Troy the Odyssey

Απόδοση διαλόγων: Sparta

ΤΡΟΙΑ 1184 π.Χ.

Ο Αγαμέμνονας σε καλεί σε πολεμικό συμβούλιο.

Θα έρθω μαζί σου.

Δώσε μου μια στιγμή ακόμα.

Πες μου, Μούσα, για εκείνον τον πολυμήχανο ήρωα...

...που γύρισε τον κόσμο, αφού ερήμωσε την ξακουστή Τροία.

Ύστερα από δέκα χρόνια αιματηρής πολιορκίας...

...μόνο ο συνετός Οδυσσέας μπορούσε να ρίξει εκείνον τον χρυσό πολιτισμό.

Σ’ αγαπώ, Πηνελόπη...

...η μικρή μου γάτα, η Μπάστετ.

Σ’ αγαπώ περισσότερο κι απ’ τον αέρα...

...κι απ’ τον άνεμο. Περισσότερο κι απ’ την ίδια τη ζωή.

Κι εγώ εσένα, όμορφέ μου άντρα...

...πειρατή μου.

Είναι δυνατός, σαν τον πατέρα του.

Θα τον ονομάσουμε Τηλέμαχο...

...για να γίνει μεγάλος πολεμιστής.

Ή καλύτερα, να του μάθουμε να χρησιμοποιεί το μυαλό του...

- Είναι ο Αγαμέμνονας. - Είναι πολύ νωρίς.

Όταν με καλεί στον πόλεμο, είναι χρέος μου να πολεμήσω δίπλα του.

Στο όνομα της Αθηνάς, υποσχέσου μου πως θα γυρίσεις.

Αυτό εξαρτάται από τους θεούς.

Μα σου υπόσχομαι, όσο υπάρχει ανάσα στα πνευμόνια μου...

...θα παλέψω να γυρίσω κοντά σου.

Ο καιρός για το κρεβάτι τελείωσε. Ώρα να ετοιμαστείς για πόλεμο.

Αν δεν επιστρέψω, δώσ’ το αυτό στον γιο μου όταν γίνει βασιλιάς.

Περίμενε.

Είθε οι θεοί να σου χαρίσουν τύχη.

- Αντίο, αγάπη μου. - Την επόμενη φορά που θα τη δεις...

...το όνομά σου θα είναι χαραγμένο στις πέτρες της ιστορίας.

Μη σε νοιάζει η γυναίκα σου.

Με τα στρατεύματά σου από την Ιθάκη και τις ελληνικές μου δυνάμεις...

...θα έχουμε πάνω από χίλια πλοία. Η Τροία θα πέσει. Σε έναν μήνα θα ’σαι πίσω.

Βασιλιά Αγαμέμνονα!

Πρέπει να γυρίσουμε πίσω. Το τείχος της Τροίας δεν διαπερνιέται.

Ποτέ δεν θα παραδοθώ! Είμαι ξεφτίλας...

...απ’ αυτόν τον ξεδιάντροπο λαό!

Η Ελένη μου, η νύφη μου, η ιδιοκτησία μου…

...βρίσκεται στα χέρια του πιο βρώμικου, σιχαμερού πλάσματος!

Δεν μπορούμε να σπάσουμε τις πύλες με μετωπική επίθεση.

Αν θέλεις να πεθάνεις για να ξεπλύνεις την ντροπή σου, Αγαμέμνονα...

...τότε όρμα στο τείχος μαζί με τους άντρες σου...

...και αντιμετώπισε τις σφεντόνες και τα βέλη αυτών των Τρώων.

Αχιλλέα, είμαι βασιλιάς.

- Δέκα χρόνια πολέμου! - Οι θεοί σε αγαπούν πολύ, φαίνεται.

Αν με αγαπούσαν, θα ήμουν σπίτι με τη γυναίκα μου.

Ίσως αν πολεμούσες με την καρδιά και τα κότσια σου!

Φτάνει! Φτάνει! Φτάνει!

Το τείχος είναι απροσπέλαστο!

Βλέπω τους Τρώες να μπαινοβγαίνουν όλη μέρα!

Αν μπορούν αυτοί, μπορούμε κι εμείς!

- Υπάρχει μυαλό μέσα σ’ αυτό το κεφάλι; - Αχιλλέα...

...έχει, όμως, ένα επιχείρημα.

Κι εσύ έχασες το μυαλό σου;

Όχι.

Πρέπει να βρούμε τρόπο να μπούμε στην Τροία.

Και πώς προτείνεις να το κάνουμε;

Ίσως υπάρχει τρόπος.

Οι Τρώες είναι ματαιόδοξος λαός, έτσι δεν είναι;

Υπερβολικά ματαιόδοξος.

Χτίζουν αγάλματα και τα στήνουν στις πλατείες τους.

Αγαπούν τα αγάλματα, τα λάφυρά τους.

Τα χρησιμοποιούν για να δείχνουν το μεγαλείο τους.

Κι αν... τους χαρίζαμε ένα τρόπαιο που δεν θα μπορούσαν να αρνηθούν;

Θα έπρεπε να είναι ένα πολύ μεγάλο τρόπαιο.

Ένα που να τους κολακεύει όσο τίποτα.

- Ακριβώς. - Τι; Τι λες τώρα;

Μίλα καθαρά.

Αγαμέμνονα...

...αν ανοίξω τις πύλες της Τροίας στον στρατό σου...

...θα μπορέσω να γυρίσω σπίτι και να μην ξαναπολεμήσω ποτέ;

Αν φέρεις την καταστροφή της Τροίας...

...σου το υπόσχομαι ως βασιλιάς...

...θα γυρίσεις στην Ιθάκη με την οικογένειά σου, ειρηνικά.

Έχουμε σχέδιο! Άντρες;

Περπατάμε εδώ και ώρες.

Πού είναι αυτό το σπουδαίο πράγμα που λες;

Ακριβώς μπροστά μας, Μεγαλειότατε.

Προσφορά;

Οι Έλληνες έφυγαν σαν δειλοί!

Δώρο από τους Έλληνες δεν είναι ποτέ αξιόπιστο.

Ας το κάψουμε στον ναό και ας καλέσουμε την κατάρα του Κράκεν.

Και είθε όλοι αυτοί οι Έλληνες να βυθιστούν και να πνιγούν.

Όχι, Κίρκη.

Θα αφήσουμε τους Έλληνες στην ντροπή τους.

Διέταξε τους άντρες σου να σύρουν αυτό το τρόπαιο στην πόλη μου...

...για να γιορτάσουμε τη νίκη μας γύρω του.

Κάντε ό, τι διατάζει ο βασιλιάς!

Το Κράκεν! Το άκουσες αυτό;

Είναι μόνο ένας θρύλος.

Λένε πως το τέρας δεν θα έβλαπτε ποτέ Τρώα...

...αλλά θα κυνηγούσε αμείλικτα κάθε Έλληνα.

Μάζεψε τη γλώσσα σου αλλιώς θα στη βγάλω απ’ το στόμα.

Αν πετύχουμε, Αίσε, ίσως γυρίσουμε σπίτι.

Πλησιάζουμε στην πύλη!

Ποτέ δεν έχω δει τόσο χρυσάφι και τόσα κοσμήματα.

- Και σύντομα θα είναι δικά μας. - Πρόσεχε την απληστία σου.

Το περιπλανώμενο βλέμμα σου μπορεί να μας σκοτώσει.

Συγκεντρώσου στο ξίφος σου, στους θεούς, και σε τίποτα άλλο.

Στον διάβολο οι θεοί!

Χαίρε, Πρίαμε, βασιλιά της Τροίας.

Δείτε το δώρο από τους μοχθηρούς Έλληνες.

Οι θεοί σε τιμούν, μεγάλε βασιλιά.

Μεγάλε Απόλλωνα, θεέ του Ήλιου...

...δέξου αυτή την προσφορά και χάρισέ μας ευημερία.

Ζήτω ο Πρίαμος, ο βαστάζων το ξίφος της Τροίας!

- Στην Τροία! - Στην Τροία!

Στην Τροία! Στην Τροία!

Οι Τρώες γλεντούν λες κι κέρδισαν στους Ολυμπιακούς αγώνες.

Πότε θα στήσουμε την παγίδα μας;

Πρέπει να περιμένουμε μέχρι το γλέντι να τους ρίξει σε βαθύ ύπνο.

Θα ’πρεπε να δείχνεις περισσότερο σεβασμό σε έναν αντίπαλο που μας νικά τόσα χρόνια.

Γι’ αυτό ακριβώς απολαμβάνω την καταστροφή τους.

Αίσε, είσαι νέος.

Σκοτώνουμε γιατί είναι καθήκον μας.

Δεν πρέπει να το απολαμβάνεις.

Πάμε.

Μου πρόσφερες μεγάλη υπηρεσία, Οδυσσέα, βασιλιά της Ιθάκης.

Έκανα ό, τι μου ζήτησες.

Ας τελειώνουμε με τους Τρώες για να γυρίσω σπίτι.

Ας πάρουμε τη δόξα μας.

Σταματήστε τον! Επίθεση!

Πατέρα, η πύλη είναι ανοιχτή!

Οι Έλληνες! Το ήξερα πως δεν μπορούσαμε να τους εμπιστευτούμε!

Εξαπόλυσε το Κράκεν, κύριέ μου, και δώσε στους Έλληνες ένα μάθημα!

Το τέρας δεν έχει απελευθερωθεί ποτέ!

Θα καταστρέψει τα πάντα!

Όχι. Το Κράκεν δεν θα βλάψει ούτε έναν Τρώα.

Θα καταστραφεί μόνο του πριν τα καταφέρει.

Σε ικετεύω! Εξαπόλυσε το Κράκεν και δώσε σε αυτούς τους βαρβάρους ένα μάθημα!

Σώσε τον λαό σου!

Στα όπλα! Η ελληνική ορδή είναι πάνω μας!

Κίρκη...

...οδήγησέ με στο Κράκεν.

Από εδώ, κύριέ μου.

Υπερασπιστείτε το σπίτι σας και τη νύφη σας.

Ελένη, μοιχαλίδα πόρνη!

Θα καρφώσω το κεφάλι σου σε παλούκι στην αίθουσα των λαφύρων μου!

Είχα ξεχάσει... πόσο όμορφη είσαι.

Η πόλη μου!

Μη κοιτάς.

Εξαπόλυσε το Κράκεν και θα πάρεις την εκδίκησή σου.

Αδελφές... η ώρα του θανάτου έφτασε!

Μόνο εσύ μπορείς να το κάνεις, καλέ μου βασιλιά...

...και το κάλεσμα του πλάσματος απαιτεί μια μεγάλη θυσία.

Πρέπει να πολεμήσουμε!

Σταμάτα!

Μην το κάνεις αυτό!

Το Κράκεν είναι θηρίο πριν ακόμη κι από τους θεούς!

Μπορείς να καταστρέψεις ολόκληρη τη γη!

Ποιος είναι αυτός ο Έλληνας που τολμά να γκρεμίσει τα πολύτιμα τείχη μου;

Είμαι ο Οδυσσέας, βασιλιάς της Ιθάκης.

Οδυσσέα, βασιλιά της Ιθάκης...

...σε καταριέμαι και όλους όσοι σε ακολουθούν!

Η γυναίκα σου θα παντρευτεί άλλον.

Ο γιος σου θα πεθάνει χωρίς θρόνο, και κανείς από εσάς τους Ιθακήσιους...

...δεν θα φτάσει ποτέ στην πατρίδα!

Δεν πιστεύω στις κατάρες σου.

Ανόητε Έλληνα!

Αν πατήσεις ποτέ στην Ιθάκη, θα καταστραφεί!

Άκουσέ με, μέγα Κράκεν! Κάνε αυτή την κατάρα αληθινή!

Βλέπεις τον χαμό σου να πλησιάζει;

Ο χαμός σου είναι φαντασίωση.

Θα σε δω στην κόλαση.

Όχι! Αχιλλέα!

Ρίξε το όπλο σου.

Αίσε, πάρ’ την!

Φίλε μου, θα σε πάμε στο πλοίο.

Πήγαινε, Οδυσσέα.

Πάρε τους άντρες σου και γύρνα σπίτι.

Στους θεούς! Σκότωσα τον ανίκητο Αχιλλέα!

Στους θεούς!

Δεν μπορείς να σκοτώσεις έναν Τρώα!

Όσο είναι μαζί μας, δεν μπορείς να μας βλάψεις!

Πάρε με μαζί σου. Σκότωσέ με. Δεν θα αλλάξει τίποτα.

Υποχωρείς στη θάλασσα, κατευθείαν στο βασίλειο του θρυλικού Κράκεν.

Φτάνει πια με τους θρύλους και τις κατάρες σου!

Πήγαινε, Οδυσσέα.

Μα μην με ξεχάσεις.

Μην θρηνείς τον φίλο σου. Σύντομα θα του κάνεις παρέα.

Δεν θα φοβηθώ τη μέρα...

...που το όνομά μου θα χαραχτεί στην ιστορία πλάι στον μέγα Αχιλλέα.

Μην είσαι τόσο βέβαιος, καταραμένε βασιλιά!

Δεν θα ξαναδείς ποτέ την πολύτιμη Ιθάκη σου!

Κοίτα τους άντρες σου να τρέμουν από φόβο. Αυτούς προστατεύεις;

- Τι ήταν αυτός ο σεισμός; - Η πόλη έπεσε, Ευρύλοχε.

Η Τροία καίγεται. Πήγαινέ μας σπίτι.

Μα τον Δία, τι είναι αυτή η κατάρα που μας ακολουθεί;

Είναι το Κράκεν! Είστε όλοι καταδικασμένοι!

Πώς νικάς κάτι τέτοιο;

Δεν μπορεί να μας βλάψει όσο έχουμε αυτή την Τρωαδίτισσα ιέρεια για ασπίδα!

Δεν μπορείς να με έχεις για πάντα στο πλευρό σου, Έλληνα.

Το Κράκεν θα σε ακολουθεί αιώνια...

...μέχρι να πεθάνεις εσύ και το βασίλειό σου!

Σώπα, Τρωαδίτισσα μάγισσα!

Μπροστά, Ευρύλοχε!

Όσο πιο γρήγορα μας πάει ο άνεμος!

Ας φύγουμε από αυτόν τον τόπο!

Πιείτε, άντρες.