200 บรรทัดแรก
เคท หมอโพลินละ
ห้องดับจิต
หมอโพลินคะ
คุณเพทราคิสจะเข้าห้องผ่าตัดแล้ว
- เตรียมเขาพร้อมหรือยัง - ยังเลยคะ
เปิด
โทรหาหมอเชอร์แมนหรือยัง
- หมอกำลังเดินทางคะ _ เยี่ยม
รอด้วย
แข่งกันนะ
มาที่นี่บ่อยไหมครับ
- ฉันจะตายไหม หมอ - ไม่หรอกครับ
ไม่มีใครจะตายครับ คุณเพทราคิส
ผมจะกวาดขนมหวานออกมา จากเส้นเลือดในหัวใจคุณให้หมด
ยิ่งดึกยิ่งดี มือผมขึ้น
วางยาสลบได้
- มีดเล็ก - คีม
ฟองน้ำ
นี่แครอล เมื่อคืนไปเที่ยว กับหนุ่มขนดกมาเป็นไงบ้าง
เขาเลี้ยงหนัง ฉันเลยต้องเลี้ยงมื้อเย็น
ผมว่าคนนี้ไม่เข้าท่า
ช่วยผมดึงตรงนี้หน่อย
ช่วยดึงที
แหม ผมทำไม่..
คนไข้เสียเลือดมาก ขอคีม
นึกแล้วว่าต้องเป็นแบบนั้น เย็บ
เลือดยังไม่หยุด
มีปู่เป็นช่างตัดเสื้อแท้ๆ
เบอร์หกอาจจะได้ผล
ถ้าใช้มันได้ ผมก็ใช้ไปแล้ว
คีม
จังหวะหัวจตนผิดปกติ กลามนือกระตุก
จังหวะหัวใจเต้นปกตินี่คะ หมอ
อึดอัดในทรวงอก
- หายใจไม่สะดวก คีม - การหายใจก็ปกติค่ะ หมอ
โอย เจ็บจัง
แอ็บบี้ คนไข้สลบอยู่
ผมเกือบหยุดเลือดได้แล้ว คีม
- แขนซ้ายหมดความรู้สึก - อะไรนะคะ
แครอล อย่ามัวแต่งงสิ ส่งคีมอีกอันมาให้ผมหน่อย
เลือดหยุดแล้ว
หมอเชอร์แมน ช่วยกรุณาด้วย
- แอ๊บบี้ เป็นอะไรไป - ผมกำลังหัวใจวาย
หมอโพลิน
ขอเตียงเข็น
- แล้วก็พาผมไปที่ห้องไอซียูด่วน - ขอผ้าห่มกับหมอนหน่อย
ผมจะต้องใช้ออกซิเจน 4 ลิตร
คนไข้เป็นไงบ้าง เสียลือดไปเยอะขนาดนั้น
- ทางนี้หายห่วง - วัดชีพจรผมที
- 98 และไม่สม่ำเสมอนิดหน่อย - ไม่แย่เท่าไหร่ แอ็บบี้
ไม่แย่ถ้าผมเป็นเป็ด สกอตตี้ ให้น้ำเกลือผมที
เอาด้านละคนเลยนะ
ว่าไง หนุ่ม
หนึ่ง สอง สาม
ผมจะซื้อของขวัญให้ทุกคนเลย
อย่าฝืนเลย แอ็บบี้
ผมกลัวหลับ
เดี๋ยวก็เจอค้อนหรอก
พ่อ ผมกลัวหลับ
ทำไมถึงกลัวหลับ
- ก็ถ้าผมหลับไม่ตื่นล่ะ - งั้นพ่อก็จะได้กินมื้อเช้าของลูกแทน
พ่อครับ อ่านหนังสือความฝันให้ฟังหน่อย
ไม่เอา เมื่อไหร่อ่านเองได้ ค่อยไปอ่านหนังสือความฝัน
แต่นั่นเรื่องโปรดผมนะ
ก็ได้ แต่รู้ไว้นะว่า มันไม่ใช่เรื่องโปรดของพ่อ
เอาละ หนังสือความฝัน
ฝันหวานให้นิ้วของฉัน ฝันหวานให้หัวเข่า
ฝันหวานให้สะดือแบและสะดือจุ่น
ฝันหวานให้แก่กับหนูเล็ก กับหนูเล็กทุกตัว และให้กับหนูใหญ่ด้วย
อย่างของสาวเสิร์ฟที่สนามโบลว์ลิ่ง
- เรื่องมันไม่ได้เป็นอย่างงั้นซะหน่อย - นี่มันเรื่องของเด็ก
อยากจะฟังอะไรที่มีแก่นสารไหม
- อินเฮริท เดอะ วินด์ นี่สิ - ไม่เอา เรื่องนี่อีกแล้ว
มันเป็นความรู้สึกที่อ้างว้างที่สุดในโลก
ที่ต้องพบว่าตนเองยืนอยู่คนดียว ในขณะที่ทุกคนนั่งลง
ที่ต้องถูกทุกคนจ้องมอง แล้วพูดว่า เขาเป็นอะไรของขา
เยี่ยมเลยครับ พ่อ
พอล มิวนิพูดเชียวนะ ไอ้หนู
ฉันรู้ว่ามันรู้สึกยังไง
ที่ต้องเดินบนถนนที่เปล่าเปลี่ยว
ที่ต้องฟังเสียงย่างก้าวของตัวเอง
หน้าต่างปิด ผ้าม่านรูด ประตูปิดใส่เรา
ผมจะหลับแล้ว พ่อ จริงๆ นะ
และเราไม่รู้ว่ากำลังเดินไปสู่บางอย่าง
หรือเดินหนีจากบางอย่าง
แต่มันสำคัญมากที่เขาต้อง ไม่ขาดการฝึกกายภาพบำบัด
มันสำคัญมาก
เธอต้องไปทำกายภาพบำบัด อาทิตย์ละ 2 ครั้ง เข้าใจไหม
ขอบคุณมาก สวัสดีค่ะ
บ๊ายบายจ้ะ มาทิลด้า
ฉันทำเอกสารออกให้คุณแล้ว เป็นไงบ้างคะ
แอ็บบี้
- ผมได้ยินแล้ว - ตลกมาก ตลกดี พ่อจอมตลก
- ไปจากที่นี่กันเถอะ - คุณทำอะไรของคุณน่ะ
ดีใจจากที่ได้ออกจากโรงพยาบาล ที่นั่นทำให้ผมฝันแปลก
- ก็น่าอยู่หรอกค่ะ ไปแท็กซี่นะคะ - ไม่เอา ผมอยากเดินมากกว่า
คุณจะต้องชอบแน่
ผมจะซบคุณ แล้วคุณก็ซบผม
- แบบนี้ดีไหม - เยี่ยมเลยค่ะ
เหมือนแฝดสยามเดินกลับบ้านด้วยกัน
- ผมต้องกินเพรทเซิ่ลให้ได้ - มีเกลือนะ
ขอบคุณครับ
เกลือไป
- ผมไม่พร้อมจะเจอรื่องแบบนี้้เลย - ใครพร้อมบ้างคะ
ผมเป็นหมอผ่าตัดหัวใจ้ชียวนะ ผมน่าจะดูอาการออก
พวกอินเดียนแดงยังเตือนทหารอมริกัน เลยว่า อย่ามาวันนี้ พวกเราหงุดหงิด
ฟังนะ คุณมีอาการเตือนตั้งหลายอย่าง บ้าทำแต่งาน นอนก็ไม่นอน
คุณมัวแต่ยุ่งกับการเป็นหมอ จนเกือบทำคนไข้ตาย
รู้ไหมว่าคุณโชคดีแค่ไหน ที่คนไข้ไม่ได้เป็นอะไรสาหัสกว่านั่น
ทำไมคุณถึงพูดตรงๆ กับผมไม่ได้
คุณโกรธอะไรผมหนักหนา
ฉันไม่อยากเสียคุณไป
คุณน่ารักจัง
มือมันมากเลย หมอ
รู้ไหม ผมยังใส่ชุดนั้นอยู่เลย ดูผมสิ
สุดยอด
ผมไม่เคยรับบอลได้เลย ก็เอาหน้ารับมันบยากนี่นา
ยี่ห้อของลูกบอล ปั๊มติดหน้าผากผมจนถึง 6 ขวบ
พระเจ้า
ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าทำไมคุณ ชอบล็อคประตู ใครเป็นคนถ่ายคะ
- พ่อผมเอง - ดูหมือนแม่คุณก็ไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่
-พวกเขาเลิกกันตอนคุณอายุเท่าไหร่ - เจ็ดขวบ
ของเล่นชิ้นโปรดของผม คือ กระเป๋าเดินทาง
ของฉันคือหูฟังหมอของพ่อ พูดแล้วนึกขึ้นได้
ยังเต้นอยู่นี่นา
ผมมรู้เลยว่าอันนี้ก็รวมอยู่ด้วย
นี่อะไรคะ
งานแสดงดนตรีที่โรงรียน คุณไม่อยากดูอันนี่หรอก
- อย่าเลย - อย่า เดี๋ยว แอ็บบี้อย่า
- คุณใส่ทักซิโด้ด้วยหรอ - ใช่
อย่างกับพนักงานต้อนรับ ตัวจิ๋วที่สุดในโลกเลย
พ่อบังคับให้ผมใส่ พ่ออยากให้ผม เป็นหัวหน้าวงหมือนแฮร์รี่ เจมส์
- ฉันอยากให้คุณเล่นให้ฟังจัง - ผมเล่นไม่เป็น
และนั่นคืออีกเหตุผลนึง
คุณจะดื่มชาไหม
รู้ไหมว่าคุณไม่เคยพูดถึงพ่อเลย เขาตายเมื่อไหร่คะ
เขายังไม่ตาย
ว่าไงนะ เขายังอยู่เหรอ
พ่อคุณยังอยู่เหรอ
ใช่ ช่วงนี้ผมไม่ได้ติดต่อเขา แต่เท่าที่รู้ยังอยู่ เขายังไม่ตาย แล้วไง
- แล้วไงรึ คุณบอกฉันว่าเขาตายแล้ว - ผมจะบอกคุณแบบนั้นไปทำไม
ไม่เอาน่า แอ็บบี้ ทุกครั้งที่ฉันถามเรื่องเขา
คุณก็ยักไหล่
- ฉันเลยเดาเอา - คุณใส่ใจกับการยักไหล่ของผมมากไป
- ไม่เอาน่า จริงนะ เขายังอยู่ - แล้วเขาอยู่ที่ไหน
- เขาอยู่ที่ลอสแองเจลิส - เขาเป็นอะไร
เป็นตัวขายหน้ามืออาชีพ
- แล้วทำไมคุณไม่เคยพูดถึงเขาเลย - ก็ไม่มีอะไรจะพูดนี่
สวัสดี ขอต้อนรับกลับบ้านลิซ่า เต่าหดเข้ากระดองอีกแล้ว
บางเรื่องก็เป็นเรื่องส่วนตัว
ส่วนตัวหรอ เดี๋ยวนะ 3 ปี ที่ฉันเดาไปเองว่าพ่อคุณตายแล้ว
ตอนนี้ฉันเพิ่งได้รู้ว่าเขายังมีชีวิตอยู่ แล้วนี่ไม่ส่วนตัวหรือไง
แอ็บบี้ คุณกำลังทำไห้ฉันกลัว
คุณยังไม่ได้บอกอะไรฉันอีกบ้าง
- ผมเป็นกระเทยวันเสาร์อาทิตย์ - อันนั้น้รูแล้ว
ฉันถามจริง ตอบมาสิ
เอาไว้วันหลังได้ไหม หัวใจผมเพิ่งไปเต้นมาราธอนมา
แถมเรื่องนี้ไม่ได้อยู่ในรายการ ของสิ่งที่ผมต้องทำอีกด้วย ตกลงไหม
รายการนั่น ลืมไม่ได้เด็ดขาด ขอโทษที
ฉันสงสัยเสมอว่า ฉันอยู่ในรายการนั่นไหม
ลำดับต้นๆ เลย
คุณรู้ไหมว่าเราเลิกกันเพราะอะไร เพราะคุณไม่ชอบเปิดเผยกับฉัน
รามีความสุขดวยกันดนะ อบบี ทำมคุณมรวมมือกับฉันละ
รู้ไหม ฉันมีคนไข้เป็นเด็กผู้ชายอยู่คนนึง
เขาอายุสิบสอง ป่วยใกล้ตาย
แต่เขาน่าทึ่งมาก ทุกวัน เขาจะมีอะไรใหม่ๆ มาบอกฉัน
เขาบอกฉันทุกอย่าง
- เพราะเขาเป็นเด็กและเขากลัว - ส่องกระจกดูตัวเองสิ
แล้วพ่อคุณไปทำอะไรให้คุณ เขาทุบตีคุณเหรอ
คุณรู้ไหมว่าพาพ่อไปกินข้าว กับแม่ผมมันเป็นยังไง
ซิลเวีย โพลิน ใส่ชุดขนสุนัขจิ้งจอก แต่ซื้อเค้กห่วยๆ มา
แล้วทำไมคุณฝันถึเงขา
ผมไม่รู้ คงเป็นเรื่องบังเอิญ สงสัยจะเพราะฤทธิ์ยา
คุณเคยคิดไหมว่า คุณอาจจะรักเขาก็ได้
ไม่มีทาง
ไม่เหรอ
คุณนี่เข้าใจยากนะ
คุณเป็นคู่รักบนเตียงที่ยอดเยี่ยม แต่คุณกลับกุมมือฉันไม่เป็น
- คุณกลับมาเพราะผมป่วยเหรอ - เปล่า
คงเป็นเพราะเวลาที่เราได้พบ ผู้ชายแท้ๆ ที่นิสัยดี ฉลาด มีอนาคต
แถมก้นยังน่าหยิกอีกด้วย เราจะพยายามทุกวิถีทางให้ได้ผล
แต่ฉันขอบอกเลยนะว่า ฉันเหนื่อยที่ต้องพยายามฝ่ายเดียว
ฉันต้องไปทำงานแล้ว
แอ็บบี้ โบกมือหน่อยสิ
ทำอะไรสักอย่าง ถ่ายหนังอยู่นะ
ทำอะรไตลกๆ หน่อย เอาขำๆ เลยนะ
เดาสิว่าใคร ขอหลบภัย
ชาร์ลส์ ลัฟตัน จาก เรื่อง ฮันช์แบ็ค ออฟ นอทร์ดาม
- ป้าโซฟีต่างหาก - เยี่ยมเลย คัท
คุณหมอใช่ไหมครับเนี่ย
พ่อกลับไปทำงานสายแล้ว
เดี๋ยวก็โดนไล่ออกพอดี
เสียเวลา มานั่งรอเงินสังคมสงเคราะห์อีก
- ผมนั่งแท็กซี่ไปเองก็ได้ - อย่าไร้สาระน่า
พ่อจ้องผมทำไม
แกเปลี่ยนไป
ไปทำอะรไมา ไปตัดผมทรงใหม่มาเหรอ
ใช่ เมื่อ 3 ปีที่แล้ว
หมอชื่อดังอย่างแกมีเวลา มาเยี่ยมพ่อตัวเองกับเขาด้วยเหรอ
ก็อย่างที่ผมบอกในโทรศัพท์ ผมลาพักผ่อน
No comments yet. Be the first to leave one.