முதல் 200 வரிகள்.
Mongol The Rise of Genghis Khan (2007) OCR fps 23.976, runtime 2:05:17
อย่าดูแคลนลูกสิงโตที่อ่อนแอ
สักวันเขาอาจผงาดเป็นราชสีห์ : สุภาษิตชาวมองโกล
อาณาจักรตังกุท
ปี 1192 ปีหนูดำ
"มองโกล"
หลวงจีนที่เจ้าให้ไปหาเมียเจ้า เค้าตายแล้ว
เข้าใจมั้ยเนี่ย
ทุ่งราบสเตปป์ของมองโกเลีย 20 ปีก่อน
ตอนข้าอายุเก้าขวบ
พ่อพาข้าไปที่เผ่าเมอร์กิต เพื่อเลือกคู่
พ่อชิงตัวแม่ข้ามาจากเผ่าเมอร์กิต
แค้นนี้พวกเขาไม่มีวันลืม
ตอนนี้พ่อต้องการสงบศึก
ข้าจึงต้องไปเลือกคู่ที่เผ่าเมอร์กิต
ข้าไม่มีสิทธิ์โต้แย้งพ่อ
นั่นกระโจมสหายพ่อ ไต้เซชาน
งั้นพวกเราพักค้างแรมที่นี่แหละ
สหายข้า เอซูเก้นี่เอง
ไม่เจอตั้งนาน
ลูกชายโตขึ้นมากนี่
เจ้าชื่ออะไรหรือ
เทมูดจิน
ข้าต้องเป็นฝ่ายถามเจ้าถึงจะถูก
เจ้าอายุเท่าไหร่
เก้าขวบ
งั้นเจ้าก็เป็นน้องข้า
น้อยกว่าเยอะรึ
ปีนึงเต็มๆ
เจ้ามานี่เพราะเหตุใด
ข้าจะไปเลือกเจ้าสาวที่เผ่าเมอร์กิต
ข้ามานี่แค่พักค้างแรม
คนฉลาดต้องเลือกเผ่าเราเป็นคู่
ข้าไปก่อนนะ เทมูดจิน
เดี๋ยว
เจ้าชื่ออะไร
โปชเต๊ะ
เทมูดจิน
เจ้าควรจะเลือกข้า
ทาร์กูไต้ มาสู้กัน
ข้าเมาแล้ว เจ้าเอาชนะข้าได้สบาย
เจ้าไม่ได้โง่เขลา แค่อ่อนแอ
พวกยุงกำลังหิวโซ
ข้าอยากเลือกเจ้าสาวที่นี่
คนเผ่านี้อ่อนแอ
แต่ใครๆ ก็มาเลือกคนเผ่านี้เป็นคู่นะ
พ่อต้องสงบศึกกับพวกเมอร์กิต
ข้าอยากซ้อมดูก่อน
ทำงั้นไม่ได้ เดี๋ยวเขาจะไม่พอใจเอา
ก็ถ้าเขาอ่อนแอ เขาจะโกรธก็ช่างสิ
ฟังพ่อให้ดีนะ
เวลาเลือกคู่ อย่าเลือกพลาดเด็ดขาด
หน้านางต้องเกลี้ยงเกลาดุจนาเกลือ
ตาจะต้องเล็กเรียว
ตาโตนั้นมีวิญญาณชั่วร้ายสิงสู่
นางจะเสียสติเอาได้
นางจะเพ้อเจ้อ เห็นภาพลวงตา
และที่สำคัญ อย่าลืมดูขานางด้วย
ผู้หญิงที่ขาแข็งแรง จะทำให้ผู้ชายมีความสุข
เข้าใจมั้ย
ข้าเลือกเจ้า
งั้นข้าก็ตกลง
ข้าเลือกเจ้าสาวได้แล้ว
งั้นข้าจะให้เสื้อขนสัตว์แก่นาง
ลูกเจ้านี่ตาแหลมจริงๆ เอซูเก้
ที่แน่ๆ เขาช่วยประหยัดเวลาให้เรา
พรุ่งนี้พวกเราขี่ม้ากลับบ้านได้แล้ว
ถูกของเจ้า
ถือเป็นเกียรติของเผ่าข้าจริงๆ
อีกห้าปี พวกเค้าจะได้วิวาห์กัน
นี่เป็นเขี้ยวอีกาขาว ไว้ขอพร
เอามาถูแล้วอธิษฐาน
อีกห้าปี ข้าจะกลับมาหา
ทำไมลูกกล้าขัดคำสั่งพ่อ ไอ้ลูกดื้อ
ข้าเห็นนาง ข้ารู้ทันที นางจะต้องเป็นเมียข้า
แล้วข้าจะไปบอกพวกเมอร์กิตยังไง
แค่คิดก็ปวดหัวแล้ว พวกเมอร์กิตต้องไม่พอใจแน่ๆ
พวกเราจึงขี่กลับบ้าน
พ่อไม่ยอมพูดอยู่พักใหญ่
ในที่สุดพ่อก็พูดว่า...
"ลูกทำถูกแล้ว ผู้ชายต้องเลือกเมียด้วยตนเอง"
ข้าไม่รู้เลยว่าวันนั้น...
...จะเปลี่ยนชีวิตข้าไปตลอดกาล
กลัวมั้ย
กลัวขอรับ
ฟ้าร้องแสดงว่า...
เทพเจ้าเทนกรีกำลังพิโรธ
ชาวมองโกลทุกคนกลัวกันหมด
นั่น ศัตรู
แล้วยังไง
เราไม่มีทางนองเลือดที่นี่อยู่แล้ว
นายของข้าให้เอานมนี้มาให้
ขอบใจ นั่งสิ
ขอบคุณขอรับ
อย่าเพิ่งดื่ม ให้คนรับใช้ดื่มก่อน
เห็นสายตาที่พวกมันมองเรามั้ย
พวกเขาเป็นศัตรูเราก็จริง
แต่ถ้าข้า ข่านเอซูเก้ทำผิดธรรมเนียม
โลกคงต้องกลับตาลปัตรแล้ว
ท่านไม่สบายรึ เอซูเก้
งั้นเราพักก่อนดีมั้ย
หุบปาก เจ้าไม่มีสิทธิ์ตัดสิน
พวกมันวางยาข่านของเรา
หนอย ไอ้เด็กโอหัง
พ่อคงไม่รอดแล้ว ลูกเอ๊ย
ต่อแต่นี้ ลูกต้องเป็นข่านแทนพ่อ
จงเข้มแข็ง
ไปขอให้เทพเทนกรี เทพแห่งสวรรค์
คอยช่วยเจ้านะ
ขนไปให้หมด
กล้าดียังไง
นี่เป็นฝูงสัตว์ของท่านข่าน
เค้าอุตส่าห์ปกป้องดูแลพวกเจ้า
ไปให้พ้นเดี๋ยวนี้นะ หยุดเดี๋ยวนี้
ไอ้คนเนรคุณ เจ้าพวกคนถ่อย
เจ้าขโมย ไม่เกรงกลัวกันเลยใช่มั้ย
เออซิ ข่านเอซูเก้ตายแล้วนี่
ตอนนี้ลูกข้าเป็นข่าน เขาจะแก้แค้นเจ้า
พูดเช่นนี้ อยากให้ข้าฆ่าเขารึไง
วิ่งเร็ว รีบหนีไป
จับมัน
รีบหนีไป
ไอ้ปีศาจชั่ว
เทกูไต้
ผีห่าซาตานเข้าสิงรึไง
ไม่มีคนมองโกลที่ไหนฆ่าเด็ก
ข้าขอสาปแช่งเจ้า
ให้ตกนรกหมกไหม้
อย่างที่เอซูเก้ว่า
อย่าทำผิดจารีต แม้ใจจะต้องการก็ตาม
รอให้มันโตก่อน แล้วข้าค่อยฆ่ามัน
อีกไม่นาน มันก็โตแล้ว
ไว้หน้าหนาว เราค่อยกลับมาฆ่ามัน
สักวัน....
ลูกต้องฆ่ามันให้ได้
แต่ลูกต้องหนีให้พ้นเงื้อมมือมันก่อน
หน้าหนาวนั้น ข้าไม่รู้จะซ่อนตัวที่ใด
ข้าจึงไปที่หุบเขาศักดิ์สิทธิ์
เพื่อขอให้เทพเทนกรีช่วย
ข้าตัวคนเดียว
หุบเขานั้นไกลแสนไกล
ข้าจึงวิ่งสุดชีวิต
นี่เจ้า
ข้าชื่อจามุกฮา
แล้วเจ้าชื่ออะไร
ข้าชื่อเทมูดจิน
คนมองโกลต้องอยู่บนหลังม้า
ศัตรูข้า ทาร์กูไต้ ปล้นม้าเราไปหมด
เจ้าช่วยชีวิตข้าไว้
ข้าขอเรียกเจ้าว่าพี่ใหญ่ได้มั้ย
ไทจาร์ เอาเศษผ้าให้ข้าซิ
เราเป็นพี่น้องร่วมสาบานกันแล้วนะ
ข้าได้เป็นข่าน จะให้เจ้าเป็นใหญ่รองจากข้า
จามุกฮา
ข้าต้องฆ่าอริข้า ทาร์กูไต้ให้ได้ก่อน
เจ้าจะทำได้ไง ม้าก็ไม่มี
คู่หมั้นข้า ขาแข็งแรง
ใครเค้าสนใจขากัน
พ่อข้าว่าจะทำให้ผู้ชายมีความสุข
ข้ายอมเลือกม้า ดีกว่าผู้หญิง
ลากคอมันมา
รีบหนีไป
ทาร์กูไต้
บอกคนอื่นเถอะ ข้าไม่อยากเป็นข่าน
เจ้าเปี๊ยกเอ๊ย
ไม่มีใครเค้าสนใจเจ้าแล้ว
แล้วทำไมเจ้ายังจะอยากฆ่าข้าอีก
ข้าจะได้นอนตาหลับน่ะสิ
ข้าจะฆ่าเจ้าให้ได้
แต่ข้าจะฆ่าเจ้าก่อน
ไอ้เด็กบ้า
เจ้าจะต้องเข้มแข็ง
กินซะ
ดื่ม
พวกแมลงบ้า กินเลือดเจ้าอยู่ได้
เทมูดจิน
ครอบครัวเจ้าปลอดภัย
ไม่ต้องห่วง
จามุกฮา ตามหาคู่หมั้นข้าให้ที
บอกให้นางรอข้าด้วย
มันยังไม่โตเลย
ให้มันกินเยอะๆ หน่อย
เมื่อข้ากลับมา มันต้องโตกว่านี้
เทพเทนกรี เทพแห่งสวรรค์
ข้าน้อยขอคารวะท่านเทพ
ได้โปรดปลดปล่อยข้าด้วยเถิด
ปี 1186 ปีม้าไฟ
ไม่ว่าหมาป่าจะจากรังมานานแค่ไหน
สักวันมันก็ต้องคืนรัง
เทมูดจิน
ข้ารอเจ้ามานาน
ตอนนี้ข้าเป็นข่านแล้ว
ข้าฉลาดกว่าพ่อเจ้ามากนัก
เขามันโง่เขลา
เจ้ามีหน้ากล้าเรียกตัวเองว่าข่านรึ
สวะก็คือสวะวันยังค่ำ
แค่ฆ่าเจ้า มันไม่สาแก่ใจข้า
ข้าจะสับเจ้าเป็นหมื่นๆ ชิ้น
เจ้าเห็นลาไม้นั่นมั้ย
ข้าจะจับเจ้าไปขึงพืดเองกับมือ
No comments yet. Be the first to leave one.