It All Depends on Girls (Tout dépend des filles...)

- Άργησα; - Όχι, τρέξε!

Θύμωσαν! Είπα όχι!

Πάλι;

Λοιπόν;

Μα τι κάνεις, Ματιέ;

Ο συνήθης πανικός, δεν μπορώ να πω ναι.

Μα την αγαπάω την Άννα.

Να πάρει, το έσκασε πάλι.

Και τώρα πρέπει εγώ να ηρεμήσω πάλι την οικογένεια, γαμώτο.

Μα τι κάνεις; Κυστίτιδα έχεις;

Συγχώρεσέ με, Πάτερ, γιατί αμάρτησα.

Άντε, πάμε!

- Δίψασα. - Έχεις λεφτά;

Πάντως, δεν χάνει τίποτα να περιμένει.

ΣΤΗΝ ΑΝΊΤΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΆΛΜΠΕΡΤ

Είστε καλά;

Πέθανε η μητέρα μου.

Πέθανε η μητέρα του.

Τι θα πάρετε;

Δύο ουίσκι, παρακαλώ.

Τρία!

Θα 'ναι μεγάλη η νύχτα.

Δεν θα την περάσεις μαζί μου. Εγώ θα πάω στην Άννα.

Πάρ' της βιολέτες.

Κόψε τις βλακείες.

Ζαν-Λουκ.

Πώς μπορώ να επανορθώσω;

Στην κατάστασή μου, δεν έχω καμιά ιδέα.

Μα διψάω.

Παρακαλώ.

- Δύο. - Δύο.

Δύο μπίρες.

Δεν βαρέθηκες αυτές τις βλακείες;

Θα την πάρω τηλέφωνο,

αλλά τι θα πω;

Είμαι τόσο βλάκας.

Γιατί είπα όχι;

Ματιέ, βρήκα την αρχή για το αστυνομικό μου μυθιστόρημα.

Τώρα θα μου πει

για το μυθιστόρημά του, που δεν τελειώνει ποτέ...

Ένα φρικτό έγκλημα. Δύο νεκροί.

Δύο ζωές, ένας φόνος.

Δεν θα 'ναι σπίτι.

Σκέφτηκα και τον τίτλο.

Ένα μογγολάκι αξίζει παραπάνω...

-Πού να 'ναι; - από σιαμαία δίδυμα.

Κατάλαβες;

Αυτό ήταν ένα κιλό ζάχαρη, κύριε.

Με συγχωρείτε. Τι πίνατε;

Ένα διπλό ουίσκι.

Σε ποτήρια μπίρας;

Είναι σκοτσέζικη παράδοση.

Μάλιστα. Κλοντ, βάλε ένα διπλό ουίσκι στον λογαριασμό μου.

Τι θα γίνει;

Είναι η δεύτερη φορά που πέφτετε πάνω μου.

Πέθανε η μητέρα μου.

Με συγχωρείτε.

Δεν πειράζει. Πού να το ξέρετε;

Τι πίνετε;

Ουίσκι.

Ένα ουίσκι, παρακαλώ.

Από δω ο αδερφός μου.

Κάντε τα δύο.

Φεύγω, πάω να δω την Άννα. Τα λέμε.

Βούλωσ' το!

Θα το βουλώσεις, γαμώτο;

Ματιέ.

Ορίστε... Το γαμήλιο δώρο σου.

Είναι πιο πολύ για την Άννα.

Η σκέψη είναι που μετράει.

Πρόσεχε, είναι εύθραυστο.

Ζαν-Λουκ;

Φυσικά, Ζοζί, βάλ' το στο μπαρ. Θα το φροντίσω.

Παίρνω ένα τριαντάφυλλο. Βάλ' το στον λογαριασμό μου.

- Μαντλέν! - Ναι;

Παίρνω ένα Σαν Ραφαέλ.

- Εντάξει, το γράφω! - Εντάξει.

Επιτρέψτε σ' έναν απελπισμένο άνθρωπο...

Επιτρέψτε σ' έναν απελπισμένο άνθρωπο να βυθιστεί στο βλέμμα σας.

Τι γλυκό!

Ωραία μυρίζει.

Μαντλέν, φέρνεις δύο καφέδες;

Πλήρωσε τον λογαριασμό σου πρώτα.

Όχι, κερνάω εγώ.

Δεν το δέχομαι. Είμαι τζέντλεμαν.

Εντάξει, δέχομαι. Δύο ουίσκι.

Τι κάνεις;

Κοιτάζω τη νύχτα.

Μου έλεγαν ότι η νύχτα του γάμου θα ήταν η καλύτερη της ζωής μου.

Μα δεν έχει αστέρια.

Κι εγώ;

Εσύ είσαι το αστέρι μου.

Πρόσεχε.

- Συγγνώμη. - Λοιπόν;

Πώς το πήρε η οικογένειά σου;

Μετά από μερικά ποτά, το ξέχασαν.

Ο μπαμπάς ούτε που σε κατάλαβε, όταν τηλεφώνησες.

Είδες; Το αλκοόλ βοηθά.

Ναι.

Έχεις θυμώσει μαζί μου;

Είναι μόνο η τρίτη φορά.

Χωρίς τρία δεν υπάρχει τέσσερα.

Ναι, μα έπρεπε να σηκωθώ νωρίς και δεν μ' αρέσει.

Θα κοιμηθούμε μέχρι αργά.

Νομίζεις ότι θα κοιμηθείς εδώ;

Αν το θέλεις, θα φύγω.

Έγινε!

Αν είχα πει ναι το πρωί, θα ήσουν γυναίκα μου τώρα,

θα σε έκανα ό,τι ήθελα.

Πρέπει να με ευχαριστείς

που διαφύλαξα την ελευθερία σου.

Για πες μου,

γιατί μου ζητάς συνέχεια να σε παντρευτώ;

Δεν μπορώ να αντισταθώ.

Αυτό γιατρεύεται.

- Γιάτρεψέ με εσύ. - Όχι.

- Άννα, γιάτρεψέ με! - Όχι!

- Σε παρακαλώ! - Όχι!

Ένα ποτό τότε.

Όχι!

Είναι ειδική περίσταση.

Ακριβώς, αφού είναι ειδική περίσταση,

μην πιεις. Ώρα για ύπνο.

ΜΙΟΥΖΙΚΑΛ

Μη στέκεστε μες στη μέση.

Πείτε το ευγενικά. Τι έχει πάθει;

- Δεν ξέρω. - Τι να πεις.

Πρέπει να είναι πολύ σκύλα.

Αν την κάνω να γελάσει, είναι καλό σημάδι.

...παίρνει το πόδι του, για να μη βγει έξω και φλερτάρει.

Κατάλαβα. Έτσι είναι η αγάπη...

Θα κάνω τον λάγνο πίθηκο. Αυτό πάντα πιάνει.

- Σοβαρά; - Ναι.

Προσοχή: σε θέλω, μα δεν σ' αγαπώ.

- Γνωριζόμαστε; - Όχι.

Όσοι γνωρίζονται, κακοπερνάνε στο κρεβάτι, καλή μου.

Κάτι λέει αυτό.

Εδώ είσαι; Δεν σε είδα.

Πώς είσαι;

Καλά.

Σκέφτηκα να έρθω εδώ γιατί...

Πώς είναι η Άννα;

Η Άννα είναι καλά,

σ' ευχαριστεί για το δώρο.

Δεν ήταν τίποτα.

Με ξέρεις τώρα.

Κυρία μου.

Γνωρίζεστε καιρό;

- Είναι ο εραστής μου. - Αλήθεια;

Σας λυπάμαι, γιατί κουράζεται γρήγορα.

- Εντάξει... - Τι;

- Ματιέ... - Τι;

Ματιέ, μια φίλη από τη μονάδα μου, το πυροβολικό.

Ναι, μπράβο, από το πυροβολικό.

Νομίζω ότι μπορείς να...

Τι μπορώ;

Ξέρετε τι μου έκανε χθες; Τον λάγνο πίθηκο.

Σε ανάβει αυτό, ε; Με τα λόγια όμως, προσέξτε.

Γιατί την κρίσιμη στιγμή, έκανε το κουνέλι. Το ξέρετε;

Τσικ, τσικ, τσακ, τέλος!

Το κουνελάκι.

- Εντάξει. - Τέλος πάντων.

Τσικ, τσακ, τέλος!

Πόση ώρα σού πήρε; Ένα λεπτό;

Ένα λεπτό.

Ένα λεπτό και τέσσερα δευτερόλεπτα,

μαζί με το γδύσιμο.

Ξέρεις τι να κάνεις, Ζαν-Λουκ; Να κάνεις εξάσκηση.

Αν μπορούσα, θα το έκανα.

Να εξασκηθείς. Είμαι σίγουρη ότι κάποτε

θα πέσεις και κάτω από το λεπτό.

- Κατάλαβες; - Εντάξει...

- Λοιπόν. - Άντε, τσάο.

Ναι, τσάο, μικρό παπάκι.

- Γεια σας. - Να την παντρευτείς.

Λοιπόν, τώρα πρέπει να πούμε δυο λογάκια.

- Να σου πω τι έγινε; - Όχι.

Υπερβάλλει, αλήθεια. Είναι βλαμμένη.

Εντελώς βλαμμένη.

Απ' αυτές τις γκόμενες που θέλουν να τους προσφέρεις απολαύσεις,

που μας θέλουν μηχανές. Είναι ψεύτικο.

Εγώ τη συμπάθησα.

Έχεις δίκιο, μπορεί να είναι καλός άνθρωπος.

Εντάξει, Ζαν-Λουκ, εντάξει.

- Θα σ' τα πω όλα. - Σταμάτα.

Μα θέλω να σου εξηγήσω.

Μπορείς να χαίρεσαι το σεξ όπου θες, αλλά όχι στο σπίτι μου!

Πήδα ό,τι κινείται. Δικό σου πρόβλημα!

Όποιος κινείται δεν σκουριάζει.

Μου τη δίνεις, Ζαν-Λουκ.

Αφού με ξέρεις, Ματ. Φτιάξε έναν καφέ.

Δεν έχει.

Στρώσε το κρεβάτι και μάζεψε αυτό το χάλι.

Δεν είμαι η υπηρέτριά σου!

Βαρέθηκα τις διαταγές!

Όλα εγώ τα κάνω εδώ μέσα!

Βαρέθηκα! Ακούς; Βαρέθηκα!

Βαρέθηκα να είμαι ένας χαμένος, να πίνω,

να είμαι άφραγκος!

Βαρέθηκα, μ' ακούς, Ματιέ;