Shirley

Ze stenigen haar, Fred.

Lees je één van Shirley's verhalen?

De hele stad, zelfs haar eigen kinderen.

Ze stenigen haar allemaal. - Dat is eng.

Het is fantastisch.

Bewegend doel, bonuspunten!

Dat ziet er verrukkelijk uit. - Dank je.

Welkom bij ons heilige einde van de aarde, mijn jongen!

Welkom in Bennington!

Goed je te zien, professor.

Kijk hier! Ja, ja.

En wie is dit mooie duifje?

Rose Nemser. Jij moet professor Hyman zijn.

Stanley.

Ik profess niets.

Kom, kom, kom.

Laten we je wat aanlengen.

Ik breng hem heel terug, Rosie.

Oké.

Ik sjok de heuvel weer op

en vervloek mijn rug.

Ik vervloek mijn voeten.

Ik vervloek de hele mensheid,

en toen drong het door.

Het hele ding.

Dus ging ik aan mijn bureau zitten en twee uur later...

het meest verguisde verhaal dat "The New Yorker" ooit heeft gedrukt.

Ik las het als een antisemitische parabel

in de traditie van Isaac Babel.

Mijn vrouw een antisemiet noemen, ja?

Eerlijk gezegd heeft ze nooit eerder een jood gehaat

totdat ze met mij trouwde.

We hadden een geweldige verkering.

Is het niet, schat?

Hij nodigde me uit op cheeseburgers.

Wie zou zo'n...

zo'n romance kunnen weigeren?

Vervolgens scheurt hij een verhaal van me uiteen.

Dan heeft hij het lef om me te zeggen dat hij zijn portefeuille kwijt is.

Die portefeuille is al meer dan 20 jaar verloren.

Let wel, dat verhaal...

was het meest opmerkelijke verhaal dat ik ooit had gelezen.

Ik wist dat ik zou trouwen met de vrouw die het had geschreven.

Ik zou haar opjagen en met me laten trouwen.

Op ons lijden, mijn liefste.

Daar is niet genoeg Scotch voor in de wereld.

Dus, Shirley, wat ben je nu aan het schrijven?

Een kleine novelle die ik "Je verdomde zaken niet" noem.

Pardon, ik ben Rose. Rose Nemser.

Betty, Debbie, Kathy...

Jullie zijn allemaal hetzelfde.

Nee, nee. Ik ben de vrouw van Fred.

Fred Nemser. Hij helpt professor Hyman dit semester.

We waren uitgenodigd om hier een paar dagen te blijven

totdat we een plek konden vinden.

Niemand zei dat je zwanger was.

We vertelden het nog niemand.

Ik heb je verhaal gelezen.

Er zijn er meerdere.

"De loterij."

Toen ik het las, kreeg ik een gevoel...

... opwindend vreselijk.

Dat was Lead Belly.

Huddie Ledbetter.

Dit zijn mythe en folklore.

Ik ben professor Stanley Hyman,

uw onverschrokken leider voor de komende 12 weken

terwijl we opstijgen naar de hoogten van de goden

en zakken tot in de diepten van de menselijke verdorvenheid.

Is hij niet geweldig?

O, geweldig. Ik wou dat mijn Chaucer-les

niet op hetzelfde moment was.

Ach, er komen nog semesters.

Zeker.

Mag ik je om een gunst vragen?

Welke dan?

Shirley heeft van die aanvallen...

en kan gewoon niet...

kan het niet bijhouden...

het huishouden, winkelen...

en onze laatste huishoudster is er gewoon mee gestopt.

Slechte rug of longen.

Ik weet het niet meer. Misschien jicht?

Maar het zou zo'n enorme hulp zijn

als je gewoon een beetje wou opruimen.

Misschien wat hulp bij de was...

het koken?

Nou, nee, nee.

Dat is te veel.

Denk niet dat ik je verwar voor een keukenmeisje.

Het is gewoon, we zitten een beetje vast.

Misschien kan ik tussen de lessen door helpen?

Uiteraard kost en inwoon op onze kosten.

Nee. Kunnen we niet doen. - Nee, nee. Natuurlijk.

Natuurlijk. Ik sta erop.

Kunnen jullie?

Gewoon totdat we...

op onze plaats zitten?

Hoe gaat het met je braadstuk?

Ik hou van warm eten bij warm weer.

Hij lijkt echt in de knoop te zitten.

Het kan best leuk zijn, niet?

Of we zeggen nee.

Ik tel af van drie.

3... 2... 1.

Kleed je voor het avondeten, schat.

Alstublieft.

Probeer.

Ga weg.

Ik denk echt dat ze het samen gaan redden.

Heb je onze keuken gezien?

Een schoon huis is een bewijs van mentale minderwaardigheid.

Godzijdank zijn er de simpelen.

Hoe hadden we anders ooit fris beddengoed?

Je hebt spionnen ingehuurd, is het dat?

Ik tracht je te helpen, Shirl.

Wat van de druk weghalen, zodat je je werk kunt doen.

Ik wil hier geen vreemden. Ik vind ze niet leuk.

Daar hebben we het al over gehad, schat.

Fred verlicht mijn schoolwerk

zodat ik meer thuis kan zijn.

Vind je dat niet leuk?

Je verwacht toch niet van me dat ik hier aan toegeef?

De ganse dag in bed blijven?

Nou, het feest was te veel. Het bracht me achterop.

Je moet terug naar je bureau gaan.

Je zet een overdreven hoeveelheid druk op mij.

Ik maak me druk over jou terwijl ik werk te doen heb.

Je wilt toch niet dat mijn werk er ook onder lijdt?

Nee.

Ik word weer beter.

Beloof ik.

Doe ik.

Vanaf morgen. - Nee, vanaf vanavond.

Trek je schone kleren aan

en ga aan tafel zitten voor een degelijke maaltijd.

Kan ik niet. - En toch.

Bovendien...

is het cocktailtijd.

Opstaan, opstaan.

Het wordt zo saai.

Nou, ik vroeg je niet om je te gedragen aan tafel.

O, prachtige plak vlees.

Stelt niets voor.

Ga door, mijn jongen. Werp een laag af.

We zijn niet formeel in dit huis.

Ik heb vaak nagedacht over deelname

aan het indianenritueel van de zweethut.

Vaak?

Ja, lieverd.

Maar toen vernam ik dat je door een moddertunnel moet kruipen

onder de grond

en met blote billen tegen mekaar zitten

met een dozijn andere mannen terwijl een sjamaan

een rokerig vuurtje stookt dat de warmte op 38°C houdt

terwijl hij een schadelijke wortelthee uitdeelt

die hallucinaties uitlokt.

Dus wanneer wordt de baby verwacht?

De baby? - Oeps.

Moest het een verrassing zijn?

Dat had je me moeten vertellen, schat.

Ik hoop dat het van jou is.

Natuurlijk is het van hem.

Februari. Nietwaar, schat?

Ik zou liever iets anders bespreken,

als je het niet erg vindt. - Februari?

Heb je hem verteld dat je zwanger werd voor de bruiloft?

Ik vrees, mijn liefste, dat verhalen over copulaties

de tafel zonder eetlust kan laten,

maar dat men wel een zesde zintuig over baby's heeft.

Meisje of jongen, ze vergist zich nooit.

Zal arme Freddie hier teleurgesteld zijn?

Oké. Zal ik...?

Blijf zitten.

Jij beloofde daarvoor te zorgen.

Zoals je wilt, liefste.

Zodus, Rose, je sprak ons over je gedwongen huwelijk.

Neem me niet kwalijk.

Ik moet kijken of ze in orde is.

Ik voel me een beetje alsof we in het Schotse toneelstuk zitten.

Ik, de Thane van Cawdor,

met een moorddadige profetie boven mijn hoofd.

En jij, Lady M...

op de rand van waanzin.

Wat zal er gebeuren?

Ik heb een titel.

'Hangsaman.'

Het gaat over dat meisje.

Het vermiste.

Het meisje van Welden?

Wat denk je?

Nou, je hebt niet veel gezegd.

Nou, het is maar een idee.

Ik kan iets anders... - Verdwijnende universiteitsmeisjes.

Klinkt plat en wat goedkoop, maar weet je, probeer het eens.

Ik zal natuurlijk lezen voor je er te ver ingaat.

Het gaat even duren.

Geef het me binnen een paar dagen.

Het is een roman.

O nee, schat. Dat is...