Seven Years in Tibet

ทำไมเธอต้องเป็นอย่างนี้

ทำไมเธอต้องเป็นอย่างนี้ด้วย

ทำไมถึงต้องมีปัญหาอยู่เรื่อยเลย

เธออยากจะกลับบ้านใช่มั้ย

- ใช่สิ - เรื่องหิมาลัยใช่มั้ย

ผมพูดเรื่องหิมาลัยมานานเท่าไหร่แล้ว

- นานแค่ไหน - นานมากเลย

ฮอร์สท์พอเราไปถึงที่นั่น คงต้องรบกวนคุณหน่อยนะ

- แน่นอน - อิงกริด พอทีได้มั้ย

รักษาหน้ากันหน่อยนะ

ไหนล่ะคนที่ต้องมาเจอเราที่นี่น่ะ

ถอยไป

คุณฮาร์เรอร์

ตั๋วคุณอยู่ที่ผมครับ

- ผมมาสายช่วยพาไปที่รถไฟที - ไม่ๆ คุณยังไม่เข้าใจ

ผมคือปีเตอร์ อัฟชไนเดอร์ ผมเป็นหัวหน้าทีมสำรวจ

- คุณเป็นไงบ้าง - คนดังของเราอยู่ที่ไหน

คุณฮาร์เรอร์

ในฐานะตัวแทนของกระทรวงกีฬา

เราภูมิใจมากที่มีฮีโร่ ชาวเยอรมันมาร่วมทีม

ผมเป็นชาวออสเตรีย

ครับ แต่ผมแน่ใจว่า ในฐานะสมาชิกที่มีเกียรติ

ของพรรคสังคมนิยมคุณคงจะภูมิใจ

ที่จะปักธงชาติของเรา บนยอดของนางา พาร์บาท

ฮานส์ โลเบนฮอฟเฟอร์

ลัทซ์ ชิกเก้น

ถ่ายรูปกับภรรยาคุณด้วยนะครับ

และคุณ...

ฮอร์สท์ อิมเมนดอฟ เป็นแค่เพื่อนน่ะ

กำหนดคลอดเมื่อไหร่ครับ คุณนายฮาร์เรอร์

ช่วงที่สามีของฉัน ขึ้นไปถึงแคมป์ฐานนั่นแหละ

ขอบคุณมากครับ

จะประจานว่ามีปัญหากันใช่มั้ย

ผมจะเดินทางแล้ว คุณมีอะไรอยากพูดมั้ย

ก็ได้

ไป งั้นไปเถอะ

อีกสี่เดือนเจอกันนะ

- ดูแลเธอด้วยนะฮอร์สท์ - ไม่ต้องห่วงไฮน์ริช

เราเดินทางเป็นระยะทาง 5,000 ไมล์

เมื่อเราไปถึงอินเดีย เราจะตรงไปยังหิมาลัย

และจุดที่สูงเป็นลำดับที่เก้าของโลก นางา พาร์บาท

ภาษาเยอรมันเรียกว่า " อันเซอร์เบิร์ก ภูเขาของเรา "

ทีมสำรวจเยอรมันสี่ทีม พยายามจะพิชิตมัน

แต่ล้มเหลวหมด

นักปีนเขาสิบเอ็ดคน ตายเพราะพายุและหิมะถล่ม

การพิชิตนางา พาร์บาท กลายเป็นความลุ่มหลงของชาติ

เป็นศักดิ์ศรีของชาวเยอรมัน

29 กรกฎาคม 1939

เราตั้งแคมป์ที่สี่ได้สำเร็จ ที่ความสูง 22,000 ฟิต

เหนือขึ้นไปคือธารน้ำแข็งราเกียก กลาเซอร์และงานคงลำบากมากขึ้น

ตอนนี้ลูกคงอายุได้เดือนนึงแล้ว

ผมรู้สึกสับสน เเละกระวนกระวายใจมาก

ไม่ได้ปีนอย่างมั่นใจ เหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา

เป็นไรไปรึเปล่า

ให้ตายสิ

ไม่เป็นไรใช่มั้ย จะให้ลงไปช่วยมั้ย

เหล็กเกาะหลุดน่ะ

ไปต่อเถอะไม่ต้องห่วง

สภาพอากาศเริ่มแย่ลงทุกที เราควรโยงเชือกไว้นะ

- นายบาดเจ็บรึเปล่า - แค่ถลอก ผมนำทางเอง

หินถล่ม

ด้านล่างระวังด้วย

ดึงฉันไว้

ดึงไว้รึยัง

ดึงฉันไว้

นายบาดเจ็บน่าจะบอกกับฉันก่อน

ขอดูหน่อยซิ มันอาจจะเย็บได้

มันไม่ใช่ปัญหาของนาย

จริงๆแล้ว มันเป็นปัญหาของฉัน

- มันเป็นชีวิตของฉัน - อะไรนะ

ก็นายบาดเจ็บแล้วไม่ยอมบอก ทำเอาฉันเกือบตาย

ฉันถือว่านั่นเป็นปัญหาของฉัน

นายนั่นแหละเอาชีวิตตัวเองมาเสี่ยง ฉันช่วยนายไว้เพราะฉะนั้นหุบปากซะ

ขอร้องเถอะนะ นายไม่น่า..

หุบปาก

ครั้งต่อไปถ้านายเงียบ เรื่องบาดเจ็บอีกล่ะก็

นายจะถูกตัดออกจากทีม

ก็ลองซิ

วันที่ 4 สิงหาคม แคมป์ที่ห้า พายุร้ายเพิ่งจะผ่านไป

เพื่อนร่วมทีมของผมต่างวิตก เรื่องหิมะถล่ม

เลยหยุดรออยู่เป็นเวลาหลายวัน

อัฟชไนเดอร์ควรจะฉวยโอกาส อากาศแบบนี้ไต่สูงขึ้นไปอีก

แต่เขาไม่เห็นด้วยกับผม งี่เง่าชะมัด

ดูเหมือนว่าคนอื่นๆ ก็ไม่รังเกียจที่จะอยู่รอ...

ตั้งความหวัง แต่ไม่ทำอะไรเลย

การมีเวลาใคร่ครวญมากไป ไม่ใช่เรื่องดี

ผมเริ่มที่จะคิดว่าการเดินทางครั้งนี้ นั้นเป็นเรื่องผิดพลาด

วิ่งเร็ว หิมะถล่มแล้ว

ทิ้งอย่างอื่นไว้

วางของนั่นลง

เรากำลังแย่แล้วตอนนี้

ถ้าพวกเขากลัวพายุ ส่งเขากลับลงไปที่แคมป์สองซิ

ฉันขึ้นไปเองคนเดียวได้ ต้องให้โอกาสคนที่เก่งที่สุดซิ

เขาพยายามจะบอกเราว่า เขาเป็นคนเก่งที่สุด

ให้เชอร์บาสองคน ฉันตั้งแคมป์ที่หกได้ภายในคืนนี้แน่...

และจะถึงยอดได้เลยในวันพรุ่งนี้

- เราต้องขึ้นกันเป็นทีมเข้าใจมั้ย - ฉันทำได้แน่

- ฉันทำได้แน่ - ในทีมนี้ฉันเป็นคนสั่ง

นี่เป็นคำสั่ง

ตามฉันมา

รูปของดาไล ลามะ คุ้มครองดี

เก็บไว้ท่านจะคุ้มครองนาย

ไม่ล่ะ มันไม่ได้มีความหมาย อะไรกับฉันเลย

ดาไล ลามะ รูปของดาไล ลามะ

เก็บมันไว้

จะคุ้มครองนายได้

สวัสดีตอนบ่ายคุณฮาร์เรอร์

หวังว่าเยอรมันนี จะถอยทัพออกจากโปแลนด์

เร็วเท่ากับที่คุณถอยลงจากภูเขานะ

มันอาจจะทำให้คุณไม่ต้องติดคุกนาน

นี่มันอะไรกัน คุณเป็นใคร

- ผมเสียใจด้วย แต่คุณถูกจับแล้ว - ข้อหาอะไรปีนเขาไม่สำเร็จรึไง

ผมว่าคงไม่ใช่เรื่องนั้น

รัฐบาลของสมเด็จพระราชินี ประกาศสงครามกับเยอรมัน

ดังนั้นศัตรูของอังกฤษ ต้องตกเป็นนักโทษสงครามทั้งหมด

- หยุดนะไม่งั้นยิง - ยกมือขึ้น

ไม่ คุณไม่เข้าใจ ผมเป็นชาวออสเตรียผมเป็นนักปีนเขา

ผมไม่เกี่ยวอะไร กับสงครามโง่ๆของคุณ

ฉันเดินไปเองได้น่า

นายคิดว่าได้พูดคำขาดแล้วรึ เปล่าเลย

ไอ้ลูกหมูพวกนายทุกคนนะไอ้ลูกหมู

วันที่ 15 ตุลาคม 1939

เมื่อไปถึงค่ายเชลย ผมสัญญากับตัวเอง

ฤดูร้อนปีหน้า ผมจะอยู่เคียงข้างกับอิงกริด

หิมาลัยอยู่ตรงหน้าเรานี่เอง

มันง่ายต่อการหนี และสาบสูญไปในนั้น

การหนีครั้งที่สี่ของผม ยังไม่เข้าใกล้ความจริงเลย

นายไปได้ไกลแค่ไหนคราวนี้

ผมทำได้แค่เป็นตัวแสบ ในหมู่เชลยเท่านั้น

ถ้าเพียงแต่มือผมเขียนเองได้ อย่างที่ใจรู้สึกคงจะดีไม่น้อย

ผมได้ยินว่าพวกยามส่งจดหมายให้คุณ

ใช่

ช่วยส่งนี่ให้หน่อยได้มั้ย

ขอบคุณ

ไฮน์ริช อ่านหนังสือเล่มนี้รึยัง

ยืมออกมาให้นายเลยนะ

- เราต้องการจะคุยกับนาย - เรื่องอะไร

เรื่องหนี

น่าประทับใจมาก จะไปกันเมื่อไหร่ล่ะ

หลังจากฤดูมรสุม นายล่ะ

เห็นพวกเลือกเส้นทางที่จะไปธิเบต

ชาวต่างชาติที่เคยลอง ไม่เคยกลับออกมาเลย โชคดีนะ

- นายอยากจะไปกับเรามั้ยล่ะ - ทำไม

ก็นายเชี่ยวชาญเรื่องแหกคุกนี่

- ประสบการณ์ของนายคงช่วยเราได้ - ขอทีเถอะ

เลิกคิดทำอะไรโง่ๆ ซะที

ทุกครั้งที่นายหนี พวกยามจะเพิ่มเป็นสองเท่าและสามเท่า

มันจะทำให้พวกเราที่เหลือ ยุ่งยากเข้าไปอีก

ผมชอบไปคนเดียวมากกว่า

จดหมายคุณมาแล้ว

ไฮน์ริช ที่รัก

ลงชื่อในเอกสารการหย่า และส่งไปที่ทนายของฉัน

ฮอร์สท์กับฉันจะแต่งงานกัน หลังจากการหย่าสิ้นสุดลง

สำหรับจดหมายของคุณ

ลูกชายของคุณรอล์ฟ ฮาร์เรอร์ เกิดตอนที่คุณกำลังปีนเขาอยู่

ตอนนี้เขาสองขวบแล้ว และเรียกฮอร์สท์ว่า "พ่อ"

เมื่อเขาโตฉันจะบอกกับเขา

ว่าพ่อจริงๆ ของเขา หายตัวไปในเทือกเขาหิมาลัย

มันดูจะเป็นการดีที่สุดแล้ว ที่จะพูดอย่างนั้น

คุณไม่เคยต้องการลูกอยู่แล้ว

ไม่จำเป็นต้องพูด ฉันไม่มีความตั้งใจ

ที่จะ"แก้ไขข้อแตกต่างของเรา" อย่างที่คุณพูด

มันจบไปแล้ว ตั้งแต่คุณออกจากออสเตรีย

ฉันเสียใจด้วยที่คุณ ต้องติดคุกอยู่ที่อินเดีย

และหวังว่าสงครามที่น่ากลัวนี่ จะจบลงซะที

อิงกริด

ฉันจะไปกับพวกนาย

นี่เป็นแผนของพวกนายเหรอ

ตามความเห็นของฉันมันน่าขำมาก

ถ้านายไม่พูดเราก็ไม่ถาม ความเห็นของนายเหมือนกัน

กางแผนที่ออก

ห้อยท้ายไว้ที่ประตู เปิดแผนที่มา

คุยไปเรื่อยๆ รอสัญญาณจากฉัน

เรียบร้อยแล้ว

เปิดประตู

ดูนี่ เปิดประตู

ฉันจะไปคนเดียว

โชคดีนะ

หนีออกจากคุกครั้งแรก เมื่อ 18 พฤศจิกายน 1939

รอล์ฟ ฮาร์เรอร์อายุได้สามเดือนครึ่ง

วันเกิดครบรอบ 30 ปี 6 กรกฏาคม 1941

รอล์ฟ ฮาร์เรอร์ อายุได้หนึ่งขวบ 11 เดือนกับ 26 วัน

หนีครั้งสุดท้ายจากเดห์ร่า ดัน รอล์ฟ ฮาร์เรอร์

เอาไปสองเม็ดและนอนซะ แล้วพรุ่งนี้ค่อยคิดเงินกัน

มาทำอะไรที่นี่

ฉันคิดถึงนายมาก เลยคิดว่าจะมาเยี่ยม

แล้วคนอื่นๆล่ะ

พวกอิตาเลี่ยนถูกจับได้ เเถวๆ นอกเนเเลง

ลัทซ์และฮานส์ไม่สบาย และต้องถูกส่งตัวกลับ

- เสียใจที่ได้ยินอย่างนั้น - ฉันรู้ว่าหัวใจนายแตกเป็นเสี่ยง

คนใจดีอย่างนายคงไม่ว่านะ ถ้าฉันจะนอนที่นี่ด้วยคน

เชิญเลย

ขอบใจ ซึ้งใจนายมากเลย

มีอะไรในนั้นอีกมั้ย

วงออร์เคสตร้า 10 ชิ้นรึไง

ฉันได้ยินข่าวว่า พวกญี่ปุ่นถอยทัพ

กลับไปถึงเซี่ยงไฮ้แล้ว แม้นายจะไปถึงชายแดนประเทศจีนได้

มันก็อาจจะยากสำหรับนาย ที่จะตามพวกเขาทัน

ฉันไม่สนใจแม้ว่าเขาจะถอยกลับ ไปจนถึงโตเกียวก็ตาม

นายควรสนใจนะ ถ้าต้องการจะกลับไปออสเตรีย