The Uncanny Counter (Amazing Rumor / Kyeongirowoon Somoon / 경이로운 소문)

ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX

Συγχρονισμός για την έκδοση NEXT: Catherine Lee

για το Korean Beauty's Victims

ΚΑΘΕ ΟΜΟΙΟΤΗΤΑ ΜΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΙΚΗ

ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 16

Είναι πιο δυνατός.

Πίστεψες ότι μπορούσες να τα βάλεις μαζί μου, ψοφίμι;

Μο-τακ!

Βρήκα το σωστό πόδι;

Όχι!

Μαν.

Μαν.

Άκου, Μαν.

Στο τέλος,

μπορεί να μη μας έχεις στο πλευρό σου.

Με καταλαβαίνεις, έτσι;

Ο Σιν Μιονγκ-χουί είναι η προσωποποίηση του κακού.

Ίσως χρειαστεί να τον αποτελειώσεις μόνος σου, Μαν.

Οπότε σήκω και πολέμα.

Ό,τι κι αν γίνει.

Μαν!

Μαν.

Οι τρεις μας έχουμε πεθάνει ήδη.

Ευχαρίστως θα πεθαίναμε ξανά για χάρη σου.

Θα σου γιατρέψω το πόδι.

Το πόδι σου...

Όχι.

Ευχαριστώ.

Ευχαριστώ, κα Τσου. Είμαι ευγνώμων σε όλους σας.

Αλλά...

ούτως ή άλλως νιώθω πιο άνετα με το πόδι μου έτσι.

Όχι.

Μαν, μην το κάνεις.

Μαν, όχι!

Είναι σίγουρα ο καλύτερός μας.

Ο Μαν είναι...

θαυμάσιος.

Εντάξει, λοιπόν.

Είσαι αποφασισμένος να συναντήσεις τους γονείς σου.

Κάθαρμα.

Εξορκίζω...

το κακό πνεύμα μέσα του!

Κάνε όπως νομίζεις.

Αλλά αν το κάνεις, ξέχνα τους βρομόγερους που σε φιλοξενούν.

Τι εννοείς;

-Τι έκανες στον παππού και στη γιαγιά; -Ποιοι λες να είναι στο αμάξι;

Ξύπνα, αγάπη μου.

Μα τι συνέβη;

Εσύ αποφασίζεις.

Θα διαλέξεις τους νεκρούς γονείς σου ή τους ζωντανούς παππούδες σου;

Όχι!

Μαν.

Άσε το πάνω μας.

Θα σταματήσω το φορτηγό!

Όχι!

Χρησιμοποιεί ψυχοκίνηση! Δεν κουνιέται ρούπι!

Δεν καταλαβαίνεις;

Μόνο εγώ μπορώ να αποτρέψω αυτό το ατύχημα.

Όχι.

Έχω πίστη...

στον Μο-τακ, στη Χα-να,

και στην ομάδα μας.

Έχω πίστη σε εμάς, κάθαρμα!

Κάποιες φορές θα σε πνίγει η αδικία

Και τα μάτια σου θα βουρκώνουν

Δίχως αιτία

Για τους απλούς ανθρώπους Που ποτέ δεν τερματίζουν πρώτοι

Μαμά.

Τι συμβαίνει, Μαν;

Το χειροκρότημα

Μαν, όχι! Σύνελθε!

Μαμά!

Δεν είναι η μαμά σου! Μην τον αφήσεις να σε ξεγελάσει!

Σώσε τη μαμά και τον μπαμπά σου!

Πρέπει να τους σώσεις!

Ώρα να φύγεις, κάθαρμα!

Τι;

Τα κατάφερες.

Μπράβο.

Είστε καλά;

Μπράβο, παιδιά.

Τα κατάφερες, Μαν.

Χα-να.

Τα καταφέραμε!

Νικήσαμε τις ψυχοκινητικές δυνάμεις του!

Αν δεν ήμασταν εγώ κι η Χα-να

θα τα 'χαμε βρει σκούρα τώρα.

Τα καταφέραμε.

Τελείωσαν όλα!

Μαν.

Ναι;

Τελείωσε;

Η μαμά κι ο μπαμπάς μου;

Ο παππούς κι η γιαγιά;

Καλά είναι όλοι.

Σε ευχαριστώ τόσο πολύ!

Εμείς σε ευχαριστούμε. Όλοι μας.

Όσες ψυχές είχαν παγιδευτεί μέσα του σύντομα θα ανέλθουν στο Γιουνγκ.

Τότε θα σμίξεις επιτέλους με τους γονείς σου.

Σε συμφωνία με τους νόμους του Γιουνγκ,

σε παραδίδω στις αρμόδιες αρχές ως εγκληματία.

Νομίζεις ότι τελείωσε.

Η πάλη αυτή είναι παντοτινή.

Η καταραμένη σου μοίρα θα σε οδηγήσει σε οδυνηρό θάνατο.

Και όλοι όσοι αγαπάς θα πεθάνουν εξίσου οδυνηρά εξαιτίας σου!

Όχι.

Δεν με νοιάζει που είναι μόνο η αρχή.

Μέχρι να χαθούν όλα τα κακά πνεύματα,

θα παλεύω αδιάκοπα.

Και το πιο σημαντικό είναι...

ότι εσύ τελείωσες, κάθαρμα.

Ευτυχώς, είναι καλά οι παππούδες του. Έσβησα τις μνήμες τους.

Καλά είναι κι ο οδηγός του φορτηγού.

Πάω τους παππούδες του Μαν σπίτι τους.

Ο Σιν Μιονγκ-χουί;

Χωρίς το κακό πνεύμα, έπεσε σε κώμα.

-Κι αν πεθάνει; Αποκλείεται, έτσι; -Δεν θα το επιτρέψουμε.

Πρέπει να πληρώσει για ό,τι έκανε.

Μη φοβάσαι.

Δεν είναι εύκολος ο κόσμος που ζούμε.

Θα τον πάω στο καλύτερο νοσοκομείο. Θα φροντίσω να επιζήσει.

-Μο-τακ. -Ναι;

Δεν πας κι εσύ στον γιατρό;

Ίσως...

Τι έκανες τον μασίστα καταμεσής του δρόμου;

-Κασκαντέρ είσαι; -Τον "μασίστα";

Ξέρεις γιατί τα έκανα όλα...

Αν δεν ήμουν εγώ...

-Άσε. -Θα κουβαλήσω τον Μαν.

Εσύ είσαι ακόμη χειρότερη απ' αυτόν, Χα-να!

Λέτε να έσμιξαν;

Ναι, ξέρω, μπράβο.

-Εντάξει, μπράβο. -Κουνήσου.

-Δηλαδή είμαστε νεκροί; -Δεν το πιστεύω!

Γιατί είναι όλα άσπρα; Πήγαμε στον παράδεισο;

Πώς να πάμε στον παράδεισο, βλάκα; Αφού δεν μας αξίζει και το ξέρεις.

Τι κακό κάναμε;

Εκτελούσαμε εντολές και δουλεύαμε σκληρά.

Ναι, αλλά μόνο για κακές πράξεις, βλάκα!

Εγώ πάντως θα προσευχηθώ. Δεν είναι αργά ακόμη.

Κάλλιο αργά, παρά ποτέ.

-Τι προσεύχεσαι; Δεν πιστεύεις καν. -Σε παρακαλώ!

Σε ικετεύω, συγχώρεσέ με! Δεν θέλω να πεθάνω!

Άσε με να ζήσω! Θα δουλέψω σκληρά! Θα είμαι καλός! Σε ικετεύω!

Δώσε μου μια ευκαιρία! Θα κάνω ό,τι μου πεις!

-Οτιδήποτε! -Δώσε μας μια ευκαιρία!

Δώσε μας μια ευκαιρία ακόμη!

Αν είμαστε νεκροί, τι απέγινε ο Μαν;

Το μωρό μου! Έντεκα ετών είναι μόνο!

Θα τον αναγνωρίσουν τον Μαν οι γονείς του; Είναι 18 ετών πια.

Δεν ξέρω. Έχει περάσει πολύς καιρός.

Δηλαδή μας τράκαραν και τόσο καιρό ήμασταν παγιδευμένοι σε ένα κακό πνεύμα;

Θα νιώθετε σαν να ξυπνήσατε από βαθύ ύπνο.

Όμως, έχουν περάσει επτά χρόνια.

Επτά χρόνια;

Αποκλείεται. Επτά χρόνια;

Κι ο γιος μας;

Πόσο θα είναι τώρα ο Μαν;

Θα ήταν 18.

Θεέ μου! Ποιος γονιός θα έκανε κάτι τέτοιο;

Δεν είχα ιδέα!

Μα χθες έγινε.

Μόλις χθες...

ο Μαν καθόταν πίσω μας στο αμάξι.

Είπαμε ότι θα πηγαίναμε ταξίδι.

Έλα, Μαν!

Βάλε μας στο παραμύθι σου!

Θα έρθουμε κι εμείς.

Το ορκίζομαι. Δαχτυλάκι!

Έλα.

Μου πιάστηκε το χέρι!

Άλλη μια χαμένη υπόσχεση.

-Δεν κρατήσαμε τον λόγο μας. -Μαν.

Αυτό εδώ το αγόρι...

σας έσωσε και τους δυο.

Σ' ευχαριστούμε.

Μαν, μωρό μου...

Θέλετε να καθίσετε να πιείτε ένα τσάι;

Θα τα ξαναπούμε, αφού ηρεμήσετε.

Από δω, παρακαλώ.

Ευχαριστούμε που μας έσωσες.

Δεν κάνει τίποτα.

Περίμενε.

Τι; Πώς...

Δεν μπορεί! Πώς...

Μαν!

Θεέ μου!

Γιε μου!

Μαν, γιε μου!

Εσύ είσαι ο Μαν!

Μαν!

Σιγά μη δεν αναγνώριζα τον ίδιο μου τον γιο!

Εσύ δεν είσαι, Μαν;

Ναι, είσαι ο γιος μου! Είμαι σίγουρη!

Ο Μαν μάς έσωσε;

Πόσο μεγάλωσες!

Δεν ήμουν στο πλάι σου.

Πώς μεγάλωσες χωρίς εμένα;

Μεγάλωσες μόνος σου και...

Λυπάμαι τόσο πολύ!