முதல் 200 வரிகள்.
Bambi 2 (2006) OCR 23.976 fps runtime 01:12:21
แม่ครับ
แม่
แม่
แม่ลูกมาอยู่กับลูก ไม่ได้อีกต่อไปแล้ว
มาเถอะ ลูกพ่อ
- นกฮูกเหรอ - ขออภัยพะย่ะค่ะ
หวังว่ากระหม่อมคงไม่ได้มาขัดจังหวะ
คือว่า กระหม่อมอยากมาดู
เอ่อ น่าสงสารเจ้าหนู
ยังเด็กอยู่แท้ๆ จะด้องเป็นกำพร้า
ก็.. ถ้ามีอะไรที่กระหม่อมช่วยได้
เดี๋ยว.. จะว่าไปเจ้าก็น่าจะช่วยได้
ช่วยหาแม่กวางมาช่วยเลี้ยงแบมบี้ที
อ๋อๆ ได้สิพะย่ะค่ะ
แต่ว่าช่วงนี้อาหารขาดแคลน
กวางแต่ละตัว ก็แทบเอาตัวไม่รอด
สงสัยพระองค์.. คงจะต้อง..
ข้าเหรอ เจ้าก็รู้ว่า เจ้าชายต้องรับผิดชอบกวางทั้งฝูง
ลูกกวางน่ะต้องมีแม่
แต่ว่าพระองค์ เป็นพ่อนะพะย่ะค่ะ สถานการณ์ช่วงนี้มันก็ต้องเป็นแบบนี้
- เอาไว้หน้าใบไม้ผลิก็แล้วกัน - พะย่ะค่ะ
เพราะยังไง คงไม่มีใครที่จะเลี้ยงดูเจ้าชายน้อย
ได้ดีเท่ากับเจ้าชายใหญ่เอง
กวางน้อย.. แบมบี้ 2
ข้างใต้หิมะ เบื้องใต้ลำธารน้ำแข็ง
มีชีวิต
เราต้องรู้
เมื่อธรรมชาตินิทราและฝัน
มีชีวิต
ความหนาวในคิมหันต์ ความอบอุ่นในวสันต์
ยิ่งเราทุกข์โศกเศร้า หัวใจเรายิ่งร้องเพลง
แม้เวลาที่เรามองไม่เห็น
ภายในทุกสิ่ง
มีชีวิต
หลังสายฝนพรำ ตะวันจะขึ้นใหม่
มีชีวิต
หลังความเจ็บปวด ความสนุกยังคงอยู่ที่นี่
มีชีวิต
นอกเหนือจากความมืด เราเรียนรู้ที่จะเห็น
นอกเหนือจากความเงียบ จะมีเสียงเพลง
และทุกสิ่งที่เราเฝ้าฝัน รออยู่อย่างอดทน
มีชีวิต
มีชีวิต
หวัดดีครับ
แบมบี้ เป็นเจ้าชายน่ะ เราต้องตื่น ก่อนที่ป่าจะตื่น
ถ้าหากเจ้ามาสายอีก พ่อก็จำเป็นจะต้อง
นั่น เสียงไรน่ะ
ไหนครับ อะไร!
คงเสียงท้องร้องน่ะครับ
งั้นก็กินสิ
อ้อ...งั้น
พ่อคงต้องหาอะไรให้เจ้ากิน ใช่มั้ยเนี่ย
เอ้า
ไม่เป็นไรครับ ขอบคุณ
- เจ้าเคยลองแล้วเหรอ - ยังครับ
ถ้ายังไม่เคยลอง แล้วจะรู้ได้ยังไงล่ะ ว่าไม่ชอบ
มาเถอะ เราจะไปเยี่ยมกวาง ที่อยู่ในป่าทางทิศใต้กัน
แบม
แบมบี้!
เป็นองค์ชายน่ะห้าม วู้.. ห้ามฮู้
- ห้ามเหรอครับ - เป็นอะไรที่ไม่ควร
เป็นเจ้าชาย จะต้องสำรวมกิริยาตลอด
ต้องสง่างาม เยื้องย่างอย่างสมเกียรติ
ยังอยู่ดี!
หนาวๆ
1.. 2..
2 นิด
2 หน่อย!
แบบ.. เราเข้าไปดูใกล้ๆ กว่านี้จะไม่ดีกว่าเหรอ
อยู่ไกลๆ จะเห็นได้ชัดกว่าเวลาภัยมา
แต่ก็เข้าไปเล่นกับเขา ไม่ได้สิครับ
เด็กๆ ต้องเล่นเยอะๆ ครับ จะได้แข็งแรง
- ยังงั้นเลยเหรอ - แม่เคยบอกไว้
จำได้ครับว่าครั้งนึง.. แม่พาผมไปที่ทุ่งหญ้า
- แม่จะให้ออกไปเล่นด้วย - แบมบี้!
พ่อว่าอดีตน่ะ ควรทิ้งไว้ข้างหลัง
เจ้าชายไม่มองย้อนหลัง ต้องมองไปข้างหน้า
อ้อ ครับ
มาเถอะ วันนี้ยังต้องตระเวนดู อีกหลายที่
ตามมาให้ทันล่ะ
ธัมเปอร์!
แบมบี้! ดีใจจังเลย ที่มาเจอนายเข้าพอดี
มีอะไรเหรอ
เราน่ะโดนไล่ล่ามาตลอดเช้าเลย
- ใครไล่เหรอ - คุณพี่ชายขา
มากันแล้ว!
- หวัดดี เจ้าชายน้อย - หวัดดี เจ้าชายน้อย
- อ้าว! หวัดดี - เจ้าชายเห็นพี่ธัมเปอร์มั่งมั้ย
อ้ะอ่ะ
นั่นไง นั่นแน่เลย
งั้นก็ไม่เป็นไร
งั้นพวกเราขอตัวก่อนนะเพคะ
เสร็จล่ะ
แม่บอกให้พี่พาพวกเรา ไปดูอ้นออกจากรูน่ะ
แม่สั่งมาแล้วด้วย!
แม่ไม่ใช่เจ้านายพี่ซะหน่อย
ถ้าหากพี่ไม่อยากไป แม่ก็มาสั่งพี่ไม่ได้หรอก
- ว่าไงครับแม่ - ไหนบอกสิพ่อสอนลูกว่าไง
- เรื่องอะไรเหรอครับ - ก็เรื่องการเล่นกับน้องๆ
เรื่องเนี้ยเหรอครับ
พี่น้องยิ่งเล่นด้วยกันก็ยิ่ง..
ก็ยิ่งกลมเกลียวกัน
ต่อให้ต้องทนพ่วงน้องๆ ตัวแสบ ไปด้วยก็เถอะ
แบมบี้!
มาแล้ว ต้องไปล่ะ
นายจะไปแล้วเหรอ จะทิ้งเราไว้กับยัยพวกน้องๆ เนี่ย
มา พี่ธัมเปอร์ พี่ต้องพาเราไปดูตัวอ้นด้วยล่ะ
พ่อว่าเจ้าไปดูอ้นกับเพื่อนๆ จะดีกว่ามั้ย
แต่ลูกอยากอยู่กับพ่อ
ได้.. แต่..
พ่อต้องไปตรวจพล ที่ป่าทางทิศใต้ซึ่งไกลมาก
ไปดูอ้นดีกว่านะ เดี๋ยวพ่อจะไปรับ
โอเค
เจอกันครับ
เดี๋ยว ธัมเปอร์ รอเราด้วย!!
- พี่นั่งข้างหนูนะ - ไม่เลย ข้างฉันตะหาก
เงียบ!
ใครไปถึงก่อน นั่งข้างคนนั้น
- ฮูเรย์ ฉันต้องไปถึงก่อน! - ไม่เลย ฉันถึงก่อน!
ดีใจชะมัด ที่พ่อนายยอมให้นายมาด้วย
พ่อเข้าใจน่ะ
พ่อกับเราน่ะ ซี้ปึ้กเลยล่ะ
ตื่นเหอะฟลาวเวอร์ ตื่นเร็ว!
ตื่นได้แล้วฟลาวเวอร์ เดี๋ยวก็ไม่ทันดูอ้นหรอก!
ขอให้เจ้าอ้น มองเห็นเงาตัวเองด้วยเถอะ
เราจะได้กลับมานอนจำศีลต่อได้อีก
ทุกคน ฟังทางนี้!!
ทุกๆ คนล้อมวงกันเข้ามาได้เลย
อีกประเดี๋ยวเดียว ก็จะได้ฤกษ์งามยามดีกันแล้ว
ยังมีที่ว่างอีกเยอะ
นี่...ช่วยเขยิบนิดนึงได้มั้ยจ๊ะ
ดีมากจ๊ะ
เจ้าชายน้อย! แหม นี่ลมอะไรหอบมานะ
ตกลงกันแล้ว ว่านั่งข้างพี่ทุกคนเลย
ขอต้อนรับ
ทุกๆ ปีพวกเราจะมารวมพลกัน
เพื่อดูเจ้าอ้นตื่นขึ้น จากการหลับใหลในช่วงจำศีล
มาดูว่า มันจะเห็นเงาของตัวเองรึเปล่า
เห็นก็แปลว่ายังหนาวอยู่!
ใช่.. ถ้าหากว่ามองไม่เห็นเงา
งั้นก็จะใบไม้ผลิแล้ว!
ใช่
เพื่อไม่ให้มีใคร แทรกอะไรขึ้นมาอีก
พบกับเจ้าอ้นได้เลย!
เจ้าอ้น!
อยู่ไหนล่ะเจ้าอ้น!
เจ้าอ้นๆ ๆ
อ้าว ไหงทำไมแกไม่ออกมาล่ะ
ผมกลัวไม่กล้าออกไป กลัวว่าจะยังเห็นเงาน่ะ
ก็เขามารอดู ว่าแกจะเห็นรึเปล่า
ก็ช่างปะไร
โธ่ ให้ออกแรงกันทุกปีเลยหรือไง
หวัดดี แบมบี้
หวัดดี เฟลีน
- ฉันเกือบจำเธอไม่ได้แน่ะ - จริงเหรอ
คงเป็นเพราะลายเรา เกือบจะเลือนหมดแล้ว
และเขาเราก็เริ่มขึ้นแล้วด้วย เห็นมั้ย
เอ่อ ก็..
ไม่เห็นมีอะไรเลย!
ไม่เห็น
โอ้ นี่ไง
อ้นออกมาแล้ว
ทำไมต้องเป็นเราด้วย ปีหน้าไม่เอาแล้ว
ไม่อยากลุ้นอะไร ยังงี้อีกแล้ว
- เห็นเงาเจ้าอ้นด้วย - ยังไม่หมดหนาวสิเนี่ย
ได้กลับไปนอนจำศีลต่อ
ไม่มีเงานะ ขอให้ไม่มีเงา
นะโม ขอให้ไม่มีเงาเถอะ ขอให้ไม่มีเงา
ขอให้ไม่มีเงาด้วยเถิด..
ไม่เห็นเงา ไม่มีเงา
หมดหนาวแล้ว! ใบไม้ผลิแล้ว!
โอบทเพลงแห่งใบไม้ผลิเริ่มขับขาน มาร่วมร้องด้วยกันเถิดเรา
เพลงประจำ
ยังงี้ก็ไม่ต้องกลัวลุ้นแล้ว!
แกล้งแค่นี้ก็สะดุ้งเงาหายเลย
เมื่อกี๊เห็นสีหน้า..
จะรีบหนีไปไหนกัน หนีไฟป่ารึไง
เธอเป็นใคร
เราชื่อรอนโน่ ส่วนนี่ก็ลิ่วล้อ เจ้าเสียบ! กะเจ้าเสย!
งั้นโชคดีทั้ง 3 ตัวละกัน
ฉันจะไม่ไปทางนั้นหรอกนะ
เพราะเคยเห็นคนทางนั้นด้วย
นายเคยเห็นคนยังงั้น
อ่าฮะ
ตอนนั้นน่ะ! เราออกไปที่ทุ่งหญ้า
แล้วทันใดก็มีเสียงแว่ว ล่อเราเข้าไปหา
"อยู่ทางนี้ ๆ "
คนมีแท่งอะไรไม่รู้ ทำให้มันร้องเป็นภาษาเราได้
ลูกไม้แค่นี้ ไม่หลงกลหรอก
เราก็เลยแอบหมอบคลาน เข้าไปใกล้ๆ
แบบเงียบกริบ
แล้วก็เปรี้ยง! เอาเขาพิฆาตของเรา แทงเข้าไป
ก็ฟังน่าสนใจ
ยังงั้นเหรอ
แบบว่า เหลือเชื่อมาก
ใช่.. เหลือเชื่อสุดๆ
- ว่าเราโม้ใช่มั้ย - เปล่านะ!
- พูดงี้อยากมีเรื่องเหรอ - เปล่านะ
สั่งสอนมันเลย แบมบี้
No comments yet. Be the first to leave one.