Murder Mystery 2

Apat na taon ang nakalipas, nilutas nina Nick at Audrey Spitz

ang ilan sa mga pinakatanyag na pagpatay ngayong siglo.

Diyos ko!

- Bubunutin ba? - Hindi, mahabang kutsilyo 'yan.

- Ibabalik ko. - 'Wag mong ibalik.

Gaya ng ibang biglang nakaangat, nagbitiw sina Nick at Audrey sa trabaho

at ibinuhos ang kanilang ipon sa karera bilang pribadong imbestigador.

- Oo. - Sandali lang.

Oo, walang problema.

Seryoso, potato chips talaga?

Sinisigawan mo ako? Nakita kitang kumain ng shrimp cocktail.

'Wag mo akong abalahin, okay?

Sa kasamaang palad, hindi maganda ang takbo.

Dumadating ang mga lalaki sa gan'on at walang kinalaman sa 'yo.

Hindi lahat ng lalaki.

- Hindi, pero... - 'Wag kang magalit sa 'kin dahil dito.

Balita ko niloloko mo ako, Ron.

Talaga? Pagkatapos ng 25 taon?

Baby...

Lumalabas ako mag-isa para magplano ng surprise wedding anniversary.

- Ang sweet! - Ah, kaya...

- Halika. Mahal kita. - Pasensiya na.

Pasensiya na, guys.

Kung pwedeng bayaran n'yo na 'to, iiwan na namin kayong nagmamahalan.

- Bayad? Sinisingil mo siya? - Oo, hindi.

- Nagkasundo tayo... - Nilandi mo ako!

- Undercover ako. - Kunwari.

Palala nang palala.

Sa hirap ng negosyo, aasa na lang sina Nick at Audrey sa milagro...

Tumakbo kayo!

...na may taong malapit sa kanila na papatayin.

Diyos ko.

Mahal. Uy.

Di pwedeng beach waves o 'yong maganda naman?

Tinutulungan ako ng whale noises na makatulog.

- Kinuha mo ang Ambien ko, ayan... - Alam mo kung bakit?

Naaalala mo noong huli ka nag-Ambien?

Nag-sleepwalk ka sa lobby

suot ang underwear ko at diniligan 'yong sofa.

Di ko maalala.

Ito. Nag-picture 'yong doorman. Screen saver ko.

- Ibang tao 'yan. - Sige.

Alam mo, baby, kung di ka makatulog,

pwede tayong magbasa ng isang chapter.

Nagbasa na ako.

Di alam ng lalaking 'yan ang sinasabi niya.

Mahal, siya 'yong sumulat ng test.

Ang test na kailangan mo para magka-lisensya.

Pulis ako.

Di ko kailangan ng papel na nagsasabing alam ko ang ginagawa ko. Alam ko na.

Nagkasundo tayo na makakatulong sa negosyo kung kukunin natin ang kurso.

Sa tingin mo ba nahihirapan tayo dahil diyan?

Mas magiging maganda kung pareho tayong may lisensiya.

Para makakuha ng kliyente, mas magandang marketing dapat.

Mas magandang marketing? Tulad ng floss business card mo?

- Oo. - Seryoso? Diyos ko.

Disruptive marketing ang tawag dito.

Di 'to disruptive. Nakakalito. Di tayo dentista. Mga...

Mas malakas akong magsalita kaysa sa sound machine.

- Mahal, ano ba! - Sige. Kalimutan mo na.

Ayaw mo na bang gawin 'to?

Gusto kong gawin 'to.

Ang ginagawa lang kasi natin, pag-usapan ang trabaho.

May kilala ka bang mag-asawang magkatrabaho na magkasundo?

Billie Eilish at Finneas.

Magkapatid sila.

Alam kong di 'to ang naisip natin noong pinasok natin 'to...

Ano ba 'yon?

Phone ko 'yon.

Yo! Rajah! Namaste. Kumusta, kapatid ko?

Yo! Ano'ng ginagawa mo, Nicky Nick?

Nagtatabas ka ba ng damo? Ano'ng naririnig ko?

Yo, nagrerelaks ako sa Jet Ski, pare!

Nagje-Jet Ski at tumatawag nang sabay?

Yo, Nick. Broski. Brosephus ko.

Ikakasal na ang Maharajah!

Ang saya naman!

Sasabihin ko kay Audrey. Audrey! Ikakasal na siya.

- Ano? - Oo.

Vik! Congratulations! Masaya kami para sa 'yo!

Salamat! Isa siyang magandang babae mula sa Paris.

Alam mo na, kung nasaan ang Eiffel Tower.

Ikakasal ako ngayong weekend sa bago kong private island.

Gusto kong pumunta kayo ni Nick, libre lahat.

Kailangan ko kayong makitang labasan sa dance floor.

"Magsayawan" ang ibig mong sabihin.

Hindi, pare, may... Naku!

- Ano'ng nangyayari? - Narinig mo bang libre lahat?

- May trabaho tayo ngayong weekend. - Kailangan ko talaga ng bakasyon.

Naalala mo ang nangyari nang nagbakasyon tayo?

- Oo, may ilang namatay. - Hindi ilan. Maraming tao.

Marami na ang limang tao?

Sige. Teka. Mag-iisip lang ako.

- Sumusuko na siya. - Sige, kasi...

- Sumusuko na siya. - Teka lang.

Hindi. Sige na.

Sige, sumasang-ayon ako.

Tingin ko pwede tayong magpahinga ng kaunti.

- Pahinga? - Mula dito.

- Wala munang trabaho. - Hindi...

- Ito... - Hindi. Kahit isang weekend.

Buong weekend. Hindi...

Kailangan ng isip natin 'yong "walang trabaho."

- 'Wag pag-uusapan. - Kinilabutan ako!

Dahil gagawin natin, di ba?

- Wow. Paano 'yan... - Magandang desisyon.

Gusto n'yo ang tanawin, Mr. at Mrs. Shitz?

Alam mo? Pasensiya na. Sorry. Dapat...

Nick at Audrey Spitz kami. Pero, oo, ang ganda ng tanawin.

Gusto n'yo ng music, Mr. at Mrs. Shitz?

Kami ang mga Spitz, hindi ang mga Shitz. Ayos?

Oo, mayroon akong Pitbull o Taylor Shitz.

Gusto niya talaga 'yong Shitz.

May Shitz lagi sa dulo ng lahat. Taga-saan ka?

Ako ay ano, European.

Hulaan ko, Shitzerland?

- Bababa na ako dito. Ano? Salamat. - Totoo ba 'to? Maiiyak yata ako.

- Namatay ba tayo? Nasa langit na ba tayo? - Napakaganda nito!

May mga lampin ang mga flamingo para di tumae sa damuhan!

Nick at Audrey!

- Hoy! Pare ko! Ang Maharajah! - Ang mga bayani ng Lake Como!

At ang mga kapatid ko sa ibang ina!

- Lasing na ina! Hoy! - Diyos ko! Hoy!

Diyos ko! Tingnan mo!

Nick at Audrey, ipinapakilala ko si Mademoiselle Claudette Joubert.

Joubert.

Ako si Audrey. Masaya akong makilala ka.

Mas maganda ka sa pagkakakwento ni Vikram.

Nakakatuwa. Sige itodo mo na.

Apat? Akala ko dalawa.

At Nick!

- Matagal na kitang gustong makilala. - Ayos!

Congratulations. Salamat.

Salamat. Oo. Gusto ko 'to.

- Sige, Tama na! - Ano'ng nangyari?

Tama na 'yan!

Halika.

Gusto ko lang banggitin, Paris ang pinakapaborito kong city.

- Kailan ka huling pumunta doon? - Hindi pa ako nakapunta doon.

Alam ko lang sa mga pelikula at sa mga pictures at...

At salamat sa imbitasyon sa kasal. Masaya kami't nasama n'yo pa kami.

- Siyempre. - Di namin akalain!

- May upuan pa. Namatay ang parents ko. - Naku! Condolence.

Grabe naman.

Hindi! Biro lang.

Ayos. Darating sila?

Hindi, namatay sila. Pero hindi talaga sila pupunta.

Dahil ayaw ko sa kanila.

- Gan'on pala. Sige. Napaka... - Sige.

Ay. Koronel, kilala mo ang mga Spitz.

- Ano? - Koronel!

Mga kaibigan ko!

- Diyos ko! - Diyos ko! Ano'ng nangyari sa braso mo?

Gan'on ba kahalata?

Huling nakita ka namin, mas mahaba pa 'yong braso mo.

Kung mapuputulan ako ng braso, 'yon ang puputulin

dahil putol na rin naman ang kamay.

Di mo kailangan makihati sa armrest sa sinehan.

Oo, pero real talk.

Sinagip ako ni Koronel mula sa bala sa Mumbai.

- Seryoso ka ba? - May bumaril sa 'yo?

Oo. May mga taong di gusto ang kumpanya ko.

Dahil sa nangyari, di n'ya na 'ko kayang protektahan nang todo,

kaya kinailangan kong kumuha ng bagong head bodyguard, si Mr. Louis.

- Tingnan mo, di ba? - Hello, Louis!

At buo ang armas niya.

Buo ang armas. Nakakatawa.

Okay. Sana wala kang mahanap diyan.

Sana wala.

Ayaw kong sabihin.

Kung mag-away kayo ng koronel, pupusta ako sa koronel.

Kaya ka niyang bugbugin sa isang kamay lang niya.

Di mo nagustuhan? Nagbibiro lang ako.

- Nice to meet you. - Tara.

- Sundan n'yo ako! - Papunta na!

Ang galing!

Di pa siguro kayo nakapunta sa Indian wedding.

Bakit mo naisip 'yan?

- Ah, nakapunta ka na? - Hindi.

Ngayong gabi ay ang Sangeet. Parang rehearsal dinner.

Tapos may hinanda kaming sobrang dramatic na surprise entrance

na sa tingin ko talagang maaaliw kayo.

Sasagutin ko 'to. Lahat ng kailangan n'yo, nasa villa na.

Feel at home lang kayo.

- At tayo... - Bye! Enjoy!

- Bye. Salamat. - Wala nang halik. Astig.

Nagtatrabaho siya sa tindahan ng relo no'ng nakilala ko siya.

Walang kahit anong yaman. Love at first sight, alam n'yo 'yon?

Binubusog niya ako ng parang...

- Ng kaligayahan. - Mabuti 'yan.

Nakikita ko ang gan'ong saya sa inyo kapag magkatinginan kayo.

Masaya kayo, di ba?

- Kami? - Kung wala siya...

Di masaya. Pinakamasaya ako kasama siya.

Walang araw na gusto kong... Mahal na mahal kita.

Siya ang gumagawa ng lahat ng desisyon at ayos lang sa 'kin.

- Pumasok na at magpakasaya. - Maraming salamat!

Magsaya kayo.

Sige. Tayo ay... Bye, pare!

Louis, tara.