The Rules of the Game (La Règle du jeu) (La Règle du jeu)

Ανασύνθεση της αυθεντικής έκδοσης αυτού του φιλμ

με την έγκριση και καθοδήγηση του Jean Renoir.

Αυτή την εργασία την αφιέρωσε στον Andre Bazin.

Ο ΚΑΝΟΝΑΣ ΤΟΥ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ

Η πραγματοποίηση αυτού του φιλμ έλαβε χώρα παραμονές της έναρξης του β΄παγκομίου πολέμου.

Δεν αξιώνει να είναι μία μελέτη της ηθικής εκείνης της εποχής.

Οι χαρακτήρες του έργου είναι τελείως φανταστικοί.

"Καρδιές ευαίσθητες καρδιές πιστές. Αυτός που επικρίνει την αγάπη εύκολα, να σταματήσει τις βίαιες διαμαρτυρίες.

Είναι η αλλαγή έγκλημα; Αν ο έρωτας έχει φτερά Δε θα πετάξει; Δε θα πετάξει;"

Ακούτε το Radio-City. Η ώρα είναι 22 ακριβώς.

Μόλις αφιχθήκαμε στο αεροδρόμιο του Le Bourget.

και εργαζόμαστε για την προετοιμασία της υποδοχής...

του διάσημου πιλότου Andre Jurieux

που μόλις πέτυχε μια καταπληκτική επίδοση.

Διέσχισε τον Ατλαντικό σε 23 ώρες.

Επίδοση που συγκρίνεται μόνο... προσοχή το καλώδιο!

...επίτευγμα που μπορεί να συγκριθεί με αυτό...

...το προ 12 χρόνων. του Charles Lindberg.

Αλλά το πλήθος κινείται.

Επιτέλους, ο Andre Jurieux επι- στρέφει με θαυμάσια προσγείωση.

Το πλήθος κατακλύζει το διάδρομο προσγείωσης, υπερπηδά τις μπάρες.

Θα προσπαθήσω κι εγώ.

Ο υπουργός δεν μπορεί να παραβρεθεί, αλλά σας εκφράζει το θαυμασμό του

και τα εγκάρδιά του συγχαρητήρια.

Είναι η επίδοση της μηχανής.

Κάθε άλλο. Είναι μια θαυμάσια επίδοση.

Octave!

Andre! Πόσο χαίρομαι.

Δεν με νοιάζει η πτήση σου. Χαίρομαι που σε ξαναβλέπω!

- Πες μου, αυτή είναι εδώ; - Όχι.

- Δεν ήλθε; - Όχι.

- Όχι, ε; - Δεν μπορούσε.

Την πτήση την έκανα εξαιτίας της.

Το ξέρω.

Andre Jurieux, πέστε μας δυο λόγια.

- Οτιδήποτε. - Τι να πω;

Ήσασταν μια ολόκληρη ημέρα μόνος μέσα στο αεροπλάνο.

Θα πρέπει κάτι να έχετε να πείτε. Το πόσο ευτυχής είστε.

Είμαι πολύ δυστυχής. Ποτέ δεν ήμουν τόσο απογοητευμένος στη ζωή μου.

Μπήκα σ’αυτήν την περιπέτεια για μία γυναίκα.

Δεν ήλθε καν να με υποδεχθεί.

Της το λέω δημόσια: είναι άπιστη!

Ο διάσημος πιλότος πέτυχε μια μεγάλη επίδοση.

Δεν επιτρέπεται να παραλείψουμε ότι με αυτή την προσπάθεια...

είναι τόσο κουρασμένος...

Τη τσάντα μου, Lisette.

..που δεν μπορεί να μιλήσει.

Δίπλα μας έχουμε έναν μηχανικό από την Caudron.

Λοιπόν, το αεροπλάνο το Andre Jurieux, είναι της Caudron.

Μια συνηθισμένη παραγωγή, με ένα μοτέρ 200 ίππων της Renault.

Η θέση του συγκυβερνήτη αντικαταστάθηκε με μια έξτρα δεξαμενή καυσίμων.

Σας ευχαριστώ.

Είσαι ένας ήρωας, αλλά συμπεριφέρθηκες σαν παιδί.

Εσύ το κατάφερες, το να μη θέλει να σε δει η Christine.

- Δε θα τολμήσω να την ξαναπλησιάσω. - Πήγαινε να κοιμηθείς.

Lisette, πόσο καιρό είσαι παντρεμένη;

- Σε λίγο κλείνω 2 χρόνια, Μαντάμ. - Σωστά.

Περνάει ο καιρός. Είσαι ευτυχισμένη;

Ο άνδρας μου δεν είναι ενοχλητικός.

Δουλεύει στο "La Coliniere" και είμαι εδώ στο Παρίσι.

Μαζί σας, Μαντάμ, είμαι πολύ ευτυχισμένη.

- Έχεις εραστές; - Μαντάμ, αυτά δεν λέγονται.

Σίγουρα έχεις κάποιους. Τον Octave για παράδειγμα.

Δώσ’μου το κραγιόν για τη νύχτα.

- Δεν ξέρω που είναι. - Ξέρεις πολύ καλά που είναι.

Αυτό δε μ’αρέσει. Πολύ βιολετί.

Δεν δείχνει φυσικό.

Και τι είναι φυσικό στις μέρες μας;

Και οι εραστές σου, τι σου λένε;

Τίποτα το ιδιαίτερο.

- Σε φιλάνε; - Αν μου αρέσει.

- Σου κρατάνε το χέρι; - Εξαρτάται.

- Και μετά; - Μετά;

Πάντα το ίδιο. Όσο πιο πολλά τους δίνεις, τόσο περισσότερα θέλουν.

Την εσάρπα μου.

Δεν μπορείς να κάνεις τίποτα. Έτσι είναι οι άνδρες.

Και τη φιλία; Πού τη βάζεις;

Φιλία με άνδρα;

Δεν μιλάμε για φεγγάρι το καταμεσήμερο.

- Καληνύχτα, Μαντάμ. - Καληνύχτα, Lisette.

- Που είναι ο κύριος; - Στο γραφείο του Μαντάμ..

Το αεροδρόμιο Bourget είναι πάλι ήρεμο. Οι προβολείς σβήνουν.

Το πλήθος διαλύεται. Η τελετή υποδοχής έλαβε τέλος.

Ζήσαμε μια ιστορική στιγμή, που θα...

- Αργήσαμε αγάπη μου. - Όπως πάντα.

- Καινούργιο είναι αυτό; - Το πήρα σήμερα.

Μια ρομαντική μαύρη γυναίκα, Ο μηχανισμός είναι άψογος.

Το προτιμώ από το ραδιόφωνο.

Ακούσατε αυτή την ιστορία που είπε ο Andre Jurieux;

- Ναι. -Μπορώ να φανταστώ πως συνέβησαν τα πράγματα.

Έθεσε τη ζωή του σε κίνδυνο.

Πως μπορέσατε να αποκρούσετε...

αυτή τη μικρή ένδειξη έρωτος

που τόσο σας ικέτευσε;

Αυτό το θεωρεί αγάπη. Οι άνδρες είναι αφελείς.

Τι ευτυχισμένη που είμαι!

- Μερσί. - Παρακαλώ.

Το ψέμα είναι βαρύ φορτίο για να το κουβαλάς.

Υπερβάλετε.

Μήπως με θεωρείτε ψεύτη, εμένα;

Σας εμπιστεύομαι εντελώς.

- Αλήθεια; - Ναι.

Επιστρέψω αμέσως.

Επιθυμώ να μιλήσω με τη Μαντάμ de Marras.

Εσείς Genevieve; Πρέπει να σας δω οπωσδήποτε.

Δεν έχετε παρά να έλθετε.

Α, δεν μπορείτε. Βγαίνετε με τη Christine.

Τότε αύριο το πρωί.

Όχι στις 10 η ώρα. Καλά, στις 11. Ας είμαστε λογικοί.

Αυτός ο καημένος La Chesnaye θα αισθάνεται πολύ ενοχλημένος.

- Γιατί να έχει ραδιόφωνο; - Είναι η πρόοδος.

Πρόοδος; Αυτό θα το έλεγα επιδειξιμανία.

Καημένη Christine, τη λυπάμαι γιατί είναι αλλοδαπή.

- Και γιατί σου αρέσει! - Όχι.

Θα της ήταν δύσκολο να αφήσει τη ζωή που είχε στην Αυστρία.

Καλλιτεχνικοί κύκλοι. Ο πατέρας της ήταν ένας διάσημος μαέστρος στη Βιέννη.

Και να υποχρεωθεί να ζήσει στο Παρίσι, που κανείς δε μιλά τη γλώσσα της.

- Ας μην παντρευότανε; Εγώ παντρεύτηκα; - Α, εσύ...

Τι σκέπτεσαι Genevieve;

Ένα απόφθεγμα του Chamfort σχεδόν μια εντολή.

Και τι λέει;

"Αγάπη στην κοινωνία, είναι η συνεύρεση δύο φαντασιών

και η επαφή δύο επιδερμίδων."

Αν κατάλαβα καλά, θέλετε να με εγκαταλείψετε.

Χθες βράδυ αποφάσισα, πως πρέπει να κερδίσω τη γυναίκα μου.

Μπορώ να το φανταστώ: οικογενειακή ζωή, πλέξιμο, κατσαρόλα και παιδιά.

Ακριβώς. Έχω την αίσθηση ότι διασκέδασα αρκετά στη ζωή μου.

Όλα χάρις στο ράδιο και τον Jurieux.

Έχετε γρήγορη αντίληψη.

Αν εμείς χωρίζαμε...

θα άλλαζε τίποτα με τη Christine;

Αυτό θα άλλαζε το κάθε τι!

Απολύτως τίποτα! Έχει τη νοοτροπία της χώρας της.

Μια Παριζιάνα θα καταλάβαινε. Αυτή όχι.

Για να πούμε την αλήθεια, δεν θα σας εμέμφετο λόγο της σχέσεώς μας,

αλλά λόγω του ότι εσείς από τότε που παντρευτήκατε, ψεύδεστε.

Δεν θα σας το συχωρέσει ποτέ.

Το ξέρω.

Είτε το πιστεύετε είτε όχι, μου είστε πολύ αγαπητός.

Δεν ξέρω αν είναι αγάπη ή συνήθεια, μα αν μ’αφήσετε...

...θα είμαι πολύ δυστυχισμένη. Και δεν θέλω να είμαι δυστυχισμένη.

Συχωρέστε με.

Δεν ήθελα να σας πληγώσω, αλλά προσπαθήστε να έλθετε στη θέση μου.

Ευτυχώς είστε ένας αδύναμος άνδρας.

Σαν τον πατέρα μου.

Ο καημένος είχε μια φοβερά πολύπλοκη ζωή.

- Ας πάμε για φαγητό. - Ευχαρίστως.

Δεν ξέρω αν οφείλεται στην συνομιλία μας,

αλλά πεθαίνω απ’ την πείνα!

Α, όχι φίλε μου. Συνέχισε αν θες, αλλά εγώ θα επιστρέψω με τα πόδια.

- Μη μ'άφήνεις μόνο. - Με κούρασε η ιστορία σου.

Μετά την επιστροφή σου από την Αμερική, όλο μιλάμε.

Και τώρα αυτό το ατύχημα.

Αρκετά φίλε μου! Εγώ φεύγω!

Πονάς;

Απορώ που δεν είμαι νεκρός. Χτύπησα την οροφή σα φτερό.

Μετά δεν ήξερα που βρίσκομαι.

Αν θες να αυτοκτονήσεις για τη Christine, κάντο, αλλά χωρίς εμένα.

- Πρέπει να καταλάβεις... - Κατάλαβα πως είσαι τρελός!

- Ακριβώς! - Ψάξε βοήθεια και παράτα με.

Θέλεις να με παγιδεύσεις. Την αγαπάς επίσης και ζηλεύεις.

Την αγαπάω με των τρόπο μου.

Γι αυτό δεν θέλω να την χρησιμοποιείς.

Ξέρεις, αυτή είναι κάτι σαν αδελφή για μένα.

Πέρασα τα νιάτα μου μαζί της.

Ο πατέρας της δεν ήταν μόνο ο μεγαλύτερος μαέστρος στον κόσμο.

Ήταν και ένας υπέροχος άνθρωπος.

Πήγα στο Salzburg της Αυστρίας να σπουδάσω μουσική απ’ αυτόν.

Μου φέρθηκε σα σε γιο του. Ποτέ δεν μπόρεσα να του δείξω την ευγνωμοσύνη μου.

Τώρα μπορώ. Είναι νεκρός και δεν μπορεί να φροντίσει την κόρη του.

Έτσι θέλω να την φροντίσω. Το χρειάζεται.

Είναι σε ξένη χώρα, ανάμεσα σε κόσμο που δε μιλά τη γλώσσα της.

Αν θες την ευτυχία της, άσε την να έλθει σε μένα.

Γιατί εγώ την αγαπώ!

Είναι ντροπή να την βλέπεις μ’ αυτόν τον ηλίθιο τον La Chesnaye...

κυνήγι, πύργος και μηχανικά πουλιά! Ένας σνομπ που δεν την αγαπά και την απατά!

Μπορεί να είναι σνομπ, αλλά τα πόδια του πατούν στη γη.

Ενώ εσύ πετάς στα σύννεφα.

Και κάνεις βλακείες, όπως στο ράδιο.

- Στο ράδιο; - Στο Le Bourget κατά την επιστροφή σου.

Γύρισες απ’ την Αμερική σπά- ζοντας όλων των ειδών τα ρεκόρ.

Μεγάλη υποδοχή, κόσμος, μέχρι και υπουργοί. Πήγες να μιλήσεις.

Αντί να φερθείς σαν αξιοπρεπείς και ήρεμος εθνικός ήρωας

και να ικανοποιήσεις τους ακροατές του ραδιοφώνου,

άρχισες να μιλάς δημόσια για τη Christine.

Και απορούσες γιατί δεν ήλθε νε σε δει!

Μα αν πέρασα τον Ατλαντικό, το έκανα μόνο γι αυτήν, καταλαβαίνεις;

Με ενθάρρυνε γι’αυτό και δεν ήταν εκεί.

Είναι μια κοινωνική γυναίκα και η κοινωνία έχει αυστηρούς κανόνες.

Δε χρειάζομαι μαθήματα.

Έχω ανάγκη να δω τη Christine!

Την αγαπώ, ξέρεις.

Θα πεθάνω αν δεν την ξαναδώ.

Θα τη δεις.

- Αλήθεια; - Ναι, θα τη δεις.

Έχεις το λόγο μου.

Μεσιέ Octave!

- Κανένας δεν χαιρετάει πια; - Καλημέρα, Lisette.

Δροσερή σα ρόδο.

Φαίνεστε χάλια. Τι δεν πάει καλά;