Kara Bela

Kudret, wat ben je aan het doen?

Ik drink raki.

Verdomme. En je zegt dat zonder je te schamen.

Geef je het geld voor het eten van je gezin uit aan drank?

Nee, dit is maar een glaasje.

Arme ik. Na het drinken ga je mij en de kinderen slaan, hè?

Natuurlijk niet, Ayşe.

Heb ik jullie ooit geslagen?

Dat moest er nog bijkomen. Ah, buren, moeten jullie eens horen.

Hij drinkt dit vergif en alsof dat niet genoeg is, gaat hij ons ook slaan.

Moet jij niet werken morgen? -Ja, maar...

Eén glaasje. -Hup. Sta op.

Vlug, opstaan.

Sta toch op.

Spreek me niet tegen. Hup.

Loop door.

Wat kijk je nog? Hup, ga slapen.

Zo zit ik nog opgezadeld met een alcoholist.

Hij denkt niet aan zijn gezin of aan zijn verantwoordelijkheden.

Hij zal nooit zijn leven op orde brengen.

Hij is onverantwoordelijk.

Er is ook tzatziki. Lekker.

Ze heeft een hele fles leeggedronken, hè?

Kinderen!

Jullie komen te laat op school. Schiet eens op.

Neşe! Şule! Özge!

Alsjeblieft, schat -Wat is dat?

Melk. Ik heb er honing in gedaan.

Melk? Ben ik soms een kind?

Ah, Sule. Kom, mijn dochter. Hier. Je melk.

Melk? Is er geen thee? -De thee is over vijf minuten klaar.

Ah, mijn zoon. Hier. Alsjeblieft.

Drink je melk op. Hup.

Het is lekker. Melk met honing.

Niet op dit tijdstip. Stop! Je krijg nog een maagzweer.

Wat zijn jullie voor kinderen geworden?

Het is toch wat.

Ach, liefje. Kom hier.

Hier is je melk.

Wat? Melk? Bah.

Dat zeg je toch niet?

Waarom zit die hoes omhoog?

Heeft iemand er soms aangezeten?

Wat hebben ze gedaan?

Hemeltje.

Papa, kan je ons een lift geven?

Nee, zoon. Wat zeg je nou toch?

Is dit soms een schoolbus?

Waarom breng je ons nooit? Zo staat de auto te verroesten.

Waarom willen jullie met de auto? De school is heel dichtbij.

Gebruik de benenwagen maar. Je moet niet overal met de auto naar toe.

Kom, kinderen. Lopen. Aan hem hebben we niks.

Kijk, zelfs ik ga met de bus naar werk.

Wat geeft het dat jullie een stukje lopen?

Vertel ons eens over uzelf.

Ik ben Kudret Ziyanoglu.

In 1965 ben ik geboren, in Istanbul.

Ik ben een gepensioneerde boekhouder.

Wat kunt u ons vertellen over uw vorige werk?

Ik werkte als ambtenaar op kantoor.

Bent u een teamspeler?

Nee, ik ben alleen voor het nationale team.

Oké. Bent u creatief?

Nee, helemaal niet.

Wat motiveert u het meest bij het werk?

Thee.

Meneer Kudret, hoe omschrijven uw collega’s u?

Als een aardige man.

Wat vinden uw vrienden uw beste en uw slechtste eigenschappen?

Ik heb eigenlijk geen vrienden.

Goed, meneer Kudret. Vertel eens waarom we u aan moeten nemen.

Ik heb vier kinderen en ik moet voor mijn oude vader zorgen.

Het pensioen is niet meer genoeg, helaas.

Ik heb ook een vrouw. Als die begint te praten, houdt ze niet meer op.

Elke ochtend ga ik het huis uit. Ik doe net of ik tot laat werk.

Als u mij aanneemt…

…doet u een goede daad.

Ik wil nog iets zeggen.

Ik heb mijn dienstplicht al vervuld.

Zie je niet dat de bus leeg is? Ga ergens zitten.

Nee, bedankt. Het is goed zo. Bedankt.

Ik ben niet gewend om te zitten. Bedankt.

De soep is ijskoud. -Was dan op tijd gekomen.

Wie weet waar je hebt uitgehangen.

Ik heb nergens uitgehangen. Ik moest overwerken.

Ik wacht al 25 jaar op jou, ik geef je vier kinderen...

...mijn lichaam verandert in een zak aardappelen...

...en als dank kijkt meneer naar andere vrouwen.

Zeg je ooit dat je laat bent? Nooit.

Je hebt geen mobieltje zodat ik niet weet wat je uitspookt.

Ik snap niet waar je mee bezig bent.

Nam God mijn leven maar, dan was ik hiervan verlost.

Gecondoleerd, buurman.

Bedankt. Dat is erg aardig.

Hoe is het zo ineens gebeurd?

Ze zei: 'Nam God mijn leven maar, dan was ik verlost.' Toen stierf ze.

Had ze maar iets anders gewenst. Het was een gezegend mens.

Ja.

Waarom hebben jullie niet gewoon helva gemaakt?

Is het mode om tiramisu te maken bij een begrafenis?

Wijlen mijn zuster hield hier veel van.

Je hebt het precies goed stevig gemaakt. -Dus, je neemt de melk…

Papa, dit is wel je derde bord.

Tel je mijn hapjes, rotzak?

Natuurlijk niet. Ik zeg het voor uw bestwil.

Denk jij maar aan je eigen bestwil.

Je vrouw is dood. Wat ga je doen? Opnieuw trouwen?

Papa, wat zeg je nou waar iedereen bij zit?

Ik ken jou. Jij gaat nu elke avond de bloemetjes buitenzetten.

Papa, toe.

Dat doet iemand met kinderen toch niet? -Ik deed dat wel.

En goed ook.

Ik liet je moeder en jou erg lijden. Ik maakte ons geld op aan vrouwen.

Elke avond ging ik naar bars en nachtclubs.

Ik verloor alles met gokken. Ik kreeg schulden.

Ik zadelde jou met mijn schulden op.

Maar nu vraag ik me af...

...of ik er goed aan gedaan heb.

Ik heb er goed aan gedaan. Echt.

Ik heb lol gehad. Heel goed van mij.

Goed gedaan, papa.

Heel goed. -Luister naar mij, Kudret.

Je hebt nog een heel leven voor je. Het gaat zo voorbij.

Leef je leven nu je nog tijd hebt.

Als ik zo oud was als jij, wachtte ik geen seconde. Echt.

Er is niets aan te doen. Mijn einde nadert.

Vandaag ben ik er, maar morgen niet meer.

Gecondoleerd, buurman. -Bedankt.

Hoe is het zo opeens gebeurd?

Hij zei: 'Vandaag ben ik er, maar morgen niet meer.' Toen stierf hij.

Hij had het zeker aangevoeld. Het was een gezegend mens.

Ja.

Zwager. -Ja?

Als de kinderen nu eens een tijdje bij mij logeren?

Het zal moeilijk voor je zijn in je eentje voor vier kinderen te zorgen.

Laten we je huishouden niet ontregelen.

Wat valt daar nou aan te ontregelen?

Trouwens, ze zouden toch niet gaan, Gül.

De kinderen zijn gek op mij. Ze zullen me niet verlaten.

Jongen.

Mama.

Konden jullie geen andere plek vinden om te barbecueën? Ga weg.

Welkom, mijn zoon. -Bedankt, mama.

Waarom ben je zo vroeg gekomen?

Ik wilde niet meer leven. Ik heb niemand meer over.

Geen vrouw, geen vader, geen kinderen.

Ik ben heel eenzaam, moeder. Niemand heeft mij meer nodig.

Maar van een doosje vitaminetabletten en een hoestdrankje ga je toch niet dood?

Nee? -Natuurlijk niet.

Er zijn in deze wereld trouwens wel mensen die jou nodig hebben.

Mij? -Ja, jou.

Kijk.

Dat meisje is Leylifer.

Zij heeft jou hard nodig.

Maar je moet over drie dagen bij het fort van Antep zijn.

Anders is het misschien te laat.

Te laat waarvoor, mama?

Stel niet te veel vragen maar ga meteen op pad.

Wat zei ik altijd tegen je toen je klein was?

Je zei: 'Had ik jou maar niet gebaard.'

Nee, dat andere. -Ik heb de kussens net opgeschud. Ga eraf.

Dat ook niet.

Wat ik anderen verweet, doe jij me nu aan. Ga je huiswerk maken.

Waarom haal jij geen hoge cijfers zoals andere kinderen? Ben je achterlijk?

Je zei: 'Paard. Microbe. Het wordt niks met jou, ezelsveulen.'

Oké. Stop. Zei ik nooit iets aardigs tegen je?

Je realiseert je niet dat jouw naam 'kracht' betekent.

'Eendracht maakt macht.'

Laat de hand van de mensen die bij je zijn nooit los.

Help meteen als ze het moeilijk hebben.' Zei ik dat niet?

Ik herinner me niet dat je ooit zoiets zei.

Hoe kun je je dat niet herinneren?

Je neefjes kwamen eens langs.

Je liet ze niet met jouw speelgoed spelen.

Toen zei ik dat. Herinner je je dat? -Dat zei je niet, moeder.

Hoezo zei ik dat niet?

Toen sloeg je me met dat ijzeren autootje op mijn hoofd.

Het litteken zit er nog.

Als ik het toen niet gezegd heb, zeg ik het nu. Genoeg.

Je moet over drie dagen bij het fort van Antep zijn. Leylifer heeft je nodig.

Mam?

Mam?

Mam?

Ik kom eraan, Leylifer.

Wil je een oplader kopen?

In het verkeer van Istanbul…

…is autorijden een lijdensweg.

Heb je een oplader nodig?

Ik heb selfiesticks. Daarmee krijg je meer 'likes'.

Wat is dit?

Wat is dat voor gedrag?

Ik heb geen mobieltje.

Zeg gewoon dat je er geen wil. Waarom lieg je? Schaam je.

Opladers te koop.

Ik heb hele mooie opladers.

Wil je er één?

Kom hier.

Loop niet weg. Kom hier.

Hij liep die kant op. Daarheen.

Die kant. Nee, die kant.