It's My Life (비켜라 운명아)

‫ پارک یون جه

‫ کانگ ته سونگ

‫ سو هیو ریم

‫ جین یه سول

‫ این زندگی منه

‫خدای من. خیلی خوشمزه ـَن

‫ قسمت سی و یکم

‫وای! جین آه! چی شده؟

‫خدای من. حالا چیکار کنم؟

‫چی شده؟

‫جونگ جین آه چش شده؟

‫نمیدونم. یهویی از حال رفت

‫جین آه. جونگ جین آه

‫جونگ جین آه بیدار شو ‫جونگ جین آه

‫باید چیکار کنم؟ ‫زنگ بزنم آمبولانس بیاد؟

‫نه، خودم می برمش

‫خدای من

‫لازم نیس تو بیای ‫چی؟

‫دفتر رو مرتب کن و قفلش کن

‫امنیت کامل دفتر رو حفظ کن ‫و حواست باشه که طراحی ـمون لو نره

‫باشه، فهمیدم

‫درسته، باید تا فردا طراحی رو تموم کنم ‫باید همینجا بمونم

‫ بیمارستان هانگوک

‫من چطوری...

‫خستگی، محرومیت از خواب و اسپاسم معده...

‫جونگ جین آه، تو چت شده؟

‫وقتی نمیتونی از خودت مواظبت کنی، ‫چطور میخوای کار کنی؟

‫معذرت میخوام

‫تو تخت بمون

‫الان حالم خوبه

‫باید طراحیم رو تموم کنم

‫الان مشکل ما اینه؟

‫چی؟ ‫هیچ میدونی چه شکلی شدی؟

‫رنگ صورتت پریده...

‫و مثل یه روحِ خسته شدی

‫کی ازت خواسته این کارو کنی؟

‫کی ازت خواسته غذاتو نخوری، نخوابی...

‫و تمام روز رو کار کنی؟

‫چرا داد میکشین، مدیر چویی؟

‫چرا انقدر عصبانی هستین؟

‫داری دیوونه ـم میکنی

‫انقدر نگران و دلواپستم که دارم دیوونه میشم

‫خودمم نمیدونم چرا اینطوری ام

‫تمام روز بهت فکر میکنم

‫حتی وقتی چشمامو می بندم می بینمت

‫یا وقتی میخوابم می بینمت

‫باید با این وضع چیکار کنم؟

‫اتفاقی افتاده؟

‫چرا گوشیشو برنمیداره؟

‫شاید مراسم یادبود رئیس رو یادش رفته

‫راجب شی وو چی فکر کردی؟

‫ای وای ‫چرا سرم داد میکشی؟

‫فرشته ی من سرت داد نکشید

‫فقط میخواد به نحو احسن اینو ثابت کنه که...

‫مدیر چویی مراسم امروز رو فراموش نکرده

‫باهام اینجوری حرف نزن

‫میدونی که اگه عصبانیم کنی بدشو می بینی؟

‫میدونم

‫هر دوتون تمومش کنین

‫پدربزرگ اگه دعواتون رو ببینه ناراحت میشه

‫کی میگه دعوا میکنیم؟

‫مگه نه، خانم یانگ؟

‫بخاطر رئیس کوتاه میام

‫30 دیقه دیگه منتظر می مونیم

‫و اگه نیومد، ‫مراسم رو بدون اون شروع میکنیم

‫منظورتون چیه؟

‫چطور میتونیم بدون شی وو مراسم بگیریم؟

‫پس باید تموم شب رو منتظر بمونیم؟

‫شی وو حتما میاد

‫نباید بدون شی وو مراسم رو شروع کنیم ‫پس باهام بحث نکنین

‫حتما بخاطرِ کار دیر کرده

‫بیاین یه کم دیگه منتظر بمونیم، وکیل هو

‫از این به بعد دیگه تموم شب رو کار نکن

‫کار مُهمه، اما باید بخوابی

‫باشه، از این به بعد این کارو نمیکنم

‫اما میشه دستم رو ول کنین؟

‫باشه

‫الان صدای ویبره گوشی شنیدم ‫گوشیِ شما نبود؟

‫ هفت تماس بی پاسخ از مامان

‫امشب مراسم چهل و نهمین روز پدربزرگمه

‫اما یادم رفته بود

‫پس الان اینجا چیکار میکنین؟

‫زود باشین برین

‫کجا میخوای بری؟

‫دفتر ‫باید طراحیم رو تموم کنم

‫کیف و گوشیم رو اونجا جا گذاشتم

‫نمیشه

‫امشب فقط تو بیمارستان بمون ‫اما...

‫اگه همینطور لجبازی کنی، ‫منم نمیرم

‫چی؟ ‫میخوای چیکار کنی؟

‫میخوای مراسم یادبود پدربزرگم رو از دست بدم؟

‫نه

‫باشه پس ‫همینجا می مونم

‫بعد از مراسم برمیگردم ‫پس تا اون موقع همینجا بمون

‫باشه؟

‫چشم

@Mehdi_Rain : کانال تلگرام

‫آه، واقعا که

‫میگن من جون اوارکم، اما چیکار کردم؟

‫این کار به استایل من نمیخوره

‫به خودت بیا، هان سونگ جو

‫نمیتونم برای همیشه تو خونه ـش زندگی کنم

‫چی بود؟ باد بود؟

‫آه، خیلی منو ترسوند

‫بابا؟

‫بله، سونگ جو؟ ‫چرا این وقت شب زنگ زدی؟

‫میخواستی واسه چی باشه؟

‫فقط بخاطر اینکه ‫دلم خیلی واست تنگ شده بود زنگ زدم

‫منم بدجور دلم واست تنگ شده

‫میدونی که؟

‫دلم میخواد هر روز ببینمت

‫آره. معلومه که میدونم

‫میگم... بابا

‫میشه بیام یه سر بهت بزنم؟

‫چرا نشه؟ ‫اینجا خونه خودته

‫یه تاکسی بگیر و زود بیا اینجا

‫جلوی ساختمون منتظرت می مونم

‫باشه، بابا

‫بابا

‫هی، سونگ جو

‫سونگ جو

‫چرا بیرون وایسادی؟

‫بیا بریم ‫باشه بریم

‫بیا تو ‫یون شیل، سونگ جو اومده

‫اوه. خوش اومدی سونگ جو

‫حال و احوالت خوبه؟

‫بیرون هوا سرده ‫بهت گفتم وقتی نزدیک خونه شد برو بیرون

‫گونه هات یخ زده

‫وقتی سونگ جو داشت میومد ‫چطور میتونستم داخل خونه منتظر بمونم؟

‫بیا. بیا بشین. بشین

‫خب. چی دوست داری بخوری؟

‫چایی؟ میوه؟

‫هیچی نمیخورم

‫فقط اومدم که بهت سر بزنم

‫اینجا کوچیکه، نه؟

‫اما دنجه

‫ما یه خانواده کوچیکیم ‫پس چرا باید تو خونه بزرگ زندگی کنیم؟

‫اینجوری اصراف میشه

‫کسی اومده؟

‫اوه، سون گیو

‫سونگ جو بخاطر اینکه دلش واسم تنگ شده ‫اومده بهم سر بزنه

‫خوش اومدی، خواهرزاده

‫خواهرزاده ـم چطور میتونه انقدر خوشگل باشه؟

‫من خواهرزاده ـت نیستم

‫بعد از اون دردسرایی که درست کردی ‫داری می خندی؟

‫ببین خواهرزاده ـم چقدر بداخلاقه

‫میگن لبخند زدن باعث خوشبختی میشه

‫آجوما(یون شیل) واست آشپزی میکنه؟

‫فشار خونت چطوره؟

‫معلومه که واسم آشپزی میکنه

‫اولش هیچی نمیتونست درست کنه

‫اما الان خورشت و غذاهای مختلف درست میکنه

‫فشار خونمَم خیلی بهتر شده

‫بابا

‫اینو بگیر

‫این چیه؟

‫این پول نیس؟ ‫خیلی نیس

‫فکر کردم اگه برات پول نقد بیارم ‫خیلی بهتر از اینه که یه چیز دیگه بیارم

‫هی بچه جون ‫تو خیلی پول نداری

‫خدای من

‫حالا که داری مستقل زندگی میکنی ‫معلومه خیلی بزرگ شدی

‫ممنون. ازش خوب استفاده میکنیم

‫لطفا خوب مواظب بابام باش، آجوما

‫باشه، ازش خوب مواظبت میکنم

‫راستی اون کیمچی چغندر قند و فرنی لوبیا رو

‫خوردیم تموم شد. ‫میشه یه کم دیگه واسمون بیاری؟

‫مان سوک از اونا خیلی خوشش میاد

‫طرز درست کردنش رو برات میفرستم ‫پس خودت درستش کن، آجوما

‫ای وای. چطور میتونم درستش کنم؟ ‫من همه غذاها رو از بیرون میخرم...

‫آه، منو باش دارم با کی حرف میزنم

‫من دارم میرم بابا ‫میخوای بری؟

‫چرا همینجا نمیخوابی؟

‫اینطوری میتونیم به هم نزدیک تر بشیم

‫آیگو ‫هیچ جایی براش نیس که بخوابه

‫اتفاقا هست

‫سون گیو میتونه واسه یه شب تو سالن بخوابه

‫آیگو، ازم میخوای تو این هوای سرد ‫توی سالن بخوابم؟

‫لازم نکرده. من خودم خونه دارم

‫من دیگه دارم میرم ‫میخوای بری؟

‫آره. خودم میتونم برم بابا ‫باهات تا بیرون میام

‫نه مشکلی نیس. خدافظ ‫اما...

‫خدافظ

‫خیلی خب. بیاین مراسم رو شروع کنیم

‫ببخشید دیر کردم

‫شی وو، چه اتفاقی افتاده؟

‫چرا جواب گوشیتو نمیدادی؟

‫معذرت میخوام ‫بخاطر مشغله کاریِ زیاد فراموش کردم

‫فراموش کردی؟

‫تو؟

‫تو که گفتی شی وو هیچوقت فراموش نمیکنه ‫و بخاطرش از دستم عصبانی شدی

‫آیگو. بیاین زودتر مراسم رو برگزار کنیم ‫و شام بخوریم

‫خیلی گشنمه

‫بیاین شروع کنیم ‫حتما پدربزرگ هم گرسنه ـس

‫خیلی خب. بیا بهشون شراب بده. ‫باشه

‫شرمنده، تعطیل...

‫یونجی ‫تعطیل کردی؟

‫آره، داشتم جمع میکردم

‫بشین

‫جین آه کجاس؟

‫باید با خودت میاوردیش