Counselor at Crime (Il consigliori)

Je hebt twee uur gespeeld. Dat kost je vier dollar.

Wie zegt dat? -De klok.

Zal ik je vertellen waar je die klok in kunt steken?

Vertel dat maar aan Mr Torrese.

Inderdaad. Waarom praat je niet met mij?

Klootzak.

Laat hem met rust. -Wil je geen vier dollar betalen?

Stop.

Laat dat. Laat hem met rust. En dat voor vier luizige dollars.

Als je z'n neusoperatie moet betalen, ben je meer kwijt.

Waar bemoei je je mee? Alle agenten zijn bloedzuigers.

Don Antonio betaalt jullie genoeg en toch zitten jullie achter hem aan.

Restaurants, vrachtwagens, gokken, nachtclubs.

Jullie zijn dieven, jullie allemaal. Jullie bestelen zelfs de doden.

Torrese zegt waar het op staat.

Knoop dit goed in jullie oren: Torrese heeft belangrijke vrienden…

…op plekken die je je niet kunt voorstellen.

Even wat dingen regelen.

Die rekeningen komen later wel. -Oké.

Die lui van Spezzano uit San Diego zijn hier aan het rondsnuffelen.

Laat ze volgen en hou me op de hoogte. -Komt goed, Mr Garofalo.

En mondje dicht. Ik moet dit afhandelen als een capo.

Dan bespreek ik het later misschien wel met Don Antonio.

Met Garofalo.

Is je broer er niet? -Hij had er al moeten zijn.

Daar is hij al.

We moeten afrekenen met William Torrese.

Zeggen jullie niks?

Wat moet, dat moet. -Ik weet dat hij bij de familie hoort.

Maar hij is helemaal doorgedraaid. Hij praat in zichzelf, die stakker.

Klootzakken, laat me los. Ik zet het jullie betaald.

Blijf van me af.

Die zijn van het vierde district. Daar brengen ze hem naartoe.

Jullie moeten er eerder zijn dan zij. Opschieten dus.

Bedankt.

Pas op.

Vooruit, ga aan de kant. Laat ons erlangs.

Nu.

Schiet op met die vrachtwagen. Jullie blokkeren de weg.

Hé, rustig aan. Hij moet heel blijven.

Wie vertelt de FBI dat zij hem moeten ophalen?

Als we hem per post sturen, raken we hem kwijt.

Hij had een heel wapenarsenaal.

We worden steeds misleid, maar nu zit het vogeltje in de kooi en moet 't zingen.

Wat is dit voor poppenkast? Ik wil dit apenpakje niet aan.

Idioot, je hebt het aan dat uniform te danken dat je niet bent afgemaakt.

Bedank je patroonheilige als je die hebt. Je hebt geluk dat je onze gast bent.

Gaan jullie me arresteren?

Denk je dat we achterlijk zijn? Verzet tijdens de aanhouding…

…poging tot moord, mishandeling van een agent, wapenbezit.

Nee Torrese, wat zullen ze wel denken als we burgers daarvoor arresteren?

Wat wil je dan van me?

Niet doen, ik heb een barstende koppijn.

Je zei dat je belangrijke vrienden had. Vertel daar eens wat over.

Welke vrienden? -Die van Don Antonio Macaluso.

Het was onmogelijk, Don Antonio.

Garofalo's mannen zagen alleen agenten uit dat busje komen.

Toen ze het doorkregen, was het al te laat.

En wat zegt Garofalo ervan?

Hij heeft die klus aangenomen. Het is dus zijn verantwoordelijkheid.

Hij zit in m'n kantoor. Wilt u 'm spreken? -Er valt weinig te zeggen.

Garofalo weet waarom Torrese geëlimineerd moet worden.

Als dat niet lukt, is dat nadelig voor hem en voor ons allemaal.

Laten we er geen woorden aan vuilmaken.

Wat zei hij?

Jij hebt die afspraak gemaakt, Garofalo. Die moet je dus nakomen.

Wil je hem spreken? Hij is in z'n kantoor. -Ik wil Don Antonio niet storen.

Het gaat maar om een halvegare die iedereen tot last is.

Daar ga ik geen woorden aan vuilmaken. -Dat zei hij ook al:

'Geen woorden aan vuilmaken.'

En wat nu?

Torrese zal niks zeggen.

Opschieten. Niet meer dan twee minuten douchen.

En als je er langer over doet, loop anderen dan niet in de weg.

Als je je hebt afgedroogd, haal je je uniform in de kamer hiernaast.

Hallo, Maggie. -Hallo, brigadier.

Hoe gaat het ermee? -Ik red me voorlopig wel.

Met zo'n lekkere kont zit je altijd op rozen.

Als je zin hebt, mag je gratis. Ik hou van agenten, arresteer me maar.

Het is erg klungelig gedaan.

Ik wilde 'n waardige dood voor Torrese. Ik zei toch dat hij niet mocht lijden?

Torrese heeft veel voor ons gedaan. -Dat klopt, Don Antonio.

Hij zou worden uitgeleverd aan de FBI, maar ik heb een politieman omgekocht.

Je had je hersens moeten gebruiken. Dat was beter geweest.

Het was een afspraak binnen de familie.

Je had van tevoren moeten beseffen dat Torrese een risico werd.

Het bowlingdistrict valt onder jouw verantwoordelijkheid.

Dat weet ik. Ik hield hem in de gaten. Alles ging prima tot laatst.

Hoe kon ik dat weten? Wie verwacht nou dat er zoiets gebeurt?

Don Antonio zegt dat je een fout hebt gemaakt.

Wil je me soms intimideren? -Nee.

Nee, Continenza wil je niet intimideren.

Niemand wil je intimideren. Wind je niet op.

Wat kun je me vertellen over Spezzano's mannen?

Nog niet veel. Ik laat ze volgen.

Als de Spezzano-broers in onze zakken willen graaien, dan moeten ze oppassen.

Dan hakken we hun handen eraf. Oké.

Jammer dat Garofalo m'n hele dag heeft verpest.

Morgen komt Thomas vrij, hè? -Jazeker.

Zorg voor de lunch. -Reken maar.

Het moet iets gedenkwaardigs worden.

Bedankt.

Daarheen.

Hallo. -Dag, raadsman.

Nog één formaliteit. Dit zijn je persoonlijke eigendommen.

Yale, dat is een geweldige universiteit.

Alsjeblieft. -Dat heb ik niet meer nodig.

Waarom niet? Binnen een jaar ben je weer aan het werk.

Elke advocaat wordt ooit beschuldigd van het omkopen van een jurylid.

Maar jij werd erom veroordeeld. Teken hier.

Don Vito wil je nog gedag zeggen.

Dus…

…eindelijk is het zover, Thomas.

Ik vind het jammer om u te verlaten. -Wat vertel je me nou?

Wil je me nog twee jaar gezelschap houden? Niks ervan.

Je bent nog jong. Je moet van het leven genieten.

En je hebt nu gezien dat het hier best meevalt.

De directeur is erg begripvol.

Doe Don Antonio de groeten van me. -Ja, natuurlijk.

Vandaag moet je gelukkig zijn en vieren dat je vrijkomt. Verheug je daarop.

Je bent z'n petekind, maar hij beschouwt je als z'n zoon.

Ja, dat weet ik.

En als je ooit iets nodig hebt, het woord van deze oude man doet er nog toe.

Dank u, Don Vito.

In de acht jaren dat ik hier zit, heb ik geleerd dat ogen boekdelen spreken.

Er is iets waar je niet over wilt praten. Voor de draad ermee.

Ja, u hebt gelijk.

Heb je m'n hulp nodig?

Nee, bedankt. Dit moet ik zelf oplossen.

Veel succes.

Ik ben blij je weer te zien. -Ik u ook, Don Antonio.

Laat me je bekijken. Je ziet er goed uit. -U ook.

Dank je. Het lijkt alsof je twee jaar in een luxe hotel hebt gezeten.

Het Hilton van Santa Fe.

Onthouding doet je goed. Ik weet nog dat je veel te veel rondneukte.

Soms was je zo bleek als een kaars van de heilige Rosalia.

Nu kun je de schade inhalen. Leef je maar uit zoveel als je wilt.

Ga naar het ziekenhuis en neem wraak op de man die je verlinkt heeft.

Hij moet nog steeds herstellen van het ongeluk met die vrachtwagen.

Ik ben niet meer geïnteresseerd in dat soort genoegdoening.

'Niet meer geïnteresseerd in dat soort genoegdoening'?

Wat bedoel je daarmee? -Er zit me iets dwars.

Ik ga niet…

Don Antonio, ik ga niet met u terug naar San Francisco.

En waar wil je dan wel naartoe?

Dat weet ik niet, ergens anders naartoe. -Wat ben je dan van plan?

Ik wil iets anders proberen, een andere manier van leven.

Thomas, je hebt veel tijd gehad om na te denken in de gevangenis.

Je hebt alles wat je hartje begeert: respect, rijkdom, macht.

Alles wat van mij is, is van jou.

'Een andere manier van leven.' Wat bedoel je daarmee?

Ik wil leven als een gewoon mens.

Zonder dat de politie me op de hielen zit, zonder dat ik me schuil hoef te houden.

Ik weet het niet, Don Antonio. Ik kan dit leven niet meer opbrengen.

Het spijt me.

In de gevangenis kom je op rare ideeën. Dat zijn maar hersenspinsels.

De wereld is overal hetzelfde. Het leven is een strijd.

Wij zijn verbonden in deze strijd, net als de bladeren van een artisjok.

We helpen elkaar de dag door.

Als je vertrekt, zal iedereen denken dat je een verrader bent.

Niemand vertrekt, Thomas. Niet als je belangrijk bent.

Als advocaat ben je belangrijk.

Daar komt nog iets bij.

Je weet te veel. -Ik kan vergeten wat ik weet.

Sommige dingen kun je onmogelijk vergeten.

Ik ben ze al vergeten.

Ik ben nog niet overtuigd.

Dan weet ik wel wat.

Als Continenza met me afrekent, kunt u weer rustig slapen.

Het spijt me.

Vooruit dan maar, laten we naar binnen gaan.

Iedereen uit San Francisco komt ons eer bewijzen.

We praten er later wel over. -Er valt nergens over te praten.

We praten er later over.

Hallo, Don Antonio. -Beste vriend.

Ik ben blij u te zien.

Fijn dat u er bent.

We zijn zeer vereerd dat u uw oude vrienden niet bent vergeten.

U bent een man van respect. De jeugd van tegenwoordig is anders.

Tijden veranderen. De tijd dat ik jong was, is voorbij.

Twintig jaar terug werd in Santa Monica de vader van Thomas vermoord.

Dat gebeurde tijdens zo'n lunch als deze.

Vandaag is het goddank feest. Het is een groot feest.

Toen was het het begin van een bloedbad.

Maar wij hebben het gered. -Gelukkig wel.

Kom erbij.

Kom dichterbij staan. Tijd voor een toost.

Laten we proosten op de gezondheid van Don Antonio.

Op Thomas.

En op ons allemaal. -Proost.

Brigadiers, we hebben u al een tijdje niet in Santa Fe gezien.

Als ik hier niet voor m'n werk moest zijn, zat ik hier niet. Maar de plicht roept.

Wat gebeurt er hier?

Eerst waren het de Mexicanen. Komen nu de Italianen New Mexico bezetten?

Dit zijn bijzondere Italianen. Ze bulken van het geld.

Pardon, ik ben zo terug.

Bravo.

Brigadier, u bent hier verkeerd.

Misschien ben ik hier juist aan het goede adres.

Echt?