Iliza Shlesinger: Unveiled

EEN NETFLIX ORIGINAL-COMEDYSPECIAL

Bedankt, Nashville.

Bedankt.

Dit jaar was belangrijk voor me, want ik ben getrouwd.

Dank jullie.

Dat waardeer ik.

Ik waardeer jullie antwoord.

Ik zeg iets positiefs en jullie antwoorden positief.

Ik zei: 'Ik ben getrouwd'...

en jullie zeiden: 'Leuk. Hoe oud is ze?'

Maar jullie gingen ervoor.

Ik denk dat vrouwen soms bang zijn om goed persoonlijk nieuws te delen.

We zijn bang dat andere vrouwen niet blij voor ons zijn.

Wat een sarcastisch begin voor een special.

Maar soms zeg je iets goeds, zoals:

'Ik ben getrouwd' en hoor ik: 'Geweldig.'

#gewEEEldig

Ik ben hier bezig om gebruik van het woord geweldig uit te bannen...

van de vrouwelijke vocabulaire, omdat ik weet wat dat betekent.

Als jullie geweldig zeggen, bedoelen jullie dat niet.

Bewaar dat voor je vriendje als hij niet oplet.

Ik weet wat het betekent.

Als een vrouw 'geweldig' zegt, bedoelt ze:

'Het gaat niet over mij, boeiend en het maakt me onzeker...

maar als goede feministe zeg ik 'geweldig'...

maar het is saai.' Geweldig.

Dat betekent dat.

Geweldig.

We zijn net robots, geweldig.

Het is geweldig.

Want na Me Too en Time's Up...

belangrijke bewegingen...

houden vrouwen toezicht op andere vrouwen...

en zijn we doodsbang slechte feministes genoemd te worden...

door andere slechte feministes.

We zijn allemaal op ons hoede. 'Ze is geweldig, ik zeg niks.

Wordt niet boos op mij. Vrouwen maken geen fouten.

Witte jeans zijn een goede keus.'

Doodsbang.

Als we een echte mening geven, worden we gekruisigd.

Als je kritiek levert, blogt iemand achterin:

'Vrouwelijke komiek kraakt mijn keuzes af omdat ik besta.

Ze is zo gemeen.'

Dag gebeurt er.

Dus geven we de hele dag andere vrouwen de schuld voor onze onzekerheden...

en bekritiseren we elkaar...

door een mening te delen waar je zo hard voor gevochten hebt.

'Je bekritiseert haar.'

'Nee. Ze heeft mijn koffie verpest.

Er zit niks achter. Ik wil gewoon nieuwe.'

Daarom verslaat China ons.

Ik ben een echte feministe. Ik beoordeel je om wat voor klojo je bent.

Zo hoort het te zijn.

Zo hoort het te zijn.

Je hoeft niet andere vrouwen te mogen.

Dat is geen feminisme, maar communisme.

Het idee dat omdat ze gekomen is, ik liefde moet voelen.

Ik kan je dit beloven als feministe:

ik ben blij dat je gekomen met en dat je iets kunt.

Ik haat je niet omdat je jonger bent, mooier of succesvoller.

Maar we zijn er allebei, dus kom op, want het leven is een wedstrijd.

Laten we het zo doen.

Ik weet dat andere vrouwen dat ook vinden.

Niet omdat jullie om me lachen...

maar als je luistert naar de woorden waarmee vrouwen elkaar ondersteunen...

dan is dat agressief. Vrouwen zijn agressief, maar we mogen dat niet tonen...

om gemogen te worden en rimpels te voorkomen, dus houden we alles...

Maar we zijn agressief.

Kijk wat we zeggen met onze 'hard bezig'-handtassen...

en onze 'feministen met werk'-sjaaltjes.

Moet je luisteren.

'Je bent een moordwijf.'

'Ik vermoord je.'

'Ze slaat zich erdoor.'

'Ik sla je helemaal verrot.'

'Je slaat je er doorheen.'

'Je heerst in naam van de duistere heer.'

Echt alles.

Het is zo opgefokt, heel uitputtend.

Met 36 heb ik de energie niet om tegen iedere vrouw te zeggen:

'Maak ze af. Geweldig.'

Ik ben het zo zat om te doen wat de maatschappij van me verlangt.

Dus van mij krijg je niet het hele riedeltje, maar dat is niet persoonlijk.

Wat je hooguit van me kunt verwachten is...

Ik ben met een chef-kok getrouwd.

Daar was ik ook huiverig over, want we hebben vooroordelen over chef-koks...

en iedereen heeft een mening over eten.

Als je zegt dat je met een chef-kok getrouwd bent...

zeggen ze: 'Ik ben ook een chef-kok. Ik film mezelf bij het koken.

Ik doe mijn handen in het water.

Ik hou van koken. Ik heb een blog, ik ben een foodie.'

Nee, je bent gewoon dik. Je bent geen foodie.

Dat is niet hetzelfde.

'Ik hou van eten.'

'Ik ook, als ik dronken ben en er een tacotruck langskomt...

ben ik een foodie, maar dat is anders.'

'Nee, ik heb een blog. Ik schrijf gemene Yelp-commentaren.

Ik hoop dat het een serie wordt.

Ik neem foto's van mijn spaghetti met een flits, zodat het een snuff-film lijkt.'

Pro-tip: Maak geen foto's van je eten. Punt uit.

Maar gebruik zeker geen flits.

Dan lijkt je eten wel gegijzeld.

Het ziet er bang uit.

Neem een foto van spaghetti met een flits en het lijkt: 'Laat me gaan. Ik zeg niks.

Ik verraad je niet.'

Iedereen is met eten bezig.

Dat komt door het Food Network, al die kookprogramma's.

Iedereen houdt van koken en het Food Network.

Zelfs al je het nooit gezien hebt, heb je het gezien.

We hebben toch Chopped gezien?

In je rieten mandje ligt een hoofd en een druif, maak een frittata.

Iedereen is nu een sterkok.

Gewoon chef-kok is niet goed genoeg meer.

Toen ik klein was wilden jongens niet chef-kok worden. Je had geen sterrenkoks.

Je had er een paar toen je ouders klein waren.

Je had drie dikke Fransmannen, Julia Child en dat was het.

Je was geen chef-kok, maar kok en per ongeluk.

Je was kok, omdat je uit Vietnam kwam en we nog niet wisten wat PTSS was...

en ze zeiden: 'Bob doet vreemd, zet hem achter neer.'

'Vrouwelijke komiek maakt bijtend commentaar...

over behandeling van veteranen.

Accuraat maar pijnlijk.'

En door alle kookprogramma's weten ze wat voor chef-koks je wilt zien...

dus krijg je dezelfde schoolvoorbeelden.

Je hebt altijd zo'n 'bad boy'-type.

Ik wil niet dat ze denken dat dat mijn man is.

Zo'n opgefokte etter vol littekens.

'Dit is een duivelstand, hier is je pannenkoek, blaas me, Karen.

Dit zijn metertjes in mijn oren.

Die meten ook perfect biologische tonijn af.

Lik mijn reet, Susan.

Ja, portemonnee met ketting.

Ik heb een mes in mijn truck voor de peterselie...

lik er maar aan.'

Er is altijd een bad boy en een lesbienne.

Er is altijd een lesbische chef-kok die koken veel te serieus neemt..

Om het leuk om te kijken te maken.

Ze staan altijd met de benen wijd. 'Ja, chef-kok.'

Je denkt: Oké.

Kun je in ruststand komen?

Bedankt voor je etensdienst, maar rustig aan.'

'Ik maak veganistische trouwtaarten.'

'Je moet normaal doen.'

Dat is veel te agressief.

Ze zijn altijd stoer.

Ze heeft een faux hawk en een bandanna.

En voedseltatoeages, zoals peper, zout en suiker.

Ze zijn altijd stevig.

Ze zien er altijd gemeen uit, maar met een gevoelige naam, zoals 'Charity'...

omdat de ouders geen pitbull verwacht hadden als dochter.

Chef-kok Charity, wat doe je als je wint?

Met het geld zou ik met mijn vriendin, Steph...

Het is altijd Steph.

Stoere lesbiennes zeggen niet: 'Hallo, Stephanie.'

'Met dat geld ga ik met mijn vriendin, Steph...

een bakkerij openen om te bakken met een gleuf.'

En dan...

Rustig maar.

Toch niet echt een net Zuidelijk publiek?

Altijd leuk om te zien waar de ethiek zit op zo'n avond.

De meesten lachen, maar een paar achterin zeggen: 'Ze zegt gleuf vlak voor zondag.

Nee, mevrouw.

Ik voel me niet fijn.

Dat is goddeloos.

We hebben vier kerken op iedere hoek, maar ik voel me niet fijn.'

Vrouwelijke komiek levert commentaar op de sociale topografie...

en snapt niet waar het publiek voor klapt.

We gingen op huwelijksreis. Mijn man wilde naar Italië.

Heel graag, maar ik niet.

Ik was er al geweest.

Maar hij wilde, omdat hij chef-kok is en Italië een etensmekka is.

Hij wilde op hadj.

Hij wilde naar Italië en ik zei ja, niet omdat ik van hem hou...

maar omdat je overal wel alcohol kunt vinden.

Hij hing helemaal de nerd uit.

Hij had een etenszoekkaart gemaakt van het land.

We deden geen toeristendingen. We gingen naar etensdingen.

We gingen naar de regio waar de druiven groeien die geiten eten.

Speciale geiten en van hun poep maken ze mest...

voor paddenstoelen. Als je die eet, word je opgepakt.

We hebben alles gedaan.

Op dag vijf zei ik: 'Ik kan niet meer.

Ik kan niet meer eten.

Ik wil iets uitkiezen.

Ik wil niet rondgereden worden als een prijswinnend varken.

Ik wil kiezen.

Ik wil weleens het restaurant uitkiezen en in het Italiaans bestellen.

Mijn man zei: 'Je wilt het restaurant kiezen en in Italiaans bestellen.'

'Ja, ik heb Lady en de Vagebond gezien. Ik weet hoe het werkt.'

Het restaurant was niet zo belangrijk.

Italiaans spreken vond ik heel belangrijk om één eenvoudige reden.

Ik vond het niet leuk dat ik als Amerikaan...

een willekeurig Italiaans restaurant zou binnenlopen...

en dat de ober zou verwachten dat ik dacht...

dat hij in zijn eigen land Engels spreekt.

Hoewel dat wel logisch is, of Spaans, Mandarij, zoiets... Dus.

Maar ik ben me heel erg bewust van hoe we beschouwd worden.

Als Amerikaan, en ik ben een trotse Amerikaan...

weet ik dat ze op ons letten.

Juich daar maar voor. Dat mag.