Return to Silent Hill

Απόδοση διαλόγων: Sparta

Όλη μέρα τρέχω

Φτάνω στο χείλος

Βγάλ’ με από εδώ

Νομίζω πως έχασα τον έλεγχο

Βγάλ’ με από εδώ

Βγάλ’ το από μέσα, βγάλ’ το από μέσα Βγάλ’ το, έλα

Πρέπει να τρέξω πίσω, να τρέξω πίσω Γύρω απ’ τον ήλιο

Βγάλ’ το από μέσα, βγάλ’ το από μέσα πριν χάσω το μυαλό μου

…τρέχω

Τρέχω μακριά απ’ το παρελθόν μου

Έλα τώρα.

Με δουλεύεις.

Βγάλ’ με από εδώ

Λυπάμαι πάρα πολύ. Εγώ--

Είσαι καλά;

-Ναι. Όχι, καλά είμαι. Καλά είμαι.

Ορίστε, άσε να σε βοηθήσω.

Συγγνώμη για όλα αυτά.

-Εντάξει, ναι. -Το ’χω.

Το κούμπωμα είναι χαλασμένο.

Γαμώτο, αυτό είναι το λεωφορείο μου.

Περίμενε!

-Περίμενε, το ’χω. -Γαμώτο.

-Μπορείς απλώς... Συγγνώμη.

Λοιπόν, επισήμως είμαι μαλάκας.

Πού πήγαινες;

Στην πόλη.

Εσύ πού πήγαινες;

Λίγο πιο πάνω, στο πέρασμα.

Μάλλον δεν ήταν γραφτό.

Και τι θα κάνεις τώρα;

-Θα γυρίσω στην πόλη, υποθέτω.

Πώς λέγεται;

Σάιλεντ Χιλ.

Υπάρχει ένα μονοπάτι από ’κει κάτω.

Ωραία.

Τι είναι αυτό εκεί κάτω στο νερό;

Αυτό είναι το Lakeview.

Είναι ξενοδοχείο.

Η θέα της λίμνης από την ταράτσα είναι πανέμορφη.

-Τόσο όμορφη που έδωσαν το όνομά της σε ξενοδοχείο;

Παραλίγο να με πατήσεις,

και τώρα μου κάνεις και παρατηρήσεις;

Ναι, σκατά. Συγγνώμη...

Το άξιζα αυτό, έτσι δεν είναι;

Τζέιμς, παρεμπιπτόντως.

Μέρι.

-Λοιπόν, σοβαρά τώρα, Μέρι, άσε με να σε πάω σπίτι.

Θα σου γλιτώσω ένα διάστρεμμα ή δύο.

Δεν σε ξέρω καν, Τζέιμς.

-Εντάξει. Τότε θα σταθώ απλώς εδώ,

να σε βλέπω να κατεβαίνεις, να σιγουρευτώ ότι δεν θα πέσεις.

-Μου φαίνεται η κατάλληλη μετάνοια

για το ότι σου χάλασα τη μέρα.

Λοιπόν, έρχεσαι ή τι;

-Καλοκαιρινή καταιγίδα Στο Σάιλεντ Χιλ.

Δεν συμβαίνει συχνά.

Αλλά όταν συμβαίνει...

Νομίζω πως ήρθε η ώρα να φύγουμε.

Εντάξει. Εντάξει.

Χριστέ μου!

Συγγνώμη.

Συγγνώμη. Δικό μου λάθος.

Πάμε, μαλάκα.

-Φύγε από εδώ. -Πάμε. Πάμε.

Ναι; Έλα!

Έλα!

Ρε, άσε με, γαμώτο!

Άσε με!

Άντε γαμήσου! Άντε γαμήσου!

Νάνι νάνι, μαλάκα.

Εδώ είσαι.

Πώς είσαι;

Όχι και τόσο καλά.

Έχεις πιει.

Ένιωθα πως πηγαίναμε προς τη σωστή κατεύθυνση, Τζέιμς.

Το ξέρω.

Πρέπει να σταματήσεις να αυτομαστιγώνεσαι.

Να τι χρειάζομαι να κάνεις.

Πήγαινε σπίτι, πιες λίγο νερό, κοιμήσου.

Κάνε επανεκκίνηση και έλα στο ραντεβού μας αύριο.

-Ναι, αύριο. Ναι. Εντάξει.

Θα δούμε.

Θεέ μου.

Τζέιμς, έχει περάσει τόσος καιρός.

Το ξέρω.

Αλλά σου ζητώ...

Σε ικετεύω, σε παρακαλώ γύρισε πίσω.

Στο σπίτι μας.

Κάτι έχει συμβεί.

Σε παρακαλώ, Τζέιμς. Σε χρειάζομαι.

Με αγάπη, Μέρι.

Χριστέ μου.

Είναι εκείνη.

Πάντα εκείνη ήταν.

Μέρι.

Το κορίτσι των ονείρων μου.

Ο έρωτας της ζωής μου.

Το σπίτι μας.

Η πόλη μας.

Η αγάπη μας.

Ήταν εδώ.

Ήταν παντού.

Και τώρα μου λένε συνέχεια να αφήσω πίσω μου τα πάντα.

Να προχωρήσω.

Μα πώς να το κάνω αυτό;

Όταν μου τηλεφωνείς;

Εμπρός;

Πιάσε μια σακούλα.

Τι;

Πρόσεχε.

Είναι βαριές.

-Λοιπόν, από πού έρχονται όλα αυτά;

Αυτά;

Εννοείς τη στάχτη;

Ναι.

Ξεκίνησε με τις φωτιές το καλοκαίρι.

Σάρωσαν τα δάση.

Κάποιες καίνε ακόμη.

Και μετά ήρθαν οι βροχές.

Μάλιστα.

Λοιπόν, υπάρχει κάποια...

κάποια που νοιάζομαι, και πρέπει να τη βρω.

Δεν θα τη βρεις.

Οι πλημμύρες κατέκλυσαν τη μονάδα επεξεργασίας νερού.

Όταν το νερό μολυνθεί,

ο κόσμος δεν μένει.

-Κοίτα, εγώ θα προσπαθήσω να μπω στην πόλη,

αν απλώς μπορούσες...

Λοιπόν...

ευχαριστώ, πάντως.

Περίμενε.

Αν δεν βρεις αυτήν που ψάχνεις,

μπορείς πάντα να γυρίσεις και να με βρεις.

Είμαι η Άντζελα.

Άντζελα.

Μάλιστα.

Λοιπόν, κι αν...

μετακόμιζα εδώ;

Χωρίς μουσεία. Χωρίς κλαμπ.

Καμία ανωνυμία.

-Ναι, είμαι το ίδιο έκπληκτος όσο κι εσύ.

-Θα ήθελες στ’ αλήθεια να μετακομίσεις εδώ;

Θα ήθελα.

Γιατί;

Ε, υπάρχει ένα κορίτσι.

Δεν μου γεμίζει το μάτι, αλλά...

Τι;

Δεν νομίζεις ότι είμαστε έτοιμοι να ζήσουμε μαζί;

-Υπάρχουν κομμάτια μου που δεν έχεις δει.

Κι αν αυτό που είμαι σε φοβίσει;

Δεν θα με φοβίσει.

Στο υπόσχομαι.

Έλα τώρα, γύρισε το κεφάλι σου πίσω.

Δεν το πιστεύω.

Είναι εντάξει. Σε κρατάω.

Είμαι εδώ. Θα είμαι πάντα εδώ.

Το εννοώ.

Δεν καταλαβαίνω.

Αυτό είναι τρέλα.

Εμπρός;

Με ακούει κανείς;

Υπάρχει κανείς εκεί;

Εμπρός;

Εμπρός;

Με ακούς;

Επιστρέφουν.

-Ποιοι; -Ξέρεις ότι επιστρέφουν.

Όλο αυτό το σκοτάδι, δεν μπορείς να το κρατήσεις μακριά.

-Απλώς-απλώς-απλώς άφησέ με, εντάξει;

-Δεν περίμενα να μην εμφανιστείς, Τζέιμς.

Είμαι στο Σάιλεντ Χιλ.

Τι;

Εγώ... συνέβη κάτι εδώ.

Κάτι πραγματικά, πραγματικά κακό.

Τζέιμς.

Άκουσέ με προσεκτικά.

Η κατάσταση ξεφεύγει.

Πρέπει να γυρίσω σπίτι...

στη Μέρι.

Τι είπες;

Χρειάζομαι να γυρίσεις πίσω.

Δεν υπάρχει πια σπίτι για σένα εκεί.

Τζέιμς;

Τζέιμς;

Λοιπόν...

αυτός είναι ο Τζέιμς.

Γεια.

Λοιπόν, η Μέρι μού είπε πως είσαι καλλιτέχνης.

Ναι. Ζωγράφος.

Και έχεις την τέλεια μούσα.

-Η Μέρι μας, είναι κάτι το ξεχωριστό.

-Το λαμπερό μικρό καμάρι του πατέρα της.

Άρα τον ξέρετε όλοι, ή...;

Τον ξέρουμε;

Τζόσουα Κρέιν.

Δεν του αποδίδει δικαιοσύνη όταν το λες απλώς δυνατά.

Άλλαξε τις ζωές μας.

Η οικογένεια της Μέρι,