Born Free

VRIJ GEBOREN

Pati

Jij, monster.

Nuru, je mag de drankjes niet achterlaten waar Pati er aan kan.

Het spijt me heel erg, memsahib. Erg, Pati. - Nou, het is niet echt haar schuld.

Het is niet de bedoeling dat je verleiding op het pad van een alcoholist zet.

Ze is geen alco... Ze is een rock-hyrax.

Ja. En een schande voor haar soort.

We moeten voorzichtiger zijn. Ik weet zeker dat het niet goed is.

Ja, memsahib. Maar ze vindt het lekker.

Ik weet het. Waar heb ik mijn verf gelaten?

Hier, memsahib.

Bedankt, Nuru. Wil je Pati nemen?

Bedankt.

Nu niet meer drinken.

Ik ben Joy Adamson.

En al vele jaren staat mijn huis in de noordelijke provincie van Kenia...

waar mijn man, George, Senior Game Warden was.

Een van zijn taken was om te gaan met gevaarlijke dieren...

die een bedreiging vormden voor het menselijk leven of voor gewassen.

En we waren op safari in de Boran-regio...

waar een mensetende leeuw was gemeld.

Pas op!

O. Je was succesvol, niet?

Joy, heb je even tijd? - Ja, ik denk het. Wat is er?

Ik heb iets voor je.

O. Horen ze bij die twee daarboven? - Ja.

We moesten de moeder doden.

Het spijt me. Maar ze viel ons aan en we wisten niet waarom totdat het te laat was.

Arme kleine schatjes. Kom hier, lieverds. - Voorzichtig.

Een van hen gaf Sam een ​​eersteklas kras.

Slecht humeur.

Nou, jij ook niet als je honger hebt. Ik neem aan dat je ze geen eten gaf?

Nee, ik kan niet zeggen dat ik dat deed.

Je hebt voor mij geen leeuwenmelk ingepakt.

Je hebt het mij niet gevraagd.

Kom op, lieverds. Let niet op die bruut. We voeren je.

We maken je sterk en gezond.

Kom op.

Nou, dat was toch geen groot succes? - Maar waarom niet?

Ze hebben zeker twee dagen niet gegeten. Ze gaan gewoon dood.

Ja, dat weet ik. - De formule? Ze staat niet op punt.

We moeten het gewoon opnieuw proberen. - Juist.

Terug naar de tekentafel. Formule...

Dertien.

George, ik heb net nagedacht over de levertraan.

Denk je dat we er te veel in hebben gedaan?

Vierentwintig uur later...

weigerden ze nog steeds voedsel van welke aard dan ook.

Ze stierven voor onze ogen van de honger.

Formule 17.

Om heel eerlijk te zijn, begin ik te wensen dat ik ze niet had meegebracht.

Kom op, lieverd.

Daar.

Wat is er? Wat gaan we met je doen?

Waarom eet je niet?

Zie je niet, je gaat dood?

Kom op, schat. Er is een klein schatje.

O, mijn kleine schat. Daar.

Daar.

Een dutje doen en ze smeken om meer.

Ja. Dankzij Elsa.

Wie? Degene die als eerste de melk nam.

O ja. Ja. Maar waarom "Elsa"?

Ik weet het niet. Ik weet het, denk ik.

Ze doet me denken aan een klein meisje dat ik op school kende.

Ze was de kleinste van ons allemaal en ze was niet erg goed in spelen...

maar ze was erg slim en dapper en goed en ik mocht haar erg graag.

Haar naam was Elsa. - Eerlijk genoeg.

O, jij bent ook geweldig, schat. Jij hebt het tenslotte gedaan.

Zeker. Ze zeiden dat ik het niet kon, maar ik deed het.

Formule 17. Je bent een genie. Je zou het echt op de markt moeten brengen.

Nee. Zie je, het zou nooit werken zonder één speciaal ingrediënt. Dit.

Ik breng dat niet op de markt.

Zelfs als baby's hadden ze elk een ander karakter.

De grootste, we noemden haar "The Big One"...

was ijdel door haar grootte en kracht.

De op één na grootste, Lastika, was de clown van de drie.

Maar mijn favoriet was natuurlijk de kleinste. Elsa.

Een zwakke maat, maar de dapperste van allemaal.

Ze vond het heerlijk om te verkennen en te onderzoeken.

En haar nieuwsgierigheid was onbeperkt.

In de natuur zou ze de trots hebben weggegooid...

want de kleinste welp in een nest overleeft zelden.

Maar Elsa had geen minderwaardigheidscomplex.

Alle welpen waren van nature zindelijk...

en we zorgden er altijd voor dat de zandbakken buiten stonden.

Maar er waren natuurlijk ook een paar ongevallen in de beginperiode.

En toen deze gebeurden, waren zij het meest beschaamd.

Helaas voor Pati waren de welpen al snel te groot voor haar.

Toen ze drie maanden oud waren, waren hun tanden groot genoeg om vlees te eten.

En dit betekende al snel dat de arme kleine Elsa nooit haar deel kreeg.

Dus bewaarde ik de beste stukjes voor haar.

George zei dat hij ervan overtuigd was dat Elsa dacht dat ik haar moeder was.

Wat ze ook dacht, ze maakte me blij...

door me overal te volgen en me gezelschap te houden terwijl George weg was.

Toen ze ouder werden en meer speelruimte nodig hadden...

hebben we Nuru de leiding gegeven, en ze konden prachtig met elkaar overweg.

Elsa, wat doe je?

Ga weg! Ga weg! Gaan! Ga weg! Gaan!

Uit hun kooi stappen voor hun ochtendtraining was nooit een probleem.

Kom op, schatjes.

Maar ze naar bed brengen was een ander verhaal.

Terugkomen. Nuru, ren achter ze aan.

Kom terug, Big One. - Kom op, Big One.

Vooruit.

Kom op. Dat is het.

Kom op. Binnen.

En jij. Daar.

Uiteindelijk moesten we ze volledig uit het huis verbannen.

Om het goed te maken hebben we een oude band aan een boom gehangen.

En Elsa werd er vooral verliefd op.

Ze beginnen nu op leeuwen te lijken, niet?

Ja. En om zich ook als hen te gedragen.

Herinner ik me niet dat de vader een menseneter was?

Je gelooft toch niet dat mensenvlees eten een overgeërfde eigenschap is, of wel?

Ik denk niet dat iemand het echt weet.

Ik hoop dat jullie allebei klaar zijn voor de lunch, want ik ben het.

En hongerig genoeg om een ​​hyena te eten.

John vraagt ​​zich alleen af ​​of je welpen misschien ooit mensvlees eten.

O, je maakt natuurlijk een grapje?

Mijn leeuwen zijn perfecte engeltjes, en dat weet je.

Ja, maar het zullen spoedig zeer grote engelen zijn.

Wordt het niet eens tijd om ze naar een dierentuin te sturen?

Is dat een bevel, John?

Je bent lichtgeraakt vandaag. Gaf je hem die leeuwenmelk waar hij zo beroemd mee is?

Nee, het is natuurlijk geen bevel. Maar het is toch een goed idee?

Ja, natuurlijk heb je gelijk. We hebben ze al laten regelen door Diergaarde Blijdorp.

We zijn er niet extatisch over. Waarom? Het is een uitstekende dierentuin.

George bedoelt dat we ze zullen missen.

Ik weet dat ik het moeilijk krijg. Zeker voor een van hen.

Natuurlijk doe je dat. Ze zijn op deze leeftijd absoluut beminnelijk. Het is...

Het is mijn schuld. - Ik vergat de poorten te sluiten.

De hemel helpt het huis.

John, wees een schat en zoek Elsa, wil je?

Doe voorzichtig. Ze is niet erg sterk. - Ik ook niet.

Nee, je begrijpt het niet. Ik bedoel, ze is delicaat.

Ik ook. Laat George haar halen.

Vraag je je af of je haar in de gaten wilt houden? We komen zo terug.

Oké, mijn tere, hier kom ik.

Joy, wil je Elsa gaan halen?

Ja. Ik hoop dat John haar niet bang maakt. Gedraag je. Rustig.

Elsa, jij stout meisje. Begrijp je het niet? Hij is de baas.

Het spijt me, John. Je moet haar bang hebben gemaakt.

Kom op. - Kom op lieverd.

Je mag niet bang zijn voor John. Hij houdt van leeuwen.

Al te snel kregen we bericht van de Rotterdam Z00...

dat het klaar was om de welpen te ontvangen.

We hebben de truck opgevuld en bedraad.

En elke dag namen we ze mee voor een lange rit...

om hen voor te bereiden op de reis van 180 mijl naar het vliegveld van Nairobi.

Ik zou Pati tijdens deze ritten achterlaten.

Ze werd nu oud en ik hield haar zo stil mogelijk.

Zorg voor Pati voor mij, Nuru. - Ja, memsahib.

Oké, schat? - Ja prima.

Memsahib, Pati. - Wat is er gebeurd?

Ze is erg ziek. Ik denk aan hitte. Ik denk dat ze doodgaat.

Ze is dood.

Toen de dag dat ik bang was geweest, kwam...

ging ik een laatste wandeling maken met Elsa.

Elsa?

Elsa?

Elsa? Elsa!

O, daar ben je.

Kom op. Kom naar beneden.

Op deze manier. Kom op.

Elsa, nee.

Ga alsjeblieft weg.

Bedankt, lieverd. Dat is een braaf meisje.

Als het een troost is, voel ik me er net zo rot bij als jij.

George, ik denk dat ik je moet vertellen dat zojuist Elsa...

En zij dan? - O, niks.

Kom op, liefje. Kom op.

Alsjeblieft. Leuk en gemakkelijk.

Ik veronderstel dat we ze wel moeten opsturen.

Allemaal? - Ja. Zelfs Elsa.

Zelfs als ik zeg dat ze me er zojuist van weerhield op een grote cobra te lopen...

en dat ze wist wat ze deed?

Het spijt me. Dat was niet eerlijk.

Laten we de show onderweg maken, zoals ze zeggen.

Vind je het erg als ik boodschappen doe? - Nee. Goed idee.

Kun je het aan? - Ja, ik denk van wel.

Veel plezier. Ik zie je buiten in Ahamed.

Hoe kom je daar? - In een taxi.

Ik weet dat het gek is. Ik weet dat ze geen mens is.

Ik weet dat ze maar een leeuw is, maar ik wou dat ik me niet meer zo ellendig voelde.

Zal wel. - Nee. Ik ben maar een idioot.

Ik ga haar vreselijk missen. - Dat doe je niet, weet je.

O, Elsa.

Lieverd. Elsa. Elsa.

O, lieverd, dank je.

Hartelijk dank.

Hallo George. - Hallo John.

Goedemiddag, Bwana Kendall.

Waar is Elsa? - Elsa is hier vandaag niet.

O. Goed.

Hoe is het met Bwana George? - Veel beter nu. Maar die malaria is erg.

Maar goed dat Bwana George een sterk medicijn heeft.

Nou, je ziet er niet slecht uit.

Ik bokste zes rondes met Nuru voor het ontbijt en kreeg een gelijkspel.