200 บรรทัดแรก
ริชาร์ด เอลส์เพียร์ตายแล้ว เคยสอนพ่อที่ฮาร์วาร์ด
นักประพันธ์และนักสังคมสงเคราะห์
ตีพิมพ์นิยาย 8 เรื่อง รวมทั้งเรื่องทางสายความหวัง
ที่ได้รางวัลพูลิตเซอร์ เขาเป็นคนแบบไหน
คนที่ใฝ่หาความเป็นเลิศเท่านั้น
- พ่อขา - จ๋า
หนูอยากเข้าห้องน้ำ
อั้นไว้ก่อนได้ไหม
คงได้มั้ง
- หนูจะใช้พลังจิตอั้นไว้ - ต้องยังงี้สิ
ดูวัวน้อยสิเอลลี่
ต๊ายตาย ดูสิ
หนูอ่านอยู่นะแม่ วัวน้อยนั่นเรียกว่าลูกวัวหรอก
ตอนยังเด็กฉันไม่เคยสนิทกับแม่
มีนาคม ค.ศ. 1988
คุณเบสต์เอาไปใช้ปรักปรำฉันได้ไหม
เอลเลน อัยการจะไม่ปรักปรำคุณ
ฉันยอมให้สอบสวน เพราะคุณนายเบสต์เป็นเพื่อนของแม่
ฉันจำเป็นต้องมีทนายไหม
ไม่มีใครกล่าวหาอะไรคุณ
เราต่างรู้ดีว่าเกิดเรื่องแบบนี้ได้
กับผู้ป่วยที่รักษาไม่หาย
แต่เมืองเล็ก จึงมีคนลือ
อัยการอยากสอบสวนให้โล่งใจ
ปีนี้มีการเลือกตั้งด้วย
รู้ไหมว่า มีการผ่าพิสูจน์ศพคุณแม่
รู้ค่ะ ท่านขอไว้เอง
เพื่อหาสาเหตุของโรค
เพื่อช่วยฉันเองมากกว่า
คุณพักอยู่ที่ไหน
อยู่นิวยอร์ก
ตั้งแต่เรียนจบจากฮาร์วาร์ด
อยู่เมืองใหญ่ช่างแสนลำเค็ญ
ทวีดดี้ เบียดสทาวน์ เลดี้ส์ ทำนายว่าหุ้นจะร่วง
- ไปเขียนคำกำกับรูปร้านของเก่า - ของโบราณหรอก
110 ครั้ง ต้องตรวจอีกรอบ
ทวีดดี้ เรื่องนี้ดีนะ
ซัลลิแวน ส.ว.ที่อายุน้อยที่สุด
พ่อเขาเคยค้ายา ขอโทษค่ะ
ตอนรุ่งๆ อาจได้เป็นถึงประธานาธิบดี
เขาก็เอารถไปชน จนผู้โดยสารตายหมด
ระหว่างที่เขาเมาโคเคน
ไม่ใช่แค่ดี แต่ระดับวรรณกรรม บาปของพ่อตกแก่ลูกไง
- เขาไปบำบัดอยู่ ไม่ยอมพูดหรอก - ฉันจะให้เขาพูดให้ได้
มีชาวเมืองบอกว่าคุณใจดำ และแล้งน้ำใจ
เอลเลน กุลเดนใฝ่สูงเป็นอย่างเดียว
เธอไม่เห็นหัวใคร เธอไม่คบใคร
ยังไงก็ว่าไป
ฉันใฝ่สูงก็จริง
และยังเป็นอยู่
พ่อสอนให้ฉันมุ่งมั่น กับทุกอย่างที่ทำ
เราต้องไม่เหนื่อย
คุณมีชีวิตปกติในนิวยอร์ก
ห้องพักล่ะ
เพื่อนร่วมห้องล่ะ
ไม่มีเพื่อนร่วมห้อง
- แฟนล่ะ - มีแฟน
ที่รักให้ผมอธิบายก่อน
จอร์แดน ฉันไม่อยากเจอคุณอีก
ผมมีไวน์ เทียน พร้อมสรรพ
ไปให้พ้นจอร์แดน
ขอคุยแค่ 5 นาที
เราคบกันตั้งแต่
ตอนเรียนอยู่ปี 4
ไม่ได้อยู่ด้วยกันตลอด
เราแยกกันอยู่บ้าง
แยกกันบ่อย
ปากร้าย ไม่ตลกนะ
เขาแค่ขอมีเวลาคิด
เวลาที่ชื่อลินดา
หรือลอรี่นะ ฉันจำไม่ได้
ใจร้าย เธอใจร้ายใจดำ
อย่าเข้าใจผิด ฉันชอบเขา
แล้วก็เป็นจูลส์ เพื่อนสนิทของฉัน
ที่ตามไปฉลองวันเกิดพ่อฉัน
จอร์แดนติดธุระอย่างเคย
ต้องสนุกแน่
แต่งตัวตามตัวละครที่ชอบ ทำไมแม่จัดงานธรรมดาไม่เป็น
เอลลี่ น่าสนุกออก
ขอบคุณค่ะ
หมวกเท่
หมวกสวยจริง ดูดีทุกอย่าง
พวกเธอแต่งเป็นฝาแฝด ซิลเวีย แพลธรึไง
- ไบรอัน ฉันแต่งชุดอะไรไม่ได้ - ทำไม
- ก็มันช่าง... - เป็นมนุษย์รึ
เป็นแม่
เป็นยังไงกันบ้าง
ก็มีแต่เขียนกับเส้นตาย พาฉันหนีไปที
เดี๋ยว มีคนเพิ่งจบภาคฤดูร้อน ยินดีด้วย
ที่จริงผมไม่จบ
ผม ไบรอัน กุลเดน
ลูกชายของ อ.วรรณกรรมอเมริกัน และยุคโรแมนติกส์
สอบตกวรรณกรรมอเมริกัน
เธอพูดจริงรึ
จริง
แจ๋วมาก
ทำลงไปได้ยังไง
ก็แค่สอบตกน่ะ
ไบรอัน บอกพ่อรึยัง
ยัง
แค่สอบตกไม่ได้กลายเป็นคนร้าย
มากันแล้ว พ่อไม่อยู่ แต่ไม่เป็นไร
มามะ มามะ มามะ
ไงจูลส์
- ดีใจที่เธอมาได้ - หนูก็ดีใจ
- ฉันยกให้ - ไม่ต้องค่ะ หนูยกเอง
- แน่ใจนะ - ค่ะ ขอบคุณ
นั่งแท็กซี่ทำไม น่าจะให้น้องไปรับ
เข้าบ้าน
- แม่คงทำอยู่หลายวัน - ขอบใจจ้ะ
จูลส์ หนูดูสดใสมาก
- หนูเพิ่งตัดผม - สวยเก๋เชียว
ผมคุณก็ดูดีเหมือนกัน
ขอบใจจ้ะ
ทำจากด้าย ทายก่อนว่าฉันเป็นใคร
เดี๋ยวนะ
บอกใบ้
ฉันอยากมีสมอง
- มีหัวใจ - ได้เงินเดือนขึ้น อะไรก็ว่าไป
ทายถูกเหมือนเคย
ไหนดูซิ พวกเธอแต่งเป็นใคร
ไม่ต้องบอก ให้แม่ทาย
ที่จริง เราลืมแต่งชุด
แต่ก็เพราะเราจะรีบมาให้ทัน
เค้กนั่นน่ากินจัง
- เราเลยแต่งเป็นตัวเรา - ไม่เป็นไร
ไม่เป็นไร เอลลี่ แต่แม่นึกออกแล้ว
แม่มีชุดวันขอบคุณพระเจ้า อยู่ข้างบน
ไม่เป็นไรค่ะ
- เป็นชุดไก่งวงที่... - ไม่เป็นไรจริงๆ
หนูช่วยได้ไหมคะ
ได้จ้ะ ขอบใจ เอาจานไปใส่ไว้ในตู้
ส่วนเอลลี่
ลูกก็หั่นขนมปังต่อไป ด้วยมีดเล่มนี้
แม่อ่านที่ลูกเขียนเรื่อง เจอราลดีน เฟอเรโรแล้ว
ลูกสาวแม่เก่งที่สุด
แม่ภูมิใจกับลูกจัง
ก็แค่เขียนเสริมบทก่อนหน้า
เลื่อยไปมาสิ
- พ่ออ่านรึยังคะ - คงอ่านแล้ว ลูกก็รู้จักคุณพ่อ
แต่เขาไม่คุยเรื่องงานกับแม่
โธ่เอ๊ย
ไม่เป็นไร เลือดไม่ออก
- เอาพันไว้ - ไม่เป็นไร
กระดาษห่อของจะช่วยห้ามเลือด
- จริงรึคะ - ค่ะ ขอบคุณ
- ตายจริง - ขอโทษค่ะ
- หนูเก็บให้ - ไม่เป็นไร
อย่าโยนทิ้ง แม่จะเอาไปกรุหน้าโต๊ะ
ไม่ต้องห่วง เราจะเก็บให้ค่ะ
ชูนิ้วไว้ ห่อกระดาษไว้นะ
สวัสดีค่ะ ไม่มีที่ไหนเหมือนบ้าน
ดีนะ
เอลเลน ดีใจที่เจอ หนูดูเพลียๆ
หนูแต่งเป็นใครจ๊ะ
- เป็นลิซซี่ บอร์เดน - ใคร
ลิซซี่ บอร์เดนคว้าขวาน มาจามกบาลแม่ตัวเอง
คุณนายเบสต์ ช่วยง้างประตูด้วยครับ
ช่วยด้วย เอลเลน พ่อเพิ่งเลี้ยวมา
จูลส์ช่วยหน่อย ช่วยหน่อย
สโนว์ไวท์ ใครน่ะ
คุณนายเบสต์เมียอัยการ
อยู่ก๊กเดียวกับแม่ฉัน ก๊กมินนี่ส์
ตั้งชื่อตามพลเมืองดีที่นี่
ที่ตกแต่งต้นคริสต์มาส ในจัตุรัสเมือง
- เป็นก๊กเลยรึ - เป็นชมรมสตรี
อบขนมขาย ขายของเหลือใช้ ทำความดีทั้งหลาย
พูดดีๆ หน่อย
ผมแฮโรลด์ ซิมป์คีย์ ผมสอนดนตรีอยู่ที่แลงฮอร์น
เขามาแล้ว
มานี่เร็ว
ทุกคนเข้ามาหลบ
เงียบนะ
เคต
จ๊ะเอ๋
สุขสันต์วันเกิด
มากันหมดเลย
แอบจัดกันได้ยังไง เก่งมาก
กล่าวหน่อยค่ะ พ่อ
กล่าว
กล่าว
ผมเดินมายังหอบอยู่
เมื่อเดินขึ้นเนินเท่านั้น เราจึงรู้ว่าเหลือแต่ทางลง
ขอบคุณ ขอบคุณทุกคนที่มา
ผมซาบซึ้งจริงๆ
ผมซึ้งมาก
เป็นอันว่าคงจบ คาบสุดท้ายของเทอมนี้
ขอบคุณที่ร่วมเดินทางกับผม สนุกมาก
ขอให้ปิดเทอมให้สนุก
รางวัลหนังสือแห่งชาติ บทวิจารณ์โดยจอร์จ กุลเดน
นี่เอง
รางวัลหนังสือแห่งชาติ
โอ้โห พ่อเธอรู้จักโอลิเวอร์ โมสต์
เรียนฮาร์วาร์ดมาด้วยกัน
มาดูนี่สิ
นิยายของพ่อ
คัมแบ๊คอินน์ ซุ่มเขียนมาหลายปี
มิลตันยังเขียนบทกวี ที่ฉันชอบที่สุดตั้ง 1 ปี
นี่รวมเรียงความของเขา
ฉันอ่านบทแรกนี่แล้ว
No comments yet. Be the first to leave one.