Cruella

‫وای، نه. ‫از اینجا؟ باشه

‫از همون اولش همیشه خودنمایی می‌کردم

‫بعضی‌ها هم خوششون نمی‌اومد

‫تأسف‌باره

‫ولی قرار نبود همه از من خوششون بیاد

‫حرف از خودنمایی شد، این یکیش

‫اون گردن‌بند دلیل مرگمه

‫ولی دارم جلو جلو تعریف می‌کنم

‫از کوچیکی، فهمیدم که دیدم به دنیا

‫با همه فرق می‌کنه

‫ببین!

‫خب، الگوش این نیست

‫باید طبق الگو جلو بری

‫هر کاری یه راهی داره

‫- زشته ‫- از جمله مادرم

‫حرفت سنگدلانه‌ست

‫اسمت استلائه، نه «کروئلا» ‫(سنگدل)

‫ولی من اونو به چالش نمی‌کِشیدم،

‫دنیا رو به چالش می‌کِشیدم

‫البته که مادرم اینو می‌دونست

‫همینم نگرانش کرده بود

یادت باشه، تو هم به اندازۀ بقیه به اینجا تعلق داری

‫خوش‌شانسن که تو رو دارن

‫موافقم

‫ببین. وقتی کروئلا سعی می‌کنه بهت ‫مسلط بشه، بهش چی میگی؟

‫مرسی که تشریف آوردی، ‫حالا رفع زحمت کن

‫آفرین. حالا باهاش خداحافظی کن

‫خداحافظ، کروئلا

‫کلاه رو بذار سرت

‫کلاه نمی‌خوام

‫خب، مؤدب و خوش‌برخورد باش

‫و مهربون

‫اون جملۀ معروف چیه؟

‫«من زنم. غرشم را بشنو» ‫(اشاره به آهنگ 'من زنم'، از هِلِن رِدی)

‫خب، سال ۱۹۶۴ هنوز ‫سر زبون‌ها نیفتاده بود،

‫ولی خیلی نمونده بود که بیفته

‫سلام، اسم من استلائه

‫نگاه کن. یه راسوی بوگندو داره ‫توی ساختمون ول می‌گرده

‫ژاکت قشنگیه

‫سلام، من آنیتام

‫استلا

‫نادیده‌شون بگیر

نادیده ‫گرفتم. ولی ممکنه اینجوری نمونه

‫«نادیده بگیرم»؟

‫مگه همین الان نگفتم: «غرشم را بشنو»؟

‫بزنید! بزنید!

‫ولی به مذاق بعضی‌ها خوش نیومد

‫یه بی‌انضباطی توی پرونده‌ت ثبت شد

‫خب، به مذاق خیلی‌ها خوش نیومد

‫بسه

‫حقشه

‫ولی تو جاهایی که بعید بود دوست پیدا کردم

‫سلام

‫مثلاً این جناب

یه سگ اینجاست؟

‫اسمش بادی‌ـه. پیداش کردم

‫این یارو نه

‫این دختره. آنیتا دارلینگ. ‫چه اسم محشری

‫میشه گفت که تقریباً ابتدایی رو

‫با غرش تموم کردم

‫تقریباً تموم کردم

‫خب، به‌نظرم واضحه که الان چی میشه

‫اِستلا، تو اخراجی…

‫از مدرسه‌ت می‌برمش

‫دارم اخراجش می‌کنم

‫دیگه کار از کار گذشته؛ ‫چون اول من گفتم

‫پس نباید اخراج توی پرونده‌ش ثبت بشه

‫من گفتم اخراج. دیگه گفته بودم

‫نگفته بودی

‫نگفتی

‫اینم بگم که، گویا مدرسۀ شما ‫بچه‌ها رو افتضاح،

‫و بدون خلاقیت و حس دلسوزی بار میاره

‫و بدون نبوغ

‫برید بیرون

‫بیرون!

‫نابغه‌بودن یه چیزه

‫ولی بزرگ‌کردن یه نابغه، ‫سختی‌های خودش رو داره

‫لندن، ما داریم میایم!

‫خب، چارۀ دیگه‌ای نداریم‌ها

‫تو مدرسه نداری. ‫دلیلی برای جشن نیست

‫خب…

‫به هر حال نمیشه تو یه شهر کوچک ‫طراح مُد شد

‫میشه بریم اینجا؟

‫ریجنتز پارک؟ عالیه

،‫وقتی رسیدیم لندن، اول از همه

‫میریم کنار فواره، یه فنجون چای می‌خوریم

‫و برای زندگی تو لندن یه فکری می‌کنیم

‫چرا قشنگ‌ترین لباست رو پوشیدی؟

‫باید سر راهمون به شهر وایسم

‫و از دوستم یه کم کمک بخوام ‫تا بتونیم رو پای خودمون وایسیم

‫چه دوستی؟

‫خب، دوستی که بتونه ‫توی این شرایط بهمون کمک کنه

‫از این به بعد کمتر دردسر درست می‌کنم، مامان

‫قول میدم

« زیرنویس از علی اکبر دوست دار، آریـن، مـهـسـا و آرمان اسدی » :. Ali99 & Cardinal & m@hsa & Arman333 .:

اون موقع جدی گفتم

‫وقتی یه دختری مثل من ‫همچین قولی میده،

همچین جایی نمی‌بریدش

‫اینجا کجاست؟

‫بپوشش. قشنگه

‫گمونم اگه گردنم نباشه، قشنگ‌تره. ‫یه روز مال تو میشه

‫ارثیۀ خانوادگیه

‫- ازش نگهداری می‌کنی؟ ‫- واقعاً؟

‫بیا، بادی

‫اِستلا

‫صدات جدی شد

‫تو ماشین بمون. ‫کارم خیلی طول نمی‌کِشه

‫مامان!

‫می‌خوام جلب توجه نکنی

‫کلاه بذارم سرم و جلب توجه نکنم؟

‫دقیقاً. دوستت دارم

‫من بیشتر

‫نگران نباش، خیلی زود برمی‌گرده

‫واقعاً هم سعی کردم جلب توجه نکنم

هم خز هم توری؟ تو یه لباس مجلسی؟

‫ولی همونطور که می‌بینید، ‫زیر قولم زدم

‫فقط یه کوچولو

‫البته. مطمئنم که حسابی پر زرق و پرق میشه

‫معمولاً همینطوره، مگه نه؟

‫برو باغ شرقی. ‫ببینم چیکار می‌تونم بکنم

‫پیش خودم گفتم حالا که مامان ‫مشغول لاقات با دوست مرموزشه،

‫من دزدکی یه نگاه بندازم

‫مشکل اینجا بود که

‫همون نگاه دزدکی مات و مبهوتم کرد

‫روحمم خبر نداشت کجام یا اون چیه

‫فقط می‌دونستم که برای اولین بار تو زندگیم

حس کردم به جایی تعلق دارم

‫ولی متأسفانه بادی همچین حسی نداشت

‫بادی! نه!

‫گرفتمت

‫قبل از اینکه کسی موهاتو ببینه، ‫کلاهو بذار سرت

‫می‌تونستم به‌خاطر اتفاقات بعدی ‫بادی رو سرزنش کنم

فقط یه خرده کمک می‌خوام تا ‫رو پای خودمون وایسیم

‫ولی در واقع، ‫من اوضاع رو بدتر کردم

‫یا خدا!

‫وای!

‫لام تا کام چیزی نمیگم،

‫و دیگه هم برنمی‌گردم اینجا

‫- مامان! ‫- اون تمام زندگیمه

‫نه!

‫کلمات از بیانش عاجزن

‫یه حادثۀ فاجعه بار‌ اتفاق افتاده

‫تقصیر من بود

‫رئیس‌ شهربانى‌ وستون!

‫یه زن…

‫منو تهدید می‌کرد، ازم پول می‌خواست. من…

‫خون مادرم گردن من بود

‫فکر کنم سگ‌ها دنبال کسی گذاشته بودن

‫محوطه رو بگردید!

‫و توی اون لحظه…

‫محوطه رو بگردید!

‫…بهترین کاری که به ذهنم رسید

‫فرار بود

‫و مدت‌ها در فرار بودم

‫بالأخره به لندن رسیدم

‫ریجنتز پارک

‫ولی نه خبری از چای هست

‫همه‌ش تقصیر منه، بادی

‫و نه مامان

‫هیچ‌وقت نباید پامو اون تو می‌گذاشتم

‫یتیم شده بودم

‫گردن‌بندم

‫چه داستان غم‌انگیزی

‫دختر نابغه شد دختر احمقی که ‫مادرش رو به کُشتن داد

و ‫آخر سر تک و تنها شد

‫ولی روز جدید، فرصت‌های جدیدی به همراه میاره

‫یا حداقل چند تا دزد خرده‌پا. هوراس…

‫آقا، لطفاً میشه یه کم پول خرد بهم بدین؟

‫نه، شرمنده

‫… و جسپر

‫صبح به‌خیر

‫جلو نیا!

‫هوراس کلاً رو مُخ بود

‫آخ!

‫برگرد پیش خانواده‌ت، دختر کوچولو!

‫ولی جسپر پسر با درک و فهمی بود

‫خانواده نداره

‫که اینم رو اعصاب بود

‫وینک هم خیلی مهربون بود

‫که اینم، رو مُخ بود

‫بادی!

‫- هوی! ‫- بیا، هوراس

‫ولی از زندانی شدن گزینۀ بهتری بودن

‫وایسید!

‫پلیس!

‫وایسید، پدرسوخته‌ها!

‫نزدیک بودها

‫گمونم گمُش کردیم

‫گمونت؟

‫اینجا کجاست؟

‫خب، ماجرای تو چیه؟

‫مامان و بابات کجان؟

‫مامانم مُرده

‫ولی بهشون نگفتم که ‫خودم باعث مرگش شدم

‫به‌نظرم بهتره اینجا بمونی، ‫عضو گروهمون بشی

‫بهتره چیکار کنه؟ ‫چی، چی؟

‫قبلاً بحثشو نکردیم

‫الان بحثشو می‌کنیم. ‫بعدشم، یه دختر معصوم که

‫حواس بقیه رو پرت کنه، به دردمون می‌خوره

‫من می‌خواستم طراح مُد بشم،