முதல் 197 வரிகள்.
[ w
[ ww
[ www
Perkthyer nga RAINBOW* .:: QUALITY UPLOADS ::.
Mateo, ulu mirë!
Ku po shkojmë?
Mateo!
Mateo!
Mateo!
I lash të gjitha mostrat në tavolinë.
Dhe informatën e fundit për depozitën 4, në rast se të duhet.
Ma the një herë.
Në rregull.
Ti e di që mund të jem vetëvetja për nja dy javë.
Po, e di.
Nëse femra nuk është mirë brënda pesë ditësh,
të lutem më merr në telefon.
Mezi pres të ikësh.
Diego.
- Mama! - Përshëndetje, shpirt.
- Si ja kalove? Si je? - Mirë.
Mirë? Çfarë po ben?
- Një peshk me plastelinë. - Vërtetë?
Duket shume i bukur.
Ku është teze Laura?
Teze Laura po kërkon topin këtu e dhjetë minuta.
Urdhëro, zemër.
Edhe pak dhe nuk do arrija ta merrja për shkak të bllokimit të trafikut.
U vonuam pak tek dentisti.
E vura datën për vizitën e ardhshme brënda në çantë.
Ndjeje këtu.
Mos guxo ta lindësh para se të kthehemi.
Do bëj ç'është e mundur.
- Hëngri ndonjë gjë? - Nuk donte.
Nuk doje?
- Je gati? - Po.
E morre çantën?
- Dukesh shumë i bukur. - U vesha vetë.
Kjo është gjë e mirë.
Do e marr unë.
Diego, as mos e mendo. Hajde këtu.
E gjeta.
E gjete!
Ti je një thesar, e di këtë?
Do ma japësh mua?
Po, por më premto se do të kujdesesh për të.
Në rregull?
- Do e vë vetë. - Ja ta shikoj.
Shkojmë?
Mezi pret të futesh në anije?
Nuk është anije, është traget.
- Si e di këtë? - Ma tha tezja.
- Vërtetë? - Po.
Mezi pret të futesh në traget? Kështu është?
Do jetë hera e parë që do futesh.
Por une kam pikturuar shumë të tilla.
- Kush jeton në det? - Peshqit.
Po, por cilët peshq?
Balenat.
- Çfare tjeter? - Delfinet.
Dhe?
Peshqit portokalli.
Sirenat.
Le të futemi brenda.
Edhe pak kohë dhe duhet të të tregoj sesi lidhen lidhëset e këpucëve.
Sa shpejt?
Shumë shpejt.
Shiko, mama.
Ku po shkojnë ata?
Me pushime, si ne.
-Kur do arrijmë? -Kur te arrijmë.
-Dhe kur do shkojmë për not? -Menjëherë.
Por duhet të vesh komerdaren më parë.
- Ke komerdare ti? - Jo. Une di të notoj.
-Mundem të shkoj të luaj? -Nuk je i lodhur?
Mirë, hidhe këtë.
Ju faleminderit për besimin që na treguat.
Dhe ju urojmë një qëndrim të këndshëm. Dhe udhëtim të mbarë.
Perkthyer nga RAINBOW* .:: QUALITY UPLOADS ::.
Kujdes të gjithë pasagjerët.
Një djalë 5 vjeçar ka humbur.
Eshtë me flokë të zinj dhe ka veshur një bluzë ngjyrë kafe.
Mendon se Diego duhet të ketë dalë jashtë?
- Jo, nuk do e bënte pa mua. - Do të arrijmë në ishull shumë shpejt.
Atje, do zbrazim anijen dhe do të kërkojme për djalin tënd .
Do i lini te gjithë të dalin?
Do jetë më e lehtë ta gjejmë atë me këtë mënyrë.
Diego!
Diego!
Diego!
Diego!
Diego!
Diego!
Eja me mua, të lutem.
- Duam listën e pasagjerëve. - E kërkuam.
- Ç'bëhet me bllokun tjetër? - Dërgoje në ishull.
- Ma jepni këtë. - Sapo erdhi.
Më thuaj.
Dhe numrin e rimorkiove? Çfarë prisni?
-Një bllok këtu. -Në rregull.
- Kontrollo dhe këta fugonat. - Po.
Çfarë numër telefoni doni të vendosim? Këtë që ka kartvizita sipër?
Po.
Doni të shtoni ndonjë numër tjetër?
- Të burrit ose të ndonjë të njohuri... - Nuk kam burrë.
Një numër është shumë mirë.
Për momentin nuk mundemi të bëjmë më shumë.
Më vjen keq.
E mban mend sesa keq ishte femra?
U ambientua shkëlqyeshëm tani.
Mendojnë të sjellin dhe dy të tjera.
Vërtetë?
U ambientua brënda natës.
- Shkove në pishinë sot? - Po.
Dhe?
Mos e sforco veten tënde.
Të duhet kohë që të tejkalosh frikën.
Po, e di.
Por nëse nuk punoj ose nuk fle, do të çmendem.
Por ti punon.
Po, vendos të dhënat në tabelë.
Dua të jem në ujë.
- Çfarë do luajmë? - Hapa Dollapa?
Nuk më pëlqen Hapa Dollapa.
- Pse jo? - Sepse mund të mos më gjesh.
I more ilaçet?
Jo, nuk më duhen më ilaçet.
Të paktën fjete disa orë rrjesht.
Kur e bëj këtë zgjohem në gjendje më të keqe se më parë.
Do më bënte mirë të kthehesha përsëri në punë.
Të duhet më kohë. Bëj durim.
-Laura. - Po?
Mundesh ta hapësh?
E mban pak?
Po unë jam.
Mosha e djalit korrespondon,
dhe dita e vdekjes me hamëndësi.
Por sidoqoftë, ky nuk është një faktor definitiv.
Për të konfirmuar identitetin e kufomës na duhet test ADN,
Ose si në këtë rast dikë të afërm për të bërë verifikimin.
- Ju faleminderit që erdhët... - Ai është këtu?
Prit.
Nuk është ai.
- Nuk është ai. - Je e sigurtë?
Ti si mendon? Nuk është djali im.
Nuk është ai, nuk është ai.
E dija, e dija.
Laura, le të ikim që këtu.
Na falni, mundemi të ikim?
- Kemi një problem të vogël. - Çfarë problemi?
Ne supozuam se indifikimi do të ishte pozitiv...
Pse e supozuat këtë?
Gabimi është i yni. Të na falni.
Na duhet të marrim mostër ADN nga ju dhe nga kufoma.
Dhe për këtë duhet miratim gjykatësi.
- Dhe? - Nuk do jetë këtu deri të Hënën.
Deri të Hënën? Aeroplani ynë ikën nesër.
Eshtë vetëm tre ditë.
Më vjen keq.
Një dhomë me dy krevate. Sa do të qëndroni?
Mesa dimë deri të Hënën.
Pa problem.
Na telefonoi policia.
Hoteli është pothuajse i zbrazët, kështu që nuk do të shqetësoheni.
Eshtë dhoma numër shtatë. Eshtë në fund të korridorit.
Mirë se erdhët.
Deri kur?
Sigurisht.
Mos harro, mati temperaturën ç'do dy ose tre orë.
Po.
Nuk ka ujë.
- Çfarë the? - Asgjë.
- Çfarë është kjo? - Djali kishte temperaturë.
Merre.
Le të shohim nëse je me fat sonte.
Çfarë bën ai?
Nuk fle mirë mbrëmë.
Nuk dëgjove asgjë mbrëmë?
Jo. Si psh çfarë?
Nuk e di. Bëheshin zhurma. Më zgjuan nja dy herë.
Nuk dëgjova asgjë.
Të dalim ndonjë xhiro sa kohë jemi këtu?
Mbase marrim me qera një makinë.
Të huajt gjithnjë pyesin, kështu që kam dy makina për të dhënë me qera.
-E duam deri të Hënën. -Pa problem.
-Nuk është e re, por është makinë e mirë. -Jam e sigurtë.
Depozita është plot.
- Dhe duhet ta kthejmë plot. - Ki kujdes, djeg shumë.
Janë 2 benzinato në këtë ishull...
...dhe që të dy janë të mbyllur naten.
Këtë që të dini se ku gjendeni.
Jemi këtu.
Ky plazh është i bukur, por të duhet të përshkruash malin.
Ky është i bukur.
Edhe ky, por rruga atje është e keqe.
Ky është shumë i qetë.
Nejse, të gjithë të qetë janë këtu.
No comments yet. Be the first to leave one.