The Nightcomers

Peter Quint!

Quint, waar zit je?

Binnen!

U heeft me geroepen?

Mrs. Grose. - Master?

Voor ik wegga, moeten we nog iets bespreken. Neemt u plaats.

Waar is Quint? - lk heb hem niet gezien.

Zie je wel? Hij verstopt zich!

Hebbes!

Als hij zich verstopt, is er niks meer te lachen. - Met hem is het leuker.

Daarom ga ik weer. lk ben niet verantwoordelijk voor de kinderen.

lk heb niet om zo'n dood voor mijn neef en zijn vrouw gevraagd.

lk heb er ook niet om gevraagd daarna de voogd van hun kinderen te worden.

Neemt u me niet kwalijk, maar u bent hun meest naaste familie.

Daarom laat ik ze hier ook wonen. Het was het eigendom van hun vader,

maar ik kan hier niet blijven. - En ik, Master?

U bent de huishoudster. U moet uw diensten voortzetten.

En de bediende van de overledene, Mr. Quint?

Hij is al lang in dienst, maar we hebben geen bediende nodig.

Hoogstens later, voor de jongen.

Als hij wil blijven, kan hij dan de tuin doen? - Vast wel.

En dan hebben we nog het kindermeisje. - Miss Jessel.

lk heb haar sinds gisteren niet meer gezien. Waar is Miss Jessel?

We hebben je gezien!

We hebben je gezien! - lk dacht al, jullie komen nooit! Waar zaten jullie?

Je ademt veel te zwaar voor iemand die geslapen heeft!

Weet je, ik voel me niet zo lekker. - We hebben je daar zien lopen!

Kijk eens, wat ik opgehoest heb. - Waar heb je die vandaan?

Die heb ik opgehoest!

ln Londen neem ik financiële voorzorgen voor de onderhoudskosten

en de lonen, maar ikzelf blijf hier vandaan.

Het zal niet voorkomen, maar als we een noodgeval hebben . . .

Dan schrijft Miss Jessel me, zij is het kindermeisje.

Dat moet haar gezegd worden. - Dat doe ik wel.

Waar gaan we naartoe? - Heb geduld, dat zul je wel zien.

Miss Jessel! - Ja, Master?

Waar bent u geweest? - Wandelen.

Kom maar.

Brave jongen, doe open.

Zie je?

lk moet ze hier achterlaten, die kleine aapjes.

Hij vindt het lekker. God weet waarom.

Waarschijnlijk vanwege de hete lucht.

Hoe weet je dat allemaal? - Quint, wat gebeurt er met hem?

Wacht maar af!

Hij wordt steeds groter! - Hoe meer hij rookt, hoe groter hij wordt.

En omdat hij het niet kan laten, blijft hij het doen.

Volgens mij is hij er gelukkig mee.

U heeft geen problemen met Flora en Miles?

Het zijn juweeltjes! - En hun onderwijs?

Dat geef ik ze. - Tot ze naar school gaan.

Dat is uw beslissing, Sir. - Wat vindt u, Miss Jessel,

moeten we het ze zeggen dat hun ouders dood zijn?

lk wil Quint nog spreken voor ik ga.

De kinderen ook? - Nee, die kennen me nauwelijks.

lk stuur Quint naar het portiershuis, aangezien u zo'n haast heeft.

Wees niet bang. - Dat ben ik niet. - Je huilt!

Arme pad! - Hij vindt het lekker, zei Quint! En hij heeft altijd gelijk.

Mrs. Grose zegt dat de Master u in het portiershuis wil spreken. - O ja?

Onmiddellijk!

Wanneer is dat? - Nu meteen. Hij vertrekt.

Betekent dat, dat ik ontslagen word? - Misschien.

Dat betekent,

dat ik geen stalknecht meer kan zijn? - Niet, als u niet opschiet.

En ik kan ook geen tuinman meer zijn? - U kunt dan nergens meer naartoe.

Geen geld . . . U zult in de goot verhongeren!

En dan kun jij me nooit meer zien, nietwaar, Margaret?

Noem me niet zo!

Had ik vergeten:

alleen als het donker is. - Quint, ga of je mist hem nog!

En jij? Blijf jij hier? - lk hoor bij de kinderen.

Kom met mij mee. - Nee. lk wil niet met je gezien worden.

Zoals je wilt.

De pad vond het lekker. - Hij is dood!

Quint zegt dat hij zo van het roken hield, dat hij alles wilde hebben.

Vreselijk! - Hij hield er zoveel van, dat hij ervoor wilde sterven.

Dat begrijp ik niet. - Maar het is de waarheid.

Tot ziens, Mrs. Grose. - Tot ziens, Sir.

Quint! - Pardon, Sir, word ik ontslagen?

U kunt blijven. - Dankuwel, Sir.

Er is alleen niets voor u te doen.

U kunt misschien in de tuin werken.

Ja.

Ja . . . Sir!

Ja, Sir. Dankuwel, Sir.

Laat het maar aan mij over, Sir.

Nou,

er moet genoeg te doen zijn: op de kinderen letten, op de huishoudster

en het kindermeisje. Meer dan genoeg! - Zeker, Sir. - Aan de slag dan!

Dank u, Sir. lk sta bij u in het krijt.

Doorrijden!

Tot ziens, Sir. Lik m'n reet!

Laat hem gaan. - Dan loopt hij weg. - Hij kruipt in een hoekje en slaapt.

Nee.

Zo kan hij zich niet bewegen.

Zo gaat hij dood. - Zo is hij veilig. Morgen haal ik hem weer omhoog.

Dat doet hem vast pijn. - Maar hij gaat er niet aan dood. - Wie zegt dat?

Quint.

Zo is het goed.

We kunnen u horen.

We zijn er zelfs al.

Als jullie hem nu eten, is hij nog heet. - Ja, Mrs. Grose.

Giet jij er melk overheen, Flora. Pap bedek je altijd met bruine suiker.

Nee! - Jawel, dat hoort zo.

Hou op . . . dat moeten jullie mij eens uitleggen. Hoezo ''nee''?

Wij willen zout. - Alleen maar zout. - Belachelijk!

Jullie doen wat ik zeg. Hou op!

Het zout alstublieft, Mrs. Grose. En voor Flora ook. - Waarom?

Suiker is vies, zout is schoon. - Wie heeft jullie dat verteld?

En andere kinderen? - Wat is daarmee?

Spelen die met hun gezin?

Geef de veger eens aan. - Met andere kinderen?

Nou, misschien wel.

Ze gaan naar feestjes bij anderen thuis en nodigen die dan op Bly uit?

Dus? - Geven ze elkaar met Kerstmis allemaal cadeaus?

En krijgen ze veel cadeaus omdat ze veel vrienden hebben? - ls dat het?

Ander dan bij Flora en mij . . .

Nou,

jullie Mom en Dad waren anders.

Ja.

Zij vonden het tijdverspilling met hun kinderen te spelen.

Trouwens, wie heeft jullie leren paardrijden? lk.

En hoe je met broodkruimels een vogel met de hand kunt vangen? Peter Quint!

Kom! Hoe je in het donker kunt kijken? Hoe je door de bomen heen kunt zien?

Hoe je een muis net zo snel als een uil kunt ontdekken? - Jij!

Precies.

Zelf als ze op hun manier van jullie hielden . . . - Hielden?

Ja, Flora, nu is het te laat.

Nu gaat hij zeggen dat ze dood zijn. Wij mogen het niet weten. - Jullie Mom

beviel het hier op Bly helemaal niet.

Jullie vader was altijd op zoek naar mechanische instrumenten.

Hij hield van machines en herrie.

Daarom reisden ze de wereld rond.

Ze gingen naar lndia en helemaal naar het puntje van Afrika.

En . . .

Ze hebben een ongeluk gehad.

Begrijp je? Heel plotseling.

Ze reden in een Franse automobiel.

Ze zijn dood, Flora.

En daarom moeten ze voor altijd naar ons terugkomen.

En nu ''Gedrag''.

Goed! En het betekent? - Houding.

Dat is maar één betekenis. Miles, als een dame de kamer binnenkomt . . .

Sta ik op. - En . . .? - Wacht todat ze gaat zitten.

Flora.

''Goedemorgen, Madam, ik ben Sir Charles Warren.''

Ga zitten, Miles.

''Komt u toch binnen, Sir.''

''Dank u, Miss . . .?'' Miles, ga zitten!

''Flora Tyrell, aangenaam kennis te maken!''

Goed! - We maken nooit hoffelijkheidsfouten.

Kunnen we niet iets moeilijkers doen? - Stel maar iets voor. - Nou,

vader en moeder, waarom zijn ze nog niet terug?

Ze zullen nog lang wegblijven. - Tot wanneer? - Kan ik niet zeggen.

Dat is niet goed genoeg!

Met onbeleefdheid kom je nergens!

Manieren tellen! - Ja, precies! - Flora en ik geloven u niet!

lk kan niet meer zeggen dan ik weet. - O nee?

Nee, Miles. Lees dat alsjeblieft voor. - lk heb een vraag.

Ja?

Als de doden sterven . . .

Je bedoelt, als de doden dood zijn? - Waar gaan ze dan naartoe?

Als ze vriendelijk en goed zijn, komen ze in de hemel,

anders gaan ze naar de duivel. - Naar de hel.

Precies. Waar het erg heet is!

Totale nonsens!

Daarom heb ik het aan Miss Jessel gevraagd en niet aan de voogd.

lk moest steeds denken aan wat jij me verteld hebt.

Jullie hadden er gewoon recht op te weten dat jullie ouders dood zijn.

Maar ik heb niet gehuild, hè? - Nee, jij niet, maar Flora wel.

Een beetje.

Ze heeft die nacht in haar bed geplast. - Arm kind.

lk heb Miss Jessel naar de doden gevraagd, maar ik geloof haar niet.

Niet na wat jij me vertelde. - Goed.

Dat de braven naar de hemel gaan en de kwaden naar de hel, is onzin.

Ja, maar . . .

Waar zijn mijn ouders nu?

Nadat men ze naar huis gebracht heeft, worden ze in kisten gedaan

en een paar dagen later in dit gat gestopt.

Dan moet Mrs. Grose het ons snel vertellen, want ik wil het zien.

Er is niks aan te zien.

lk wil het zien! Jij kunt dat regelen.

lk verstop me daar in die struiken.

Er is niks aan te zien! Ze stoppen die kisten in dat gat, gooien er

die troep over heen en klaar.

Weet je nog wat je over de doden vertelde, waar ze naartoe gaan?

Vertel het nog eens een keer.

De doden gaan nergens naartoe. Ze kunnen nergens naartoe.

De hemel en de hel bestaan niet. - Dat klopt.

En later zullen wij ons allemaal bij hen voegen.

En dat is alles? - Dat is alles.

Kom op.

Trek die kleren uit!

Wilt u me naakt zien? - Ze zijn van de Master! - Die's dood.

Dat is geen reden voor deze aanmatiging! - Staan ze me niet?

Een mestschepper als u? - Mest? Dat noemt u mest?

lk dacht dat ik een stalknecht was. - Gekropen hebt u voor hem!

lk weet het nog goed. Gekropen!

''Ja, Sir! Nee, Sir! Dank u, Sir!''

Hij was een echte dandy. - Jaloers was u, nietwaar? Trek alles uit!