200 บรรทัดแรก
ฉันชื่อเทมเพิล แกรนดิน
ฉันไม่เหมือนคนอื่นๆ
ฉันคิดเป็นรูปภาพ แล้วนำมาเชื่อมโยงกัน
รัฐแอริโซน่า ค.ศ. 1966
เทมเพิล
ร้อน
รีบเดินมา เธอยืนขวางทางคนอื่นเขา
หนูมองเห็นความร้อน
เทมเพิล
มีคนอยู่ที่นี่ได้หรือ
หมาป่าคำราม ผู้ชายถือปืนยาว ถามอิลเลีย คูรียาคินว่า
อยากจะให้ผมเปิดประตูไหม
ขอโทษ เทมเพิล ป้าฟังไม่ทัน
เรื่องเดอะ แมน ฟรอม อังเคิล ตอนกาซีโบ อิน เดอะ เมซ
หมาป่าคำราม แล้วผู้ชายก็ถามอิลเลีย คูรียาคิน
อยากจะให้ผมเปิดประตูไหม
อยากจะให้ผมเปิดประตูไหม
เป็นอะไรไป
ป้าแอน ที่นี่อะไร
คอกวัว ทางฝั่งตะวันออกไม่มีใช่ไหม
เป็นที่ฆ่าสัตว์หรือ
ใช่แล้ว
อยากจะให้เปิดประตูไหม
อยากจะให้เปิดประตูไหม
จ้ะ เปิดให้ที
ช่วยเปิดประตูที เทมเพิล
- อยากจะให้เปิดประตูนั่นหรือ - ใช่
เรียบร้อย
สวัสดี คุณปู่
เทมเพิล
ลุก มากันแล้ว
เทมเพิลมาถึงเรียบร้อยดี
- สวัสดีลุงไมค์สิ - สวัสดี เทมเพิล
ลุงกำลังบอกบิลลี่นี่ว่า จะมีแขกมาพักฤดูร้อน
เป็นโคบาลเหรอ
ขอโทษแทนหลาน
เราไม่ทักทายใครอย่างนั้น เทมเพิล เธอรู้ดีกว่านั้น
สวัสดี ฉันเทมเพิล ยินดีที่รู้จัก สวัสดี ฉันเทมเพิล ยินดีที่รู้จัก
ยินดีที่รู้จักเช่นกัน
ไปละ
ขอบคุณที่ให้ พรุ่งนี้จะเอามาแทนที่
ไม่ต้องรีบร้อน ยังมีเผื่อ
มีเดอะ แมน ฟรอม อังเคิลไหม
จะพาไปดูห้อง
เอาไว้ที่นี่ได้ไหม
ป้าวางนิยายวิทยาศาสตร์ไว้ตรงนั้น
จะรู้ได้ยังไงว่าเป็นห้องฉัน
เพราะเราบอก นี่คือห้องเธอ
- ห้องของเทมเพิล - ตกลงไหม
โอเค
ไง เทมเพิล ตื่นเต้นเรื่องวิทยาลัยไหม ดีนะ
ขอบคุณ
หนูกินอย่างนั้นไม่ได้ หนูลำไส้ใหญ่อักเสบ
พอวิตกแล้วเกิดอาการ หนูกินพุดดิ้งกับเยลลี่
แม่เธอบอกแล้ว
เธอยังไม่ได้ตอบคำถามของไมค์ ตื่นเต้นเรื่องวิทยาลัยหรือเปล่า
หนูอยากอยู่ ม.ปลายต่อ หนูชอบครูวิทยาศาสตร์
ดร.คาร์ล็อกฉลาดมาก และเคยเรียนมหาวิทยาลัย
หนูจึงไม่เข้าใจว่าทำไมต้อง ย้ายมาเรียนสิ่งที่เขาคงรู้อยู่แล้ว
ช้อนขนมกับช้อนชาใส่แยกช่องกัน
แยกแล้ว
ลุงเขาแยกไม่ออก บางครั้งป้าเองก็แยกไม่ออก
มันต่างกัน
จริงด้วย
ได้เวลานอนแล้ว สาวน้อย แถวนี้เราตื่นพร้อมกับไก่
มีทุกอย่างแล้วนะ
นี่ห้องหนู
ใช่
- ราตรีสวัสดิ์ - ไม่เอานะ
ขอโทษ ลืมไป ห้ามกอด
งั้นราตรีสวัสดิ์
ห้องของเทมเพิล แกรนดิน
ฮัลโหล
- โทรมาปลุกหรือเปล่า - เปล่าเลย
- ใครโทรมา - แอน
ทายซิฉันเจออะไรเป็นก้อน ซุกอยู่ใต้ตู้ของเทมเพิล
กระโปรงหน้าร้อนน่ารัก ที่แกไม่อยากใส่หรือ
รีดอยู่ตั้งนานแน่ะ พรุ่งนี้จะส่งไปรษณีย์ไปให้
แกไม่ยอมเอาติดมา ฉันไม่รู้จะทำให้แกใส่ได้ไหมนะ
อีกตัวมาถึงปุ๊บยังถอดปั๊บ
แกเป็นยังไงบ้าง
สบายดี
เล่ามา
แกเครียดขึ้นมา เมื่อไมค์เอ่ยถึงเรื่องเรียนต่อ
แต่แล้วก็สงบลง เข้านอนเรียบร้อย ไม่ต้องห่วงหรอก
เทมเพิลเป็นหน้าที่ฉันฤดูร้อนนี้ ห่วงเรื่องอื่นไปเถอะ
แกคงเพลิดเพลินมากแน่
แต่พี่อย่าลืมเชียวว่า เดี๋ยวต้องมีเรื่องให้แกสติแตก
เทมเพิล
เทมเพิล
เทมเพิล มาช่วยงานป้านี่
พอจะรู้ไหมว่าจะเรียนเอกอะไร
วิทยาศาสตร์ จิตวิทยามั้ง
ยังไม่ต้องตัดสินใจก็ได้ใช่ไหม
ยังดีกว่าโรงเรียนประจำ
- ยอดเลย มีทางเลือกเยอะแยะ - แดนนี่มองป้าอยู่
เขามองเห็นได้รอบ โดยไม่ต้องขยับหัว
- แล้วรู้ได้ยังไงว่ามันมองอะไรอยู่ - หูมัน หูมันชี้ไปทางที่ที่มอง
เห็นไหม มันกำลังมองป้า และมองโคบาลพวกนั้น
เห็นไหม ทีนี้มันสนใจหนู มันกำลังมองหนูแล้ว
จริงด้วย รู้ได้ยังไง
- ไปได้แล้ว - ทำอะไรกันน่ะ
นั่นคืออะไร
มันตรึงวัวไว้ให้บิลลี่ฉีดวัคซีนได้
มันเป็นอะไรไป มันสงบลง
วัวมันชอบ ทำให้ใจสงบ
ยืนนิ่งๆ มันจะเข้ามาหาเอง
ไม่ทำร้ายหรอก แค่อยากรู้อยากเห็น
วัวมันอดไม่ได้
กังวลว่าจะเรียนไม่ทันคนอื่นไหม
ไม่ หนูไม่ได้โง่
ป้าก็ไม่ได้ว่างั้น หรือว่าที่ย้ายออกมาจากบ้าน
จับไว้ให้ตรงๆ
ทำไมไม่อยากเรียนต่อ
ผู้คน หนูไม่เข้าใจผู้คน
อย่างน้อยคนที่โรงเรียนก็รู้ว่า หนูไม่เข้าใจพวกเขา
แต่บางคนก็ยังมาเป็นเพื่อน
เธอไม่เข้าใจอะไรล่ะ
เด็กสาวๆ คลั่งไคล้ผู้ชาย
พูดถึงแต่วงป๊อปไร้สาระกับเสื้อผ้า แล้วพูดแบบว่า
ทำไมเธอถึงหงุดหงิด ตอนฉันมีความสุข
ฉันก็ว่า ฉันมีความสุข พวกเขาก็ว่า เธอดูไม่มีความสุข
ฉันก็ว่า ไม่เห็นหรือว่าฉันกำลังคิด ไม่เห็นหรือว่าฉันเศร้า
หนูไม่รู้ว่าพวกนั้นพูดถึงอะไร
เธอทำหน้ายังไงเมื่อมีความสุข
อย่างนี้
ไม่ใช่ ดูไม่เหมือนตอนเธอเล่า เรื่องเดอะ แมน ฟรอม อังเคิล
เธอดูเป็นอย่างนี้
ดูตลก
มีความสุข และนี่เธอโกรธ
โกรธ
มีความสุข รูปนี้หนูมีความสุข
ป้าว่าพอใจมากกว่า
พอใจ
พอใจ
มาเรีย มาช่วยตรงนี้ที
ห้องของเทมเพิล แกรนดิน
เทมเพิล
เทมเพิล
ปิดให้ที
- เทมเพิล ออกมาเถอะ - ปิด ปิดให้ที
- อย่าเหลวไหล - ได้โปรด
ปิดให้แน่นๆ
ขอร้อง
แน่นอีก อีก
ดึงห่วงทองเหลือง ประตูเปิด
มีเวลาขับผ่าน 47 วินาที ทีจี
- เห็นฝีมือเทมเพิลที่ประตูหรือยัง - แจ่มแจ๋วไปเลยไหมล่ะ
- สวัสดีจ้ะ - สวัสดีค่ะ
แอนบ่นผมอยู่ตั้งนาน ยังไม่มีปัญญาคิดทำได้
นั่นหรือ
เครื่องที่เทมเพิลใช้อยู่
ใช่
ฉันรู้ว่าดูไม่จืด แต่มันช่วยแกได้
จะไปตามหาเทมเพิล
เทมเพิล
นั่นของฉัน นั่นของเทมเพิล
แกสนุกมากฤดูร้อนนี้ จะไม่เชื่อว่าแกซ่อมแซมอะไรบ้าง
แกเข้ากับวัวได้ดีมาก
- ขอขอบคุณ - ขอเตือนว่าแกตั้งใจจะอยู่ต่อ
ไม่ใช่ทางเลือก
แอน
ฉันขอโทษ ไม่ตั้งใจจะว่าพี่
ยิ่งเมื่อพี่มีน้ำใจเหลือเกิน ตลอดหน้าร้อน
เทมเพิล
เทมเพิล
เดินทางมาเป็นยังไง แม่ มาเร็วนะ
ขับมานาน ขอบใจที่ถาม
พร้อมจะไปเรียนต่อหรือยัง
ขออยู่ที่นี่ดีกว่า
เราคุยกันแล้วนะ ลูกจะไปได้ดี
ไม่มีใครคาดคิด เป็นปาฏิหาริย์ก็ว่าได้
เป็นปาฏิหาริย์
วิทยาลัยแฟรงกลิน เพียร์ซ ค.ศ. 1966
เทมเพิล ทางนี้
- มา ผมเปิดให้ - ขอบใจ
224 นี่ห้องลูก
หนูไม่มีเพื่อนร่วมห้อง
ไม่นะ อีก 2 สัปดาห์เพื่อนถึงจะมา จำได้ไหม
คนอื่นทุกคนมีเพื่อนร่วมห้อง
คิดเสียว่ามีเวลาให้ปรับตัวสิจ๊ะ
- งั้นก็จะกลับบ้าน - เทมเพิล
แม่รู้ว่ามันแปลกถิ่นและใหม่ แต่ลูกจะไม่เป็นอะไร
ไม่อยากอยู่ที่นี่
พยายามสงบใจ ไม่เป็นไรนะ พยายามสงบใจ นะ
แม่จะให้เวลาอยู่เงียบๆ
- แกเป็นอะไรหรือเปล่า - สนใจจะเล่นกับเด็กอื่นๆไหม
ไม่เลย
เล่นของเล่น เล่นตุ๊กตาไหม
แกชอบฉีกข้าวของมาก
และยังไม่พูดแม้จะอายุถึง...
4 แก 4 ขวบ
ไม่ ยังไม่พูด
คงเป็นแค่ช่วงระยะหนึ่งแน่ แต่...
ลูกคุณเป็นออทิสติกชัดๆ
- ออทิสติก ฉัน... ฉันไม่รู้จัก... - ลูกคุณเป็นจิตเภทในเด็ก
ในเด็ก แล้วโตขึ้นเมื่อไหร่แกจะหาย ขั้นต่อไปจะเป็นยังไง
โดยทั่วไป หมอแนะนำให้เข้าสถานบำบัด
นานเท่าไหร่ ฉันคงไม่ต้องการ ฉันไม่อยากพลาดฟังแกพูดคำแรก
แกอาจจะไม่มีวันพูดได้
No comments yet. Be the first to leave one.