The Patient

‫مـــتـــرجـــم ::. صادق هاشمی .::

‫اوه خدا.

‫این دیگه چه کوفتیه؟

‫کمک! کمک!

‫کمک! ‫کمک!

‫کمک! کمک!

‫کمک!

‫خیلی خب.

‫خیلی خب.

«بیــــــمــــــار» «قسمت اول - پذیرش»

‫سلام دکتر استراوس.

‫اسم من جین بالینجره.

‫امیدوارم بودم که یه دوره روان‌درمانی

‫با هم شروع کنیم.

‫فکر کردم شاید شما بتونین با چندتا

‫از مشکلاتم کمکم کنید.

‫پس، آره.

‫اگه اشکالی نداشته باشه، ‫دوباره باهاتون تماس می‌گیرم.

‫تماس گرفتن با من یکم سخته.

‫آره، خیلی خب خداحافظ.

‫سلام با شوشانا تماس گرفتین. ‫پیامتون رو بذارین.

‫سلام عزیزم. بابایی صحبت می‌کنه.

‫فقط خواستم حالت رو بپرسم.

‫تا ساعت 8 مشاوره دارم.

‫خدافس.

‫چه کمکی می‌تونم بهت بکنم جین؟

‫بابام عین سگ کتکم می‌زد.

‫خیلی، عام، وقتی که بچه بودم.

‫و فکر می‌کنم که این کارش من رو بگا داده.

‫تحمل کردن این قضیه کار سختیه.

‫گفتی این کارش بگات داده.

‫از چه لحاظ؟

‫از همه لحاظ.

‫مثلا خوشحال نیستم.

‫زندگی اجتماعی خوبی ندارم.

‫عصبانی میشم.

‫این مشکلات از اوناست که به ‫مردم توش کمک می‌کنین، درسته؟

‫درسته.

‫خب، من کتابتون رو خوندم.

‫اوه.

‫- نظرت چیه؟ ‫- کتاب خوبی بود.

‫می‌دونین، با خودم فکر کردم، ‫این یارو واقعا حرفه‌ایه.

‫هممم.

‫خب، خیلی وقته دارم این کار رو انجام میدم.

‫تسلیت میگم.

‫آدمای عادی همین رو میگن دیگه، درسته؟

‫گفتنش برای تو چه حسی داره؟

‫دقیقا...

‫...دقیقا انگار همونیه که می‌شنوم مردم میگن.

‫اما من جدی میگم.

‫خب، بخش مهمش همینه.

‫جین، می‌خواستم راجب

‫عینک آفتابیت ازت بپرسم.

‫فکر می‌کنم برات بهتر باشه

‫درشون بیاری، تا همدیگه رو بهتر ببینیم.

‫مشکلات چشمی دارم.

‫اوه، چه مشکلاتی؟

‫نور اذیتشون می‌کنه.

‫بیش از حد حساسن.

‫پیش دکتری هم رفتی؟

‫پیش دوتا دکتر رفتم.

‫خب، وقتمون تموم شد.

‫این جمله من نیست؟

‫باز دارم سعی می‌کنم نیازهات ‫رو برطرف کنم، مگه نه؟

‫اینطور فکر می‌کنم.

‫اون من رو می‌زد.

‫همیشه خدا.

‫وقتی میگی «همیشه خدا»،

‫میشه دقیق‌تر راجبش توضیح بدی؟

‫تقریبا همیشه خدا.

‫- ممنون. ‫- خیلی ممنون.

‫- الن. خوش اومدی. ‫- خایم، حالت چطوره؟

‫شکر خدا.

‫- تو چطوری؟ ‫- خوبم، ممنون.

‫- من یه سر میرم پشت. ‫- اوه.

‫باشه.

‫- سلام ازرا. ‫- سلام بابا.

‫گیتار مامانه؟

‫اوهوم.

‫فکر کردم باید دست تو باشه.

‫تو تنها کسی تو خانواده‌ای ‫که گیتار می‌زنه...

‫دیگه نمی‌زنم.

‫خودشه، چون آدم انتظار داره هرکسی ‫خودش رو از مخمصه نجات بده،

‫اما اون حاضره بمیره تا از اون ‫زن به عنوان بهانه‌ش استفاده کنه،

‫- مثلا، رسواش کنه. ‫- فکر کنم،

‫این یکی رو قبلا شنیدم.

‫درسته، قدیمیه.

‫می‌دونی جین، داشتم به این فکر می‌کردم.

‫از وقتی شروع کردیم به

‫حرف زدن، مدتی می‌گذره.

‫و من متوجه شدم که...

‫...واقعا سفره دلت رو برای من باز نمی‌کنی.

‫هروقت ازت می‌خوام داستان یه چیزی ‫رو تعریف کنی یا وارد جزئیات بشی،

‫تمایلت به اینه که حرفای مبهم بزنی،

‫یا شروع می‌کنی راجب

‫ترانه‌های موسیقی سبک کانتری ‫مورد علاقت صحبت می‌کنی.

‫و من متوجه شدم که من خودم به شخصه

‫یکم از روند کارمون ناامید شدم.

‫و واسم سوال شد که آیا ‫توام همین حس رو داری یا نه.

‫معمولا وقتی یه نفر همچین حسی داره، ‫اون یکی شخص هم همین حس رو داره.

‫نمی‌دونم.

‫گمونم اونطوری که تو ‫کتابت جواب داد، جواب نمیده.

‫جین، برای اینکه این روند جواب بده،

‫باید بتونی چیزهایی رو به من بگی

‫که گفتنشون آسون نیست.

‫که سفره دلت رو باز کنی و صادق باشی.

‫شاید واسه این کار ساخته نشدم.

‫چون... چون دارم تلاش می‌کنم.

‫واقعا دارم تلاش می‌کنم.

‫با توجه به تجربه من...

‫...هرکسی که تا اینجا پیش رفته،

‫کسی که تصمیم گرفته روان‌درمانی انجام بده،

‫و با پشتکار روی موضوعات ‫سخت زندگیش کار کنه...

‫...میشه بهش کمک کرد.

‫واقعا شرمنده‌م. می‌دونم این مزخرفه.

‫الان برمی‌گردم.

‫جین، اینجا چه خبره؟

‫منظورم اینه، که این چه کسخل بازی‌ایه؟

‫بذار برم، بذار برم، بذار از اینجا برم.

‫همین الان بذار برم جین.

‫- جین! ‫- آروم باش.

‫دیشب داشتی جیغ می‌زدی.

‫ما وسط جنگلیم. ‫این دور و بر کسی نیست.

‫می‌دونم که چقدر ناراحتی.

‫البته هرکس دیگه‌ایم بود ناراحت می‌شد.

‫اونقدرم که بنظر میاد بد نیست.