Autumn Beat

Κάποιες φορές δεν μπορείς να γυρίσεις πίσω.

Τέτοιες βραδιές, όταν νομίζεις ότι η ζωή σου μπορεί να αλλάξει...

Και να μας,

να περιμένουμε συνεχώς κάτι που λέγεται ευτυχία.

Δεν είχαμε καταλάβει ότι αυτές τις μέρες θα τις αναπολούσαμε για πάντα,

παρασυρμένοι από τη μουσική που είχε τον πιο έντονο ρυθμό.

Φθινοπωρινός Ρυθμός

Φοράω μποτάκια Timberland Air Force, δεν φοράω Supra

Επτά το πρωί, το Μιλάνο ζοφερό

Τα λεφτά κάνουν πιο εύκολη τη ζωή

Μας φανταζόμαστε εκατομμυριούχους Αλλά πάντα με κουκούλα

Το σκοτεινό μάτι της κρίσης

Σε κοιτάζει, δεν σε χαιρετάει Καχύποπτο για το σκούρο σου δέρμα

Άνθρωποι βουβοί, σαν τους τοίχους

Αλλάζουν δέρμα Αλλά μιλάνε σαν τον Ιούδα

Σταθερές αξίες, θλιβερές δουλειές

Καταγράφω τη σύγχυσή μου Η αγάπη είναι προσβολή

Χέστηκα αν δεν το καταλαβαίνεις

Νιώθω σαν σαν τον Shakur Φτύνω ρεπόρτερ

Όταν ο αδελφός μου άρχισε να ραπάρει, έλεγε ότι έτσι θα γίνουμε νικητές.

-Έχουμε δικαίωμα στη δύναμη -Δύναμη! Δύναμη!

Σ' αυτά τα μέρη Ένα κακό κοκτέιλ, κι όλα πάνε στραβά

-Πάρα πολλές παγίδες -Πολλές!

Ο φόβος μπορεί να σε τσακίσει άσχημα

Ευχαριστώ, Μιλάνο!

Η κασέτα μας έχει βγει! Μπορείτε να τη βρείτε εκεί.

Ο αδελφός μου, φερθείτε του καλά!

Εγώ είπα ότι θα μας κρατήσει κοντά.

Δεν σημαίνουν τίποτα γι' αυτόν.

Πρέπει να το συνηθίσεις, Ίφε.

Πάνε... πάνε κοντά του.

Θα... θα το πάρω εγώ αυτό.

Δεν θα μείνουμε;

Τι σκατά έκανα πάλι;

-Αν θες να μείνεις, μείνε. -Γιατί;

Έχεις ήδη καλή παρέα.

-Τι σκατά λες; -Το είδα!

Τα κορίτσια κοντά στη σκηνή λες;

Ναι, κι αυτό.

Τι σκατά έπρεπε να κάνω;

Να τις διώξω;

Ναι, ακριβώς.

Ξέρεις ότι εδώ δουλεύουμε, έτσι;

Είναι μέρος της δουλειάς.

Δεν κάνω τίποτα.

Αν δεν με εμπιστεύεσαι, ρώτα τον Τίτο.

Πετί!

Πες της.

Την προηγούμενη φορά, στο μπαρ, σαλιάριζα με καμία;

Όχι, Ίφε. Απλώς...

ενοχλούσε εμένα.

Όπως... όπως πάντα.

Άλλωστε, ξέρεις ότι... ότι είναι βλάκας.

Κάθε φορά το ίδιο μαλακισμένο δράμα.

Θα μπορούσες να...

να μην την πέφτεις στα κορίτσια.

Θα μου πεις τουλάχιστον πόσες πουλήσαμε;

Πάκο!

-Πάκο. -Ναι;

-Έλα μαζί μου. -Τι είναι;

Έλα, σβέλτα. Ακολούθησέ με.

Το παρατσούκλι του Γκότι ήταν Τεφλόν Ντον.

Δεν ήταν Ρικ Ρος, μπρο;

Κι εγώ έτσι νόμιζα, αλλά έτσι τον έλεγαν,

επειδή το τεφλόν είναι αλεξίσφαιρο.

Πάντα την έβγαζε καθαρή, σε κάθε δίκη αθωωνόταν.

Αλήθεια, ο δίσκος γαμάει.

Πρέπει να φτάσουμε σ' αυτό το επίπεδο. Μ' αρέσει η ποικιλία.

Κάνει και για τους δρόμους και για το ραδιόφωνο.

-Έλα, δεν είμαστε πολύ μακριά. -Κι εγώ έτσι νομίζω.

Αργά ή γρήγορα, θα κάνω τραγούδι μαζί του.

Λοιπόν, ας σοβαρευτούμε, πρέπει να παίξουμε σύντομα.

Πάκο, μην κρύβεσαι, έλα δω. Πες μου πώς είναι εκεί πάνω.

Πώς είναι έξω; Τα 'σπασες;

Ήταν γαμάτα, Γκουέ.

Το κοινό είναι γαμάτο. Ναι.

Τέλεια.

Και, για πες. Είδα κάτι διάφορους.

Σου έκαναν καμιά πρόταση, καμιά προσφορά;

Τίποτα καλό. Κάτι χάλια δισκογραφικές.

-Θα υπογράψω μόνο με καλή εταιρεία. -Έτσι σε θέλω.

Δεν θα μαντέψετε τι σκατά συνέβη τώρα δα!

Ο τύπος είπε ότι είμαστε γαμάτοι.

-Ποιος τύπος; -Ο Γκουέ Πεκένιο.

Θέλει να μας υπογράψει, λέει.

-Ο Γκουέ; -Μπρο, δεν σου το είπα;

Ναι, αλλά κούλαρε.

Είπε ότι έχουμε καλούς στίχους, αλλά όχι αρκετά βαθυστόχαστους.

Χρόνια σου το λέει ο αδελφός σου, ηλίθιε!

Ναι, αλλά χαλάρωσε, δεν είμαι βλάκας.

Θα δω εκείνον και τον Χαρς.

Αν τους πείσουμε, θα παίξουμε μαζί τους.

-Με τον Γκουέ; -Ναι, ρε.

Το τραγούδι μας, ρε!

Πετί, άκουσες;

Αυτήν τη φορά θα γίνει.

Τα λεφτά κάνουν πιο εύκολη τη ζωή

Μελλοντικοί εκατομμυριούχοι Έχουμε δικαίωμα στη δύναμη

-Στη δύναμη -Δύναμη

Σ' αυτά τα μέρη Ένα κακό κοκτέιλ, κι όλα πάνε στραβά

-Πάρα πολλές παγίδες -Πολλές!

-Πολλές -Ο φόβος μπορεί να σε τσακίσει

-Άσχημα... -Παιδιά.

Παιδιά, ξεκινά η συναυλία.

Ίφε.

Τώρα θα το κάνουμε όπως θες εσύ.

Καλά, αλλά πόσο καιρό έχουμε;

Ως την Τρίτη. Μια χαρά. Πρέπει να μας γράψεις κάτι γαμάτο.

Τώρα που πετάω, είναι όλα δικά μου

Αλλά δεν έχει κανένα νόημα Αν πετάω μόνος μου

Έλα δω!

Πώς κάνεις ότι μ' αγαπάς;

Ο καιρός περνάει Εγώ δεν γυρίζω ποτέ πίσω

Πέτα με από τον Παράδεισο Σπρώξε με λίγο

Τα τατού να φαίνονται Σαν επαναστάτης

Νομίζαμε ότι θα διαλύσουμε τον κόσμο

Αλλά νίκησαν αυτοί Που μας πούλησαν φούμαρα

Και τα βλέπουμε όλα να καταρρέουν

Δεν βλέπω, μόνος σαν σκυλί

Ίσως είναι καλύτερα να μη συγκεντρώνομαι

Μυρίζω πίσσα και υδατογράφημα

Το συναίσθημα φεύγει γρήγορα

Ξέρεις ότι αν υπάρχει αγάπη

Αν χρησιμοποιούμε ο ένας τον άλλον

Το χρήμα μιλάει

Εσύ το ακούς Πιο πολύ απ' ό,τι ακούς εμένα

Πάντα μόνοι είμαστε, ναι

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1

ΑΔΕΛΦΙΑ

Η επιτυχία και το να βγάζεις λεφτά είναι δύο διαφορετικά πράγματα.

Ο Πάκο δεν μπορούσε να κυκλοφορήσει χωρίς να τον σταματήσει κάποιο παιδί.

Ούτε στο σπίτι μπορούσε να κυκλοφορεί, επειδή ήταν πολύ μικρό.

Το 2011 έτσι ζούσαν οι ράπερ.

Άντε πλήρωσε τους λογαριασμούς.

Ντέιβ...

Όταν σε διώξει η μάνα σου από το σπίτι, τι... τι θα κάνεις;

Θα την αράξω εδώ.

Ναι;

Αντί να μου τα πρήζεις, άκου.

Καλό.

Πώς... πώς λέγεται;

Φθινόπωρο. Προσωρινός τίτλος.

Ας πούμε ότι αύριο τα καταφέρνουμε.

Ποιο είναι το πρώτο που θες;

Μην... μην το γρουσουζεύεις.

Πες το στην κάμερά μας, Τίτο!

Θα ήθελα ένα σπίτι...

τόσο μεγάλο που θα μας χωράει όλους.

Αλλά... αλλά αρκετά μεγάλο ώστε να μη σε βλέπω

για δύο μέρες.

Ώστε να μπορώ να...

να φάω πρωινό χωρίς να μου τα πρήζεις.

Θα αγοράσουμε ένα σπίτι ο καθένας, Tι.

Θα κάνουμε ειδικό επεισόδιο στο MTV Cribs.

Πού 'σαι, Fifty;

Η τύχη μας αρχίζει να γυρίζει.

Χτες, μετά από τον Γκουέ, έκανα ένα γαμάτο μπιτ. Ακούστε.

Όχι, ρε Ντι. Δώσε μου κάτι της προκοπής, έλα.

Μάλιστα, ο κύριος Πάκο θέλει κάτι της προκοπής.

Όταν γυρίσω κοντά σου

Θα γυρίσω σαν βασιλιάς

Θα σου πω για όσα πέρασα

Θα σου πω όσα δεν ξέρεις Όσα πέρασα

Θα σου πω όσα δεν ξέρεις

Πίστεψέ με, αυτός είναι.

Αν γυρίσω...

Μπορώ να έχω ένα αυτόγραφο;

Ευχαριστώ.

Μας βγάζεις μια φωτογραφία;

Βασικά, εγώ τον έγραψα αυτόν τον στίχο.

Αλλά κανείς δεν το ήξερε.

Έτσι παιζόταν το παιχνίδι.

Όσοι ραπάρουν, τα γράφουν μόνοι τους. Για μας ήταν αλλιώς, όμως.

Ο Πάκο έβαζε τη φωνή, εγώ τα λόγια.

Αυτός ήταν ο σταρ, ενώ εγώ τότε ήμουν ένα φάντασμα.

Μια πράξη στην οποία ο πρωταγωνιστής ωθείται χωρίς τη θέλησή του.

-Είναι ανάγκη... -Όπως στο Εργατικό Κίνημα.

-Για τον Ντίκενς, η λογοτεχνία γίνεται... -Η εκδίκησή μου είναι ανάγκη...

Γίνεται μια πράξη διαμαρτυρίας.

Δεν είναι επιλογή.

Δεν είναι επιλογή...

Μετά από ένα εξάμηνο σιωπής, ακούω επιτέλους τη φωνή σου.

Θες να το πεις και σ' εμάς ή θα το κρατήσεις για σένα;

Του... του λείπει πίεση από τη βάση.

Πιο δυνατά, δεν σ' ακούω.

Αυτού του είδους η επανάσταση δεν έχει πίεση από τη βάση.

Οι φτωχοί για... για τους οποίους έγραφε ο Ντίκενς

δεν ήξεραν καν να... να διαβάζουν.

Εντάξει,

υποθέτω ότι κάποιες στολισμένες κυρίες

θα συγκινήθηκαν διαβάζοντας για ένα παιδί που... που ικέτευε για λίγη σούπα ακόμα,

αλλά... αλλά αυτό μόνο.

Καμία επανάσταση.

Μόνο... μόνο υποκρισία.

Αυτή είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα άποψη.

Αυτό μας φέρνει πίσω στην εύθραυστη σχέση ανάμεσα στη συγγραφική πρόθεση

και την πραγματικότητα.

Μάλιστα, τι συνέβαινε εκείνα τα χρόνια;

Στη ζωή δεν πρέπει να τα παρατάς ποτέ

Πέντε σε ένα δωμάτιο Σαν αρουραίοι στη φωλιά