρεθούμε.

Τηλεφώνησέ μου. Αυτό, στο κερνάω εγώ.

- Δεν το θέλω. - Μην είσαι αχάριστος.

Ξέρεις πόσο κοστίζει; 800 δολάρια. Το ένα!

Παρακαλώ.

Στο δρόμο για το σπίτι σκεφτόμουν τη Μελίσα.

Ήταν δυνατόν να απέτυχε κι αυτή; Ήταν τόσο έξυπνη!

Εξυπνότερη από οποιον- δήποτε άλλον γύρω της.

Σίγουρα υπήρχε άμεση σχέση ανάμεσα σ'αυτόν τον Έντι...

σουρωμένο στις τρεις το μεσημέρι, και σ'έναν παλιότερο Έντι...

που ξερνούσε στο γραφείο του αφεντικού του...

ή έκλεβε τα παυσίπονα της ετοιμοθάνατης θείας του.

Πώς να κατηγορήσω τη Λίντι που με παράτησε;

Σε τελική ανάλυση, πόσο χειρότερα να γίνω;

Δεν ήθελα να δω κανέναν.

Ειδικά την γκρινιάρα γυναίκα του ιδιοκτήτη.

- Βάλερι, την Τρίτη. - Άκου, ως εδώ, ναι;

Ο Στιβ μαζεύει το νοίκι, πες σ'αυτόν τις μπούρδες σου.

Ξαφνικά, είχα επιπλέον λόγο να φύγω μακριά της.

Είχα καταπιεί αλόγιστα μια χημική ουσία.

Δε φτάνει που'ναι χαμηλό το νοίκι...

Ο Βερν δε μου'χε πει τίποτα γι'αυτό το χάπι.

Και ντελιβεράς να γίνεις, θα βγάλεις κάποια λεφτά.

- Κι αν ήταν παραισθησιογόνο; - Είσαι αξιολύπητος!

Αν ήμουν φτιαγμένος κι άκουγα τόση γκρίνια, θ'αυτοκτονούσα!

Μ'ακούς που σου μιλάω; Θα καταλήξεις στο δρόμο!

Και τότε, το ένιωσα.

Ήμουν τυφλός αλλά τώρα είδα!

- Τι τρέχει; - Τι;

Δε με γουστάρεις και δεν απορώ. Βλέπεις έναν ηττοπαθή...

ένα παράσιτο που εκμε- ταλλεύεται τον άντρα σου.

Εύχεσαι να ψοφήσω αλλά τόσο σ'εκνευρίζω πια; Τι τρέχει;

- Να μη σε νοιάζει. - Πρόβλημα στη Νομική Σχολή;

Πώς ξέρεις ότι σπουδάζω Νομική;

Αν δε σπούδαζες εκεί, δε θα κουβαλούσες...

βαρετά, ακαδημαϊκά βιβλία για το Ανώτατο Δικαστήριο.

Με τρομάζεις, το ξέρεις; Παρακολουθείς τι κάνω;

- Όχι. Είδα το βιβλίο. - Από μια άκρη το αναγνώρισες;

Το είχα δει και παλιά. Πριν δώδεκα χρόνια στο κολέγιο.

Στον καναπέ μιας Βοηθού, που ήθελα να ζευγαρώσουμε.

Είχε πάει στην τουαλέτα. Ήλπιζα να'φερνε προφυλακτικό.

Το ασυνείδητό μου την είχε ανασύρει στην επιφάνεια.

Μια ανάμνηση που δεν είχα καταχωρήσει ποτέ ή...

υπήρχε πάντα εκεί κι απλά ήθελε το κατάλληλο κλειδί;

Αν γράφεις εργασία, δε σου κάνει αυτό το βιβλίο.

Και ποιος σε ρώτησε;

Ο Χέιστινγκς έχει ιστορικά στοιχεία. Ξεκίνα από κει.

Ήταν ηλίθιος άρα επαληθεύεται ότι ο γραμματέας που απέλυσε...

ήταν αυτός που έγραψε τα μεγάλα γνωμικά του.

Βρες τα παιδιά του. Θα χαρούν ν'αποκαταστήσουν τον πατέρα.

Κάτι που θα'χεις μόνο εσύ!

Πληροφορίες από ένα μουσείο, ένα μισοξεχασμένο άρθρο...

ένα τηλεοπτικό ντοκιμαντέρ, αναδύονταν στο μυαλό μου...

φτιάχνοντας ένα λαχταριστό κοκτέιλ χρήσιμων πληροφοριών.

- Το απέκλεια ν'αντισταθεί. - Τι μου προτείνεις, δηλαδή;

Δουλέψαμε κι εμείς σε μια εργασία.

Σε 45 λεπτά πήραμε άριστα. Αυτή έμεινε ικανοποιημένη.

Σπίτι! Αλλά δεν μπορούσε αυτό να'ναι σπίτι μου, ε;

Ποιος ζει σε τέτοιο περιβάλλον;

Η πρώτη μου σκέψη; Κάψ'το!

Αλλά ο λογικός νους επικράτησε.

Τι χάπι ήταν αυτό; Και καθάρισα και δεν κάπνισα για έξι ώρες.

Δεν έφαγα! Τόσο λιτοδίαιτος και νοικοκύρης; Τι να ήταν;

Χάπι που σε κάνει να θες να γίνεις πιο καθωσπρέπει;

Δεν ήμουν φτιαγμένος, ούτε υπερδραστήριος. Απλά καθαρός.

Ήξερα τι ήθελα να κάνω και πώς να το κάνω.

Το άλλο πρωί, έκανα μια έρευνα βαθιά στο μυαλό.

Κανένα κύμα εξυπνάδας δεν αναδύθηκε.

Με λίγα λόγια, είχα γυρίσει στα παλιά.

Αλλά κάτι παρέμεινε.

- Με δουλεύεις; - Όχι.

Λέξεις τυπώθηκαν σε χαρτί;

- Ναι. - Γραμμένες από σένα;

Αρκεί να διαβάσεις τρεις σελίδες μόνο, σε μισή ώρα κι...

αν δε σ'αρέσει, σου επι- στρέφω την προκαταβολή.

Εντάξει;

- Εντάξει, Έντι. - Ωραία!

Έντι, τηλεφώνησέ μου μόλις μπεις σπίτι.

Έντι, διάβασα κι άλλες σαράντα σελίδες. Πάρε με.

Είναι λίγο πομπώδες, αλλά συνεχίζω να διαβάζω.

Λοιπόν, πώς το κατάφερες αυτό; Ειλικρινά, θα'θελα...

Πάρε με μόλις μπεις σπίτι. Πάρε με. Εντάξει;

- Ποιος είναι; - Βέρνον, ο Έντι είμαι.

- Ποιος Έντι; - Ο Έντι Μόρα.

Δεν είναι καλή στιγμή, Έντι.

Σοβαρά, πρέπει να σου μιλήσω.

- Βερν, τι έγινε; - Μην ανησυχείς. Είμαι καλά.

Λοιπόν, Έντι. Τελικά, βλέπω ενδιαφέρεσαι.

- Το χάπι ενεργεί τέλεια. - Πιο καλά αν είσαι ήδη έξυπνος.

- Βερν, ποιος σε χτύπησε; - Πίστεψέ με, δε θες να μάθεις.

- Πώς λέγεται το χάπι; - Δεν έχει εμπορικό όνομα ακόμη.

Αυτοί που το μαγείρεψαν το λένε ΝΖΤ 48.