Godspeed (一路順風)

ฉันไม่รู้ว่าสถานการณ์ จะออกมาเป็นแบบนี้

จู่ๆ ฉันก็นึกขึ้นได้ ตอนที่วูมาส่งฉันที่สนามบินเมื่อเช้า

ลูกพี่ เดินทางปลอดภัยนะ

ติดตลอด

แต่บ้านเราก็ดีมัน 24 ชั่วโมงน่ะพี่

อาหารมีให้กิน 24 ชั่วโมง

แต่รถมันก็ติด 24 ชั่วโมง

ผมว่าไม่มีวันไหนที่มันไม่ติดหรอก

ผมว่าต้องไปตรวจแล้ว จะเป็นนิ่วแล้วมั้งเนี่ย

อยู่บนรถทั้งวันน่ะ

วูไม่มีเป็นอะไรใช่มั้ย

วูสบายดี

วันที่เขาส่งฉันที่สนามบิน เขาบอกให้ฉันเดินทางปลอดภัย

ฉันล่ะอึ้งเลย

ปกติเวลาเขามาส่งฉันที่สนามบิน

เขาจะถามว่า "พี่จะกลับเมื่อไหร่"

"เที่ยวบินกลับกี่โมง"

หลังจากเกิดเรื่องแบบนั้น นายไม่ได้เจอคนไทยพวกนั้นนานแค่ไหน

ตอนแรก พวกเขาพาฉันไปที่ใหม่

ที่ที่ฉันไม่เคยไปมาก่อน

ไม่นานฉันก็รู้สึกไม่ชอบมาพากล

แล้วทำไมนายไม่หนี

ฉันจะหนียังไง หนีไปไหนได้

แล้วยังไงต่อ

แล้วก็มีคนมาเพียบเลย

แล้วหลังจากนั้นล่ะ

หลังจากอะไร

ฉันจะถามว่า

นายกับเอ็ดเวิร์ด มือกรรไกรนั่น ได้ผูกมิตรกันมั้ย

จับมันลุกขึ้นมา

ทำไมถึงเละไม่เป็นท่าแบบนี้

สายของฉันในไทยเจอบัญหานิดหน่อย

พวกนั้นเลยเริ่มสงสัยฉัน

แต่แก๊งที่เขาทำงานด้วย ก็ขี้ระแวงพอกัน

ถ้าพวกเขาเริ่มไม่ไว้ใจเรา ปกติแล้วมันก็จะจบไม่สวย

วันนั้นนายก็แต่งตัวแบบนี้เหรอ

ใส่แว่นที่ดูงี่เง่าๆ อันนี้ด้วยมั้ย

มีอะไรจะพูดมั้ย

เราเป็นเพื่อนกัน

ผมเคารพคุณ

อย่าสงสัยผมเลย

ผมมาไกล

เพราะผมเคารพคุณมาก

แกกับฉันค้าขายกันมานานแค่ไหนแล้ว

ภาษาไทยแกยังห่วยเลย

แกบอกว่าแกเคารพฉันเหรอ

แต่แกออกเสียงคำว่าเคารพได้หยาบมาก

นี่แกจะด่าฉันรึยังไง

ผมเคารพคุณ

เอาของมา

จับ

จับสิ

ไอ้พวกคนไทยนั่น

ยิ่งพวกตัวปล่อยของเลยนะ

พวกนั้นชอบเอาเงินก้อนใหญ่ใส่ในหิน

บางครั้งผ่าหินออก

ก็เจอแต่หินก้อนเดียว

แต่ถ้าพวกมันผ่าหินแล้วข้างในมีหยก

แล้วถ้าเป็นหยกเนื้อดีนะ

แกก็เจอของดีเข้าจังๆ เลยล่ะ

ทำไมพวกนั้นให้แกจับหินนั่น

แล้วรู้มั้ยในนั้นมีอะไร

ผมไม่รู้

แกไม่ต้องรู้หรอก

บอกว่ามีหรือไม่มีเท่านั้นแหละ

ผมไม่รู้จะบอกคุณยังไง

เขาบอกว่าคนที่กำลังจะตาย

มักจะพูดถูกเสมอ

มี

มีครับ

นายเดาได้ยังไงว่ามีอะไรข้างใน

เขาจ่ายเงินกับไอ้หินนั่นไปเยอะมาก

ถ้าฉันบอกว่าไม่มี ไอ้หมอนั่นคงยิงฉันทิ้งตรงนั้น

ถ้าฉันบอกว่ามี

แบบนั้นฉันก็ยังพอมีโอกาส

แล้วสรุปมีอะไรข้างในมั้ย

มีของในนั้นจริงๆ

งั้นนายก็พูดได้สิ ว่าหินนั่นช่วยชีวิตนาย

จะพูดแบบนั้นก็ได้

เมื่อไหร่สินค้าจะพร้อมส่ง

อีกสองอาทิตย์

- ไอ้หนุ่มนั่นอีกแล้วเหรอ - ใช่

นายรู้จักเขาได้ยังไง

เขาสมัครมาทำงาน

แล้วนายเชื่อใจเขาเหรอ

- ใช้สัญชาตญาณเอา - สัญชาตญาณเนี่ยนะ

อาเหวิน

อาเหวินหายหัวไปไหน

เขาออกไปทำธุระครับ

ไม่เห็นหัวเลยทั้งวัน

ไอ้ขี้เหร่เอ๊ย

นายรู้มั้ย

ไม่กี่ปีที่ก่อนตอนที่มันมาแรกๆ ฉันคอยดูแลมัน

มันเหมือนหมานำทาง ที่แม้แค่คนตาบอดก็ไม่อยากแตะ

ฉันมารู้ทีหลัง ตอนที่มันเสพยา

มันนี่ยิ่งกว่าหมาพุดเดิ้ลอีก

กระโดดโลดเต้นไปทั่ว

หันหน้าเลิ่กลั่กอยู่นั่นแหละ

เหมือนกับมีใครจะมาฆ่ามันได้ทุกเมื่อ

บ้าชะมัด

นี่ แล้วนายเป็นอะไร

จ้องอยู่นั่นแหละ นายมองอะไรของนาย

มีผีรึยังไง

รู้มั้ยว่านายมีปัญหาแบบนี้ มานานแล้วนะ

ฉันเนี่ยนะมีปัญหา

แล้วเป็นอะไร

กลัวว่าถ้าแวะมาแล้วฉันจะหักหลังเหรอ

เปล่า

จ้องไม่เลิกเลยนะ พาฉันประสาทไปด้วย

นายนี่ป่วยนะ

เรารู้จักกันนานแค่ไหนแล้ว

สิบห้าปี

ทำไมใน 15 ปีมานี้ นายไม่เคยแกะพลาสติกหุ้มโซฟาเลย

จะอะไรกับโซฟาของฉันล่ะ

ก็ไม่อะไรหรอก แต่มันแปลกๆ

ฉันจะบอกให้นะ

ถ้าห่อไว้แบบนี้ มันก็จะยังใหม่เสมอ

ใหม่เหรอ

แต่มันเก่าจะแย่อยู่แล้ว

นายจะเก็บโซฟาใหม่ให้ใครใช้

เราซื้อโซฟามาใช้ ไม่ใช่ซื้อมาให้เก็บเหมือนของใหม่

นี่ไม่ใช่โซฟาคุณภาพดีด้วยซ้ำ

นายเคยเห็นโซฟาดีๆ ที่ห่อพลาสติกมั้ยล่ะ

อย่ามาตัดสินรสนิยมฉันสิ

นายกำลังดูถูกฉันนะ

นายน่ะ

ใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวทั้งวี่ทั้งวัน

แต่งตัวเหมือนพวกทำงานการกุศล

ต่อให้นายไม่ใส่เสื้อผ้า

แค่เพราะนายไม่ใส่มัน ไม่ได้แปลว่ามันจะใหม่ตลอดไปนี่

เสื้อผ้าฉันมันทำไม

ฉันแค่ชอบใส่แบบนี้

สไตล์ของนายนี่ไม่ธรรมดานะ

ใส่เสื้อกล้ามกับนาฬิกาเรือนทอง

แล้วนาฬิกา มันเกี่ยวอะไรกับเสื้อผ้าล่ะ

นี่ อย่าดูถูกนาฬิกาเรือนนี้นะ

นี่โรลส์จอร์แดนเชียวนะ

อะไรคือโรลส์จอร์แดน

ก็โรลส์รอยซ์กับไมเคิล จอร์แดน เป็นหุ้นส่วนร่วมกันไง

- พวกเขาเป็นหุ้นส่วนกันที่ไหน - ที่ไทเปไง

โรลส์รอยซ์กับไมเคิล จอร์แดน มันคนละโลกเลยนะ

พวกเขาจะมาเป็นหุ้นส่วนกันยังไง

เลิกติรสนิยมฉันซะที อย่ามาทำให้ฉันโมโหนะ

ฉันไม่ได้ตินาย

เรามีข้าวของเพื่อเอาไว้ใช้งาน ต่อให้มันเก่าหรือโทรมแค่ไหน

ท้ายที่สุด เราก็จะติดมันอยู่ดี

แต่นั่งบนโซฟาห่อพลาสติก

มันเกินไป

แล้วไง

นี่อยากช่วยฉันแกะใช่มั้ย

อยู่แล้ว อีกอย่างตอนนี้ฉันไม่มีอะไรทำด้วย

ก็ได้

ไอ้กางเกงนี่ก็เข้าวินจัง

หายใจไม่ออกเลยเนี่ย

แกะเลย

แกะต่อไป

เหลือเชื่อเลยมั้ยล่ะ สวยเหมือนใหม่

ฉันไม่อยากนั่งเลยนะเนี่ย

ไวเชียวนะนายเนี่ย

ฉันไม่ได้มามองหน้าหล่อๆ ของนายหรอก

ฉันมาบอกว่าลูกพี่นายเรียกหา

ข้างนอกนี่ลมแรง ขี้บุหรี่นายจะหมดไว

"เส้นทางชีวิต ลิขิตทางฝัน"

ทำอะไร

ทำอะไร เดี๋ยวเถอะ

ไอ้หมอนี่

ไอ้บ้านี่

อย่าหนีนะ

ไอ้ชั่วเอ๊ย อย่ามาทำเป็นวิ่งไวหน่อยเลย

นี่ นายโฆษณาให้คนส่งของเหรอ

ไปที่ 100 ถนนฮ่วยหยิน หลังสถานีรถไฟ

พอนายไปถึง อย่าขึ้นลิฟต์

ให้ขึ้นบันไดด้านข้าง

ขึ้นไปที่ชั้นเก้า

นายจะเห็นสิงโต

เปิดประตูแล้วเข้าไป

เดินต่อไปที่ห้อง 906

ฮัลโหล

เมื่อกี้นายล้มเหรอ

ฉันลืมบอกว่า มันมีขอบกั้นประตูตอนเดินเข้าไป

ไม่ต้องมองหาหรอก ไม่มีอะไรให้ดู

นายเคยทำงานอะไรมาก่อนมั้ย

ผมทำงานในร้านอะไหล่ยนต์

งานของเราก็ง่ายๆ

แค่ส่งของ ประมาณสองอาทิตย์ครั้ง

ไปคิดดูนะ

วางสายแล้วลงไปข้างล่าง

ใช้บันไดเหมือนเดิม

จะมีร้านก๋วยเตี๋ยว อยู่ข้างประตูทางเข้าชั้นล่าง

กินก๋วยเตี๋ยวที่ร้านชามนึง

ให้สั่งก๋วยเตี๋ยวหมูผักดอง

ชามใหญ่

เถ้าแก่ เอาก๋วยเตี๋ยวหมูผักดอง

ชามใหญ่เลย

อ่านไม่ออกรึไง

เราขายแค่ก๋วยเตี๋ยวเนื้อ

ก๋วยเตี๋ยวหมูผักดอง ชามใหญ่

ตอนตีสี่ ไปที่ซาวน่าฝั่งตะวันออก

ตอนนั้นจะมีลูกค้าไม่เยอะ

นายเข้าซาวน่าสักครึ่งชั่วโมง