Il Mare (시월애)

Is dat alles? Niets vergeten? -Nee.

Kom nou, we moeten opschieten.

Kun je me horen? Ja, ik ben het. Hoe gaat het met je?

Wat een fantastisch huis.

Ik heb het al een naam gegeven, ja.

Vraagje: Weet je al wie het ontworpen heeft?

Het is echt een bijzonder huis.

Juist, ja. Nogmaals bedankt voor de meubels en de stereoinstallatie.

Ja, doe ik. Ik bel binnenkort wel weer.

Goedemorgen. Ik ben net verhuisd en...

Goeiedag, goeiedag, goeiedag.

Mond open. Is het water warm genoeg, liefje?

Dat ziet er zo lekker uit, ik ga zo uit m'n dak.

Ik heb er wortels en uien bij gedaan.

Let op, daar gaan we. Eén, twee, drie en trekken.

Help me.

Wij hebben gewonnen.

Ja, wij hebben gewonnen.

Goed zo, nog een keer. We beginnen bij 'Merry Christmas'.

Prima.

Dat kan toch niet.

We beginnen opnieuw.

Niet weer, hè? Ik moet zo weg.

Prettige kerstdagen.

Prettige kerstdagen, prettige kerstdagen, prettige kerstdagen.

Prettige kerstdagen.

Prettige kerstdagen en een gelukkig nieuwjaar.

Ik ben de voormalige bewoner van uw huis.

Ik heb een verzoek aan u. Ik zit vol ongeduld op een brief te wachten.

Als hij bezorgd wordt...

zou u hem dan naar onderstaand adres willen sturen?

Met vriendelijke groet, Kim Eeun-joo, 21 december 1999.

Die pootafdrukken bij de deur waren er al toen ik dit huis betrok.

Ik heb geen tijd gehad om het schoon te maken.

U went er vast wel aan.

Hallo? Ach, jij bent het.

Nee, ik wacht op een telefoontje.

Hij is niet goed snik, niet waar?

Prettige kerstdagen.

Goeiedag.

Hallo.

Een pakje Marlboro graag.

Pak het zelf maar.

Wat staat er op het bordje voor uw huis?

'Il Mare'. Dat is ltaliaans voor 'de zee'.

De zee. Wat weet u over het huis?

Niets, daar wil ik hier achterkomen. Tot ziens.

Pardon. Heeft er al iemand in m'n huis gewoond?

Nee, uw tante heeft het pas onlangs laten bouwen.

Het is nog nooit gebruikt. Gloednieuw.

Tot ziens. -Tijd om te lunchen.

Je kunt het niet maken om zo maar weg te lopen en onder te duiken.

Ik heb je ontwerpen bij me.

Helaas zijn ze echt slecht.

Zin in een kopje thee?

Ik vertrek vandaag. Ik studeer in het buitenland.

Ik kom alleen even afscheid nemen.

Wat aardig. Dan moet je nu wel gaan.

Ik wilde je alleen nog voor alles bedanken.

Zuig alle kennis in je op.

Eerst moet ik leren om een gebroken hart te helen.

Hye-won, we moeten gaan.

Het is hoog tijd.

Ja, het is echt prachtig hier. Ik kom snel terug. Zullen we gaan?

Hé, wacht 's even.

Blijf staan.

De pootafdrukken bij de deur waren er al toen ik de woning betrok.

Ik heb geen tijd gehad om het schoon te maken.

U zult eraan moeten wennen.

Goeiedag.

Hé, het meisje van El Marco.

Het huis heet Il Mare.

Il Mare en El Marco lijken erg op elkaar.

Zeg, is het huis al verkocht?

Nog niet.

Mag ik een kijkje gaan nemen?

Daarboven hangen de sleutels.

Hallo, goeiedag.

Goeiedag.

Schat, heb je zin in noedels?

Lekker.

Ik dacht bij mezelf: Ik schrijf hem gewoon.

Ik ben de eerste bewoner van 'Il Mare'.

Uw brief is per ongeluk bij mij bezorgd.

Ik weet dat u een belangrijke brief verwacht.

U kunt beter het adres nog even controleren.

Met vriendelijke groet, Han Sung-hyun, 28 december 1997.

Hoe wist u dat ik het huis 'Il Mare' heb genoemd?

Geen idee hoe m'n brief bij u terecht is gekomen.

Speel geen spelletjes met me.

En lees m'n post niet. Dat vind ik wel zo prettig.

Met vriendelijke groet, Kim Eeun-joo, 29 december 1999.

Ik hoop dat u deze brief niet echt in 1997 geschreven hebt.

Wat denk je wel niet van mij?

Ik weet dat dit de laatste dag van het millennium is.

Ja, ik zou graag willen komen, maar ik moet werken.

Ik kan jou wel vervangen.

Echt waar?

Doe ik.

Waar ontmoeten we elkaar?

Ik heb zeven bladen gelezen.

2100 won.

Prima, tot ziens.

Bedankt.

In zo'n groot hok woont een hele eekhoornfamilie.

Het lijken wel nesten van roofvogels.

Dat kan toch niet. Is de scheids blind?

De grensrechter moet toch zien dat dat een goal was?

Het is zover, dames en heren.

We gaan aftellen voor het nieuwe millennium.

10, 9, 8, 7, 6...

5, 4, 3, 2, 1.

Een geweldig nieuw millennium.

Zeg, moet je horen: Geachte mevrouw Eeun-joo...

ik krijg nog steeds uw post.

Controleer het adres op de envelop.

Met vriendelijke groet, Han Sung-hyun, 7 januari 1998.

En het klopt echt, het is 1998.

Kim Eeun-joo. Jij stemacteur, ik eigenaar van een stripwinkel.

Over mij wordt dus beweerd dat ik gekke verhalen vertel.

Is dat niet belachelijk? Bovendien lees ik meer strips dan jij.

1998.

Hallo?

Eeun-joo, het sneeuwt. -Meen je dat?

Je hebt gelijk.

Kun je je nog aan de eerste sneeuw twee jaar geleden herinneren?

Toen werden we geveld door die zware griep.

Wat? Ik kom van een eiland, daar is sneeuw een wonder.

Ik zal er altijd weer van onder de indruk zijn.

Kun jij morgen de winkel doen?

Tuurlijk. -Bedankt.

Het zit erop voor vandaag.

Mooi, geweldig.

Sung-hyun, waar wacht je nou op? Kom mee.

Ja.

Hoi.

Stort de hemel in?

Ik keek of ik de kraan moest vastzetten.

Het gaat vast niet meer sneeuwen. Laten we naar de kroeg gaan.

Ik ga mee.

Het heeft veel gesneeuwd in 1998. Op 9 januari begon het.

Als u echt in 1998 leeft, dan moet u opletten...

dat u geen griep krijgt. Destijds dook er een gevaarlijk virus op.

Beste Eeun-joo, hopelijk vind je het niet erg dat ik 'je' tegen je zeg.

Je had gelijk, op 9 januari viel er een dik pak sneeuw.

Ik luisterde niet naar jou en ik heb een kou opgelopen.

Je bent vast een waarzegster. Ik geloof gewoon niet...

dat je in de toekomst leeft.

Waarzegster? Onzin, dat is belachelijk.

Ik kan het ook niet geloven dat jij in 1998 leeft.

Maar ik geloof ook niet...

dat jij een grapje maakt.

Ik wou dat ik een waarzegster was, dan kon ik de toekomst voorspellen.

Vergeet niet eventuele post door te sturen.

Kom mee.

Ik moet eerst nog iets regelen.

Morgen moet het af zijn.

Ik werk de hele nacht door.

Wat moet je op dit bouwterrein?

Ze heeft gelijk.

Hoe bedoel je?

Hoe ziet ze eruit?

Wie?

De vrouw die daar woont.

Doe normaal. Wie woont er nou op een bouwterrein?

Sung-hyun, wat is er met jou aan de hand?

Hallo. Cola schatje, moet je die visjes zien schransen.

Ik heb nog één vraag.

Of ik een hond heb? Je bedoelt zeker Cola.

Als jij z'n baasje was...

waarom heb je hem dan achtergelaten?

Hij liep verdwaasd om 'Il Mare' heen toen ik hem vond.

Hij slaapt als een mens, nietwaar?

Zeg, heet jij Cola?

Cola. Cola.

Er moet zoiets als een tijdlus zijn.

Hij kan toch niet tegelijkertijd op twee verschillende plekken zijn.

Hij kan eigenlijk maar bij een van ons zijn.

Ik zweer dat hij nu bij mij is.

Het ligt aan de brievenbus.

Je hebt gelijk, maar een haarband heb ik nu niet echt nodig.

M'n haar is nogal kort.

Laat het groeien. De band is tenslotte een cadeau.

Wat cool om te gaan picknicken.

Dikke pret, dikke pret. Kom mee, kom mee. Dikke pret.

Wat willen jullie? Plezier maken.

Wacht. Wat vreselijk, ik ben de picknickmand vergeten.

Heb je wel de sleutel bij je?

Ook vergeten.

Iedereen is de sleutel vergeten.

Dat kan toch niet. Vergeet nooit je sleutel.

O nee.

Dikke pret, dikke pret.

Hallo, goeiedag. Hallo?

Wie is daar?

Weet ik niet.

Goeiedag. Wie ben jij? Ik ken jou niet. Ik ben de heer Worm.

Woon je al lang hier? Ik zal je m'n huisje even laten zien. Kom mee.

Helaas, ik was erg naïef. Ik dacht dat liefde eeuwig geluk betekende.

Soms wil koken nog weleens helpen.