War and Peace, Part II: Natasha Rostova (Война и Мир 2: Наташа Ростова)

Hoofdprijs op het IV Internationale Filmfestival van Moskou, 1965

Een “Oscar”, de premie van de Amerikaanse Academie voor cinematografie, 1968

Een MOSFILM-productie

Alle gedachten, die enorme gevolgen hebben,

zijn altijd eenvoudig.

Mijn hele gedachte bestaat hierin,

dat indien verdorven mensen met elkaar verbonden zijn

en een kracht vormen,

dan moeten eerlijke mensen alleen hetzelfde doen.

Zo eenvoudig is dat.

LEV TOLSTOJ

OORLOG EN VREDE

ANDREJ BOLKONSKIJ

Regieleiding Sergej BONDARTSJOEK

Filmconcept Sergej BONDARTSJOEK,Vasilij SOLOVJOV

Cameraleiding Anatolij PETRITSKIJ

Artistieke leiding Michaïl BOGDANOV, Gennadij JASNIKOV

Muziek Vjatsjeslav OVTSJINNIKOV

Geluid Joerij MICHAJLOV

Nederlandse ondertiteling ruscico

RoIverdeling:

Natasja Rostova - Loedmila SAVELJEVA

Pierre Bezoechov - Sergej BONDARTSJOEK

Andrej Bolkonskij - Vjatsjeslav TICHONOV

Ilja Andrejevitsj Rostov - V. STANITSIN

Gravin Rostova - K. GOLOVKO

Nikolaj Rostov - O. TABAKOV Petja Rostov - N. RODIN, S. JERMILOV

Sonja - I. GOEBANOVA

Nikolaj Andrejevitsj Bolkonskij - A. KTOROV

Vorstin Marja - A. SJOERANOVA Liza Bolkonskaja - A. VERTINSKAJA

Vorst Vasilij- B. SMIRNOV Hélène - I. SKOBTSEVA

Anatole - V. LANOVOJ Dolochov - O. JEFREMOV

Graaf Bezoechov - N. TOLKATSJOV Achrosimova - J. TJAPKINA

Droebetskaja - K. POLOVIKOVA Droebetskoj - E. MARTSEVITSJ

Scherer - A. STEPANOVA

Catiche - D. FIRSOVA Karagina - G. KRAVTSJENKO

Koetoezov - B. ZACHAVA Toesjin - N. TROFIMOV

Bagration - G. TSJOCHONELIDZE Denisov - N. RYBNIKOV

Aleksandr I - V. MOERGANOV Napoleon - V. STRZJELTSJIK

Keizer Frans - V. SAFRONOV Generaal Mack - N. BOEBNOV

Sjinsjin - I. SOLOVJOV Nesvitskij - J. TSJEKOELAJEV

Timochin - P. SAVIN

Stafofficier - A. SMIRNOV Regimentscommandant - V. BADAJEV

ST. PETERSBURG, 1805

De bekende Anna Pavlovna Scherer,

freule en vertrouwelinge van keizerin Maria Fjodorovna,

gaf zulke soirees bij zich thuis,

zoals alleen zij de gave had ze te organiseren.

Vandaag “trakteerde” Anna Pavlovna haar gasten

op de Franse artistocraat burggraaf Mortemart,

naar Rusland gevlucht voor de verschrik- kingen van de antichrist Napoleon Bonaparte.

De executie van hertog van Enghien was noodzakelijk voor de staat.

Nee, Napoleon is een groot man, de revolutie was een grootste zaak...

Neemt u mij niet kwalijk, mijn lieve burggraaf,

maar dat vervelende feest bij de gezant

ontneemt mij het genoegen en onderbreekt u.

lk vind het heel jammer uw verrukkelijke soiree te moeten verlaten.

ln de salon van Scherer kwam

"de bloem van de intellectuele kern van de Petersburgse society” bijeen,

zoals Anna Pavlovna zelf zei.

De stand van de politieke graadmeter

was nergens zo duidelijk, als op deze soirees, waar

de stemming van de aan het hof gelieerde Petersbrugse kringen op gebaseerd was.

Mijn man verlaat mij, hij gaat zijn dood tegemoet.

Zegt u eens, waar is deze weerzinwekkende oorlog nou goed voor?

U gaat vechten, vorst?

Generaal Koetoezov wil mij graag als zijn adjudant hebben.

- En Liza, uw vrouw? - Zij gaat naar het platteland.

Hoe kunt u nou ons van uw charmante echtgenote beroven?

Waarom kunnen mannen niet leven zonder oorlog?

Waarom willen wij, vrouwen, niets,

waarom hebben wij niets nodig?

Wat heb je met mademoiselle Scherer gedaan? Nu wordt ze helemáál ziek.

Deze abt is een heel interessant iemand, maar hij begrijpt de zaak niet goed.

Volgens mij is eeuwige vrede mogelijk,

maar ik kan niet, hoe moet ik dat zeggen,

maar alleen niet door politiek evenwicht.

Je moet niet overal maar alles zeggen, watje denkt.

Heb je nu eindelijk een besluit genomen? Word je gardecavalerist of diplomaat?

lk weet het nog steeds niet. Mij staat noch het een, noch het ander aan.

Maar hij moet vrijmetselaar zijn...

Laten we liever over belangrijke dingen praten. Ben je bij de cavaleriegarde geweest?

Nee. Maar er kwam een gedachte in me op en ik wilde u daarover vertellen.

Nu is er een oorlog tegen Napoleon.

Als dat nou een vrijheidsoorlog zou zijn, zou ik dat begrijpen,

ik zou als eerste dienst nemen in het leger.

Maar Engeland en Oostenrijk helpen tegen de grootste mens ter wereld...

dat is onjuist.

Als mensen alleen zouden vechten voor hun overtuigingen, zou er geen oorlog zijn.

Dat zou geweldig zijn!

Dat kan heel goed zo zijn, maar dat zal nooit gebeuren.

Waarvoor gaat u nou vechten?

Waarvoor?

lk weet het niet.

Het moet.

Bovendien ga ik...

lk ga, omdat het leven, dat ik hier leid, mij niet ligt.

Vaak denk ik, waarom is Annet niet getrouwd?

Wat bent u toch dom allemaal, messieurs, dat u niet met haar getrouwd bent.

Neemt u me niet kwalijk, maar u begrijpt niets van vrouwen.

- Wat ' ruziezoeker bent u, Pierre. - lk ruzie ook met uw man.

lk begrijp niet, waarom hij wil gaan vechten.

Wanneer gaat u?

Toen ik me bedacht, dat ik al die banden moet verbreken, die zo veel voor me betekenen...

En dan, weetje, Andrej...

Waar ben je bang voor, Liza? Dat begrijp ik niet.

Alle mannen zijn egoïsten.

Vanwege zijn grillen laat hij me in de steek, sluit me alleen op, op het platteland.

Metje vader en je zuster.

Toch ben ik dan alleen, zonder vrienden. En hij wil, dat ik nergens bang voor ben.

Toch heb ik niet begrepen, waarje bang voor bent.

De dokter schrijft voor datje eerder naar bed moet. Je moest maar gaan slapen.

Wat maakt mij het uit, dat monsieur Pierre hier is.

lk had je dat allang willen zeggen, Andrej.

Waarom ben je nu zo anders tegen me? Wat heb ik je aangedaan?

Je gaat het leger in, je hebt geen medelijden met me.

Je doet tegen me alsof ik een zieke ben of een kind.

Nog maar een halfjaar geleden was je niet zo.

lk vraag u op te houden.

Rustig toch, vorstin, dat lijkt u allemaal maar zo,

omdat, ik verzeker u...

lk heb zelf ondervonden... Waarom... Omdat...

Nee, neemt u me niet kwalijk, een buitenstaander is hier niet op zijn plaats.

Nee, komt u tot rust.

- Tot ziens. - Wacht, Pierre.

De vorstin zal me niet het genoegen wil- len ontnemen metjou de avond door te brengen.

- Hij denkt alleen aan zichzelf! - Lise!

Ga nooit trouwen, mijn vriend, dat is de raad die ik je geef.

Trouw niet, voordatje jezelf gezegd hebt, datje alles hebt gedaan watje kon,

voordatje niet meer houdt van de vrouw, die je uitgezocht had,

voordatje haar niet duidelijk voorje ziet.

Anders maak je een verschrikkelijke vergissing en is er niets meer aan te veranderen.

Trouw als je een oude man bent die nergens meer voor deugt.

Anders gaat al het goede en verhevene, datje in je hebt, verloren.

Alles raak je kwijt aan kleinigheden.

Jij zegt, Bonaparte en zijn carrière.

Maar toen hij werkte, op zijn doel afging, was hij vrij.

Hij had niets anders dan zijn doel, en hij heeft zijn doel bereikt.

Maar hier... salons, geroddel, bals, ijdelheid, nietigheid.

Dat is die vicieuze cirkel, waar ik maar niet uit kan komen.

Maar wat praat ik over mezelf?

Laten we het overjou hebben.

En wat moet ik over mezelf zeggen? Wie ben ik?

Een buitenechtelijke zoon, zonder titel, zonder vermogen.

En inderdaad, ik ben vooralsnog vrij, dat is waar, en ik voel me daar goed bij.

lk weet alleen niet, wat ik moet beginnen, ik wilde u om raad vragen.

lk ben op je gesteld, omdatjij de enige levende mens bent

in onze kringen.

Kies uit watje wilt: gardecavalerist, diplomaat.

Je zult het overal goed doen.

Maar één ding: ga niet meer naar de Koeragins, hou op zo'n leven te leiden.

Dat past totaal niet bij jou: al die drinkgelagen, die huzarenstreken...

Weet u wat? Werkelijk waar, ik denk dat al heel lang.

Met dit leven kan ik niets besluiten, niets overdenken.

lk heb problemen en geen geld. Vandaag heeft hij me uitgenodigd, maar ik ga niet.

Geef me je erewoord, datje er niet meer heen gaat.

Erewoord.

Petroesjka, lieve vriend. Vooruit, jij!

ledereen aan de kant, anders denken ze nog, dat ik me vasthoud.

Vooruitjij ' s, krachtpatser!

Wacht. Koeragin. Luister!

Als iemand hetzelfde doet, dan betaal ik hem 100 imperialen.

Begrijpen jullie?

Op de plaats rust!

Heren, dat is waarnzin! Hij zal te pletter vallen.

Niet aan hem zitten, je maakt hem bang. Hij valt te pletter en wat dan?

Als er me nu nog iemand komt lastigvallen,

dan laat ik hem meteen naar beneden toe zeilen.

Leeg!

Heren, ik ga hetzelfde doen!

lk neem een borrel. Geef me een fles rum!

En er hoeft niet gewed te worden.

Laat me, laat me!

Jij krijgt op de trap al duizelingen.

Laat ze me een fles geven en ik doe het.

Luister, ik zal metje wedden, maar morgen.

En nu gaan we naar de actrices!

We gaan! En we nemen de beer mee!

Vorst Vasilij is langsgeweest.

Dan moet graaf Bezoechov er wel heel slecht aan toe zijn.

lk heb erg veel medelijden met de arme graaf Bezoechov.

Met zijn gezondheid is het ook zó al slecht gesteld,

en nu die teleurstelling met zijn zoon, dat is de genadeslag.

Wat hebben ze nou eigenlijk gedaan?

Ze hebben met z'n drieën ergens een beer vandaan gehaald,

namen hem mee in de koets en namen hem mee naar de actrices.

Ze vingen de wijkagent,

bonden hem vast aan de beer en lieten de beer in de Mojka zakken.

De beer zwom, en de wijkagent lag bovenop hem.

Dat was een mooi gezicht, ma chère, die wijkagent!

Wat vreselijk! Wat is hier te lachen, graaf?

Dolochov is gedegradeerd tot soldaat,

Anatolij Koeragin is door zijn vader in bescherming genomen,

en Pierre Bezoechov is naar Moskou gestuurd.

lk hoop, dat niemand in Moskou hem zal ontvangen.

Ze wilden hem aan mij voorstellen, ik heb dat resoluut afgewezen:

ik heb tenslotte dochters.

Maar toch, ma chère, is het een geweldige grap.

Die wijkagent zal er mooi hebben uitgezien. Dat kan ik me wel voorstellen!

Monsieur Pierre.