முதல் 200 வரிகள்.
แกลเลอรี
ผ่าเลยๆๆ
ผ่าเลยๆๆ
- ผ่าเลยๆ - ผ่าเขาเลย
ผ่าเลย ผ่าเลย
เซ็นตรงนี้
บาร์ของทิลล์สัน วันที่ 26 เม.ย. ปี 1856
แกมีปัญญาหาได้มากขนาดนั้น ในหนึ่งปีเหรอ
ไม่ แกโกงนี่หว่า
เขามันไอ้คนโกงน่าสมเพช
รอเดี๋ยวๆ
ฉันจ่ายหนี้คืนได้ ฉันหาเงินคืนให้แกได้
ไอ้ขี้อวด
อิจฉาเหรอ
สุภาพบุรุษ
โรงพยาบาลเดอะรอยัลภูมิใจนำเสนอ คุณหมอเรนส์ฟอร์ด สนีด
และคุณหมอแจ็ค ดอว์กินส์ผู้โด่งดัง
วันนี้เรามีคนไข้อาการสาหัสใช้ได้
ขาหักกระดูกแตกเป็นชิ้น เขาตกลงไปในทางแคบเข้าเหมืองใช่ไหม
แต่คำถามก็คือใครจะเป็นคนผ่า
ฉันเลือกหัว
ผ่าเลยๆๆ
ผมผ่าเอง
- นายผ่าตัดน้อยกว่า 43 วิไม่ได้ - พนันหนึ่งปอนด์ 29 วิ
มีเงินถึงหนึ่งปอนด์ตั้งแต่เมื่อไหร่
ทันทีที่คุณแพ้ไง
สุภาพบุรุษ
คุณหมอสนีดผู้นี้คิดว่า
ผมไม่สามารถตัดขาข้างนี้ได้น้อยกว่า 43 วินาทีที่เขาเคยทำสถิติไว้ได้
ผมไม่คิดงั้นนะ
คุณแชมป์ฟลาวเวอร์ นี่จะเป็น 30 วิ ที่เลวร้ายที่สุดในชีวิตคุณ
แต่ผมสัญญา ว่าจะผ่าให้เร็วที่สุดเท่าที่ทำได้
ความทรงจำโปรดของคุณ
คิดถึงมันตอนนี้นะครับ
เริ่มแล้ว
ผ่าเลย
- สับเขา - จับเวลา
เวลาเท่าไหร่
ยี่สิบแปดวินาที สุภาพบุรุษ ผ่าได้ 28 วินาที
โชคเข้าข้างนะ
เร็ว สุภาพบุรุษ ใส่เงินมา
ใส่เงินมาในหมวก เร็วสิ หมอดอว์กินส์ จะได้เงินทั้งหมด เร็วเข้า
- เร็วเข้า - เก่งมาก
วันที่ 27 ตุลาคม ปี 1855
ผู้ป่วย: ท่านผู้หญิงเบลล์ ฟอกซ์ หมอรักษา: ท่านผู้หญิง
เธอนี่ดื้อด้านจริงๆ
ไม่เคยคิดถึงความพยายามที่ฉัน ลงแรงหาคู่ครองดีๆ ให้เธอเลย
เอาแต่จดจ่ออยู่กับ เรื่องบ้าบอไร้สาระ...
อย่าทำอย่างนั้นนะ
- อะไร - ไม่ว่ามันจะคืออะไรก็ช่าง
เธอฉุนเฉียวเข้ามา
กลิ่นเหม็นตุๆ นั่นอะไร
น้ำหอมเธอเหรอ
เปล่าหรอก มันคืออีเทอร์
แลนซิต ฉบับล่าสุดรายงาน เรื่องที่วิเศษที่สุดเลย
ถ้าเอาอีเทอร์ให้คนไข้ พวกเขาก็จะไม่รู้สึกเจ็บอะไรเลย
คือสามารถผ่าตัด โดยไม่รู้สึกเจ็บปวดได้
เธอไม่เข้าใจเหรอ สิ่งนี้มันเปลี่ยนทุกอย่างเลยนะ
ตายจริง น่าสนใจจัง
มาเถอะ ท่านชายมอร์ติเมอร์ สเมลส์ ใกล้จะมาถึงละ
และมีอีกหลายอย่างที่ต้องทำ
เตือนความจำฉันหน่อย
ท่านชายมอร์ติเมอร์ สเมลส์ เขาเพิ่ง นั่งเรือมาจากอังกฤษเป็นเวลาสี่เดือน
พี่รู้ไหมว่ามันยากแค่ไหนที่จะให้ ชายที่หมายปองพี่มายังออสเตรเลีย
ไม่ละ ฉันยุ่งเกินกว่าที่จะไปเจอ คนที่ชื่อมอร์ติเมอร์อะไรนั่น
พี่ช่วยรีบแต่งงานกับใครสักคน เพื่อที่ฉันจะได้...
เข้าร่วมพิธีแต่งงานที่เรียกกันสั้นๆ ว่า "ร่วมประเวณี" เหรอ
ตายจริง พี่หยาบคายมาก
นี่คือชายคนที่หกที่หมายปองพี่ คนที่พี่ไล่ตะเพิดไป
คนล่าสุดมีปัญหาอะไร คุณเจเรมี่ กลาสค็อก
ฟันของเขาไง
พี่เองก็รู้ดี ว่าฉันแต่งไม่ได้ถ้าพี่ไม่แต่งก่อน
เห็นไหม ไม่สมเหตุสมผลเลย
เธอควรได้แต่งงานกับคนที่เธอถูกใจ เมื่อไหร่ก็ตามที่อยากแต่ง
ไปแต่งงานกับท่านชายสเนลซะ
- สังคมไม่ได้เป็นแบบนั้นน่ะสิ - ก็ได้
เอาละ ไปบอกมิลเดร็ด หรือจะชื่ออะไรก็ช่าง
ว่าฉันจะแต่งงานกับเขา ตกลงไหม
แต่ฉันแค่ไปเจอเขาไม่ได้สักพัก
- จริงเหรอ - ไม่จริง
ออกไปได้ละ
- เจ้าหนูแผดเสียงเป็นไง คุณเวลลิงส์ - เสียงดังเหมือนเดิม
ดีแล้วๆ แกมีปอดที่แข็งแรง คุณสุขภาพดีครับ
คุณหมอแจ็ค
ขาเดินได้ดีไหม คุณฮูเตนส์
ที่จริงขาผมปวดอีกแล้ว
ผมไม่นอนทั้งคืน
มันเจ็บตอนที่ผมพยายามงอขา
เห็นไหม ผมว่า...
คุณมาหาผมที่โรงพยาบาลสิ
ครับ
ขอทางหน่อยๆๆ
- ชาร์ลี - แจ็ค
- เอ้านี่ - ขอบคุณ
เขาทำอะไรผิด
นักโทษหลบหนี
ถอยไป ถอยไปสิ แจ็ค
ไปซะ
ผมไม่สบายใจที่ต้องทำ แบบนี้เลย คุณหมอแจ็ค
แต่ผมมีหน้าที่ค้ำคออยู่
ที่นี่ไม่ใช่ลอนดอนนะ แจ็ค ไม่มีที่ให้ซ่อนหรอก
ฉันรู้ว่านายทำงานที่ไหน
- วันจันทร์หน้าจ่ายฉัน 26 ปอนด์ - วันศุกร์ละกัน
วันอังคาร
และฉันจะเมตตา ให้นายเลือกมือข้างที่จะโดนตัด
จำเป็นต้องออกมา แต่เช้าตรู่ด้วยเหรอ แฟนนี่
เขาเดินทางมาไกลขนาดนี้ เราต้องอยู่ตรงนี้เพื่อทักทายเขาสิคะ
- คิดว่าเขาจะใส่ชุดอะไรมา - หวังว่าจะใส่เสื้อมานะ
พี่ช่วยพยายามตื่นเต้นหน่อยได้ไหม
ดีกว่าเดิม
ฉันตื่นเต้นจนอกแทบระเบิด
ดีจ้ะ
อย่าเห่าๆ ไอ้ตูบ
คุณสเมลส์ ผมยินดีที่จะแนะนำ ให้คุณรู้จักกับท่านผู้หญิง...
ท่านผู้หญิงเบลล์
"ท่านผู้หญิงที่งดงามกับดวงตาที่สดใส
"เติมเต็มหัวใจกระผมให้สุขสันต์"
ไม่ละ ขอบคุณ
พูดอะไรกับเขาหน่อยสิ
คุณสเมลส์ คุณรู้ไหม ว่าลำไส้ของมนุษย์ยาวห้าเมตร
ถ้ายืดลำไส้ออก ก็จะยาวเท่ากับ คุณกับฉัน และแฟนนี่อีกนิดหนึ่ง
พวกนักโทษใหม่ มาทางนี้
แทบจะไม่มีแรงงานเหลือ หลังการเดินเรือพวกนี้
แค่มีแผลพุพองจากน้ำทะเล และเลือดออกตามไรฟัน
นายต้องถูกล่ามโซ่กับคนอื่น
และนายก็ต้องถูกล่ามโซ่กับคนอื่น
หมอนี่ก็ต้องถูกล่ามโซ่กับคนอื่น
พอแล้ว
ร่าเริงหน่อยสิ ดอว์กินส์ หน้านายดูขมขื่นมาก
- ชื่ออะไร - มิลลี่ วินซ์
ก่ออาชญากรรมอะไร
ฉันขโมยเสื้อผ้าให้ลูกน้อยของฉัน
แต่แกตายระหว่างทางค่ะ
เขาชื่ออะไร
เบนจี้
เธอไปช่วยครูผู้หญิงได้
แต่ฉันอ่านหนังสือไม่ออก
ไม่เป็นไร พวกเขาจะสอนคุณเอง
เอาละ คนต่อไป
ไอ้นักโทษถูกล่ามโซ่
สวัสดี ดอดจ์
ไม่เจอกันนานเลยใช่ไหม
อึ้งเหรอ
คุณตายไปแล้ว
พวกเขาแขวนคอคุณ เมื่อ 15 ปีก่อนในนิวเกต
เซอร์ไพรส์ เซอร์ไพรส์
นายเป็นใคร
ทำไมพวกเขาทักทายนาย อย่างกับเป็นคนในราชวงศ์
ผมเป็นศัลยแพทย์กองทัพเรือ เจ้าหน้าที่แพทย์
นายประสบความสำเร็จดีนะ ไอ้หนู ฉันภูมิใจในตัวนาย
คุณมาทำอะไรที่นี่ เฟกิน
คืองี้ พระองค์กับฉันคิดว่า
ฉันจะได้ประโยชน์ จากช่วงเวลาที่เงียบสงบในอาณานิคม
ทีนี้ฟังผมนะ
ผมตัดสินชะตากรรมของคุณ ได้ด้วยตวัดปากกาเดียว
ถ้าพูดอดีตของเราแม้แต่คำเดียว...
ไม่ ฉันจะไม่มีวันพูดหรอก ไม่มีวันจริงๆ
ขนาดคิดถึงมันก็ยังเจ็บปวด
ไม่ ฉันมาที่นี่เพื่อนายเหมือนที่ ฉันหวังว่านายจะอยู่ที่นี่เพื่อฉัน
เพราะบางครั้งชายคนหนึ่ง โดนผลักจนมุมเหมือนกับหนู
และวิธีเดียวที่จะรอดคือการกัด
เพราะงั้น อย่าทำให้ฉันกัดนาย ดอดจ์
คุณต้องการอะไร
มีนกน้อยบินมากระซิบหูฉัน
ว่านายหนีออกมาจากคุกในลอนดอน
พวกเขาแขวนคอนักโทษหนีที่นี่ใช่ไหม
ฉันคิดว่าใช่นะ
ไม่ต้องห่วง ฉันไม่บอกเรื่องนายแน่ แค่อย่าให้ฉันไปเป็นนักโทษถูกล่ามโซ่
ดอว์กินส์
ทุกอย่างโอเคไหม
ครับ ผมคิดว่าเขาอาจเป็นโรคติดต่อ
ที่ไหนได้ก็แค่กลิ่นเหม็นจากตัวเขา
เขาจะไปอยู่กลุ่มไหน
ฉันอยากได้นักโทษที่ถูกล่ามโซ่อีกคน
ไม่สำคัญว่าเขาจะอยู่ได้นานไหม
ไม่ครับ ผมคิดว่า จะให้เขามาเป็นนักโทษรับใช้ผม
จริงเหรอ นั่นแหวกแนวจากที่เขาทำกันนะ
- พอดีผมเห็นศักยภาพที่ไม่ถูกนำมาใช้ - ไม่ได้ถูกใช้เลยละ
ใช่ ผมมีสัญชาตญาณในเรื่องพวกนี้
อือ นายจะต้องอุดจมูกนะ
หมอนี่กลิ่นตัวเหมือน คอกหมูในยอร์กเชอร์
- ฉันชอบเขานะ - มาเร็ว
นี่มันอะไรกัน
ปอดฉันเจ็บ ฉันอธิบายออกมาเป็นคำพูดไม่ได้
เพราะอากาศบริสุทธิ์ หยิบกระเป๋ามา
อะไรนะ
หยิบกระเป๋าผมมา
ทำไม
เพราะคุณเป็นคนรับใช้ของผม
ถ้าคุณไม่ทำตามที่ผมพูด ผมจะให้คนเฆี่ยนตีคุณ
ดอดจ์
ดอดจ์ ต้องทำถึงขนาดนี้เลยเหรอ
สารรูปคุณจะต้องดูดีกว่านี้
ถ้าอยากเป็นคนรับใช้ผม
พูดได้ดี ทำไมนายฉุนเฉียวจังเลยล่ะ
ทำไมผมถึงฉุนเฉียวเหรอ
เพราะคุณทิ้งผมไว้ในคุก เด็กชาย คนเดียวที่อยู่ท่ามกลางอากาศหนาว
คุณทอดทิ้งผม
ทันทีที่โอลิเวอร์จับผมเข้าคุก คุณหนีไปและไม่กลับมาอีกเลย
ฉันพยายามช่วยนายทันทีที่ทางสะดวก
No comments yet. Be the first to leave one.