Da Vinci's Demons

‏ما شاخ‌های قائم بالذات هستیم

‏نباید از دروغگو بترسیم

‏

‏نباید فریب بخوریم

...‏ما یکی هستیم، نباید

‏چرا من طرد شدم؟

‏تو هیولای ایتالیا هستی

‏همه دنبال تو هستن

‏چرا؟

‏می‌خوان تو رو بکشن

...‏ولی من

...‏من... من

...‏می‌خوام

‏

‏ولی من می‌خوام درمانت کنم

:‏مـتـرجمـین ‏‏پـــویـــــــا و کـــیــانــــوش Toxicity & Kianoosh_93

‏

‏دیوونه شدی؟

‏بعد از ساعت‌ها اولین حرف واضحیه که زدی

‏بازم یجورایی خیال آدم رو راحت می‌کنه که

‏هنوز رقیب قدیمیم وجود داره

‏یه جایی توی جسمت

‏- بهم دارو خوروندی؟ بیهوشت کردم -

‏برام چاره‌ای نذاشتی

‏مثل من، لابیرنت‌ها تو رو هم مسموم کرده بودن

‏ولی دارم براش پادزهر درست می‌کنم

‏زودباش بازم کن

‏نه نمیشه

‏بخاطر امنیت خودته

‏- و امنیت فلورانس ‏- من دیگه دشمن تو نیستم

‏چند بار باید اینو بهت ثابت کنم؟

‏تو با لابیرنت‌ها متحدی

‏لئوناردو... از چی داری حرف میزنی؟

‏از دروغ‌هات حرف میزنم

‏از لابیرنت‌ـت

...‏از

‏پسران میتراس لعنتی

‏از ترک‌ها

‏از اون مثلاً پاپ سیکستوس

...‏از تمام کسایی که طلب تبعیت کورکورانه دارن

‏در حالیکه از نام خدا به عنوان حکمی ‏برای نابودی استفاده می‌کنن

‏خدایی که اصلاً از وجودش مطمئن نیستم

...‏ولی اگه وجود داشته باشه

،‏از اتفاقاتی که در جلوی دیدگانش میافته ‏وحشت‌زده میشه

‏براتون متاسفم بانو

‏می‌دونم سروان دراگونتی ‏از متحدان دانا و قدرتمندتون بود

‏ولی ترک‌ها به گسترش ترس و وحشت ادامه میدن

‏مگر اینکه جواب حمله‌شون رو بدیم

‏باید متحد بشیم

،فلورانس با میزبانی مراسم وظیفه‌ش رو انجام میده

‏ولی تعهد ما در همین حده و بیشتر نیست

‏زندگی خطرناکی داریم، در دوران خطرناکی هستیم

‏برای بقا، به متحد نیاز دارین

‏انزوا فقط ویرانی فلورانس رو قطعی می‌کنه

‏شما در جایگاه قدرت هستین بانو

‏توصیه می‌کنم ازش استفاده کنید

‏هیچ پول و قدرتی نمی‌تونه امنیت کسی رو تضمین کنه

،‏در واقع، هر چی بیشتر داشته باشم ‏کمتر احساس امنیت می‌کنم

‏تنها چیزی که می‌خوام ‏یه زندگی شاد و آروم برای جولیوــه

...‏وقتی بقیه همچین دردی رو تحمل می‌کنن

‏صلح و آرامشی وجود نداره

،‏به عنوان یه مادر ‏زندگیت دیگه فقط به خودت تعلق نداره

‏به بچه‌ت تعلق داره

‏ولی تو مادر جدید فلورانس هم هستی

‏مردمت رو نادیده نگیر

...‏بذار با ترک‌ها بجنگیم

‏و از وطن فرخنده‌مون بیرونشون کنیم

...‏حالا که پیشمی

...‏بگو ببینم

‏به اختیار باور داری؟

‏حالا داریم خدا رو به بازی می‌گیریم داوینیچی؟

‏خب شاید یه خدای کوچکتر

...‏ولی اگه من یه چیزی به پلیدی انسان می‌ساختم

‏آخرین کاری که می‌کنم، قدرت دادن بهش برای ‏انتخاب بین بد و خوب ــه

‏

‏نبوغ خداوند همین جا معلوم میشه

‏برخلاف پرنده‌ی توی آسمون ،‏و حیوون توی دشت

‏ما باید انتخاب کنیم

‏قدیس یا عاصی

‏پس داری میگی توانایی اینو داریم که ...هم کارای خیلی‌ خوب انجام بدیم

‏هم کارای وحشتناک؟

‏اهمم

‏و مشخصه که باور داری ‏من پلیدی رو انتخاب کردم

...‏بازم می‌پرسم ‏منو به چی متهم می‌کنی؟

...‏خب، نظریه‌ی الانم

...‏اینه که تبدیل به یه نماد فیزیکی شدی

...‏که ‏نشون‌دهنده‌ی کشمکش باطنی و ابدی انسان

‏بین خوب و بد ــه

‏می‌دونی، یه بخشی از تو دنبال تقواست

‏بخش دیگه یه قاتل ــه

...‏من نماد

...‏و

‏ادعا می‌کنی کی رو کُشتم؟

...‏خب، توی رُم

‏کاردینال رودریگو

‏و اون مالک گرمابه‌ی بیچاره

‏و کلوریس اورسینی

‏و توی فلورانس، سروان دراگونتی از افسرانِ شب

‏کار من نبوده

‏تو قاتلی هستی که توصیفش کردم

...‏انسانی دیندار

...‏که با پشیمانی آدم می‌کشه

‏و بعد قربانیانش رو به عنوان آثاری ‏از هنر مذهبی به نمایش میذاره

‏خدایا

...‏چر

‏چرا؟

‏چرا اینکارو کردم؟

‏

‏گمونم برای شکوه و افتخار لابیرنت

...‏نه، نه، نه. من

‏تا حالا به دستور اونا آدم نکشتم

...‏نه، لابیرنت‌ها می‌خوان تمام آدما دیندار بشن

‏تا در مقابل خدا همه هم‌فکر باشن

‏دیدی؟

...‏ایمان و اعتقاد

...‏به طریقی

‏از تو یه گناهکار ساخته

...‏معمار گفت

‏پایداری شکل‌های متفاوتی داره

...‏وقتی... وقتی تحت نفوذ اونا بودم

...‏به یه دنیای دیگه

...‏وارد شدم، یه هستی دیگه

‏که بخاطر پایداری من بوجود اومده بود

...‏ولی دنیای تو ‏دنیای تو متفاوت بوده

...‏باعث شده بهش عمل کنی

‏...آدم بکشی

...‏من

...‏من

‏به آموزش‌هاشون شک داشتم

...‏در انگیزه‌هاشون تردید کردم. من

...‏من

‏من از اونا نیستم

‏هرگز نبودم

‏قلبم... حتماً خیلی تیره‌ست

...‏روحم با ظلم و ستم شکافته شده

‏نمیشه نجاتم داد

‏خب تو که منو نجات دادی، مگه نه؟

...‏بعد از تمام چیزایی که تجربه کردیم، من

‏نمی‌تونستم مُردنت رو تماشا کنم

...‏خب

...‏پس اون ریاریویی که می‌شناسم

‏هنوز وجود داره

‏هنوز وقت هست

‏می‌تونم درمانت کنم

‏جسم و روحت رو

‏می‌تونیم از شر اون گناهکار راحت بشیم

...‏براحتی نمیشه از دست من خلاص شد

‏حرومزاده‌ی روانی

‏نمی‌خوام بهت آسیب برسونم

‏می‌خوام کمکت کنم

‏کمک تو، سرزنش کردن بخاطر این اتفاقاته

...‏با این تصورات روشن‌فکرانه‌ـت مغزش رو پُر کردی

‏و گناه، شرمساری و ندامت رو نشونش دادی

‏با پریشونی سردرگمش کردی

‏دیگه این ناله‌‌های رقت‌انگیزش رو تحمل نمی‌کنم

...‏این کِرمی که توی جونم افتاده رو نابود می‌کنم

،‏بعد دمار از روزگارت درمیارم

‏لئوناردو داوینچی

‏آره... متوجهم

‏قول میدم

‏- آره بهش میگم ‏- سوفیا؟

‏ببخشید، بیدارت کردم

‏نه، اشکال نداره

‏داشتی با کی حرف میزدی؟

‏داشتم با مادرم حرف میزدم

...‏بنظر یکم احمقانه‌ست ولی

‏بعضی وقتا جلوم ظاهر میشه

‏احمقانه نیست

‏- کی مُرده...؟ ‏- نمُرده

...‏اون

‏دقیقاً مطمئن نیستم

‏واقعاً نمی‌بینمش

‏تو ذهنم باهام حرف میزنه

‏بیا

‏بیا تو بغلم

‏یکم بخواب

‏حرفم رو باور نمی‌کنی

‏باور می‌کنم

‏مادرت چی میگه؟

‏یه پیغام داشت

‏برای تو

‏گفت باید منو ببری پیش اون

‏پیش لئوناردو داوینچی

‏ماهیت سمِ قورباغه‌ی زهرآگین

‏خیلی حال بهم زنه

...‏اگه به زغال فعال اضافه‌ش کنم

‏باید سرعت رو ببره بالا

‏می‌دونی، اون تحسینت می‌کنه

‏کرمی که تو جونمه

‏به اعتقاد راسخت غبطه می‌خوره

‏اینکه براحتی تصمیم می‌گیری

‏ولی من درونت رو می‌بینم داوینچی

‏می‌دونم که اون اعتقاد راسخ پوچ ــه

‏اشتیاقت، ترست رو پنهان می‌کنه

‏ترسی که بخاطر ‏از دست رفتن تلاش و کوشش‌ـت داری

‏میشه بیشتر توضیح بدم؟

‏بفرما

،‏بنظرم یه قتل عادلانه رو تحسین می‌کنی

‏از دیدن آدمی با روح آشفته لذت میبری ...‏که هنوز زنده‌ست

...‏قلبش میزنه