Luca

Dinle, Tommaso,

Adaya bu kadar yakında balık tutmaya gerek var mı?

- Eh, Çok fazla endişeleniyorsun. - Bilemiyorum.

Ya eski hikayeler doğruysa?

Oh, Hadi ama, Giacomo.

Gerçekten deniz canavarlarına inanıyor musun?

Bu sularda çok tuhaf şeyler görülmüş.

Hepsi sadece hikaye.

Bizi bu güzel balık tutma alanından uzak tutmak için olan hikayeler.

Ama, Tommaso... - Sorun yok.

Ah, İşte böyle.

O da ne?

Iskaladın. Hadi gidelim.

Bizim için geri dönmeden önce.

Sana gerçekler demiştim.

Oh, Ne canavar ama!

Korkutcu

Balık oltadan kaçtı! Balık oltadan kaçtı!

Hayır, Hayır, hayır.

Annem beni öldürecek!

Caterina!

Bekle!

Whoa!

Oh, Günaydın, Bay Branzino.

Ve , Özür dilerim.

Eee, Bayan Branzino nasıl??

Merhaba, Luca.

Afedersiniz madam. Acaba siz...

Evet.

Giuseppe, Buraya geri dön!

Enrico gibi kaçmak mı istiyorsun? (GRUNTS)

Öyleyse sana haberlerim var.O ya öldü ya da

Dışarda bir yerlerde. Dünya'yı dolaşıyor.

Ama büyük ihtimalle öldü.

Phew. Tamam, Herkes burda.

Monalisa, Neden gülümsüyorsun?

Orda başka biri var mı?

Giuseppe.

Daha demin ne konuştuk?

Oh, Giuseppe.

Tamam. Hadi dışarı çıkalım.

- Merhaba. - Günaydın.

- Merhaba, Bayan Aragosta. - Hey, Luca!

-Günaydın! -Günaydın!

Tamam. Her şey yolunda.

Bİrşeye ihtiyacınız olursa söyleyin.

Kimse var mı?

Yok mu? Tamam.

Giuseppe...

Oh.

Huh?

Kara canavarları! Herkes kayanın altına!

Huh?

Luca!

Yemek hazır!

Geliyorum!

Hadi! Geri dönmeliyiz.

İki dakika geciktin.

- Bir bot mu vardı? Huh? Uh...

- Saklandın mı? - Evet anne.

Eğer seni görselerdi...

Sence buraya yeni arkadaşlar edinmek için mi geliyorlar?

- Hayır. - Sohbet etmeye felan.

- Be... Ben... - Hayır.

- Buraya bizi öldürmeye geliyorlar. - Hı-hı.

Ben de senin bunu bildiğinden emin olmak istiyorum.

Teşekkürler, Anne.

Ben çocukken,

Haftalarca bot görmediğimiz olurdu.

Ve şunu söyleyim, motorları felan yoktu.

Sadece terli ve kürekli kara canavarları vardı.

- Merhaba ,büyükanne. - Hey, Baloncuk.

- Merhaba, Baba. - Luca!

Pinchy' ye bak. Deri değiştiriyor.

Oh, Mükemmel.

İşte ben buna şampiyon yengeç derim.

- Oh, Güzel. - Whoa, whoa, whoa!

- Onun gözüne bakma! - Özür dilerim.

Özür dileme. Zayıflığı sezebiliyor..

Oh!

Gel de ye, Luca. Hadi.

Branzinosları bu sene yengeç gösterisinde yensek iyi olur.

Herkes Bianca Branzino' nun çok harika olduğunu düşünüyor.

O ödül kazanan yengeçleriyle

ve muazzam yunus taklitleriyle. Lütfen!

Bunu herkes yapabilir.

Değil mi?

Yunusların öyle ses çıkardıklarından emin değilim.

Neden sadece konuşmuyorlar ki?

- Luca. - Huh?

Aklında ne var?

Uh... Uh... Şey, Düşünüyordum da...

Botlar nerden geliyor??

Kara canavarı kasabasından. Hemen yüzeyin üstünde.

Bir kez orda birini kartta yenmiştim.

Anne! Ne yapıyorsun?

Bunu duyabilecek kadar büyüdü.

Yüzeye çıkıp dönüştün mü?

Hayur! Hayır! Son! Konuyu kapatın.

Sadece merak ediyorum.

Öyle mi? Meraklı balığı olta kapar.

Yüzey hakkında ne konuşuruz, ne düşünürüz,

Ne de yakınına gideriz. Anlaşıldı mı?

Evet, anne.

İşte. Şimdi iş başına.

Hey.

Gözüme bak.

Seni sevdiğimi biliyorsun değil mi?

Biliyorum. Anne.

Onun hakkında biraz endişeliyiz değil mi?

Hayır. Sağol! Ben doydum.

Huh?

Hmm.

Whoa.

Hmm.

Hmm.

Bö.

Huh?

Sorun yok. Ben insan değilim.

Oh! Şükürler olsun

İşte. Tut bunu.

Uh... Buralarda mı yaşıyorsun.

Aşağıda mı. Hayır, hayır, hayır. Sadece eşyalarım için geldim.

Ooh.

Uh, hey! Bekle, O Benim!

Efendim? Mızrağınızı ve ...

Oh, evet. Teşekkürler!

Ne? Sen ne yapıyorsun?

Hayır, hayır.

Ahh! Oh, hayır!

İmdat!

İlk seferin mi?

Tabii ki öyle! Ben uslu bir çocuğum!

Sakin ol.

Nefes al.

Whoa.

Eee? Harika değil mi?

Hayır.

Harika değil. Ve benim burda olmamam gerek.

İyi günler.

Teşekkürler.

İyi... İyi günler. Yeniden.

Büyük anne...

Sen gerçekten de...

Tamam, millet. Bu, uh, Smuca.

Evet. Artık sorumlu o. Anlaşıldı mı?

- Wow. - Aah!

İzlemesi çok zordu.

İşte.

Hadi.

Whoa.

Bekle.

Sanki hala orda gibi.

Buna hayalet kuyruk deniliyor.

Alışırsın.

Doğru. Yürümeye de.

Merak etme. Şanslısın. Çünkü bunu ben icat ettim diyebiliriz.

Başlamak için önce tüm vücudunu üst üste koy.

Birikmiş taşlar gibi.

Harika! Yani, Her neyse..

Şimdi, Yürümek tıpkı yüzmek gibi.

Yüzgeçler olmadan. Ya da kuyruk.

Bir de, su da yok.

Bunları saymazsan, tam olarak aynı şeyler.

Bir dene.

Öyle değil. Yeniden dene.

Oh, Kafanla yön vermeyi dene.

Hayır, daha çok göbekle.

Bu.. bu yere yatmak.

Şuna ne dersin?

Hiç düşünmeden sadece bir adım at.

Hayır, hayır, hayır. Hiç düşünme.

Onu nasıl yapıcağımı bilmiyorum.

Tamam. Tamam, izle.

Ayağını gitmek istediğin yere doğrult. Tamam mı

Hemen sonra.

Düşmeden önce kendini yakala.

Evet. Böyle.

Heh.

Güzel. Güzel

- Evet. Evet! - Ben... Ben kavrıyorum.!

Fena değil, evlat. Alberto Scorfano.

Luca Paguro.

İnsan olayı. Uzman sayılırım.

Ne demek?

Daha demin söylediğin şey.

Hadi. Sana başka şeyler göstereyim!

İncilerin annesi aşkına!

Burada mı yaşıyorsun?

Evet. Ben ve babam.

O çok burda olmuyor.

Ben de ne istersem onu yapabiliyorum.

Tehlikeli değil mi?

Evet, Mükemmel!

Yüzeyde her şey çok iyi.

Ne gibi?

Hava!

Yerçekimi! Aynı zamanda düşme deniliyor.!

Gökyüzü. Bulutlar. Güneş.

Whoa. Ona bakma.