200 บรรทัดแรก
ในฐานะผู้บัญชาการสูงสุด
ผมจึงตัดสินใจ เพื่อรักษาผลประโยชน์แห่งชาติที่สำคัญสูงสุด
ให้ส่งกองกำลังสหรัฐฯ 30,000 นาย ไปยังอัฟกานิสถาน
(เรนเจอร์)
สงครามที่เราสู้รบมาแปดปีถึงวันนี้
เราสูญเสียชีวิตและทรัพยากรจำนวนมาก
การตัดสินใจครั้งนี้ต้องใช้ทหารที่มากขึ้น
กองทหารซึ่งรวมถึงครอบครัว
ได้แบกรับภาระอันหนักหน่วงที่สุด
โจอี้ พอแล้ว!
น้ำเต็มแล้วนี่
(ปี 2010 เมืองวาโทมา รัฐวิสคอนซิน)
นี่เป็นรูปฐานในอัฟกานิสถานที่พ่ออยู่
นี่เป็นฐานแรกที่พ่อไปประจำการ
พ่อว่าเต็นท์พ่อยู่ตรงนี้
นี่พ่อกำลังทำความเคารพทหารระดับสูง
รถถังพ่ออยู่ตรงนั้น
นั่นก็พ่อ ตัวผมและโจอี้
ผมรู้ฮะ ลุงชอว์น แต่มันติดกันเลย
ผมเขียนอย่างงั้นไม่เป็น
ผมชื่อโจอี้
ผมอายุเจ็ดขวบครึ่ง
พี่ชายผมก็...
สิบสองขวบครึ่ง
- ชีต้า ผมจะเรียนเรื่องชีต้า - ดีนี่
มันเป็นสัตว์
พ่อผมอยู่ที่อัฟกานิสถาน เพื่อปกป้องประเทศของเรา
ลุงชอว์น ผมไม่กินหรอกนะ
พ่อบอกว่าถ้าไม่ไปรบตอนนี้
อีกหน่อยบ้านเราก็จะมีลูกปืนบินว่อนตอนกลางคืน
(ยินดีต้อนรับกลับบ้าน - ไบรอัน)
ลุงผมว่าจะรับเราไปอยู่ด้วย 14 เดือน
มันก็ลำบากที่ต้องย้ายบ้าน เพราะผมต้องไปหาเพื่อนใหม่
เด็กๆ จะไปพร้อมเรา เดี๋ยวไปเจอกันที่สนามบินเลย
แล้วก็...
ไอแซคอยู่นี่เอง เขาทำบางอย่างอยู่
ไอแซค พ่อเธอน่ะ
เขาอยู่ที่แอตแลนตา
หวัดดีฮะ พ่อ
ดีครับ
ครับ
พ่อผมจะกลับมาอยู่สองอาทิตย์ช่วงลาพัก
พอพ่อเดินผ่านเกตมา ผมจะรีบวิ่งไปหาพ่อเลย
โจอี้ เครื่องบินพ่อมาแล้ว เครื่องบินพ่ออยู่นั่น เห็นรึเปล่า
ใช่ ใช่แล้ว!
(ยินดีต้อนรับกลับบ้าน)
ลุงชอว์น ผมจะคอยดู เผื่อจะเห็นพ่อทางหน้าต่าง
อาจจะเห็น
คอยดูเผื่อจะเห็นพ่อทางหน้าต่าง
ผมจะคอยดูเผื่อ... ผมต้องโบกมือไว้ให้พ่อมองเห็น
พ่อลงมาคนแรกเลย เอาละ มาเร็ว!
ยกขึ้นหน่อยฮะ! จะได้ดูคึกคัก
(พ่อผมอยู่ในอัฟกานิสถาน)
มาเร็วสิ คุณทหาร
- ใช่เขาไหม - ไม่ใช่ พ่อไม่ล่ำขนาดนั้น
พ่อผม... ใช่ พ่อผมไม่ล่ำขนาดนั้น
- มาแล้วนั่น - ช่วยถือให้หน่อยครับ
เอ้า ไปเลย
พ่อรักลูกนะ
เป็นไง
เป็นไง
พ่อรักลูกทั้งคู่นะ
ดีใจไหมที่เจอพ่อ
- หือ - ครับ
ว่าไงนะ
- ดีใจฮะ - เยี่ยม
พ่อดูเหมือนเดิมเลยฮะ
พ่อก็หวังแบบนั้น
- ว้าว พ่อฮะ - พ่อไปแค่หกเดือนเองนี่
กล้ามพ่อแน่นจัง
แน่สิ พ่อออกกำลังหนักนี่!
- กล้ามแน่นจัง - กล้ามแข็งจังเลย
กล้ามพ่อแข็งจัง
ผมรักพ่อ
- ผมรักพ่อฮะ - คิดถึงลูกจัง
ผมก็คิดถึงพ่อฮะ
พ่อดีใจที่ได้กลับบ้าน ขอโทษด้วยนะ ถ้าพ่อตัวเหม็น
ไม่เป็นไรฮะ พ่อก็กลิ่นเหมือนทหารทั่วไป
อย่างที่ผมเรียนมา อย่างที่ผมชอบ
- อย่างที่ผมชอบ - แบบทหารทั่วไปเหรอ
หวัดดี ทุกคน
หวัดดี
ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะ
เด็กๆ เป็นไงบ้าง
ดีฮะ ผมกำลังร้องเพลงโปรด
โจโจ!
โจอี้!
ครับ
ไอแซค เหล็กจัดฟันลูกดูดีนี่
อะไรฮะ
เหล็กจัดฟันลูกดูดีนี่
ขอบคุณฮะ
ผมกลายเป็นคนฟันเหล็ก!
ถ้าลูกทำมันพังล่ะก็ เดือดร้อนแน่
ไม่พังหรอก
ตอนพ่อไปอยู่อัฟกานิสถาน
ผมรู้สึกเหมือนไหล่มันหนัก 25 ปอนด์เลย
แล้วพอพ่อกลับมาบ้าน
ผมก็รู้สึก... โล่งเลย
นี่ ลูกพ่นสเปรย์กันรึยัง
การทำหน้าที่รองผู้บังคับหมวด ง่ายกว่าเลี้ยงลูกชายสองคนเยอะเลย
ตอนผมหย่ากับภรรยา แม่พวกแกเป็นฝ่ายเลือกทางเดินอื่น
และศาลสั่งไม่ให้มีอำนาจปกครองลูกๆ
ผมจึงเป็นฝ่ายเลี้ยงดูพวกเขาเอง
เธอไม่ได้เจอหน้าลูกๆ มาเกือบสองปีครึ่งแล้ว
ปลากินเหยื่อแล้ว กัดไปครึ่งหนึ่ง
- เหรอฮะ - เห็นไหม
ดูสิ
ตัวไม่ใหญ่เท่าไหร่
ผมตั้งคำถามกับตัวเองทุกวัน ว่าที่ทำอยู่ถูกต้องสำหรับลูกๆ หรือไม่
ผมพยายามทำหน้าที่ ต่อประเทศชาติและไปออกรบ
ทำในสิ่งที่ลุงแซมขอให้ทำ
แต่แล้ว ทุกคนขอให้ลูกผมทำอะไรล่ะ
เอาละ
ไปได้แล้ว
กองทัพบกนั้นสุดยอดจริงๆ ผมก็ชอบที่พ่อเป็นทหาร
แต่ก็ทำใจลำบากแบบว่า
"ได้โปรด ขอให้พ่อ กลับมาอย่างปลอดภัย..."
ผมแค่เป็นห่วงพ่อ
ตอนผมโตขึ้น ก็ยังไม่รู้ว่าจะตามรอยเท้าพ่อรึเปล่า
(ผลงานภาพยนตร์สารคดีจาก NETFLIX)
(อาร์มี่ สตรอง)
แค่หกเดือน โอเคนะ
โอเค
คิดถึงตอนที่พ่อกลับมา
เราจะได้ทำอะไรสนุกๆ กันนะ
- ลูกต้องทำได้ โอเคนะ - ครับ
เดี๋ยวพอพ่อขึ้นเครื่อง
เดี๋ยวลูกก็หยุดร้องไห้เอง รู้ไหม
- จริงเหรอ - เชื่อสิ
เข้มแข็งนะ
ลูก รู้ใช่ไหมทำไมพ่อถึงทำแบบนี้
- พ่อต้องไปแล้ว คิดถึงลูกเสมอนะ - ผมรักพ่อ
ลูกกลับไปพร้อมปู่กับย่านะ
พ่อรักลูก
เข้มแข็งนะลูก
ผมรักพ่อ
(จังหวัดคุนดูซ อัฟกานิสถาน ปีที่เก้าของสงครามในอัฟกานิสถาน)
พ่อผมอยากให้ลูกคนหนึ่งได้เป็นทหาร
ผมเป็นคนสุดท้อง เลยเหมือนผมถูกกำหนดไว้แล้ว
ผมดีใจมากที่ได้ไปร่วมรบ
เพราะได้เป็นส่วนหนึ่งของสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่าตัวเอง
แต่ผมกลัวอะไรที่สุดรู้ไหม
ไอแซคว่าเพื่อนเขาที่โรงเรียนเล่าว่า พ่อเขาไปอิรักแล้วก็เปลี่ยนไป
ผมไม่อยากเป็นพ่อแบบนั้น
ผมอยากเป็นพ่อขี้เล่นคนเดิม รู้ไหมว่า...
เราเอาเงินประกันครึ่งหนึ่งคืนไม่ได้
เพราะเราเล่นยิงแอร์ซอฟท์กันรอบบ้าน
เปิดศึกแอร์ซอฟท์กันในบ้าน
ไม่ก็ศึกปืนฉีดน้ำจนชุ่มกำแพงไปหมด
ผมอยากเป็นพ่อแบบนั้น ยังอยากกลับมาบ้าน
เล่นสนุกกับลูกๆ และไม่ตะโกนโวยใส่ลูก นั่นแหละ
ผมเห็นตัวหนึ่ง บินไปหลังต้นไม้ตรงโน้น
บางทีผมต้องพยายามคิดถึงเรื่องอื่นแทน
เพราะถ้าคิดถึงพ่อแล้ว...
มันยากที่...
ขอโทษครับ
มันยากที่จะ
ที่จะทำใจให้เข้มแข็ง
ผมว่าโดนนะ!
เข้าเซฟเอาไว้
แจ๋ว!
เขาทำได้แล้ว เจ๋งเลย
พ่อผมเป็น พ่อเป็นคนที่ผม...
รักมากที่สุดในตอนนี้
พ่อว่าพ่อไม่เป็นไรหรอก ไม่ต้องห่วงพ่อ
"ห่วงตัวลูกเองก็พอ"
ผมห่วงพ่อ เวลากลางคืน
เพราะมันมืด และพวกนั้นอาจย่องมา
แล้วพวกเขาก็จะ...
ผมคิดถึงลูกๆ และผมก็รู้ว่าพวกแกคิดถึงผม
ไอแซคพูดกับผมตอนคุยโทรศัพท์ว่า
"พ่อ ผมเห็นดวงจันทร์ ดวงเดียวกับที่พ่อเห็นก่อนผมเก้าชั่วโมงด้วย"
และพูดอะไรอ่อนไหวทำนองนั้น
ครับ ผมคิดถึงเขา
ผมจำได้แค่ เสียงสาดกระสุน ไฟไหม้ เลื่อยยนต์
(ศูนย์การแพทย์กองทัพบก วอลเตอร์ รีด กรุงวอชิงตัน ดี.ซี.)
(โครงการนักรบที่บาดเจ็บ)
อาจเจ็บนิดหน่อยนะ
(บาดแผลทะลุขาท่อนล่างสองข้าง รัดทูนิเก้x2 เหนือเข่า)
เรากำลังเข้าโจมตีหมู่บ้านที่ตาลีบันยึดครอง
และตำรวจอัฟกานิสถานก็โดนจรวดอาร์พีจียิงใส่
อาการเขาร่อแร่
ผมไม่สนถ้ามีใครบอกว่า เขาไม่ใช่คนในกองทัพสหรัฐฯ
เขาอยู่ฝ่ายเรานี่
ผมเลยจะเข้าไปช่วย
ผมไม่ได้จะออกไปให้โดนยิง
ผมออกไปเพื่อช่วยเขา เอาตัวเขาออกจากที่นั่น
แต่ไม่ลงเอยอย่างที่คิด
หมอทหารช่วยชีวิตผมและตัวเขาด้วย
พอคุณยืนขึ้น...
- วูบ... - ทุกอย่างไหลไปที่หมุดและเข็มยึด
ใช่ นั่นจึงทำให้คุณหน้ามืด
เพราะหลอดเลือดที่รักษาระดับแรงดัน
ช่วยให้ความดันเลือดเป็นปกติ
และสูบฉีดเลือดอย่างที่ควรเป็นนั้น
มันไม่ทำงาน
สุดท้าย พวกหมอพยายามชี้แจงว่า
ถ้าไปถึงจุดที่ไม่สามารถรักษาขานี้ได้
หมอจะตัดขาทิ้ง
No comments yet. Be the first to leave one.