The Devils

"ΑΥΤΗ Η ΤΑΙΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΒΑΣΙΣΜΕΝΗ ΣΕ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΓΕΓΟΝΟΣ:

ΟΙ ΚΕΝΤΡΙΚΟΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ ΕΖΗΣΑΝ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ...

ΚΑΙ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΠΟΥ ΠΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΕΥΕΤΑΙ ΣΥΝΕΒΗΣΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ."

Η αυτού μεγαλειότης του θριάμβευσε ξανά.

Χλωμιάζω μπροστά στη λαμπρότητα του Μεγαλειότατου.

Δεν ήξερα ότι την ενδιέφερε η θρησκεία.

Αναρωτιέμαι ποιον θα ευνοήσει σήμερα ο Μεγαλειότατος.

Τι θεία γενναιοδωρία.

-Δεν την έχω ξαναδεί στην αυλή. -Τι κάνουν ορισμένοι άνθρωποι;

Πράγματι. Μια επαρχιώτισσα σκύλα.

Κι άλλο! Κι άλλο! Κι άλλο!

Πολύ πρωτότυπη ιδέα, Μεγαλειότατε,

η γέννηση της Αφροδίτης.

Προσεύχομαι να μπορέσω να σταθώ δίπλα σας στη γέννηση μιας νέας Γαλλίας...

στην οποία εκκλησία και κράτος θα είναι ένα.

Αμήν.

"ΟΙ ΔΑΙΜΟΝΙΣΜΕΝΕΣ"

Και είθε ο Διαμαρτυρόμενος να εκδιωχθεί από τη χώρα.

Ελάτε, μπάσταρδοι Προτεστάντες!

Ελάτε, κουνηθείτε!

Βάλτε όλη σας τη δύναμη!

Κουνηθείτε!

Κουνηθείτε!

Συνεχίστε! Ελάτε, κουνηθείτε!

Δε θα σας το ξαναπώ.

Τραβήξτε, διαμαρτυρόμενα γουρούνια, τραβήξτε!

Σπρώξτε!

Οι θρησκευτικοί πόλεμοι...

έχουν λήξει.

Ο Καθολικός δεν πολεμάει άλλο...

με τον Προτεστάντη.

Επιβιώσαμε.

Και οφείλουμε την επιβίωσή μας...

στη σοφία και στην ανθρωπιά...

ενός άνδρα,

του Ζορζ Ντε Σαιν-Μαρτ,

κυβερνήτη του Λουντέν.

Γιατί ήταν εκείνος που υπερίσχυσε όλων των πίστεων...

για να διατηρηθεί η ειρήνη.

Και μ' αυτόν τον τρόπο έσωσε την πόλη μας από την τάση αυτοκαταστροφής.

Άλλες πόλεις ήταν λιγότερο τυχερές.

Και τώρα ο φίλος μας σκοτώθηκε από τον λοιμό.

Πολίτες του Λουντέν,

όσο βλέπετε τα τείχη της πόλης μας...

να στέκονται ψηλά κι αγέρωχα,

όποια κι αν είναι η πίστη σας,

σίγουρα θα πρέπει να νιώθετε την ανάγκη...

να χτίσετε έναν ναό στην καρδιά σας...

καθ' ομοίωσιν Εκείνου που σας τα διαφύλαξε.

-Αμήν. -Αμήν.

-Βιάσου, είναι η σειρά μου τώρα! -Δεν είναι, δεν έχω δει τίποτα ακόμα.

Αν δε βιαστούν, θα φύγει!

Είναι τόσο όμορφος όσο λένε;

Δεν μπορώ να δω...

Ναι! Μπορώ να δω την ακολουθία. Ανεβαίνει τις σκάλες!

Αλλά δεν μπορώ ακόμα να καταλάβω αν είναι όμορφος.

Ναι! Μπορώ να τον δω!

Είναι ο ωραιότερος άνδρας του κόσμου!

Αδελφή Αγνή! Αδελφή Αγνή!

Αδελφή Αγνή! Αδελφή Αγνή! Αδελφή Αγνή!

Γιατί σταματήσατε την προσευχή;

Κοιτούσαν τον πατέρα Γκραντιέ.

Θέλαμε να δούμε την νεκρώσιμη ακολουθία...

του κυρίου Σαιν-Μαρτ, Ηγουμένη.

Ο Σατανάς παραμονεύει να μας αποπλανήσει με σαρκικές απολαύσεις.

Οι προσευχές σας για τον Σαιν-Μαρτ θα είναι οι πιο ένθερμες...

επειδή δεν είδατε την κηδεία του.

Αυτό είναι το σθένος του κανόνα του εγκλεισμού.

Ναι, το ξέρω Ηγουμένη, αλλά επρόκειτο για επίσημη τελετή...

στην οποία ο Καρδινάλιος θα μας επέτρεπε να παραβρεθούμε.

Η δύναμη του θείου σου του Καρδιναλίου, δεν τίθεται σε αμφισβήτηση, αδελφή Αγνή.

Δεν είσαι ικανοποιημένη με την στοχαστική ζωή.

Θα έπρεπε να είχες ταχθεί με τις αδελφές του τάγματος των Κλαρισσών...

που φροντίζουν τα θύματα του λοιμού,

τρίβοντας τις πληγείσες από παράσιτα τρώγλες τους.

-Μα Μητέρα, αγαπώ το τάγμα μας. -Τότε πρέπει να τα συνδυάσεις και τα δυο,

να πέσεις στα γόνατα για να τρίψεις το μοναστήρι από πάνω μέχρι κάτω...

και παράλληλα να προσευχηθείς για την ψυχή των νεκρών.

Το απόγευμα κάθε Τρίτης μοιράζεται το κρεβάτι του...

με τη χήρα του ράφτη και μετά πηγαίνει για εξομολόγηση.

Αυτό το αποκαλώ υποκρισία.

Αυτό δεν είναι χειρότερο από εκείνο που κάνει με όσες μετανοούν...

με όσες είναι όμορφες τέλος πάντων.

Το κάνουν εκεί, στο σκευοφυλάκιο, σχεδόν μπροστά από...

τη Θεία Μετάληψη.

Ο Γκραντιέ θα μπορούσε να με πάρει οπουδήποτε, ακόμα και μες το ιερό.

-Σιωπή! Αυτό είναι βλασφημία! -Κοίτα! Εκεί είναι!

Ορίστε ένας άνδρας για τον οποίον αξίζει να πας στην κόλαση, έτσι;

Μη με κοιτάτε! Μη με κοιτάτε! Μη με κοιτάτε!

Είμαι όμορφή! Είμαι όμορφη!

Εξαφάνισε την καμπούρα μου.

Εξαφάνισε την καμπούρα μου.

Εξαφάνισε την καμπούρα μου.

Χριστέ μου, ας βρω τρόπο να σε πλησιάσω.

Πάρε με στα ιερά σου μπράτσα.

Άσε το αίμα μας, να κυλίσει ανάμεσά μας και να μας ενώσει.

Γκραντιέ.

Γκραντιέ.

Μετάφρασέ το γραμμή-γραμμή.

''Η ηδονή στη λαγνεία είναι βρωμερή, σύντομη και αρρωστημένη''.

Κόπωση.

''Κι η κόπωση προέρχεται απ' τον πόθο.''

Συνέχισε.

Ω! Δε μου αρέσει! Το μισώ.

Ο πατέρας σου σε στέλνει εδώ για μαθήματα λατινικών...

και δεν πρέπει να τον εξαπατάμε.

''Αλλά σε τούτη την αιώνια σχόλη,

''ξάπλωσε και ηρέμησε.

''Χωρίς κόπωση και χωρίς ντροπή.

''Τώρα και παντοτινά, θα γίνουν τα πάντα ηδονή.

''Ατελείωτη.

''Μια αιώνια αρχή.''

Γιατί κλαις;

Είμαι έγκυος.

Κι έτσι τελείωσε.

Πρέπει να μάθεις να κουβαλάς το σταυρό σου με χριστιανικό σθένος, παιδί μου.

Φοβάμαι.

Ναι, βέβαια.

Πώς μπορώ να αποκτήσω το παιδί;

Είμαι πολύ φοβισμένη!

Και ήσουν τόσο γενναία στον έρωτα, έτσι δεν είναι, Φιλίπ;

Όλες εκείνες τις καλοκαιρινές νύχτες,

ήμασταν τόσο ατρόμητοι κάθε φορά που κουλουριαζόμασταν μαζί.

Θυμάσαι;

Γελούσαμε ενώ προκαλούσαμε το θηρίο.

-Και τώρα, μας καταβρόχθισε. -Βοήθησέ με.

Θα έπρεπε να είμαστε σωτήριοι ο ένας για τον άλλον.

-Το πίστευα άραγε πραγματικά; -Σ' αγαπώ.

Ναι, το πίστευα.

Θυμάμαι ότι σε άφησα μια μέρα, που ήσουν ασυνήθιστα επιδέξια.

Κι εγώ ήμουν γεμάτος άσεμνη αυτοπεποίθηση που πηγάζει από το τέλειο ζευγάρωμα.

Ενώ έφευγα, σκεφτόμουν...

Ειλικρινά, σκεφτόμουν, ότι το σώμα υπερβαίνει το σκοπό του.

Μπορεί να γίνει αντικείμενο τέτοιας αγνότητας...

που θα μπορούσε να λατρεύεται πέρα από τα όρια της φαντασίας.

Τα πάντα επιτρέπονται. Όλα είναι εντάξει.

Και μια τέτοια τελειότητα βοηθάει κάποιον να καταλάβει...

αυτή τη φρικτή κατάσταση της ύπαρξης.

Αλλά για τι πρόκειται;

Για ένα αυγό.

Αντικείμενο μοναξιάς, κόπωσης...

και ασθένειας.

Πού βρίσκεται η αγάπη;

Όντως πού;

Πήγαινε στον πατέρα σου.

Πες του την αλήθεια.

Άστον να σου βρει κάποιον καλόν άνδρα.

Υπάρχουν.

Βοήθησέ με.

Πώς θα μπορώ να σε βοηθήσω;

Κράτα το χέρι μου.

Είναι σαν να αγγίζεις νεκρό, έτσι δεν είναι;

Αντίο, Φιλίπ.

Να μην αργήσεις.

-Σήκωσε τον απ' την άκρη. -Τρέχουν ζουμιά.

Μην τολμήσεις.

Αφήστε έξω τους νεκρούς σας!

Είναι όλοι νεκροί! Όλοι πεθαίνουν!

Πάτερ! Πάτερ, σας παρακαλώ ελάτε γρήγορα.

Ο φαρμακοποιός και ο χειρουργός, είναι άχρηστοι. Η μητέρα πεθαίνει!

Ένα λεπτό στρώμα γύρης, το πιο αρωματικό βάλσαμο της φύσης,

γύρη από ευκάλυπτο.

Από το ελληνικό καλυπτός, λουλούδι που προστατεύεται από καπάκι.

Παγίδα για την ηρωική σφήκα.

Υμενόπτερος θεραπευτής.

Δηλητήριο για να εξορκιστεί το δηλητήριο.

Θα σκοτώσει ή θα θεραπεύσει.

Χθες της δώσαμε σκόνη από ιξό και νερό αγριοκέρασου.

Είναι αναγνωρισμένη θεραπεία! Κανείς δεν παραπονιέται ποτέ!

Βδέλλες! Οχιές!

Ποτό από βότανα και παπαρούνες και τώρα τι άλλο;

Σφήκες!

Μητέρα, σε παρακαλώ!

Τι νέα παράνοια είναι αυτή;

-Ένας κροκόδειλος; -Σαν μαθήτριες που προχωρούν δυο δυο.

Είναι πιθηκοειδές ερπετό, βοηθάει την κυκλοφορία του αίματος.

Όχι, ο κροκόδειλος!

Στρέψε το πρόσωπό σου προς το Θεό, κόρη μου. Χαίρε, χαίρε.

Βρίσκεσαι στο κατώφλι της αιώνιας ζωής. Σε φθονώ.

Αφήστε έξω τους νεκρούς σας!

-Αφήστε έξω τους νεκρούς σας! -Αφήστε έξω τους νεκρούς σας!

-Αφήστε έξω τους νεκρούς σας! -Αφήστε έξω τους νεκρούς σας!

Ας προσευχηθούμε μαζί για εκείνην.

Παραδίδουμε σε Σένα, Κύριε, την ψυχή της υπηρέτριάς Σου, μαντάμ...

Ντε Μπρου.

Ντε Μπρου.

Ντε Μπρου.

Και παρόλο που είναι νεκρή για τούτον τον κόσμο,

για σένα θα παραμείνει ζωντανή.

Και τα αμαρτήματα που έκανε σε τούτη τη ζωή...

λόγω ανθρώπινης αδυναμίας...

με την καλοσύνη σου...

να τα συγχωρήσεις.

-Αμήν. -Αμήν.

Πού είσαι;

Κρύβεσαι ανάμεσα στα πτώματα, έτσι;

Βγες έξω, δειλέ! Δε θα σε σώσει ο νεκρός.

-Πού είναι; -Ποιος;

Ο ιερέας! Εκείνος ο βεβηλωτής της αρετής, ο Γκραντιέ.

Καμιά γυναίκα σε ολόκληρη την πόλη δεν είναι ασφαλής...