The Voyeurs

TEDESCHI-VERHUIZINGEN

Alsof ik mijn leven weggeef.

Geen verf, geen gaten in de muren en niets opgehangen aan het plafond.

Gordijnen?

Thomas, de eigenaren verhuren niet zomaar aan iemand.

-Dit is echt. -Pippa, niet bewegen.

Kun je alsjeblieft een foto maken? Dank je wel.

-Hé, kalkoen. -Hé, kip.

-Wat is er? -Niets bijzonders. Met jou?

We gaan dit echt doen, hè?

-Daar lijkt het op. -Ja.

-Het is een grote stap. -Enorme stap.

Ja. Als dit niets wordt...

-Oei. -Dat is waardeloos.

Misschien moeten we het nu afblazen?

-Stoppen nu het goed gaat? -Shit... Ja.

-Leuk je te ontmoeten. -Leuk je te spreken.

-Ik neem de helft van mijn spullen. -En ik neem de andere helft.

Ja, dat is logisch.

Schat, dit is ons huis.

Ik mag hier wonen. Met jou.

Nee.

Nog niet.

Juist. Sorry.

HANDTEKENING VAN DE HUURDER

-Wat is dit? -Chlorofyl-water.

-Wat? -Chlorofyl-water.

Het geheim voor een lang leven.

Ik blijf bij mijn Gewürztraminer.

Oké, blijf jij maar bij je Gewürztramamaminer.

Oké, wacht.

Ik weet dat we net samenwonen, maar kunnen we over kinderen praten?

-Kinderen? -Ja.

Het is belangrijk dat we dit gesprek nu hebben.

Kunnen we nog minstens vier jaar wachten met kinderen krijgen?

-Ja. Jezus. Echt wel. -Ja?

-Doe niet zo... -Je liet me schrikken.

Wacht, maar serieus, ik bedacht me

dat ik bijna mijn hele leven op school heb gezeten.

Zolang ik je ken.

Jij hebt vooral in slechte punkclubs gespeeld

-en god weet wat gedaan. -Drugs.

Ik zat vooral in het hoekje van een benauwde medische bibliotheek,

-studerend tot 2.00 uur. -Ja.

Dus ik wil geen kwijlende peuter om me heen

die onze laatste opstandige jaren komt verknoeien.

Ja, weet je wat? Ik heb ook nagedacht over opstandigheid.

Nu ga je iets doms zeggen.

Nee. Ik... Nou,

je denkt vast dat ik un poco loco ben,

maar ik wil weer accordeon gaan spelen.

-Nee. Echt? -Wat bedoel je dan?

Ik wil zondagochtend wakker worden met een vreselijke kater

die me herinnert aan de foute keuzes van de avond ervoor.

Dat bedoel ik.

Daar ben ik voor. Je verdient het. Je verdient

alle katers in de wereld, Pippa.

-Die verdien ik. -Ja.

Op mooie, verschrikkelijke beslissingen.

Op mooie, verschrikkelijke beslissingen.

Kom hier.

-Ik hou van je. -Ik hou ook van jou.

Kijk die twee eens.

Wat is hij, een fotograaf of zo?

Daar lijkt het op.

Je kijkt zo naar binnen.

Het is er mooi...

Kusjes.

Ze zijn verliefd.

Het wordt spannend.

Die man doet haar kleren uit.

-Thomas. -Dat gebeurt echt.

-Thomas. -Wat?

We moeten onze buren niet bespioneren.

Nee. We spioneren niet.

We kijken gewoon uit ons raam. Ze zijn toevallig in ons gezichtsveld.

Ze moeten weten dat mensen ze kunnen zien.

Precies.

-Dat moeten ze weten. -Inderdaad.

Gaat hij doen wat ik denk dat hij gaat doen?

Ja.

Dat is goede content.

Oké.

Thomas, we zijn officieel griezelige mafkezen.

-Ja, toch? -Nee. Wat? Ze willen dat we kijken.

Maar we stoppen, omdat jij dat wilt.

Dank je. Het is onze eerste avond.

-Ja. -Laten we onze buren wat privacy geven.

Ze neuken nu. Oké.

Thomas. Kom op, viezerik.

Oké.

Ga ervoor, jongen.

Dus...

Ik heb iets voor...

Thomas?

Schat?

Thomas.

Thomas.

Seks.

Felicitaties zijn op zijn plaats.

-Wat heb ik gedaan? -Jij? Niets.

Ik ben op dag drie van een time-out van social media.

Geen Insta. Geen Twitter.

Joni en ik beloofden dat een maand te doen.

Mazzeltof, Ari.

Ik heb gelezen dat koppels die hun schermtijd minderen

hun hoeveelheid seks kunnen verdubbelen in een maand.

Ja?

Waar kijken ze naar als ze masturberen?

Mijn god. Hoe gaat het samenwonen?

Er gebeurde gisteravond iets vreemds.

Een stel, onze overburen,

deden het, en wij konden meekijken.

Oef. Hoe lelijk waren ze?

Nee. Ze waren prachtig.

Dus je ging ervoor zitten, pakte popcorn,

de verrekijker...

-Nee. -Waarom niet?

Dat iemand je kennelijk toestaat in hun leven te kijken,

maakt kijken niet oké.

Dat heb je 1000 procent mis.

Het is aanvaardbaar om te kijken.

-Klinkt alsof ze exhibitionisten zijn. -Vast niet.

Als ze exhibitionisten zijn,

is naar ze kijken beleefd.

Ik zie je bij de lunch. Dag, griezel.

Je zult straks zo veel beter zien.

Ontspan je gewoon, oké?

Ik heb er 40 per week gedaan, de laatste 20 jaar,

en meer dan de helft ging goed.

Grapje, natuurlijk. Canule, alsjeblieft.

Twintig jaar.

En nog weet ik niet wat ik wil worden als ik groot ben.

Oké, in drie, twee en...

Bonjour, hoi. Dit is Pippa van L'Optique. Uw bril is klaar.

Pippa?

We zijn open tot 18.00 uur. Graag gedaan. Dag.

Wat is dit?

In Japan worden vogels omschreven als 'twee ogen met vleugels'.

Met een goede reden.

Hun zicht is zo scherp

dat ze vanaf een hoog gebouw

een mier zien kruipen op de stoep eronder.

Waarom vertel je haar dit?

Het is een housewarming-cadeautje.

Als je vogels hieruit ziet drinken voor je raam,

herinnert het je eraan hoe onvolmaakt het zicht van onze soort is.

Jij en ik, en wat we hier doen, maakt het iets beter.

Dank je wel.

Ik wil een cadeautje.

Hé, schat.

Hoi.

Thomas. Wat schattig.

We lijken op Bert en Ernie.

Hoe gaat het met onze vriendelijke buren?

Echt? Wordt dit een ding?

Kijk, ze zijn net als wij.

Helemaal niet. Ze zijn veel cooler.

-Ja. -Doe niet zo opzichtig.

Oké. Stiekem dan.

Hoe worden we hun vrienden?

Wil je vrienden zijn met de buren die we nu stalken?

Waarom niet?

Ik wed dat hij prima sake drinkt.

Hij kan me wat inschenken en ik kan doen alsof ik het ken.

En zij kan je alle leuke boetieks laten zien.

Ja. Want meiden shoppen alleen maar.

Oké, prima. Ik wil wel over de boetieks horen.

Hoe heten ze?

Ze is zeker een Margot.

Natuurlijk. Ze is duidelijk een Margot.

En dat is Brent.

Misschien kan hij me vertellen hoe ik mijn lichaamshaar moet doen.

Ik zag een glimp van zijn schaamhaar. Het was prachtig gemanscaped.

-Zou je dat willen? -Dat je je schaamhaar scheert?

-Ja. -Nee.

Groeit dat niet stekelig terug of zo?

'Stekelig.'

Wacht, stikt hij?

Shit. Die vent kan niet ademen.

-Nee. -Ze kan hem niet zien.

Wat moeten we doen?

-Oké, hier gaan we. -Goed. Ja.

-Nee. -Ga naar de keuken. De keuken.

Doe je koptelefoon af.

Dit is een noodgeval.

Moet ik 112 bellen?

Nee, die zijn niet snel genoeg. Ga erheen.

-Dan weten ze dat we gluurden. -Maar hij zal niet dood zijn.

Shit. Oké. Ja. Moet ik daarheen?

-Snel. -Oké. Ja, goed.

-Wacht. Thomas. Kom terug. -Wat?

-Wat ben je aan het doen? Nee. -Nee, niet zo.

-Harder. -Wat doet ze?

Kom op.

Wat ben je aan het doen? Kom op.

Kijk.

Zo.

-Ja. Vooruit. -Dit lukt je, meid.

Vooruit. Duwen.