200 บรรทัดแรก
Καλώς ήρθατε στις ζούγκλες του Βόρνεο και της Σουμάτρα.
Όταν πρωτοήρθαν εδώ οι εξερευνητές,
βρήκαν πολλές εκπλήξεις στο δάσος.
Εκπλήξεις που σέρνονταν.
Που έμοιαζαν με φύλλα.
Πολύχρωμες, με αιχμηρές μύτες… Πολύ εκπληκτικό αυτό.
Παντού καινούργια κι εντυπωσιακά πράγματα.
Πιο ψηλά, όμως, πολύ ψηλά,
υπήρχε το πιο συναρπαστικό και μυστηριώδες πράγμα όλων.
Πλάσματα που άκουγαν μόνο και έβλεπαν καμιά φορά στα κλεφτά.
Ρώτησαν τους ντόπιους
που είπαν ότι ήταν οι ''άνθρωποι των δέντρων''.
Οράνγκ Ουτάν στη γλώσσα τους.
Μοναχικά πλάσματα που κρύβονταν για να μη δουλέψουν.
Είχαν δίκιο ότι αυτοί εκεί πάνω ήταν στενοί συγγενείς μας,
αλλά έκαναν λάθος σ' όλα τα υπόλοιπα.
Στα δέντρα ζουν εύσωμα πλάσματα που επιζητούν παρέα και κοινωνική επαφή.
Μην είσαι ανάγωγος, φίλε.
Είμαι ο βασιλιάς των αιωρούμενων
Της ζούγκλας ο λαμπρότερος
Έφτασα στην κορυφή Και αναγκαστικά σταμάτησα
Και αυτό με ενοχλεί
Αυτή είναι η ιστορία μιας νεαρής θηλυκιάς, της Ίντα,
που εξορμάει μόνη της για να εξερευνήσει το δάσος.
Θέλω να είμαι σαν εσένα
Ουρακοτάγκος
Θέλω να βαδίζω και να μιλώ όπως εσύ
Θα δεις πως είναι αλήθεια
Ένας πίθηκος σαν εμένα
Μπορεί να μάθει να είναι κι άνθρωπος
Η Ίντα είναι εννιά ετών.
Μια έφηβη ουρακοτάγκος,
και παρά τα όσα λένε οι θρύλοι, δουλεύει πολύ σκληρά.
Η ίδια, η μητέρα της, Ντίαν, και ο μικρός αδελφός της, Μπίμο,
ψάχνουν σκληρά για να βρουν κάτι να φάνε.
Προτιμούν τα φρούτα,
αλλά όταν δεν βρίσκουν,
συμβιβάζονται με τα αγκαθωτά ρατάν.
Ο δίχρονος Μπίμο το προσπαθεί.
Αυτό το αγκαθωτό πράγμα δεν είναι σαν το γάλα της μητέρας του,
μα πρέπει να μάθει τι είναι βρώσιμο.
Η Ίντα έχει καιρό να πιει γάλα,
αλλά έχει περάσει σχεδόν δέκα χρόνια κοντά στη μητέρα της
για να μάθει το δάσος
μεγαλώνοντας ασφαλής με την οικογένειά της.
Οι ουρακοτάγκοι έχουν τη μεγαλύτερη παιδική ηλικία στη φύση.
Η Ίντα, όμως, έχει μάθει σχεδόν τα πάντα.
Εντάξει είναι.
Θα κάνει λάθη στην πορεία,
αλλά καλύτερα να τα κάνει όσο η μητέρα είναι κοντά.
Οι οικογενειακοί δεσμοί παραμένουν ισχυροί
αλλά για την Ίντα όλα άρχισαν να αλλάζουν
μόλις γεννήθηκε ο μικρός της αδελφός.
18 ΜΗΝΕΣ ΠΡΙΝ
Για την Ίντα, τίποτα δεν ήταν το ίδιο μετά τον Μπίμο.
Ναι, ήταν πολύ γλυκούλης,
αλλά, ξαφνικά, ο Μπίμο απολάμβανε όλη την προσοχή
κι η Ίντα ήταν απλώς θεατής.
Τα μωρά των ουρακοτάγκων γεννιούνται εντελώς αδύναμα.
Γι' αυτό, η μητέρα του κουβαλούσε παντού τον Μπίμο παντού,
ενώ εκείνος κρατιόταν από το τρίχωμά της για να μην πέσει.
Πώς γίνεται να είναι τόσο χαριτωμένος;
Η φροντίδα, όμως, ενός νεογέννητου εδώ είναι τόσο δύσκολη
που πλέον η Ντίαν έπρεπε να περνά την πιο πολλή ώρα με τον Μπίμο.
Η Ίντα αναγκάστηκε να μάθει ότι δεν είναι το επίκεντρο.
ΠΑΡΟΝ
Όπως όλα τα μεγάλα αδέλφια,
η Ίντα έμαθε να αγαπά τον Μπίμο.
Τώρα που μεγάλωσε, ξεμακραίνει λίγο από τη μαμά
και αρχίζει να παίζει, έχει πιο πολλή πλάκα.
Οι εποχές και τα μέρη
Σημασία έχει με ποιον τα μοιράζεσαι
Έτσι είναι η ζωή, και το θέμα είναι
Να τη χαίρεσαι με αυτούς που τη μοιράζεσαι
Η χαρά είναι με ποιους τη μοιράζεσαι
Και στο πέρασμα του χρόνου ανακαλύπτεις
Ο χρόνος είναι με ποιους τον μοιράζεσαι
Η Ντίαν συγκρατεί τον Μπίμο όταν μπλέκει σε περιπέτειες,
και τον προετοιμάζει για το ταξίδι του στη ζωή,
το οποίο, ως αρσενικό, θα είναι πολύ διαφορετικό από της Ίντα.
Η χαρά είναι με ποιους τη μοιράζεσαι
Ωραίες στιγμές,
αλλά δεν θέλουν όλοι οι γείτονες να παίξουν ήρεμα.
Ως το κυρίαρχο θηλυκό της περιοχής,
η Ρούμπι και ο γιος της, ο Ράφι, είναι οι γαλαζοαίματοι της ζούγκλας
και διαλέγουν τα πάντα πρώτοι,
ενώ η Ντίαν και η οικογένειά της παίρνουν ό,τι απομένει.
Λίγα δέντρα έχουν φρούτα ακόμα
και η Ρούμπι τα κρατά όλα για εκείνη.
Εκείνη και ο γιος της ζουν σαν βασιλιάδες.
Ακόμα κι ο μικρούλης Ράφι τρώει φρούτα πριν από την Ντίαν.
Πάντα έτσι ήταν.
Η δύσκολη ζωή στο δάσος είναι ακόμα πιο δύσκολη για την Ίντα.
Μόλις φαγωθούν τα φρούτα,
κανείς δεν θα ξέρει πότε θα βγουν άλλα
και πότε θα φάει ένα καλό γεύμα εκείνη κι η οικογένειά της.
Το να μάθεις τι επιτρέπεται να τρως θέλει χρόνο.
Το ίδιο και το να μάθεις να το φτάνεις.
Αντίθετα με τα περισσότερα τροπικά δάση, ο θόλος εδώ παρουσιάζει κενά.
Τα δέντρα απέχουν πολύ και δεν τα συνδέουν κλαδιά ή κληματσίδες.
Έτσι, οι εναέριες διαδρομές είναι δρόμος μετ' εμποδίων.
Θα μπορούσαν να κατέβουν και να περπατήσουν στο έδαφος,
αλλά δεν νομίζω ότι αυτή θα ήταν καλή ιδέα.
Λιγότερες από 400 τίγρεις της Σουμάτρα έχουν απομείνει στην άγρια φύση,
αλλά μία αρκεί για να σε φάει.
Ίσως να μην ήταν ο φόβος της δουλειάς
που κρατούσε ψηλά τους ουρακοτάγκους.
Οι επίγειες διαδρομές για κάποιους είναι βολικές,
αλλά ο καλύτερος τρόπος να μετακινηθείς στα δέντρα είναι η πτήση
ή κάτι παρόμοιο με πτήση,
όπως κάνουν οι λανγκούρ του Τόμας.
Οι γίββωνες αιωρούνται πάνω από τα κενά με τα μεγάλα και δυνατά χέρια τους.
Πολύ εντυπωσιακό.
Άλλα πλάσματα είναι πολύ παράξενα.
Τι θα κάνει αυτός ο τύπος;
Αυτά είναι τα μόνα δάση στον κόσμο όπου τα φίδια πετάνε.
Εγώ, πάντως,
δεν θα ήθελα να κάθομαι εκεί που θα προσγειωθεί αυτό το πράγμα.
Ευτυχώς, αυτά τα φίδια ενδιαφέρονται πιο πολύ
να κυνηγούν σαύρες Ντράκο παρά αφηγητές.
Μαντέψτε, όμως.
Κι αυτές πετάνε,
και πάνε ακόμα πιο μακριά.
Πρέπει μόνο να πετύχει την προσγείωση.
Και παίρνει 8,7.
Πολλά ζώα κάνουν φοβερά πράγματα,
αλλά για τους ουρακοτάγκους είναι λίγο πιο δύσκολα.
Πέρα απ' το ότι είναι μεγάλοι και βαριοί,
τα ψηλά κλαδιά είναι
επισφαλή.
Όποιο κι αν είναι το μέγεθός σου,
πρέπει να ξέρεις το βάρος σου.
Οι ουρακοτάγκοι πέφτουν πολύ πιο επώδυνα από τις μέλισσες,
έτσι, οι διαδρομές στα κλαδιά θέλουν προσοχή.
Κι η εκπαίδευση θέλει χρόνο.
Υπάρχει το άλμα επί κοντώ.
Η ελεγχόμενη ταλάντευση.
Ό,τι κι αν ήταν αυτό.
Και η γέφυρα.
Την προτιμούν οι μητέρες που μεταφέρουν τα μωρά τους.
Όσοι έχουν τελειοποιήσει τις μετακινήσεις στα δέντρα,
παίρνουν πιο ευθείες διαδρομές,
εξοικονομώντας χρόνο κι ενέργεια.
Αν και ο Μπίμο θα μπορούσε να είναι περισσότερο συνεργάσιμος.
Και τι ρόλο παίζει ο πατέρας της Ίντα;
Είμαι ο βασιλιάς των αιωρούμενων
Της ζούγκλας ο λαμπρότερος
Έφτασα στην κορυφή Και αναγκαστικά σταμάτησα
Και αυτό με ενοχλεί
Ο Μπιντάνγκ.
Το κυρίαρχο αρσενικό της περιοχής που ζυγίζει 90 κιλά.
Αυτός εξοικονομεί ενέργεια με άλλον τρόπο.
Οι κραυγές του ταξιδεύουν χιλιόμετρα, χωρίς αυτός να κάνει βήμα.
Προειδοποιεί αντίπαλα αρσενικά και προσελκύει θηλυκά σε οίστρο.
Συνέχισε, φίλε.
Αναμφίβολα σε γουστάρει.
Το πρόσωπό του, που μοιάζει με πιάτο, τον βοηθά να κατευθύνει τη φωνή του,
αλλά, κυρίως,
ειδοποιεί τα άλλα αρσενικά ότι αυτός είναι ο βασιλιάς εδώ.
Κι αν δεν έγινε κάτι ξεκάθαρο,
διαδίδει το μάτσο μήνυμά του
ρίχνοντας κάτω δέντρα χωρίς καθόλου κόπο.
Σχεδόν χωρίς καθόλου κόπο.
Όλο το δάσος ξέρει τώρα ότι δεν είναι εύκολος αντίπαλος.
Από την κατεδάφιση του Μπιντάνγκ επωφελείται μια αρκούδα της Μαλαισίας.
Αυτός ο τύπος εδώ θέλει λίγη βοήθεια.
Μπορεί να σκαρφαλώσει σε δέντρα, αλλά προτιμά το ντελίβερι.
Το παχύ του δέρμα τον προστατεύει από τα τσιμπήματα των μελισσών
την ώρα που ψάχνει για προνύμφες ή και για το μέλι τους.
Σαν να δίνει μια ιδέα στον Μπιντάνγκ.
Το πρόβλημα, όμως, αυτές δεν είναι μέλισσες.
Είναι σφήκες.
Κι οι σφήκες δεν παράγουν μέλι.
Έχουν, όμως, ωραία γεύση.
Λίγο πικάντικες, μα αξίζουν μια πιο κοντινή ματιά.
Ναι, σίγουρα δεν έχουν μέλι.
Και πονάνε αρκετά.
Και το προκάλεσε ο ίδιος.
Ο Μπιντάνγκ μπορεί να κυριαρχεί,
αλλά δεν ξέρει να ξεχωρίζει τις κακές ιδέες.
Δεν έμαθες τίποτα από τη μητέρα σου, Μπιντάνγκ;
Χωρίς άλλα φρούτα,
οι ουρακοτάγκοι εξορμούν σε αναζήτηση άλλης τροφής.
Η Ίντα έχει να πάρει μια μεγάλη απόφαση.
Θα φύγει από το σπίτι της.
Αλλά με τέτοια έλλειψη τροφής, είναι η χειρότερη δυνατή στιγμή.
Αν δεν φύγει τώρα,
τα μέλη της οικογένειας θα μοιράζονται όσο φαγητό βρίσκουν.
Η μητέρα της ταΐζει ήδη και τον Μπίμο.
Αν φύγει η Ίντα,
θα πρέπει να καταφέρνει να βρίσκει μόνη την τροφή της.
Τελικά, αποφασίζει να φύγει.
Δεν πάει μακριά.
Πέρα από την κοιλάδα.
Η μητέρα της, όμως, δεν την έχει πάει ποτέ εκεί.
Ένα χιλιόμετρο περίπου μακριά, η Ίντα βρήκε το δικό της σπίτι.
Η ανεξαρτησία, όμως, είναι μεγάλο βήμα.
Ως τώρα, ήξερε μόνο να ζει μαζί με τη μητέρα της.
Η Ντίαν τη δίδαξε καλά, αλλά τότε απλώς εκπαιδευόταν.
Ο κίνδυνος τώρα είναι εξαιρετικά πραγματικός.
No comments yet. Be the first to leave one.