200 บรรทัดแรก
Tursen? Ik ben hier om u te dienen.
Ik heb je niet nodig.
Luister, chapandaz.
Op last van de koning wordt er in de stad Kaboel...
de grootste buzkashi aller tijden gehouden.
Onze meester Osman Bey heeft me opgedragen...
zes chapandaz aan te wijzen die z'n kleuren daarbij zullen dragen.
De eerste is Salih.
Hij zal op Mizan rijden. De tweede is Yalavach.
Hij zal op Gomali rijden.
De derde is Budi. Hij zal op Gordilov rijden.
De vierde is Mangou.
Hij zal op Babour rijden. De vijfde is Uzouk.
Hij zal op Abdur rijden.
Dat was het.
Tursen, we hebben Uraz, uw zoon, niet gezien.
Gaat hij niet naar Kaboel?
Jawel.
Welkom, meester. - Vrede zij met je, Mukhi.
Het is een prachtig dier. - Inderdaad.
Hij is de vijfde generatie van de stamboom...
die ik persoonlijk heb getraind. Hij is m'n leven.
Een zesde zal ik niet meer halen.
In nog geen twintig generaties komt er weer zo'n paard.
Weet je nog dat ik hem bij je bracht?
Jij was een jongetje, hij een veulen.
Ik weet het nog goed.
Je hebt het goed gedaan. Jullie allebei.
Vanavond krijg je m'n definitieve bevelen.
Net als jij, schoonheid van me.
Uraz, ik kom van... - Ga weg.
M'n meester wil u spreken in z'n koele huis.
Ik wil dit af zien. - Er is hoog bezoek uit Kaboel bij hem.
En ook uw meester, Osman Bey. - Scheer je weg.
Wie is dat, die daar duwde?
Die met de chapandaz-muts? - Precies.
Ik zwijg als het graf.
Kom dan maar tot leven.
Hij is Uraz, de zoon van Tursen.
Net als z'n vader vroeger de beste chapandaz...
in de provincies Meymaneh, Mazar-e Sharif en Qataghan.
Als ik tegen hem wed, zal ik dan winnen?
Als u wedt om de eer, zult u verliezen.
Als u om geld wedt, zult u winnen.
Als je het mis hebt, bijt ik je tong af.
Vrede zij met je.
En met jou, wie je ook bent.
Vind je een van die lelijke beesten goed genoeg om erop wedden?
Jazeker. - Om hoeveel geld?
Zo veel je wilt.
Op welk beest wil je wedden? - Jij mag kiezen.
Ik kies de bruine, natuurlijk. Ik wed om 500 afghani's.
Vijfhonderd op de zwarte.
Excuses, maar... - Je kent m'n antwoord.
Ik kom als het gevecht is afgelopen. - Maar uw vader, Tursen, vraagt om u.
Je bent aan de winnende hand. - Dat weet je pas na afloop.
De halsslagader van de zwarte is beschadigd. De bruine zal winnen.
Luister goed, want ik hou het kort.
Ik heb een nieuwe hengst voor de buzkashi. Hij heet Jahil.
Hij is de laatste van z'n stamboom en de beste.
M'n zoon Uraz zal hem berijden, onder de kleuren van Osman Bey...
bij de koninklijke buzkashi in Kaboel, de stad van de koning.
Jullie, die om me heen staan, zullen m'n volgende woorden verspreiden.
Als m'n paard, de laatste van de Jahils...
de koninklijke buzkashi wint...
zal hij voortaan toebehoren aan Uraz, m'n zoon.
Dank u, vader.
Als je niet kunt winnen op Jahil, lukt het je op geen enkel paard.
U was de beste chapandaz van drie provincies.
Maar de koninklijke buzkashi van heel Afghanistan...
is van een ander kaliber.
Toch zal uw paard winnen.
Voor de eerste koninklijke buzkashi op het veld van Bagrami...
hier in de hoofdstad Kaboel, heeft zijne majesteit bevolen...
dat de chapandaz die het kalf rond de blauwe vlag draagt...
en het teruglegt in de kring van gerechtigheid...
de koninklijke vlag zal krijgen, wat betekent...
dat hij de beste chapandaz van heel Afghanistan is.
Ik ben het, Mukhi, uw dienaar.
Wat zit er om m'n been? - Een kist om het recht te houden.
Het was gebroken.
Wie heeft de buzkashi gewonnen?
Wij, Meymaneh.
Wie heeft de geit veroverd? - Salih.
Dat kan niet. Z'n paard was halfdood.
Allah inspireerde hem. Hij sprong op Jahil, die losliep...
greep de geit en legde die in de kring.
Iemand heeft me behekst.
Hoe kon er anders zo'n vloek op me rusten?
Nee, u bent juist gezegend. U heeft Jahil.
Uw vader heeft u het paard beloofd als het zou winnen.
En dat heeft hij gedaan.
Salih en de anderen konden u vanavond niet bezoeken.
Ze zijn op het feest bij de koning. Ze komen morgen bij u.
Ik wil hier niemand zien.
Ga vannacht met Jahil en m'n kleren onder m'n raam staan.
Er staan wachters bij de poort.
Er zit geld in m'n chapan. Genoeg om ze om te kopen.
Als ze weigeren, spring je over de muur en haal je me hier weg.
Je bent groot en sterk genoeg.
Ik kan uw hart begrijpen.
We moeten die kwade kist van m'n been halen. Ga een steen halen.
Ze zeiden dat het goed voor u was.
Ik wil dat er lucht bij m'n huid komt. De zon moet m'n botten helen.
Door die kist gaat m'n been rotten en dan sterf ik.
Haal hem eraf.
Scheur hem aan flarden.
Ze hebben het omwikkeld als een lijk.
Wikkel het los.
De heilige woorden van Mohammed hebben meer botten genezen...
dan alle buitenlandse dokters van Kaboel.
Bind het goed vast.
Haal wat te eten voor me.
Ik zal een venter halen.
Ik wil alleen jou zien.
Als de eerste in z'n soort...
was de buzkashi van gisteren een grote gebeurtenis.
Maar ik heb betere gezien. Veel betere.
Dat was in de provincie Meymaneh, lang geleden.
Geef de koekjes eens door.
Het kan niet beter geweest zijn dan de buzkashi van gisteren.
Heb geduld. Het was in Meymaneh...
onder leiding van m'n oude vriend Osman Bey.
Een groot krijgsheer van het noorden.
Daar heb ik...
de beste chapandaz aller tijden gezien.
Vertel ons erover, rijke man.
Graag. In die dagen...
werd de buzkashi op het platteland gehouden.
Soms duurde hij uren, soms een hele dag.
Soms duurde hij tot in de nacht. Het waren toen andere tijden.
Tijden die een ander slag mannen voortbrachten.
Voor de chapandaz van toen zou de buzkashi van gisteren...
slechts een oefening zijn geweest...
voor een veel groter en gevaarlijker evenement.
Wat kan ik voor u doen, vader?
Maak de weg voor me vrij.
Z'n naam was Tursen. De grote Tursen.
De moedigste chapandaz die ooit heeft geleefd.
En de edelste.
We gaan. - U heeft slaap nodig.
Ik heb geslapen. - En eten.
Zadel Jahil. Roep de herbergier, we hebben geen tijd te verliezen.
Kom snel.
Uw geld.
Wat is de kortste weg naar Meymaneh?
De beste route is de weg vanuit Kaboel.
Ik vroeg de kortste weg.
De kortste weg leidt vaak niet het snelst naar het doel.
De kortste is onmogelijk voor iemand die mank loopt.
Ik bepaal zelf wel wie mank is en wat mogelijk is.
De kortste weg, waarover ik alleen maar slechte verhalen ken...
is de oude Bamianweg. De weg van lang geleden.
Overdag zucht hij onder de hitte van duizend zonnen.
's Nachts heerst er een ijzige kou.
Hoe kom ik op die oude weg?
Voorbij het dorp moet u het eerste pad links nemen.
Daar ziet u een steil omhooglopend pad.
Zou u, met uw manke been, niet de makkelijkste weg naar huis nemen?
Gemakkelijk? Ja, maar waarom?
Om zo veilig als maar kan te reizen...
en bij elk theehuis gepasseerd te worden door mensen uit Kaboel...
en steeds weer het verhaal over de buzkashi te horen?
En aan het eind ervan zal Tursen voor me staan.
Dat laat ik niet gebeuren.
Dat laat ik niet gebeuren.
Waar ben je geweest? - Ik heb Jahil gevoerd.
Wat heb je nog meer gedaan?
Ik heb gevraagd naar de weg die voor ons ligt.
Is hij gevaarlijk?
Dat is hij altijd, vooral in de herfst. Het is een dodenweg.
Wil je niet over een dodenweg reizen en dan toch overleven?
Ben je bang? - Ja, ik ben bang.
U zult niet levend uit die bergen komen.
Ik wil niet door m'n eigen schuld uw lijk hoeven dragen.
Hoe kan ik Tursen dan nog onder ogen komen?
Ik kan u niet volgen.
Heus, ik zal u niet volgen. Het wordt uw dood.
Ik zal sterven. En Jahil zal met mij sterven.
Zonder meester kan hij niet overleven in dit barre gebergte.
Allah zal het verhoeden. - Dat geloof ik ook.
Vertel eens, Mukhi.
Hou je van Jahil?
Ik heb hem grootgebracht. Natuurlijk hou ik van hem.
Onthoud dan het volgende.
Hij heeft een nieuwe meester nodig als ik sterf.
Wie verdient hem meer dan de man die het meest van hem houdt?
Zou ik z'n meester worden? - Wacht maar af.
Trek m'n laars uit.
Als u sterft, wie gelooft er dan dat Jahil van een dienaar zou zijn?
Ze zouden me een dief noemen.
Verbind de wond, goed stevig.
Ga dan een schrijver zoeken en breng die bij me.
Ik, Uraz, zoon van Tursen...
verklaar en zweer hierbij het volgende.
Mocht ik tijdens onze aanstaande reis sterven...
dan schenk ik m'n hengst Jahil...
aan m'n trouwe vriend en dienaar...
Mukhi van Meymaneh, uit erkentelijkheid voor z'n toewijding.
Schrijf dat op, alsjeblieft.
No comments yet. Be the first to leave one.