The Roast of Kevin Hart

‫زنده از فستیوالِ نتفلیکس شوخیه،

‫به یه ایده‌ی خیلی بد خوش اومدین.

‫رُستِ کوین هارت رو تماشا می‌کنید.

‫مردم فیلادلفیا هم حضور پرشوری داشتن.

‫لطفاً به چاق‌ترین آدم دنیا،

‫شین گیلیس خوش‌آمد بگید.

‫به رست کوین هارت، ‫زنده در لس آنجلس خوش اومدین،

‫که ما قراره... آره.

‫« شین گیلیس »

‫که اومدیم از کسی تجلیل کنیم که قبلاً دوستش داشتیم

‫تو شهری که یه زمانی مهم بود.

‫کوین یکم دیگه میادش.

‫مطمئنم توی پشت‌صحنه داره با هوا بوکس بازی می‌کنه،

‫یا دعای دسته‌جمعی انجام میده ‫یا هر گهی که می‌خوره.

‫من مجریِ به شدت سفیدپوست شما، شین گیلیس هستم.

‫آره.

‫مجری‌های سفیدپوست، ایول.

‫تشویق بزرگ، دمـتون گرم.

‫فقط... می‌خوام از نتفلیکس تشکر کنم ‫که من رو انتخاب کرد

‫تا مجریِ این تجلیل از برازندگیِ سیاهپوستان باشم.

‫ببینید، نمیگم امشب کلی سیاهپوست اومده،

‫ولی توی پشت‌صحنه یه دستیار تولید ازم پرسید

‫رنگ نوشیدنی‌ای که به اتاق گریمم بیاره چی باشه.

‫بنفش رو انتخاب کردم.

‫من درجه صدا رو مشخص می‌کنم،

‫ولی واسه کمک به ریتم‌مون،

‫لطفاً به گروه فیلادلفیاییِ افسانه‌ای

‫و برنده‌ی گِرَمی، روتس، خوش‌آمد بگید.

‫« روتس »

‫همگی به رست کوین هارت خوش اومدید.

‫ آره

‫ آره

‫کِو، قراره حسابی رستت کنیم.

‫ آره آره، لس‌آنجلس

‫ دنیا

‫ من از اون جور داداشام

‫ که کارامو به سبک خودم انجام میدم

‫ سال‌هاست که از راه کار و حرفه‌ام نون درمیارم

‫ و هر دختری که اومد و رفت توی زندگیم

‫ عاشق شدم، رابطه داشتم و ‫بدون هیچ اهمیتی گذاشتم و رفتم،

‫ در حالی که اونا اشک می‌ریختن

‫ تا اینکه این دختر رو دیدم...

‫ این دختر رو دیدم...

‫حالتـون چطوره؟

‫ که ورق رو برگردوند

‫ همه‌چی رو عوض کرد

‫ غافلگیرم کرد و من

‫ هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم ‫من اون کسی باشم که از هم می‌پاشه

‫چطوری عزیزم؟

‫ آره، آره

‫ نمی‌تونم بفهمم چی ‫شده، من خیلی...

‫ درگیرش شدم

‫ یه حسی بهم داده

‫ کاملاً گرفتار شدم

‫ نمی‌دونم چیه، ولی انگار حسابی منو گیج و وابسته کرده

‫ خیلی...

‫ گرفتار شدم

‫ یه حسی بهم داده

‫ کاملاً گرفتار شدم

‫ دارم کنترل خودمو از دست می‌دم، این دختر یه جورایی...

‫ آره

‫ اوه

‫بیاید... به کوین هارت خوش‌آمد بگیم.

‫کوین هارت.

‫آره! چی گفته بودم؟

‫آره!

‫ایول!

‫آره! آره!

‫نمی‌فهمم.

‫چرا؟

‫ببین، خیلی سخته که نگم.

‫می‌دونم کاریه که باید انجامش بدم،

‫ولی نمی‌دونم تو چرا تصمیم گرفتی انجامش بدی.

‫می‌خوای چی کار کنی؟

‫ببین، دوستات تو بهترین حالتت هوات رو دارن.

‫- چی؟ ‫- ولی امشب،

‫می‌خوام بری بشینی،

‫چون قراره از بدترین‌هات بگیم.

‫می‌خوای اینجوری پیش بری؟ باشه.

‫درسته کوین.

‫- وقتشه بذارم بسوزه. ‫- بگو، بگو.

‫ گفتن این حرف آتیشم می‌زنه، ولی از ته دلمه

‫ آخرین استندآپت رو دیدم

‫ ولی حتی یه قسمت خنده‌دار هم توش نبود

‫ واقعاً امیدوار بودم اوضاع رو جمع‌وجور کنی

‫ ولی انگار روح و جونِ کارت ازش رفته بود

‫ هر فیلمنامه‌ای هم که باشه

‫ هر نقشی که بازی می‌کنی ‫یه جور و شبیه هم درمیاد

‫- چه غلطی می‌کنی؟ ‫- بگو چرا

‫ واقعاً باید این دوستی عالی رو ادامه بدم؟

‫ آخه دیگه بهت نمی‌خندیم، کوین

‫ این هی داره تکرار می‌شه، کوین

‫ تازه، نتفلیکس هم قرار نیست

‫ همیشه این مزخرفاتِ بی‌حال رو تحمل کنه

‫ فکر می‌کنم بهتره که...

‫ تماشای کوین دیگه برای هیچ‌کس مثل قبل نیست

‫چه غلطی داری می‌کنی؟

‫ مجبور شدیم برات یه رست برگزار کنیم

‫ چون دیگه اون جوک‌ها نمی‌گیرن

‫ مثل قدیما نیستن

‫ ببین پول و شهرت با آدم چه کار می‌کنه

‫آره!

‫ بذار بسوزه، بسوزه

‫ تهِ دلت می‌دونی کارت تمومه

‫ و ما هم الآن می‌خوایم حسابی رستت کنیم

‫ شروع می‌کنیم از اون شلوار کوچولوها و کفش‌های کوچولوت

‫ آره، می‌فهمی حسابی معروف شدی

‫ وقتی فیلم‌هات هم مثل خودت ‫حسابی سر و صدا می‌کنن

‫ بذار بسوزه

‫ بذار بسوزه

‫ بریزش پایین

‫ای حرومزاده.

‫ بازنده

‫ حس می‌کنی داره می‌سوزه؟

‫باشه.

‫خیلی‌خب. باشه.

‫خیلی خایه داری، آشر.

‫هی، این تازه اولشـه، داداش.

‫- خیلی خایه داری، مرد. ‫- آره.

‫گفتم بیا این برنامه رو برام گرمش کن.

‫بیا حسابی خوش بگذرونیم.

‫بعد میای یه آهنگ می‌خونی ‫که تا حالا نشنیدم.

‫برو درِ خودت بذار.

‫بیخیال مرد. بسه.

‫بیا یه بار بزرگش رو انجام بدیم.

‫زودباش کِو.

‫می‌خوای با اونـا چه گهی بخوری؟

‫چه گهی می‌خوری؟

‫می‌دونی دیگه...

‫آشر، اون گیلاس رو از جلوم ببر کنار.

‫گیلاس تخمی رو ببر اونور، مرد.

‫گمشو بیرون از استیج، مرد.

‫نه، گمشو.

‫هی هی، گوش کن.

‫تبریک میگم. امیدوارم بخت باهات یار باشه.

‫نیازش داری رفیق.

‫آره آره، می‌دونی چیه آشر؟

‫کون لقت. این چطوره؟

‫کون لقت، آشر.

‫هر رفاقتی که بین ما بود رو بنداز توی سطل‌زباله.

‫حتماً برید تور رفیقم رو ببینید.

‫داره تور استادیومی برگزار می‌کنه.

‫برید بلیت تخمی‌تون رو بگیرید.

‫داداشمه.

‫چطورید لس آنجلس؟

‫یکم تو این مجلس امشب‌مون سروصدا کنید.

‫اوه اوه.

‫می‌خوام حضورتون در رُستِ اون نیگا،

‫یعنی خودم رو خوش‌آمد بگم.

‫درسته، کوین هارت.

‫قراره امشب خیلی خوش بگذرونیم، بچه‌ها.

‫و می‌دونید عاشق چه کاری‌ام؟

‫اینکه لحنِ قضیه رو تعریف کنم.

‫دوست دارم حضار

‫انرژی موردنیازمون رو داشته باشن

‫تا بتونیم حسابی خوش بگذرونیم.

‫پس دوباره ازتون می‌پرسم،

‫آماده‌اید امشب حسابی خوش بگذرونید؟

‫آره. آره.

‫همین الان بهتون میگم،

‫این قراره خیلی بهتر از رُستِ تام بریدی باشه.

‫خیلی بهتر.

‫خیلی بهتر.

‫علتش اینه که من سوسول نیستم.

‫تام سوسوله.

‫تام کل مدت نشسته بود...

‫و نگاهِ سفیدپوستانه رو به خودش گرفته بود.

‫بعدش رفت توی شبکه‌های رادیویی.

‫«چرا درباره‌ام این حرفـا رو می‌زنن؟ ‫باورم نمی‌شه...»

‫خفه شو بابا، تام!

‫اون سوسول بود.

‫روتس، تام سوسول بود؟

‫- آره. ‫- آره، معلومه که بود.

‫اون یه سوسول پخمه بود.

‫من سوسول نیستم!

‫هرچی در توانت هست بیار وسط،

‫به یه ورم.

‫هرچی می‌خوای بگو.

‫بگو.

‫آخرش برام اهمیت نداره.

‫من کوین هارت کوفتی‌ام.

‫تو این سالن اوستا منم.

‫آره! آره!

‫می‌دونید چی میگم؟

‫درسته مردم لس آنجلس.

‫خدایا، اصلاً پیش میاد که خفه خون بگیری؟

‫اصلاً از سالن خارج شدی؟

‫یا دو ساله که اینجایی و پای اون میکروفن داد می‌زنی

‫و منتظری باباجون بیاد خونه؟

‫خب، برخلاف بابای واقعیت، من واقعاً اومدم.

‫ای حرومزاده. حرومی.

‫- یه لباس ورزشی هم برات آوردم. ‫- ای حروم... بده من...

‫- اون لباس ورزشی کیری رو بده. ‫- سایزِ نوزاده.

‫- آره، لباس ورزشی کیری. ‫- اندازتـه؟

‫بدش من.

‫باشه، بگیر بشین.

‫هابیت کیری.

‫خیلی‌خب، زیاد طول نمی‌کشه،

‫چون همونطور که می‌دونید، من سرم شلوغه. ‫« تام بریدی »

‫ولی چند کلمه‌ای باهات حرف دارم