Battle Beyond the Stars

ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ

ΛΟΥΙΖΙΑΝΑ 1927

Απόδοση διαλόγων: Sparta

ΕΪΜΠΟΝ

«Εν τω βιβλίο τούτω συνέλεξα πάσας τας προφητείας του Εϊμπόν,

«αι οποίαι παρεδόθησαν διά χρονικόν διάστημα πλέον των τεσσάρων χιλιετιών».

Ανόσιε μάγε!

Εξαιτίας σου, τούτο το ξενοδοχείο και η πόλη θα είναι καταραμένα για πάντα.

«Αι επτά φρικαλέαι πύλαι είναι κεκρυμμέναι εις επτά καταραμένους τόπους.

«Ουαί εις εκείνον όστις πλησιάσει άνευ γνώσεως».

Πρόσεχε τι κάνεις,

γιατί αυτό το ξενοδοχείο χτίστηκε πάνω σε μία από τις επτά πύλες του κακού,

και μόνο εγώ μπορώ να σε σώσω.

«Ουαί εις εκείνον όστις ανοίξει μίαν εκ των επτά πυλών της Κολάσεως,

«διότι διά της πύλης ταύτης το κακόν θα κατακλύσει τον κόσμον».

…ΚΑΙ ΘΑ ΖΗΣΕΙΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΤΡΟΜΟ! ΤΟ ΥΠΕΡΠΕΡΑΝ

Στο είπα, Μάρτιν. Δεν γίνεται. Το μόνο που κληρονόμησα είναι το ξενοδοχείο.

Θα ήταν κρίμα να μην το κάνουμε. Άφησέ με να τελειώσω τα σχέδια.

- Όχι! Ξέχασέ το! - Και δεν θα σου πάρω ούτε δεκάρα.

Αλήθεια, δεν είναι η κατάλληλη στιγμή.

Θέλω απλώς να καθαρίσω λίγο τους εξωτερικούς τοίχους, και ίσως μέσα.

Κι αν αρχίσει να πηγαίνει καλά η δουλειά, τότε βλέπουμε.

Καλύτερα τώρα. Αν περιμένεις τέσσερις ή έξι μήνες, θα πληρώσεις τα διπλά.

Δεν μπορείς να φανταστείς τι ζημιά κάνει ο διψήφιος πληθωρισμός.

Γεια σου, Λάρι! Πώς πάει;

Μέχρι το βράδυ θα έχουμε τελειώσει όλον αυτόν τον τοίχο!

- Ευχαριστώ! - Γεια σας!

Απ’ έξω είναι μια χαρά. Καλή, παλιά Λουϊζιάνα του 1800.

Αλλά μέσα… τα ξενοδοχεία πια δεν είναι…

Τα μάτια!

Τα μάτια! Τα μάτια της!

Άρθουρ! Πού είναι εκείνος ο γιατρός;

Έρχεται.

Αυτός ο άνθρωπος πρέπει να πάει αμέσως στο νοσοκομείο! Έχετε λίγο νερό;

Λυπάμαι, αλλά δεν έχουμε νερό και οι τηλεφωνικές γραμμές δεν λειτουργούν.

Τότε πρέπει να τον μετακινήσουμε τώρα. Βοήθα με, πιάσε τα πόδια!

Πάμε. Σιγά!

Ποιον μπορώ να καλέσω για να μάθω τι έγινε;

Πάρε στο νοσοκομείο και ζήτησε εμένα. Είμαι ο δρ Μακέιμπ.

Τι κακή αρχή.

Ας ελπίσουμε μόνο να μην υπάρξει μόνιμη ζημιά.

Θα ήθελα πραγματικά να ξέρω πώς γίνεται κάποιος

να πέσει από σκαλωσιά έξι μέτρων πλάτους.

Λίζα! Έλα εδώ! Κοίτα αυτή τη φωτογραφία!

Δεν ήξερα ότι είχες ήδη βρει πελάτη.

Πελάτη; Δεν υπάρχει ψυχή εδώ.

- Μάλλον θα ήταν ο Άρθουρ. - Ναι.

- Ε! Είναι κανείς εδώ; - Μισό λεπτό, έρχομαι!

Καλημέρα! Εσείς είστε ο υδραυλικός;

- Τζο, σωστά; - Ναι, κυρία μου.

- Ποιο είναι το πρόβλημα; - Φοβάμαι πως δεν μπορώ να σας το εξηγήσω.

Δεν τρέχει νερό από καμία βρύση, κι όμως το υπόγειο έχει πλημμυρίσει.

- Για να ρίξουμε μια ματιά! - Εντάξει, ακολουθήστε με.

Από εδώ!

Προσέξτε! Οι σκάλες γλιστράνε πολύ.

Λοιπόν, εδώ είμαστε. Πόσο λέτε ότι θα πάρει;

Όσο μας πάρει.

Μάρθα!

Έφτιαξα αυτόν τον διάδρομο, μέχρι το τέλος για σένα, Τζο.

Ευχαριστώ, Μάρθα.

Λοιπόν, θα πάω να ρίξω μια ματιά.

- Πού είναι ο Άρθουρ; - Πάνω, τακτοποιεί τα δωμάτια.

Κάνουμε ό, τι μπορούμε για να βοηθήσουμε, δεσποινίς Μέριλ.

Σας ευχαριστώ Μάρθα.

Άκου, αργότερα θα πάω στην πόλη.

Θα μου ετοίμαζες μια λίστα με όλα όσα χρειαζόμαστε;

Ναι. Μην ανησυχείτε.

Άρθουρ! Τι κάνεις στο δωμάτιό μου;

Έψαχνα για τα κλειδιά.

Ποια κλειδιά;

Είπα στη μητέρα πως θα καθάριζα τα δωμάτια,

αλλά μερικά είναι κλειδωμένα.

Τότε θα πρέπει να βρω αυτά τα κλειδιά, Άρθουρ, έτσι δεν είναι;

Αλλιώς θα καλέσουμε απλώς έναν κλειδαρά.

Στο μεταξύ, μπορείς να ανέβεις στη στέγη και να ελέγξεις την καμινάδα;

Νομίζω πως έχει βουλώσει.

Άκουσα πριν ένα αυτοκίνητο. Ήταν ο Τζο;

Ναι. Γιατί;

Εσύ είσαι η Λίζα, σωστά;

Ναι.

Ονομάζομαι Έμιλι. Σε έψαχνα.

Τζο;

Άρθουρ;

Δεν καταλαβαίνω, Έμιλι. Πώς ξέρεις τον δρόμο;

Τον ξέρω απ’ έξω. Και πάντα είναι κι ο Ντίκι εδώ.

Έλα, Λίζα. Θα σου δείξω τον δρόμο.

Τζο!

Έμιλι, γιατί είπες ότι πρέπει να εγκαταλείψω το ξενοδοχείο;

Δεν μπορώ να σου το εξηγήσω. Απλώς πίστεψέ με.

Γύρνα πίσω απ’ όπου ήρθες.

Βιάσου, φύγε από αυτό το μέρος!

- Φεύγω τώρα. - Είναι σε απίστευτα καλή κατάσταση

για ένα πτώμα που υποτίθεται ότι είναι νεκρό εδώ και χρόνια.

Άνοιξέ τον και δες τι έφαγε για πρωινό.

Τι λες να δοκιμάσουμε με…;

Θες να συνδέσεις αυτόν τον γέρο με το μηχάνημα εγκεφαλικών κυμάτων;

- Γιατί όχι; - Εντάξει.

Αλλά αυτό είναι αποκλειστικά δική σου υπόθεση.

Σε προειδοποιώ πάντως, όταν επιστρέψω θα του κάνω νεκροψία.

Είναι η τέταρτη φορά…

Δεν υπάρχουν άλλες θέσεις.

Θα πάω με τον Τομ.

- Γεια σου, Μακέιμπ. - Γεια σου, Τζέιμς.

Να συναντηθούμε αργότερα;

- Εδώ Χάρις . - Επείγον στο δωμάτιο 24!

Έρχομαι αμέσως.

Περίμενέ με εδώ, Τζιλ. Πάω να δω τον μπαμπά.

Μαμά!

Μαμά!

Λοιπόν, τι έκανες στη Νέα Υόρκη;

Σχεδόν ό, τι μπορεί να κάνει μια γυναίκα χωρίς να χάσει τη φήμη της.

Μόντελινγκ, σχεδιασμό, γραμματέας.

Παραλίγο να καταλήξω αποτυχημένη σχεδιάστρια,

κι ύστερα ήρθε το γράμμα με την ανακοίνωση της κληρονομιάς.

Μεγάλη έκπληξη;

Πάνω, κάτω.

Ήξερα πως είχα έναν πλούσιο θείο, εργένη, με πολλά ακίνητα.

Αλλά ποτέ δεν φανταζόμουν ότι από τη μια μέρα στην άλλη θα διηύθυνα ξενοδοχείο.

Πες μου, με όλα αυτά τα ατυχήματα, ξέρεις τον Τζο τον υδραυλικό…

Σκέφτεσαι τώρα να το εγκαταλείψεις;

Θα ήταν η πιο προφανής επιλογή, ναι.

Και η πιο συνετή.

Αν έβρισκα αγοραστή.

Αλλά νομίζω πως θα μείνω.

Ξέρεις τι; Όταν φτιάξεις το ξενοδοχείο,

θα έρθω να μείνω, εντάξει; Κλείσε μου από τώρα ένα δωμάτιο.

Φυσικά. Το καλύτερο του ξενοδοχείου.

Εννοείται. Πόσο λες ότι θα πάρει ώσπου να είναι έτοιμο;

Δεν ξέρω, όλα τραβάνε υπερβολικά.

Ο Άρθουρ και η Μάρθα περισσότερο εμποδίζουν παρά βοηθούν.

Απλώς δεν μπορούν να συνεννοηθούν.

Αν τους προσέλαβες, μπορείς και να τους απολύσεις.

Δεν μπορώ να τους απολύσω. Ήρθαν μαζί με το ξενοδοχείο.

Παράξενο, δεν το έχω ξανακούσει.

Δρ Μακέιμπ!

Δρ Μακέιμπ, σας ζητούν στο τηλέφωνο. Είναι από το νοσοκομείο.

Ευχαριστώ. Με συγχωρείτε.

Ναι;

Χάρις, γεια σου!

Τι;

Καθώς παραδίδομεν τας ψυχάς του Τζο και της Μέρι-Αν

εις τον Πατέρα ημών τον εν τοις ουρανοίς, δεόμεθα άμα.

Ελεήμων Κύριε, επέβλεψον επί την Τζιλ, την θυγατέρα αυτών.

Ο πρόωρος θάνατος του Τζο και της Μέρι-Αν

αφήκεν εις τον κόσμον τούτον παιδίον ανυπεράσπιστον.

Παρηγόρησον αυτήν, οδήγησον και ενίσχυσον αυτήν.

Ταύτα αιτούμεθα, Κύριε, εν ονόματι του Πατρός,

του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν.

Λίζα!

Έμιλι;

Γιατί δεν με άκουσες, Λίζα;

Εμείς οι τυφλοί βλέπουμε τα πράγματα πιο καθαρά.

Ήθελα να σε προφυλάξω, αλλά θα πρέπει να σου τα πω όλα.

Πριν από πενήντα χρόνια, όλοι σε αυτό το ξενοδοχείο εξαφανίστηκαν.

Ένας ζωγράφος, ονόματι Σπάικ, που ζούσε εδώ,

κλεισμένος στο δωμάτιό του, βρήκε το κλειδί.

Ποιο κλειδί;

Για τις επτά πύλες της Κολάσεως.

Αυτό το σπίτι χτίστηκε πάνω σε μία από τις…

- Ποιος άλλος είναι εδώ; - Δεν υπάρχει κανείς.