The Humanity Bureau

Po arrini...

Jeni larguar nga perimetri i sigurisë së Amerikës së Re.

Siguria juaj nuk është më e garantuar.

Agjenti Noah Kross.

Largimi nga perimetri i sigurisë A57.

Ju lutemi regjistroni dhe konfirmoni sa ...:

Jam i vetëdijshëm për rrezikun.

Këtë udhëtim po e bëjë

me dëshirën time dhe pa detyrim.

Jam në dijeni të të gjitha procedurave të Byrosë

... duke përfshirë nënseksionin 2355.

Dërgoj të gjitha mesazhet hyrëse në postën time zanore.

Do t'i marr ato

pas kthimit tim të sigurt.

Regjistroni dhe referojuni sa ...:

Dosja e lëndës së Byrosë .... 56672941.

Chester Hills, mashkull i bardhë, 73 vjeç.

Kjo është vizita ime e parë në shtëpinë e zotit Hills.

Dhoma e tij e motelit.

Jam 15 minuta më herët.

Deportimi i zotit Hills është planifikuar për të martën e ardhshme në orën 9:00.

Shënimet për t'a ndjekur.

Ujë i pastër dhe një fillim i pastër.

Agjenti Noah Kross, .... Jam duke kërkuar Chester Hills.

Një jetë e re ju pret në Eden e Re.

Ckemi shoku!

Kemi një takim. Ai më pret mua.

Po, nuk mendoja se ishe këtu për ta marrë një dhomë me qira.

Chesteri është përtej parkingut.

Ngjituni shkallëve në të djathtën tuaj. Dhoma 223.

Jam i detyruar nga menaxhmenti t'u them të gjithë

banorëve të qytetit të mos pinë nga çezmat tona.

Por nëse jeni të interesuar,

Kam ujë të pastruar.

Vula e shisheve me litër është e paprekur.

Pa nitrate. Nuk ka mbetje të lëngshme.

Është një rrugë e gjatë për t'u kthyer në qytet.

Ju e dini se shitja pa leje e ujit të pastër është një krim.

Po, ne të gjithë bëjmë atë që duhet.

Ka një dërrasë të lirshme në shkallë. Kujdes.

Kjo eshte? Ju nuk jeni të punësuar. Këto fletëpagesa janë 12 vjeçare.

A është kjo arsyeja pse kam ardhur 300 milje largë?

Kam të drejtën e ankesës.

Herën e fundit që kontrollova kjo është ende Amerika.

Toka e të lirëve, shtëpia e trimave.

Epo, është, apo jo?

Jam këtu për t'ju ndihmuar. Nuk jam armiku juaj.

Nuk e dua ndihmën tuaj.

Nuk ke të drejtë të hysh këtu dhe të më thuash si të jetoj.

Asnjëher.

Epo, më vjen shumë keq që ndihesh kështu.

Por unë besoj se Edena e Re do t'ju ofrojë

Një fillimin të ri që me të drejtën e meritoni.

A nuk doni një jetë më të mirë?

Nuk keni të ardhura.

I keni shteruar të gjitha përfitimet tuaja të qeverisë.

Si do të mbijetoni?

Ju duhet të jeni një qytetar produktiv. Ky Është ligji.

Është krim të veprosh ndryshe.

Jeni të varfër. Një barrë për shoqërinë.

Nuk keni arsye për apelim

sipas rregullave të Aktit të Njerëzimit.

Dhe nëse nuk jeni dakord për rivendosjen,

Nuk do të kem zgjidhje tjetër veç të të arrestojë.

Nuk jam budalla.

E di të vërtetën.

Dhe çfarë e vërtete është kjo?

Kjo është një humbje kohe.

I mbani mend netët e ngrohta të verës?

Ecën nëpër valën?

Z. Hills, a jeni mirë?

Jam thjesht jim-dandy, zotiri Kross!

Jam një qytetar i Shteteve të Bashkuara të Amerikës.

Unë darkova në Shtëpinë e Bardhë.

dreqi!

Ishte gjithashtu një kohë mjaft i mirë.

Chester, çfarë në dreqin është...

Ju m**!

I hodha një sy raportit të mjekut.

Keni gjuajtur tre fishekë.

Njëra prej të cilave, e kapi atë plakun mu mes syve.

Ai ishte guvernatori i Kolorados një herë e një kohë. Ti e di atë?

Si bien të fuqishmit.

Ishte thjesht një goditje me fat.

Epo, shiko, mirë, tani menaxhmenti e vuri re.

Ju po promovoheni.

Nuk ju shqetëson që dy burra kanë vdekur?

Është një mjedis armiqësor, e dini.

Cfare do te besh? Ti kujdeseshe për veten.

Njerëzit janë të dëshpëruar. Nuk mund të gjesh ujë të pastër. Toka nuk do të rritë ushqim.

Kam parë fëmijë që pinë urinen e tyre.

Kjo është arsyeja pse unë rrallë largohem nga qyteti.

E bukur.

Është turp që nuk ka mbetur asnjë peshk në oqean.

Kur isha fëmijë, ishin të gjitha llojet e peshqve.

Nëna ime do të më çonte në veri në Kanada.

Liqeni i Jackfish. Besoj se kabina është ende aty.

çfarë, kur ishe fëmijë, nëna jote vdiq nga uria.

Pothuajse ju mori me vete.

Nuk ka asgjë atje lart përveç shkretëtirës.

Ju nuk e dini se është e gjitha shkretëtirë.

Po, po.

Rrezatimi kontaminoi gjithçka, Noah. Gjithçka.

Dhe ky është informacion i kufizuar.

Pse këmbëngul të jetosh në të kaluarën?

- Monet? - Të pëlqen?

Më pëlqen vlera monetare. Ku janë qentë tuaj duke luajtur poker?

Është varur në banjën time.

Ka pak entuziazëm për Eden e Re.

Ka zëra për mbipopullim dhe sëmundje.

Njerëzit preferojnë të qëndrojnë në vend.

Por ky nuk është një opsion.

Eshte?

Chester Hills tha se e dinte të vërtetën.

Të vërteten?

Ai ishte i vendosur të qëndronte në vend. Ai nuk po shkonte askund.

Chester Hills ishte një plak i trishtuar, i cili ndoshta pinte urinen e tij.

Regjistro. Dosja e çështjes 56672996.

Rachel Weller, nënë beqare, 30 vjeçe.

Djali Lucas, 11 vjeç. Kjo është vizita ime e parë në shtëpinë e Welleres.

Një shtëpi në fermë dykatëshe.

Shfaqi fotot e nënës dhe djalit.

A duhet të vesh këto këpucë?

Më lënduan këmbët. Janë shumë të ngushta.

Lucas, Janë vetëm për sot.

Dhe mos i bëni ato pis.

Më duhet t'i kthej në mëngjes.

- Por mami! - Lucas!

Nëse dëshironi të qëndroni në këtë fermë, ne duhet

të dëshmojmë se mund të kujdesemi për veten tonë.

Pra, sjellja e mirë, ju lutem.

Zonja Weller.

Jam agjenti Noah Kross, Byroja e Njerëzimit.

Kemi një takim.

Jam zonjusha, ky është djali im.

Lucas.

Pra, ju lutem hyni, zoti Kross.

Pra, si të fillojmë? Unë supozoj se ju e keni bërë këtë më parë.

Shume here. Relaksohuni dhe mos u shqetësoni.

Mami, këto këpucë po më shtrëngojnë këmbët.

Ai është një djalë në rritje.

Ata nuk do të jenë një faktor të rishikimit tim.

Është i lirë t'i heqë ato.

Po i heq ato.

Epo, mos i lidhni lidhëset nyjë.

Keni marrë letrën e regjistruar me dokumentet që kërkoj?

Po, e bëra, janë në dhomën e ndenjes.

Perfekte. Pa merak atëherë.

Na vjen keq.

Çfarë lloj arme keni?

Është një Beretta PX4.

- Të pëlqen? - Po.

Nuk do të të sëmurë. Zihet dhe filtrohet.

Ne nuk duam që ju të vdisni në tryezën tonë.

Kjo është më e vëmendshme. Faleminderit.

Pse po i shkruani gjithë ata numra?

Po përpiqem të verifikoj vlerësimin e produktivitetit të nënës suaj.

Si qytetarë të këtij kombi të madh, është detyra

jonë të kontribuojmë më shumë sesa marrim.

-Ti dukesh si mësuesja im. - Mm-hmm.

Ne të gjithë duhet ta tërheqim peshën tonë.

Këtë e thotë edhe ajo.

A nuk duhet të ndihmohen njerëzit më shumë tek ata që kanë më pak?

Në teori, po.

Por në praktikë, është një koncept i vështirë për t'u mbështetur.

A është kjo arsyeja pse ne duhet të largohem?

Rezultati ynë është shumë i ulët? Nuk kontribuojmë sa duhet?

Dukesh i etur.

Miku im Bobby Sloan u zhvendos në Eden e Re.

Më premtoi se do të shkruante, por nuk më bëri.

Vë bast se ka miq të rinj.

Vë bast se ai më ka harruar mua.

Vë bast se ai pi limonadë çdo ditë.

Nuk do të isha aq i ashpër me të.

Ku eshte ai tani?

Sipas itinerarit të tij,

Kross po shqyrton një urdhër dëbimi në qytetin e Oliverit.

Oh, ajo është një grua e bukur.

Takimi ishte caktuar për mesditë, kështu që...

Po, ai duhet të ishte kthyer dhe të kishte paraqitur raportin e tij deri tani.

Pse interesimi i papritur për Krossin?

Ai është gati për një promovim. Procedura standarde.

Procedura standarde. Eh, që kur, zotëri?

Më dërgoni raportin e tij sapo të dorëzohet.

Dhe ai nuk duhet të dijë se po hetohet.

Po zoteri.

Nuk më kujtohet hera e fundit që kemi përdorur enë argjendi të mirë.

Lucas, do të ta mbyll gojën. Te betohem.

Ju lutem flisni kur ju pyes.

Çfarë ke ngrënë për drekë sot, Lucas?

Nuk hëngrëm drekë. Vetëm mëngjes.

Askush nuk është i uritur në këtë shtëpi.

Ju kërkuat këtë rishikim.

Dua të di që ju mund ta ushqeni djalin tuaj.

Epo, bëj më të mirën.

Nëna ime është e bukur, nuk mendon?

Lucas!

Ajo nuk është martuar kurrë.

Z. Kross tashmë e di këtë. Ai di gjithçka për ne.

A nuk është kështu, zoti Kross?