Dark Windows

911, acil durumunuz nedir?

Yardım edin! Biri beni öldürmeye çalışıyor.

Kapıyı kırıyor.

Hanımefendi, Summerset polisini bilgilendirdim. Yoldalar.

- Saklanabileceğiniz bir yer var mı? - Olamaz! Sanırım içeri girdi.

Tamam. Bir yere saklanın.

Kendinizi...

Alo?

Alo?

Hayır!

BİRKAÇ GÜN ÖNCE - Hayır diyorum! - Tilly.

Hayatım.

Yapmak istemiyorum bunu.

Yapmazsan pişman olursun.

Ne derim bilmiyorum.

Bir şey söylemene gerek yok. Kimse de beklemiyor. Sadece...

Nezaketli ol. Fazla gülümseme.

Of anne!

Bak, arkadaşların gelmiş bile.

Benim bir suçum yok.

Biliyorum.

Scott ve Heather'ın da yok.

- Öyle miler? - Geldiğine sevinecekler.

Tamam. Peki.

Merhaba, Bay Carlson.

Merhaba, Scott.

- Başınız sağ olsun. - Tilly, Louise. Girin lütfen.

Gel.

Heather, başın sağ olsun.

Sağ ol, Louise.

Özlüyorum onu.

Hem de çok.

Bence doğru olmaz.

Durdur şu arabayı. Dursana!

- Özür dilerim. - Önemli değil.

Önemli değil!

Sen arkadaşlarının yanına git.

Andrew. Nasılsın?

Hiç konuşamayacağım.

Sen bakma ona. Kız arkadaşını kaybetti.

Başın sağ olsun, Bob Amca.

Ben artık amca değilim.

Doğru.

Ee yaz için planın var mı?

Hayır.

Yine bir yol macerası belki?

Sürücülüğünü geliştirirsin. Bence yapsan iyi olur.

Aklı başında normal bir insan gibi sürmeyi öğrenirsin.

- Çok üzgünüm. - Üzgünsün demek?

Bu aralar papağan gibi tekrarlıyorsundur.

Ali'nin hayatı sönüp giderken ona da söyledin mi bunu?

"Üzgünüm. Direksiyon hakimiyetimi kaybettim, Ali."

"Üzgünüm. Ağaca çarptım, Ali."

"Üzgünüm. Sana emniyet kemeri taktırmadım, Ali!"

Neden buradasın, Tilly? Yeterince acı çektirmedin mi?

Merhaba, Bob!

Bir sorun mu var?

Bence sen gidip Heather ve Scott'a yardım et.

Yoksa söylemek istediğin başka bir şey mi var?

Tilly'nin burada yeri yok.

Hepimiz o arabadaydık.

Ben, Tilly, Peter ve Ali.

Sen ölseydin keşke.

Bi' siktir git, Bob!

Üzgünüm.

Evet.

- Ne boktan işler! - Aynen.

Öyle söylememeliydi.

- Haksız değil. - Deme öyle, Tilly! Aklından bile geçirme, tamam mı?

Bütün gün oturup karalar bağlayamayız.

- Bir şeyler yapmamız gerek. - Monica, biz...

Bir fikrim var.

Üçlü yapalım mı?

Peter, kapa çeneni. Sırası değil.

- Sırası gelir mi yani? - Sus ya!

- Şaka yapıyorum ya! - Zamanı değil.

Komik sayılırdı.

Dedemlerin çiftlik evi.

Hafta sonu için gideriz.

Yer içeriz, gölde yüzeriz. Çok keyifli olur.

Bir şey yapmış oluruz. Böyle takılmaktan iyidir.

Evet! Ben varım.

- Lütfen? - Bilmiyorum.

Beni bu pislik herifle yalnız bırakma. Yalnız kalamam bununla.

Till?

Tamam, iyi olur.

Sen ölseydin keşke.

Bence doğru olmaz.

Yapma!

İyi misin?

İyi misin?

Evet, iyiyim.

Fıkra anlatayım mı?

Boş ver.

Tamam. Ölü bebek fıkrası anlatacaktım ama anlatmamam daha iyi zaten.

- Gözünü yoldan ayırma, Peter! - Of be, Tilly! Ortamı yumuşatıyorum.

- Her şeyi şakaya vuruyorsun. - Evet, farkındayım.

- Bunu düzeltemezsin. - En azından deniyorum.

- Müzik açmak ister misiniz? - Olur, tamam.

Teşekkürler.

- Oha! - Ben kulübe falan bekliyordum.

Haydi!

Çok iyi ya!

Eşyalarınızı atın şöyle.

Ne zamandır boş burası?

Bazen babam yazmaya geliyor buraya.

Ama dedemler vefat ettikten sonra kimse yaşamadı.

- Vay. - Size evi göstereyim.

Burası oturma odası.

Şu dolap saklanmak için ideal. Eğer saklambaç oynarsak.

Hayır, ona bakmıyoruz.

- Monica! - O fotoğrafı hiç sevmiyorum.

Babam çok kötü çıkmış.

Hey.

Hey, hâlâ aynısın.

Aynı hissetmiyorum.

Burası...

En sevdiğim oda.

Burada abur cubur yiyip prensesçilik oynardım.

- Hazır mısın? - Evet.

Of ya.

- Elektrik yok sanırım. - Bekleyin.

Şimdi dene.

- Evet, tamamdır. - Sigortayı açtım.

Eşyaların hâlâ sağlam olması inanılmaz. Her şey o kadar eski ki.

- Ve internetimiz var. - Evet.

Ben evi dolaşacağım.

Bunu bu halden kurtarmamız lazım. Baydı artık.

Olur.

Oha!

Evin korkutucu bodrumu da var.

Hiç sevmiyorum orayı. Tüylerimi diken diken ediyor.

- Bize ne lazım biliyor musun? - Ne?

- İçki. - Belki ben...

Hey, bu çekmeceleri kullanabilir miyim?

- Evet, tabii ki. - Teşekkürler.

Oğlanlarla mesajlaşırken hep böyle yapıyor!

Hiç öyle bir şey değil.

Bildiğimiz biri mi?

Andrew işte.

Ali'nin Andrew?

O bizim arkadaşımız ve çocuk yasta. Bence o da burada olmalı.

Ne!

- Ciddi olamazsın. - Gayet ciddiyim.

- Ne yapıyorsun? - Davet ediyorum onu.

Yapma, benden nefret ediyor!

Hayır, etmiyor. Ayrıca ne kadar kalabalık olursak o kadar iyi.

Belki sırası değil ama Andrew gelince...

dörtlü yapalım mı?

- Gereksiz abartıyorsun, Tilly. - Abartmadığımı sen de biliyorsun.

- Çok geç. Çağırdım bile. - Oha be, Monica!

Öf, sakin ol!

- Geleceği ne belli ki zaten! - Bira getirdik mi biz? Göremedim.

Siktir! Unutmuşuz. Hafta sonunun tadı tuzu kalmayacak.

Sanki çok mükemmel gidiyormuş gibi.

Niyetim hıyarlık yapmak değil. Sadece artık önümüze bakalım.

Gayet de hıyarlık yapıyorsun.

Hey.

- Bazen biraz şeydir... - Anlamıyor işte.

- Bira getirmiş miydin sen? - Hayır.

Votka belki?

Sen getirmedin mi hiç?

Sadece mataramdaki var.

Ben bir koşu içki almaya gidiyorum. Bir şey ister misin?

Sence mantıklı mı?

NEREDESİN? TILLY GICIKLIK YAPIYOR. SEN DE GELSEN ÇOK EĞLENİRDİK!

KUSURA BAKMA. BUNALTIYOR MUYUM SENİ? ÇOK SIKILDIM İŞTE.

Keşke sen ölseydin.

SAKİNLEŞTİRİCİ

Yapmasana!

İnternetim gitti. Sende şebeke var mı?

- Hayır. Şebeke yok. - Lanet olsun ya!

Fark eder mi ki?

Eder.

Neden? Andrew ile mesajlaşman bitmedi mi?

Tilly, keser misin şunu? Biraz abartıyorsun.

Herif benden nefret ediyor. Kız arkadaşı öldü ve beni suçluyor.

Sen de ne alakaysa onu buraya davet ediyorsun!

Özürlü falan mısın, Monica?

Yok artık!

Bana bulaşma, olur mu? Tamam mı?

Ali öldü! Hiç mi umurunda değil?

Tilly.

Çok bencilsin, Monica.

- Tilly! - Umurunda değil, değil mi?

Tabii ki umurumda.

Ama ağlayacağım kadar ağladım, artık yeter.

Yas öyle tutulmaz.

Bırak istediğim gibi tutayım.

Yaptığımız şeyden sonra, olanlardan sonra nasıl yap...

Evet, yapabiliriz!

Bak...

Ali öldü. Farkındayım.

Olanları asla unutmayacağım.

Ama hayat boyu bunalım modunda takılacak değilim.

Doğru değil.

Olabilir. Ama olanları değiştirmeyecek.

- 62 dolar. - Tamam.

Yaşın tutuyor mu?

Yanımda kimlik yok ama...