The Banshee Chapter (Banshee Chapter)

In 1963 begon de regering van de VS met experimenten...

op nietsvermoedende Amerikanen met chemische substanties...

om controle te kunnen uitoefenen op het gedachte proces.

Het programma heette MK-ULTRA

De resultaten waren gruwelijk.

We beweren niet het complete verhaal te vertellen over deze activiteiten.

We kunnen het verhaal vertellen zoals we het begrijpen.

Maar de door ons ontdekte verslagen, vertellen niet alles. Alleen delen ervan.

Ze waren op zoek naar fundamentele informatie...

over stoffen die in staat zouden zijn...

om veranderingen in het gedrag en de mentale toestand te veroorzaken.

Heeft u er ooit over nagedacht wat er had kunnen gebeuren als deze substanties...

toegediend zouden worden aan nietsvermoedende burgers?

Als het uitgetest werd op Amerikaanse burgers?

Ik...

Ik neem aan dat ik nu erg ongevoelig overkom...

maar ik kan me niet herinneren dat... ik me erg veel bezighield...

met die kwestie.

Duizenden door de overheid gefinancierde experimenten...

werden uitgevoerd in ziekenhuizen, universiteiten...

en militaire bases in ons land.

Sommige waren onethisch, niet alleen volgens de huidige normen...

maar ook naar de normen van hun eigen tijd.

Tussen het injecteren en de effecten werd de patiënt vervoerd naar..

de plek waar de DMT mensen heen brengt.

Toen er allerlei documenten vrijkwamen via de Wet Openbaarheid van Bestuur...

kon je zien dat al die testpersonen...

die deze chemische stof hadden ingenomen...

allemaal dezelfde verschijnselen meemaakten door deze drug.

Ze ervoeren iets daarbuiten...

dat naar ze toe kwam, dat hun halverwege tegemoetkwam.

Maar wat je niet uit het oog mag verliezen...

is wat dit zou betekenen voor individuele personen.

Er zouden doden vallen...

Er zouden langdurige en schadelijke effecten volgen.

Iedereen die deze chemische stof tot zich nam...

zag en maakte hetzelfde iets mee.

En ze benoemden het allemaal hetzelfde...

hoewel ze allemaal van elkaar gescheiden waren.

Hoe noemden ze het?

Dat is in feite de titel van het hoofdstuk.

Deze entiteiten waren nogal kwaadaardig en bedreigend.

En een handjevol vrijwilligers..

had traumatische en verschrikkelijke ervaringen met die entiteiten.

Niemand zou dit moeten mogen doormaken.

De Verenigde Staten van Amerika bieden hun oprechte verontschuldigingen aan...

aan die burgers...

die onderworpen werden aan deze experimenten.

Aan hun families en hun leefgemeenschappen.

Het is iets waarvan ik denk...

dat het publiek niets wist van wat onze regering uitspookte...

en dat bij velen de ogen zou doen openen.

Zou jij deze substantie ooit uitproberen?

Dat is een pittige vraag, nietwaar? Dat is de vraag voor de hoofdprijs.

James Hirsch was een goede vriend van me.

We studeerden gelijk af bij de Atticus Universiteit.

We volgden allebei een schrijfcursus...

en werkten vaak tot 's avonds laat samen aan artikelen.

We brachten heel wat uurtjes aan de bar door...

discussiërend over politieke filosofie en films.

Maar vier jaar later, raakte mijn vriend James vermist.

Oké, hij staat aan.

Wat wil je dat ik er mee doe?

Ik kan er niet van uitgaan dat ik notities maak als ik onder de drugs zit.

Dus ik ga het innemen en jij gaat alles bijhouden.

Oké.

Hallo, mijn naam is James...

en deze rakker is 150 milligram...

speciaal versterkte Dimethyltryptamine, DMT 19.

Er is zogenaamd niet aan te komen, maar ik heb het hier.

Hoe ben jij er aan gekomen? - Vrienden in Colorado.

Trouwens, Renny, als dit experimentje verkeerd afloopt...

wil ik dat je mijn boek af maakt en het aan mij opdraagt.

Oké. Wordt een verschrikkelijk boek.

Kan in ieder geval een verschrikkelijk boek worden.

In feite doen we hier niets illegaals.

Je ziet er vreemd uit, gast. - Hou je kop.

Nee, geintje. Voel je iets?

Nee?

Nee, ik voel nog niets.

Ik wil mezelf niet terug zien als drugsgebruiker op YouTube.

Als je ook maar iets grappigs doet, zal ik het misschien opslaan.

Hou me niet voor de gek, Renny.

En als er nou niets gebeurt...

ga je dan maar iets verzinnen voor je boek?

Wacht.

Hoor je dat? - Die radio?

Waar komt het vandaan? Het lijkt wel interferentie.

Wat is dat? Wacht.

Wat als het van iets binnen het huis afkomstig is?

Denk je dat daar iemand is?

We moeten iemand bellen.

Ik heb dat spul genomen, weet je nog? We hebben niet...

Verdomme, Renny. - Wat?

Het komt in de richting van het huis.

Wat is het? - Ik weet het niet.

Wat is dit?

Wat wil je dat ik doe? - Dit...

Help...

Kreeg hij misschien een soort van spasme? Een soort van reactie op de drugs?

Luister. Nee, het was niet...

Heb je hem misschien geslagen of geduwd terwijl hij stuiptrekkingen had?

Is dat wat er gebeurd is? - Nee, ik rende gewoon weg.

Ik weet niet wat er gebeurd is. - Nam jij ook drugs?

Nee. - Weet je het zeker?

Ik nam dat spul niet.

James en ik zagen elkaar na de universiteit niet vaak meer.

Hij deed z'n best om een talentvolle romanschrijver te worden.

Ik belandde in de journalistiek bij een online nieuwssite.

We mailden elkaar af en toe om te zien hoe het ging.

Niemand kon me precies vertellen wat er met James was gebeurd...

omdat niemand het wist.

De politie van Nevada dacht dat hij was vermoord door z'n vriend, Renny Seegan...

nadat hij een sterke vorm had gebruikt van het illegale middel Dimethyltryptamine.

Tot nu was ik nog aardig, maar ik ga daar nu verandering in brengen, jongen.

Heb je gezien wie hier zit opgesloten?

Ik ga jou daar tussen stoppen. - Ik heb niets gedaan.

Een vers kippetje...

Ik weet alleen dat hij zei dat hij het van een vriend in Colorado had.

God, ja. Dat hoor ik hier wel vaker dat ze het van vrienden hebben.

Welke vriend zou je gif geven?

Zonder lijk kon de politie Renny Seegan niets ten laste leggen.

Die kans zouden ze ook niet meer krijgen. Renny verdween 72 uur later.

Hij werd nooit meer gezien.

Ik besloot dat James en ik nog eenmaal samen een laatste project moesten doen.

We zouden de waarheid achterhalen van wat er hem overkomen was.

Het zou onze laatste samenwerking worden.

James, ik hoop dat deze sample bruikbaar is voor jouw onderzoek.

Moeilijk aan te geraken, maar dat is bij alle waardevolle dingen zo.

Ik verwacht een volledig verslag als je er aan de andere kant weer uitkomt.

Met vriendelijke groet, jouw vrienden in Colorado.

James, wat is er met je gebeurd?

Hallo?

Hallo?

Henry Cale? We hadden telefonisch contact. Hoi, ik ben Anne Roland.

Vertel me alles wat je weet over kortegolf radiouitzendingen.

Ik ben een operator en enthousiasteling en heb er mijn hele leven mee gewerkt.

Ja, dat geluid op de radio klinkt precies hetzelfde als op de gekende nummerstations.

Nummerstations?

Nummerstations zijn kortegolf stations van onbekende oorsprong.

Ze zenden meestal artificiële stemgeluiden uit die nummers of letters voorlezen...

of achteruit gespeelde muziek of versleutelde codes.

Ze komen in een breed spectrum van talen voor.

En die stemmen zijn voor de een of andere reden altijd vrouwelijk.

Soms klinken ze als een kind. - Hoelang beluister jij die al?

We komen ze al tientallen jaren tegen op de kortegolf.

Luister...

7,5,4,6, 8.

8,7,7,6,5.

Wie zou zoiets uitzenden?

Theorieën genoeg. Geheime diensten, terroristen, drugskoeriers...

Maar er is nooit met zekerheid aangetoond wie of wat dit uitzendt.

Dus jij volgt en documenteert die nummerstations al jarenlang?

Dat klopt.

Deze uitzending heb je al eerder gehoord? - Inderdaad.

Het signaal lijkt afkomstig te zijn uit dit gebied...

dat we het Lonely Travellerstation noemen.

De Lonely Traveller? - Zo genoemd door users van de kortegolf.

Ik heb opnamen gehoord, maar ik ben er nog nooit persoonlijk naartoe gegaan.

De hut van James bevindt zich hier. Ongeveer hetzelfde gebied.

Hoe kan ik die uitzending opnemen? - Dat is niet gemakkelijk.

Je moet op die verre uithoek van de Black Rock-woestijn zijn...

tussen 03:00 en 05:00 in de ochtend en dan maar hopen.

Dat is alles? Klinkt niet zo heel moeilijk. - Ja, dat is alles.

Ik kan je een van onze ontvangers meegeven.

Eén vraagje nog. Heb jij ooit gewerkt voor de NSA?

Pardon? - De NSA waarvoor je werkte als codebreker.

Waarom zeg je dat?

Volgens een arbeidscontract bij NSA...

werkte Henry Cale daar van 1963 tot 1979.

Ik heb geen behoefte om daarover te praten.

Hier in het midden van niemandsland op 100 kilometer...

van het dichtstbijzijnde stadje aan de rand van de Black Rock-woestijn..

Luisterend en wachtend op de Lonely Traveler.

Dolle pret.

James was meer dan een vriend.

Soms vraag ik me af of ik verliefd was op hem.

Daar heb ik nooit bij stilgestaan tot hij er niet meer was.

Het signaal wordt sterker.

Dat is vreemd.

Is daar iemand?

Verdomme, ze houden de boel in de gaten.

Je moet voorzichtiger zijn, Anne. Je weet niet wie daar rondloopt.

Over die substantie... Heb je enig idee met wie of James contact had?

Er was een vreemde boodschap die iemand gestuurd had.

Ik denk afkomstig van de leverancier.

Er stond geen naam onder en ondertekend met 'jouw vrienden in Colorado'.

Precies hetzelfde als wat Remmy Seegan tijdens het politieverhoor zei.

Ja, 'vrienden in Colorado'. Zoals het boek. Ken je dat?

Zou ik dat moeten kennen?

Van voor jouw tijd maar erg populair eind jaren '70.

Dit is een Thomas Blackburn-boek.

Ja, zo ondertekende hij z'n brieven...

en de titel van z'n boek is 'Vrienden in Colorado'.

Thomas Blackburn. Ik ken z'n werk.

Thomas Blackburn...

Een beruchte, doorgedraaide romanschrijver opgeklommen van dakloze, bipolaire...

anti-culturele activist tot literair icoon.

Z'n boeken werden geschreven in een waas van pillen en drank...

en volgens sommigen een schizofrene genie.