Saccharine

‫ ‫" تقدیم به جانفدایان راه آزادی "

‫مچتو گرفتم.

‫اوم... چی...؟

‫دیدم داشتی نگاه می‌کردی.

‫می‌خوای ثبت‌نام کنی؟

‫اوه.

‫نه. اه... من صلاحیتش رو ندارم.

‫یا اینکه واقعاً...

‫این می‌تونه تغییر کنه.

‫دانشجویی یا از کارکنانی؟

‫من... سال اول پزشکی‌ام، آره.

‫هانا.

‫-من آلانیا هستم. -اوه.

‫همه‌اش برای ارشد روان‌شناسی‌مه.

‫اوه، پس دنبال موش آزمایشگاهی می‌گردی.

‫چی داری می‌گی؟ تو... تو نمی‌خوای موش آزمایشگاهی من باشی؟

‫نه.

‫اوم، خب، شا...

‫شاید؟ -..شاید.

‫شاید بشه گفت بله؟

‫شاید، بسته به دقتِ علمیِ این تحقیق.

‫هوم.

‫خب، چرا نمیای اینجا تا خودت متوجه بشی؟

‫Mortui vivos docent.

‫مردگان به زندگان می‌آموزند.

‫در طول ۱۲ هفته‌ی آینده،

‫این اهداکنندگانِ سخاوتمند، اساتید شما خواهند بود

‫و اولین بیمارانِ شما.

‫شما این فرصت رو خواهید داشت تا به زندگی‌شون ادای احترام کنید

‫در پایانِ ترم.

‫اما تا اون موقع،

‫بیایید به یاد داشته باشیم که با وقار و ظرافت کار رو پیش ببریم.

‫اوه، یه موردِ درشت‌هیکل داریم.

‫صبر کنید.

‫بیاین با اولین برش شروع کنیم،

‫در امتداد استخوان جناغ.

‫همین الانشم چشمام از این بو داره می‌سوزه.

‫حالا یادتون باشه، تیغ‌های جراحی به‌شدت تیز هستن.

‫وقتی می‌خواید جابه‌جاشون کنید، لطفاً از سمتِ دسته بگیرید.

‫یادتون باشه، تیغ رو مثل مداد توی دست بگیرید.

‫آزاد اما استوار.

‫لعنتی.

‫امیدوارم به خاطر بیمارای آینده‌تون هم که شده،

‫بقیه‌تون ظرافتِ عمل بیشتری داشته باشید

‫تا دوشیزه «هیچینگ».

‫حواسم هست. چیزی نیست.

‫آره.

‫تولدت مبارک، عزیزم!

‫ممنون، نیکی!

‫این برای توئه، دخترِ متولد.

‫اوه.

‫اگه بخوام دقیق بگم، این یه هدیه‌ی تکراریه.

‫این چیه؟

‫یعنی اصلاً نمی‌تونی خودت رو در برابر گوشیت کنترل کنی؟

‫پس بذار این «زندانِ گوشی» بهت کمک کنه.

‫اوه. نمی‌دونم. چطوری کار می‌کنه؟

‫- فشارش بده بالا. - اوه، اینطوری؟

‫نه، نه، نه، نه، نه!

‫این هدیه‌ی تکراری نتیجه‌ی عکس داد.

‫خب، اوم، هول نشو،

‫ولی فکر کنم اون دختره داره دیدت می‌زنه.

‫اون دختر جذابه دمِ بار.

‫مدام داره بهت نگاه می‌کنه.

‫باید بری جلو.

‫برم جلو که چی بشه؟

‫حالا فاز برندار.

‫بیخیال، تو همیشه می‌گی که...

‫همش تئوری می‌بافی و اهل عمل نیستی.

‫انگار منتظر یه دعوت‌نامه‌ای...

‫واسه یه جور مراسمِ ورود به جمع.

‫بیخیال خوزه.

‫نه، منتظر نیستم.

‫خب، پس اینم از شانسِ تو.

‫تا تئوری‌هات رو عملی کنی.

‫باشه.

‫باید برم دستشویی.

‫-اوه! -اوه، واقعاً که خیلی سر به سرم می‌ذاری!

‫واقعاً فکر کردم امروز روز معارفه‌ست.

‫هانا.

‫اوضاعت چطور بوده؟

‫خوب.

‫خوب بودم.

‫تو چطور؟

‫چند سال از اون موقع می‌گذره؟

‫اوه خدای من، ملیسا!

‫-آره. -سلام!

‫سلام.

‫اوه.

‫می‌... می‌دونم.

‫یه چیزی در من تغییر کرده.

‫تو واقعاً مهربون بودی

‫با من توی دبیرستان.

‫خیلیا نبودن.

‫خیلیا آدم‌های عوضی‌ای بودن.

‫می‌دونی، می‌تونی بپرسی.

‫چی رو؟

‫اینکه چطوری وزنم رو کم کردم.

‫همچین کار شاقی هم نیست.

‫یه سری قرص‌های جدید هست به اسم «گری».

‫یه نوع مکمله.

‫یه مقدار گرونه، ولی باعث میشه به طرز وحشتناکی وزن کم کنی.

‫گری؟

‫تاییدیه TGA رو نداره.

‫اگه بخوایم سخت‌گیرانه بگیم.

‫منم اولش شک داشتم، ولی بعدش شروع کردم به مصرف قرص‌ها

‫و مهم نبود چی می‌خورم، چربی‌ها همین‌طوری آب می‌شدن.

‫می‌خوای یکی امتحان کنی؟

‫من واقعاً اهلش نیستم، اوم...

‫این دختره رو یادت می‌آد؟

‫همون دختری که نواربهداشتی‌های خونی چپونده بودن تو کیفش؟

‫اون دیگه وجود خارجی نداره.

‫من یه آدم کاملاً جدید شدم و همه‌ش رو مدیون این قرص‌هام.

‫پسش می‌گیرم.

‫این یکی رو فردا بخور.

‫مهمونِ من.

‫و بهم بگو اگه متوجه تغییری شدی.

‫به همین زودی اثر می‌کنه؟

‫غافلگیر می‌شی.

‫رسیدیم!

‫اوه، نه.

‫- بفرما. - اوه، آره.

‫به سلامتیِ هم‌قطارا!

‫به سلامتی!

‫لعنتی.

‫ می‌دونی چی منو گیج می‌کنه؟

‫ اینکه چقدر آدما درباره‌ی چاق‌ها کلیشه‌سازی می‌کنن.

‫ دخترتون چاقه، بله.

‫ اما دخترتون یه شغلِ درست و حسابی داره.

‫ من توانمندم. من حواسم جمعه.

‫ هی، مک‌کنزی هستم، و وقتِ چالشه.

‫ چالشِ گوشت‌کوب.

‫ برداشتِ اول. بزن بریم.

‫ درد داره.

‫ اوه، لعنتی!

‫ این ممکنه تمرینِ شکمِ موردعلاقه‌م باشه

‫ که تا حالا انجام دادم.

‫ فقط محض یادآوری بگم که

‫ یه زن واقعی این شکلیه.

‫ دلیل اینکه نمی‌تونی وزنت رو کم کنی،

‫ دلیل اینکه وزنت ثابت مونده،

‫ اینه که نمی‌تونی جلوی خودت رو بگیری...

‫ همین الان چالش گوشت‌کوب رو امتحان کردم

‫ و باورتون نمیشه که...

‫ متوجه شدم که بعضی‌ها

‫ از گوشت‌کوب درست استفاده نمی‌کنن.

‫ پس گفتم بیام و بهتون نشون بدم چطوری باید انجامش داد.

‫ امیدوارم مفید باشه.

‫ دارم چالش ۱۲ هفته‌ایم رو شروع می‌کنم.

‫ اگه می‌خوای چندتا عادت درست و حسابی بسازی...

‫ ..این مخصوص خودته.

‫ قراره با آدم‌های فوق‌العاده‌ای آشنا بشی

‫ کسی که در تمام مدت بهت انگیزه می‌ده و حواسش بهت هست.

‫تو از کنترل خارج شدی.

‫نه، تو از کنترل خارج شدی!

‫بابا؟

‫مامان؟

‫هانا چان! تولدت مبارک!

‫بدون آرد، بدون شکر.

‫به جاش از لبو استفاده کردم.

‫بدون کره.

‫معلومه؟

‫خوشمزه‌ست.

‫دوستش نداری؟

‫نه، نه، نه. خوبه.

‫تو باهوش‌تر از اونی هستی که این‌قدر احمق باشی.

‫

‫نه، امیدوارم یه چیز معمولی‌تر باشه.

‫ولی جدی، منظورم اینه که همه‌ش یه جورایی حال‌به‌هم‌زنه.

‫خیلی تیکه‌ای شدی.

‫اوهوم.

‫دارم فکر می‌کنم واسه این برنامه ثبت‌نام کنم.

‫چه برنامه‌ای؟

‫اوه، فقط یه جور برنامه ورزشیه.

‫پس قضیه این مزخرفاتِ قرص‌های لاغری هم همینه؟

‫همون مربی موفرفریه، «آلانا»؟

‫«آلانیا».

‫هوم.

‫بالاخره تصمیمت رو گرفتی؟

‫دارم به یه جاهایی می‌رسم.

‫اون رو نه.

‫فهمیدی که می‌خوای با اون باشی یا نه؟

‫یا اصلاً جای اون باشی؟

‫بیخیال!

‫بزن بریم.

‫روده کوچیکه داره روده بزرگه رو می‌خوره.

‫هوم. سدیم بالا، پتاسیم بالا.

‫بیشترش کلسیم فسفاته.

‫چی؟

‫فکر کنم خاکستره.

‫چی؟

‫خاکستر آدمیزاد.

‫ملیسا احتمالا داره پدربزرگ یه بنده خدایی رو می‌خوره.

‫اه، چندش! وایسا، می‌خوای لوش بدی؟

‫فقط همون میزان سدیمش به تنهایی باید گرسنه‌ترت کنه.

‫در واقع، کمبود فسفات...

‫بیشتر ممکنه باعث کاهش وزن بشه.

‫باشه، ولی منظورم اینه که اگه از پسش برنیای، کی اهمیت می‌ده؟

‫هوم.

‫خیلی عمیق نرو. حواست باشه ریه‌هاش رو سوراخ نکنی.

‫خیلی عجیبه که بخوایم به عنوان یه آدم واقعی بهش فکر کنیم.