The Ballad of Jack and Rose

พ่อเห็นกระต่าย

ที่ไหนคะ

ข้างบนนั้นไง

มีหูลู่ยาวสองข้าง

รองเท้าน่ะ

-เหมือนรองเท้าบูต มีเชือกผูก -เป็นรองเท้า เหมือนรองเท้าบูตของพ่อ

ตอนนี้อะไรต่อคะ

เกาะแห่งหนึ่ง นอกชายฝั่งด้านตะวันออกของสหรัฐ

ปี 1986

พื้นที่ชุ่มน้ำ

พวกเขากำลังจะย้ายเข้ามา อยู่ในบ้านพวกนี้ โรซี่

ทั้งประเทศ

ทั้งโลกจะเต็มไปด้วยบ้านพลาสติก

เหมือนโรคผิวหนัง

ที่กัดกินเกาะแห่งนี้เหมือนกับสิวสกปรก

ในอีกสามสิบปี ก็จะมีแต่บริเวณ ที่มีคนอยู่กันเป็นกระจุก

หรือแหล่งสลัมต่าง ๆ

เพราะพวกเขาต่างก็อยาก จะอาศัยอยู่ในสถานที่

ที่มีผู้คนแบบเดียวกันกับตัวเอง

มีกำลังตำรวจของตัวเอง บางหน่วยมีไว้

เพื่อปกป้องเด็กๆ ที่เห็นแก่ตัวให้ปลอดภัย

แล้วก็อวดอ้างเรียกที่แห่งนี้ว่าชุมชน

ดูของเฮงซวยนี่สิ

นั่นไม่ใช่บ้าน เป็นแค่ที่กันไ่ม่ให้ทีวีเปียก

เราน่าจะมีทีวีสักเครื่อง

ลูกไม่อยากมีหรอก

พ่อสาบานได้ พ่อมั่นใจว่า

มนุษยชาติกำลังเดินถอยห่าง จากวิวัฒนาการอย่างเป็นทางการแล้ว

ในอีกหนึ่งพันปี มนุษย์จะมีขนาดเท่ากับพวกหนู

แล้วก็จะคิดได้แค่ปีละครั้ง

ในเดือนธันวาคม

แล้วก็คิดแค่ว่า อยากได้อะไรในวันคริสต์มาส

ตกต่ำและผุพัง นางฟ้าของพ่อ นั่นคือวิถีของโลก

ยกเว้นลูก

ลูกเป็นข้อยกเว้น

จำเอาไว้นะ

แจ็ค สเลวินโทรหามาร์ตี้ แรนซ์

เฮ้มาร์ตี้ ผมโทรมาอีกครั้งนะ

ที่ดินที่คุณกำลังเข้าครอบครอง เป็นที่ดินของรัฐ

พื้นที่สงวน 50 เมตร นั่นเป็นพื้นที่ชุ่มน้ำ

ผมแน่ใจว่าคุณรู้เรื่องนั้นดี

คุณจะแจ้งตำรวจก็ได้นะ ผมก็ว่าจะโทรหาตำรวจอยู่เหมือนกัน

ผมรอฟังผลอยู่

เราน่าจะมีกันชนประตูนะ

ลูกคิดอะไรอยู่

หนูคิดว่าอยากจะปลูกดอกกระดิ่ง

ที่หน้าบ้านเราวันนี้

เว้นที่ไว้ให้พ่อเดินด้วยละกัน

หน้าลูกเริ่มมีกระขึ้นแล้วนะ

ูหน้าหนูก็มีกระมาตลอด

แนวกันลม

โรซี่

นั่นเป็นสะพานเล็กๆ ที่น่ารัก

แต่พ่อคงไม่อยากขับรถข้ามสะพานนั่น

เราไม่เคยไปไหนอยู่แล้ว

ลูกยังไม่เข้าใจเรื่อง สัดส่วนของความเค้นกับน้ำหนัก

หนูเข้าใจพอ

-พอสำหรับอะไร -พอสำหรับความจำเป็นในชีวิตประจำวัน

ชื่อละตินของดอกบัตเทอร์คัป ก็เป็นแค่ส่วนหนึ่งที่สำคัญเท่านั้น

ให้หนูเขียนอีกครั้งนะ

อีกครั้งเดียว

ด้วยความรู้สึก

ชื่อละตินของดอกบัทเทอร์คัพคืออะไร

ลานันคิวลัส บัลโบซัส

อะไรคะ

พ่อดีใจที่ได้รู้จักลูกมานาน

อย่าพูดอะไรแบบนั้นสิคะ

-ลูกต้องยอมรับความจริง -หยุดเลย ได้มั้ยคะ

รู้มั้ย พ่อคิดว่า เราควรหาคนมาอยู่เพื่อช่วยทำโน่นนี่นะ

ใครคะ แม่บ้านเหรอ

อย่าเดินหนีสิ โรซี่

ไปไกลๆ เลย

มีอะไร

อีกไม่นานพ่อก็จะทิ้งหนูไป

ลูกต่างหากที่กำลังจะต้องไปในไม่ช้า

ลูกโตเกินไปสำหรับพ่อแล้ว

ดูขนาดมือนั่นสิ

ไม่ พ่อกำลังจะตาย

นั่นเป็นสิ่งที่ห้ามไม่ได้นะ

มันอาจจะไม่ได้เกิดขึ้นแบบกะทันหัน

ถ้าพ่อตาย หนูก็จะตาย

-ลูกกำลังพูดอะไร -หนูจะตาย

แล้วลูกจะตายเพราะอะไร

เมื่อพ่อตาย หนูก็จะตายตาม

ถ้าลูกตาย ชีวิตพ่อก็ไร้จุดหมาย

ช่วยไม่ได้ค่ะ

ห้ามพูดแบบนั้นอีกนะ

ได้ยินพ่อพูดมั้ย

ห้ามพูดแบบนั้นอีกเด็ดขาด

เล่านิทานให้หนูฟังหน่อย

มานี่

ครั้งหนึ่ง

มีเด็กผู้หญิงคนนึง

เธออาศัยอยู่ในบ้านหลังเล็กกระจิดริด

แล้ววันหนึ่ง

ก็มีวัวตัวนึงเดินผ่านมา

เด็กสาวคนนั้นสุภาพมาก เธอพูดว่า "วัวจ๋า

"อยากเข้ามาดื่มชากับฉันมั้ย"

เจ้าวัวตัวนั้นไม่เคยมีใครคุยด้วยมากนัก

มันก็เป็นปลื้มแล้วตอบว่า "ขอบคุณ ตกลงครับ"

แล้วมันก็เอาจมูกดุนประตูให้เปิดออก

จมูกของมันมีห่วงใหญ่ร้อยอยู่

เด็กผู้หญิงก็ดึงห่วงนั่นเต็มแรง

เพื่อพยายามจะให้วัวนั่น ผ่านเข้าประตูมาได้

แล้วเจ้าวัวก็ดันๆ

ส่วนเด็กน้อยก็ดึงๆ

ผนังบ้านเริ่มมีรอยแตก

เจ้าวัวก็ดันสุดแรงเกิด

แล้วบ้านทั้งหลังก็ล้มครืนลงรอบตัว

เธอจึงปีนขึ้นไปบนหลังวัว

แล้วทั้งสองก็ออกไปด้วยกัน

เมื่อเวลาผ่านไป ทั้งคู่ก็แต่งงานกัน

ให้พ่อดูหน้าลูกหน่อย

หนูจะไม่ทิ้งพ่อไปไหน

พ่อจะต้องเข้าเมืองคืนนี้นะโรซี่

พ่อมีเรื่องต้องไปทำในเมือง

พ่ออาจจะไม่กลับจนถึงพรุ่งนี้เช้า

-ลูกอยู่ได้นะ -ค่ะ

-แล้วเจอกันนะโรซี่ -โอเคค่ะ

-เธออยู่หรือเปล่า -อยู่ชั้นล่างค่ะ

คุณผอมลงนะ

หวัดดีค่ะ ยังไม่ได้ทักทายเลย

ผมคิดว่าคุณอาจอยากมาอยู่กับผม

-อะไรนะ -ได้ยินที่พูดแล้วนี่

คุณไม่เคยชวนฉันไปที่นั่นเลย

-คุณชอบฉันมากขนาดนั้นเลยเหรอ -ใช่

แล้วลูกๆ ฉันล่ะ

ก็ต้องไปด้วยสิไม่เห็นต้องถาม

แล้วโรสล่ะ

-คุณคิดเรื่องนี้ถี่ถ้วนแล้วเหรอ -"ถี่ถ้วน" เหรอ

ผมคิดเรื่องนี้ แต่ผมไม่ใช่ผู้มีญาณวิเศษนะ

คุณรู้ว่าฉันหมายถึงอะไรนะแจ็ค

ไปอยู่กับผมนะ

ออกจากงาน ออกให้หมด

ผมช่วยให้ชีวิตคุณง่ายขึ้นได้

เป็นโอกาสที่จะพิสูจน์ว่าผมจริงจัง

จะเรียกนั่นว่า เป็นเงินเกษียณก่อนกำหนดก็ได้

มันดูไม่ถูกต้องใช่มั้ย

ผมขอโทษ

ฟังนะ มาอยู่กับผม ลองดูเถอะ

ผมจะดูแลคุณเอง หรือคุณดูแลผม ยังไงก็ช่าง

ลูกผมต้องการผู้หญิงสักคนอยู่ด้วย ผมก็เหมือนกัน

ผมต้องการคุณ

นั่นเป็นไงบ้าง

คุณคิดยังไง

ฉันกำลังคิดว่าคุณบ้าไปแล้วหรือเปล่า

เสียเวลาเปล่าน่า ที่รัก

บ้านต้นไม้ที่น่าสงสารของหนู

เราสร้างมันขึ้นมาใหม่ได้ ไม่มีปัญหา

แล้วลูกยังใช้มันอยู่อีกเหรอ

มันเป็นบ้านของหนู

-โรส -ว่าไงคะ

พ่อชวนคนมาอยู่ด้วย แขกน่ะ

"แขก" เหรอคะ

คนที่จะมาอยู่กับเราสักพัก

เป็นการทดลองน่ะ

โอเคนะ

บทใหม่

เฮ้

ยินดีต้อนรับคนแปลกหน้า

ยู-โฮล

ผมเห็น คุณ...

ของไม่กี่อย่างน่ะค่ะ

ฉันดีใจนะที่ในที่สุดก็ได้เจอเธอ โรส

-ฉันแจ็ค -ผมแธดดิอัส

แธดดิอัส เยี่ยม งั้นเธอก็คือรอดนีย์สิ

-โรส แจ็ค นี่ลูกชายฉัน -ยินดีต้อนรับ

-แธดดิอัส -ใช่ เราแค่...

นั่นรอดนีย์ นี่โรส

ฉันแคทลีนจ้ะ

ว้าว มีใครอื่นอยู่ที่นี่หรือเปล่า

มันเคยเป็นชุมชนน่ะ

มีคนอยู่ด้วยกัน 60 คน ประมาณนั้น ณ เวลาหนึ่ง

วิศวกร ชาวนา

ช่างไม้ แล้วก็นักวิทยาศาสตร์สองคน

เราพยายามที่จะ...

มันก็ไม่ใช่อย่างที่เห็นในหนังหรอก

พวกเราไม่ได้ทาตัวเป็นสีส้ม

แล้วก็เขย่ารำมะนาด หรืออะไรก็ตามอย่างที่เคยเห็น

เราพยายามที่จะ

สร้างสังคมขึ้นมาใหม่ในสัดส่วนขนาดเล็ก

พยายามที่จะ

คิดหาทางที่คนเราสามารถจะมีชีวิตอยู่ได้

โดยไม่ทำลายล้างโลก

ไม่มีขยะ ไม่มีทรัพย์สินส่วนตัว และ...

ฉันช่วยถือนั่นให้

มันเป็นการทดลอง

ดูเหมือนว่าจะไม่ได้ผลดีมากนัก

เราได้เรียนรู้บางอย่าง

ระวังด้วย

ที่นี่แหละ

แจ็ค

เอาข้าวของไปไว้ข้างล่างก่อนละกัน

แล้วค่อยขนที่เหลือเข้ามา

จริงๆ แล้วเธออยู่ที่ไหน

ในห้องใต้ดินบ้านป้า

แล้วเธอจะอยู่ที่นี่นานแค่ไหน

ส่วนตัวแล้ว คงไม่นานนัก

แต่ฉันรู้สึกว่าแม่ฉัน

คงจะลงหลักปักฐานที่นี่สักพัก