Demon Slayer: Kimetsu no Yaiba (鬼滅の刃)

ไปให้พ้น!

ยังไงก็ไม่มีวันยกกุญแจให้...

และไม่บอกวิธีใช้งานด้วย!

อะไรกันนะ...

หรือว่ามีเรื่องทะเลาะกัน

ทำไงดี แอบฟังเขามันไม่ดีเลย

แต่ถ้าทะเลาะกันหนักก็ต้องไปไกล่เกลี่ย...

หยุดนะ!

ทำอะไรเนี่ย ปล่อยมือนะ!

เสียงดังหนวกหูมาก

ใคร

ลงมือกับอีกฝ่ายที่เป็นเด็กเนี่ยนะ

ปล่อยมือ...

ไม่สะเทือนสักนิด...

ทั้งที่แขนเล็ก ร่างบอบบางกว่าเราอีก...

ปล่อยมือนายซะ

อ่อนแอมากเลย

ยังอุตส่าห์เข้าหน่วยพิฆาตได้นะ

หือ

กล่องใบนั้น รู้สึกแปลกประหลาดมาก

มีกลิ่นอายอสูรเหรอ

ใส่อะไรไว้

นั่นน่ะ...

อย่ามาจับ!

ท่องทะยานผ่านรัตติกาลอันมืดมิด

จะมุ่งไปสู่หนใด

มีเพียงแสงจันทร์ทอแสง

เป็นดั่งป้ายบอกทางเท่านั้น

แม้ไม่อาจสลัดความเจ็บปวดและความทุกข์ทรมานออกไป

ทว่าเปลวเพลิงที่โชติช่วงในดวงใจ จะไม่ยอมให้มันมอดดับลงไป

เพื่อใครสักคนพวกเราจึงต้อง

บรรลุเจตจำนงนี้ให้จงได้

ฉีกกระชากความมืดมิดอยู่ใต้ดวงตะวัน

ตราบจนวันที่แสงส่องสว่าง

เปลวเพลิงอันร้อนระอุ สุมทรวงจากหัวใจที่ได้ปลดปล่อย

พุ่งสูงขึ้นไปในบัดนี้ มุ่งไปสู่อีกฟากฝั่งของรุ่งสาง

จนกว่าจะได้มอบรักบนโลกที่มีเธออยู่อีกครา

จักประสานผูกพัน แม้ชีวิตข้า ต้องสิ้นสลาย

เรียงร้อยสายสัมพันธ์ นำพาปาฏิหาริย์ ให้เกิดขึ้นมา

โดนแย่งไป

เป็นอะไรไหม

ออกไป!

คงหน้ามืดแน่เลย อันตรายนะ

ไปให้พ้น!

จะไม่... จะไม่ยกกุญแจให้ใครทั้งนั้น

ต่อให้ทรมานก็ไม่ให้!

รอบต่อไปนี่ได้พังจริง ๆ แน่

เคยฝึกโดนทรมานเหรอ

ปกติผู้ใหญ่ยังทนกันแทบไม่ไหว นายไม่ไหวหรอก

คงเป็นเด็กที่ฉลาดน้อยเกินเยียวยาแล้ว

พังแล้วไง

ก็แค่สร้างใหม่

ระหว่างที่นายพล่ามยืดยาวเรื่องไร้สาระ

คิดว่ามีคนตายไปเท่าไหร่แล้ว

การขัดขวางเสาหลักก็เท่ากับทำแบบนั้น

เวลาของเสาหลักมีคุณค่าต่างกับพวกนายอย่างลิบลับ

หัดคิดซะหน่อยก็คงตระหนักได้

ว่าช่างตีดาบต่อสู้ไม่ได้ ช่วยชีวิตผู้คนไม่ได้

มีปัญญาทำได้แค่สร้างอาวุธ

เอ้า กุญแจล่ะ

สำเหนียกตัวเองและอย่าทำเกินหน้าที่

ไม่ใช่เด็กอมมือแล้ว

ทำอะไร

มันแบบว่า... มันแบบว่าคือ...

ขัดใจสุดยอด!

เรียกว่าอะไร ไมตรีจิตมั้งนะ...

ขาดไมตรีจิตอย่างรุนแรงเลยครับ!

จะบอกว่าแค่นี้โหดร้าย

นายนี่...

ถูกต้องครับ

ถึงสิ่งที่คุณพูดส่วนใหญ่มันถูกต้อง...

ถึงมันไม่ผิดก็ตามทีเถอะ...

แต่การตีดาบคืองานแสนสำคัญ ที่ขาดมันไปไม่ได้ครับ!

ต่างกับยอดนักดาบ พวกเขาคือยอดฝีมือที่มากด้วยเทคนิค

เพราะเอาเข้าจริง ถ้าเขาไม่มาตีดาบให้

เราก็ทำอะไรไม่ได้ใช่ไหมครับ

นักดาบและช่างตีดาบ เราต่างมีความจำเป็นต่อกันและกัน!

เราต่างคนต่างต้องสู้เหมือนกันครับ

พวกเราแค่สู้ในสถานที่และวันเวลาที่แตกต่าง...

ขอโทษที

พอดีไม่มีเวลามาอยู่ฟังเรื่องไร้สาระ... หรอกนะ

เอาไงดีล่ะ

ผมคนเดียวจะแบกลงไปข้างล่างไหวไหมนะ

ไม่ต้อง ข้าแบกเอง

อีกสักพักถ้ายังไม่ตื่น...

เปลือกตาปรือไปปรือมา เจ้านี่มันกำลังตื่น!

ไปแล้ว!

อ๊ะ อืม!

เป็นอะไรไหมครับ

ปุบปับลุกขึ้นมามันจะ...

คุณฮากาเนซึกะอยู่ไหม

เอ๊ะ

เมื่อกี้ อยู่แถวนี้ใช่ไหม

เปล่า ไม่อยู่หรอกครับ...

วีดวิ้ว!

งั้นเหรอ คิดไปเองสิเนี่ย...

เสาหลักคนนั้นล่ะ

พอให้กุญแจไป เขาก็ไปแล้วครับ

ให้ไปจนได้สินะ...

รู้สึกว่ามีแต่ต้องยกให้อย่างเดียว...

ไม่สิ...

ฉันก็พล่ามมากโดยไม่รู้ที่มาที่ไป

ไม่ครับ อะไรกัน...

ดีใจครับ

ที่ช่วยปกป้องคนไม่รู้จักหน้าแบบผม

ขอบคุณมากเลยครับ

ไม่ ๆ ช่วยอะไรไม่ได้เลย...

เมื่อกี้เหมือนมีสิ่งที่คล้ายคนยืนอยู่...

นั่นคือหุ่นกลคาราคุริครับ

หุ่นกลคาราคุริ

คนเมื่อกี้พาตัวไปแล้วครับ

หุ่นกลนั่น... ต้องใช้กุญแจในการทำให้ขยับครับ

เป็นหุ่นกลตัวสำคัญสินะ...

แต่ว่า ทำไมเสาหลักถึงอยากได้...

ตัวนั้นพิเศษครับ

หุ่นกลคาราคุริตัวนั้น...

มีพลังอยู่เหนือขอบเขตมนุษย์ เคลื่อนไหวได้ร้อยแปดกระบวนท่าครับ

สามารถใช้เพื่อฝึกซ้อมต่อสู้ได้ครับ

เพื่อการนั้น...

แต่ว่า นั่นน่ะไม่...

อะไรน่ะ!

บางทีคนเมื่อกี้คง...

ทางนี้ครับ!

ขนาดสู้กับเสาหลัก...

สุดยอด

นั่นคือหุ่นกลคาราคุริ สำหรับต่อสู้ที่บรรพบุรุษผมสร้าง

โยริอิจิรุ่นที่ 0 ครับ

ว่าแต่...

ทำไมมีตั้งหกข้าง

แขนเหรอครับ

อิงจากเรื่องเล่าของพ่อ คนที่เป็นต้นแบบให้หุ่นกลนั้น...

เหมือนเป็นนักดาบที่มีตัวตนอยู่จริงครับ

เห็นว่าถ้ามีไม่ถึงหกแขน จะจำลองท่วงท่านักดาบคนนั้นไม่ได้ครับ

ใบหน้านั้น...

เหมือนเคยเห็น แต่ก็ไม่รู้...

นักดาบคนนั้นคือใคร

เขาเคยทำอะไรอยู่ที่ไหน

เอ่อขอโทษด้วยครับ ผมก็รู้ไม่ละเอียด...

มันเป็นเรื่องสมัยเซ็นโกคุน่ะครับ

ซะ เซ็นโกคุ

ผ่านไปนานกว่า 300 ปีเลยเหรอ

ได้ยินว่าแบบนั้นครับ

นานแบบนั้นไม่พังก่อนเหรอ

หุ่นกลนั่นน่ะ...

ทำจากนวัตกรรมขั้นสุดยอด

พวกเราตอนนี้ก็ยังตามไม่ทันครับ

ถ้าพังขึ้นมา...

ก็ซ่อมไม่ได้

พ่อก็ตายกะทันหัน ไม่มีพี่น้อง...

ทั้งที่ผมต้องทำให้สำเร็จ...

แต่ไม่มีพรสวรรค์สร้างคาตานะหรือคาราคุริได้...

ที่แข็งขืนขนาดนั้น...

อย่างนี้เอง ๆ...

คนนั้นสุดยอดชะมัด

ทั้งที่อายุไล่เลี่ยกันกับเรา

แต่ความสามารถระดับเสาหลัก...

นั่นมันก็แน่สิ

เด็กคนนั้นเป็นทายาทของผู้ใช้ปราณตะวันไงล่ะ

เด็กคนนั้นคืออัจฉริยะ

ต่างกันกับพวกเธอแบบคนละโลก

อีกาของโทคิโทวคุงเหรอ

ปราณตะวันเนี่ย เป็นปราณแรกเริ่ม...

เด็กคนนั้นสุดยอดระดับนั้นเลยสินะ

แต่ไม่ใช่ปราณตะวันนี่นา ที่ใช้อยู่...

เงียบไปเลยนะ เดี๋ยวจิกเอาลูกตาออกมาซะเลย!

อ๊ะ นึกออกแล้ว!

ความฝัน

ฉันเห็นคนนั้นอยู่ในฝัน!

หา โง่หรือเปล่านายน่ะ!

เคยมาหมู่บ้านนี้ด้วยเหรอ

เพ้อเจ้อเหลือเชื่อ น่าขันชะมัด

รู้จักกับนักรบในสมัยเซ็นโกคุด้วยเหรอ

นายน่ะอายุเท่าไหร่

เฮอะ!

แบบว่าขอโทษ...

ฉันเนี่ย สมองเพี้ยนสินะ...

ไม่ครับ ๆ

นั่นน่ะ คือความทรงจำในพันธุกรรมมั้งครับ

ที่หมู่บ้านผมก็พูดถึงกันบ่อยครับ

สิ่งที่สืบทอดมา หาใช่เพียงรูปร่างหน้าตา

สิ่งมีชีวิต สืบทอดความทรงจำด้วยครับ

ความฝันที่คุณเห็น คือความทรงจำท่านบรรพบุรุษแน่เลยครับ!

เพ้อเจ้อทั้งนั้น เพ้อเจ้อทั้งนั้น!

ใจดีจังเนอะ

ขอบคุณนะ

เฮอะ

ฉันชื่อทันจิโร่ ชื่อนายล่ะ

ผมชื่อโคเท็ตสึ

อย่าไปสนอีกาตัวเมียปากเสียเลยครับ

เกราะมัน!

โคเท็ตสึคุง!

โคเท็ตสึคุง!

โคเท็ตสึคุง!

จะหาตัวละนะ...

ฉันจมูกดีมากนะ

ถึงสภาพตอนนี้ไม่ค่อยดีก็เถอะ

คิดว่าน่าจะทางนี้...

โคเท็ตสึคุง!

ปีนหนีสุดตัวเลยนะโคเท็ตสึคุง...

ถ้ามีเรื่องที่ฉันทำได้ก็จะช่วย